I C 796/17 · Sąd powszechny

Sygn. akt I C 796/17

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 1 października 2018 roku Sąd Rejonowy dla Łodzi Widzewa w Łodzi I Wydział Cywilny w składzie: Przewodnicząca: SSR Emilia Racięcka Protokolant: st. sekr. sąd Milena Bartłomiejczyk po rozpoznaniu w dniu 19 września 2018 roku w Łodzi sprawy z powództwa (...) Bank S.A z siedzibą w W. przeciwko Z. N. o zapłatę:

1. zasądza od pozwanego na rzecz powoda: a. kwotę 27.208,71 złotych (dwadzieścia siedem tysięcy dwieście osiem 71/100) wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia 10 czerwca 2017 roku do dnia zapłaty; b. kwotę 3.958 złotych (trzy tysiące dziewięćset pięćdziesiąt osiem) tytułem zwrotu kosztów procesu. Sygn. akt I C 796/17

UZASADNIENIE

Pozwem wniesionym 9 czerwca 2017 roku w (...) Bank Spółka Akcyjna z siedzibą w W. wniosła o zasądzenie na swoją rzecz od Z. N. kwoty 27.208,71 zł wraz z odsetkami ustawowymi od dnia 9 czerwca 2017 roku do dnia zapłaty. W pozwie zażądano także zwrotu kosztów sądowych, zwrotu kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych oraz zwrotu innych kosztów tytułem opłaty manipulacyjnej dla dostawcy usługi płatności. /pozew w (...) k. 2-3/ Nakazem zapłaty w postępowaniu upominawczym z dnia 11 września 2017 roku referendarz sądowy w Sądzie Rejonowym Lublin-Zachód w Lublinie, VI Wydziale Cywilnym nakazał pozwanemu zapłacić w ciągu dwóch tygodni od doręczenia nakazu kwotę 27.208,71 zł wraz z odsetkami ustawowymi od dnia 9 czerwca 2017 roku do dnia zapłaty, oraz kwotę 2.743,40 tytułem zwrotu kosztów procesu. /nakaz zapłaty w postępowaniu upominawczym k. 4/ Dnia 5 października 2017 roku pozwany wniósł sprzeciw od nakazu zapłaty z dnia 11 września 2017 roku.

Postanowieniem z 16 października 2017 roku przekazano sprawę do rozpoznania do Sądu Rejonowego dla Łodzi-Widzewa w Łodzi. /sprzeciw od nakazu zapłaty k. 5v, postanowienie k.8/ W odpowiedzi na sprzeciw z dnia 13 marca 2018 roku pełnomocnik powódki oświadczył, że podtrzymuje żądanie pozwu w całości oraz wniósł o dopuszczenie i przeprowadzenie dowodu z przedstawionych przez niego dokumentów. / odpowiedź na sprzeciw, k.30/ Sąd Rejonowy ustalił następujący stan faktyczny: W dniu 2 sierpnia 2016 roku powódka i pozwany zawarli umowę pożyczki gotówkowej, w wykonaniu której powódka przekazała pozwanemu kwotę 25.970,65 zł.

Pozwany był zobowiązany do spłaty kredytu w 120 równych ratach płatnych w terminach określonych w umowie pożyczki. /umowa pożyczki k. 42-48/ Pozwany nie wywiązywał się z obowiązków pożyczkobiorcy, w konsekwencji doprowadzając do powstania zadłużenia w wysokości 27.208,71 zł z tytułu kwoty głównej i odsetek umownych. Pismem z dnia 1 marca 2017 roku, doręczonym pozwanemu przez awizo, powódka warunkowo wypowiedziała umowę pożyczki. Pozwany nie uiścił określonej w wypowiedzeniu kwoty zaległości w wyznaczonym terminie 14 dni.

Powódka ostatecznie wezwała pozwanego do zapłaty wymaganej kwoty pismem z dnia 12 maja 2017 roku, doręczonym przez awizo. / warunkowe wypowiedzenie umowy k. 49-50, wyciąg z ksiąg banku k. 51, przedsądowe wezwanie do zapłaty k.52-53/ Na dochodzoną pozwem kwotę składają się należność główna 25.777,05 zł, odsetki umowne w kwocie 1.117,24 zł oraz odsetki umowne za opóźnienie w wysokości 314,42 zł, naliczane od dnia 10 czerwca 2017 roku. /wyciąg z ksiąg banku k. 51/ Sąd ustalił powyżej przedstawiony stan faktyczny na podstawie całokształtu materiału dowodowego zebranego w sprawie, na który składały się dowody z dokumentów przedstawionych przez powódkę.

Pozwany nie przedstawił w sprawie żadnych dowodów na poparcie swojego stanowiska, nie zakwestionował on także w toku postępowania zasadności czy wysokości dochodzonego roszczenia. Analiza wszystkich przedstawionych dowodów daje jednoznaczny i niewątpliwy obraz stanu faktycznego, żaden dowód nie przeczył bowiem drugiemu.

Sąd Rejonowy zważył co następuje

Powództwo podlegało uwzględnieniu w całości. Zgodnie z treścią art. 78 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Prawo bankowe (tj. Dz. Ust. 2017 poz.1876) do umów pożyczek pieniężnych zawieranych przez bank stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące zabezpieczenia spłaty i oprocentowania kredytu, natomiast art. 69 ust. 1 wskazanej ustawy stanowi, że przez umowę kredytu bank zobowiązuje się oddać do dyspozycji kredytobiorcy na czas oznaczony w umowie kwotę środków pieniężnych z przeznaczeniem na ustalony cel, a kredytobiorca zobowiązuje się do korzystania z niej na warunkach określonych w umowie, zwrotu kwoty wykorzystanego kredytu wraz z odsetkami w oznaczonych terminach spłaty oraz zapłaty prowizji od udzielonego kredytu.

W przedmiotowej sprawie pozwany nie spłacał w oznaczonych terminach rat pożyczki, czym naruszył węzeł obligacyjny łączący go z powódką, u którego podstaw leżał wyżej wskazany przepis ustawy. Umowa została wypowiedziana, a roszczenie jest wymagalne. Mając powyższe na względzie Sąd zasądził od pozwanego na rzecz powódki kwotę 27.208,71 zł. wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia 10 czerwca 2017 roku do dnia zapłaty. Żądanie odsetek od wyżej wskazanej daty jest uzasadnione w świetle art. 481 § 1 k.c. O kosztach procesu Sąd orzekł na podstawie art. 98 § 1 i 3 k.p.c. tj. zgodnie z zasadą odpowiedzialności za wynik procesu, zasądzając od pozwanego na rzecz powódki kwotę 3.058 zł.

Powódka wygrała sprawę w całości, w związku z czym należał jej się zwrot od pozwanego wszystkich niezbędnych kosztów dla dochodzenia swego roszczenia. Na koszty te składała się opłata od pozwu w wysokości 341 zł, kwota 3.600 zł tytułem kosztów wynagrodzenia pełnomocnika i kwota 17 zł tytułem opłaty skarbowej od udzielonego pełnomocnictwa. W zakresie wynagrodzenia pełnomocnika powoda Sąd orzekł na podstawie § 2 pkt 5 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 roku w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz.U. z 2015 r., poz. 1804 w brzmieniu obowiązującym w dacie wytoczenia powództwa).