I C 303/17 · Sąd powszechny
Legislator summary
AI generatedW pozwie z dnia 9 LUTEGO 2017 r. powód (...) Wierzytelności (...) Niestandaryzowany Sekurytyzacyjny Fundusz Inwestycyjny Zamknięty z siedzibą w W. wnosił o zasądzenie nakazem zapłaty wydanym w elektronicznym postępowaniu upominawczym solidarnie na jego rzecz od pozwanych Z. S. oraz P. K. kwoty 171.172,94 zł, w tym kwotę 980,76 zł z odsetkami ustawowymi od dnia 07 lutego 2017 r. do dnia zapłaty oraz kwotę 170.192,18 zł z odsetkami ustawowymi od dnia 07 lutego 2017 r. do dnia zapłaty oraz kwotę 5.766,75 zł tytułem zwrotu kosztów procesu.
Legislator headnote
AI generatedArt. 89 k.c, art. 98 k.p.c; I C 303/17 · Sąd powszechny: Zgodnie z art. 69 ust. 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Prawo bankowe (tekst jedn. Dz.U. z 2016 r., poz. 1988 ze zm.) przez umowę kredytu bank zobowiązuje się oddać do dyspozycji kredytobiorcy na czas oznaczony w umowie kwotę środków pieniężnych z przeznaczeniem na ustalony cel, a kredytobiorca zobowiązuje się do korzystania z niej na warunkach określonych w umowie, zwrotu kwoty wykorzystanego kredytu wraz z odsetkami w oznaczonych terminach spłaty oraz zapłaty prowizji od udzielonego kredytu. W przedmiotowej sprawie pozwany zawarł z wierzycielem pierwotnym (...) Bank S.A. w W. w dniu 15 kwietnia 2015 r. umowę kredytu konsolidacyjnego przeznaczonego częściowo na spłatę zobowiązań finansowych, która to umowa określała obowiązki kredytobiorcy.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
Sygn. akt I C 303/17
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 5 października 2018 r. Sąd Okręgowy w Sieradzu I Wydział Cywilny w składzie: Przewodniczący: SSO Katarzyna Powalska Protokolant : sekr. sąd. Joanna Wołczyńska - Kalus po rozpoznaniu w dniu 21 września 2018 r. w Sieradzu na rozprawie sprawy z powództwa (...)Wierzytelności (...) Niestandaryzowany Sekurytyzacyjny Fundusz Inwestycyjny Zamknięty w W. przeciwko P. K. o zapłatę 1. oddala powództwo;
2. zasądza od powoda (...) Wierzytelności (...) Niestandaryzowany Sekurytyzacyjny Fundusz Inwestycyjny Zamknięty w W. na rzecz pozwanego P. K. kwotę 5.417 ( pięć tysięcy czterysta siedemnaście ) złotych tytułem zwrotu kosztów procesu. Sygn. akt I C 303/17
UZASADNIENIE
W pozwie z dnia 9 LUTEGO 2017 r. powód (...) Wierzytelności (...) Niestandaryzowany Sekurytyzacyjny Fundusz Inwestycyjny Zamknięty z siedzibą w W. wnosił o zasądzenie nakazem zapłaty wydanym w elektronicznym postępowaniu upominawczym solidarnie na jego rzecz od pozwanych Z. S. oraz P. K. kwoty 171.172,94 zł, w tym kwotę 980,76 zł z odsetkami ustawowymi od dnia 07 lutego 2017 r. do dnia zapłaty oraz kwotę 170.192,18 zł z odsetkami ustawowymi od dnia 07 lutego 2017 r. do dnia zapłaty oraz kwotę 5.766,75 zł tytułem zwrotu kosztów procesu.
W uzasadnieniu pozwu powód wskazał, że dochodzone nim roszczenie wynika z czynności bankowej objętej umową o kredyt konsolidacyjny z dnia 15 kwietnia 2015 r. nr (...), jaką pozwani zawarli z wierzycielem pierwotnym (...) Bank S.A. z siedzibą w W., (pozew- k. 4-7). W dniu 02 marca 2017 r. Sąd Rejonowy Lublin-Zachód w Lublinie VI Wydział Cywilny w sprawie sygn. akt VI Nc-e 195798/17 wydał nakaz zapłaty w postępowaniu upominawczym, którym nakazał pozwanym Z. S., P. K. w ciągu dwóch tygodni od doręczenia nakazu solidarnie zapłacić powodowi kwotę łączną 171.172,94 zł, w tym kwotę 980,76 zł z odsetkami ustawowymi od dnia 07 lutego 2017 r. do dnia zapłaty, kwotę 170.192,18 zł z odsetkami ustawowymi od dnia 07 lutego 2017 r. do dnia zapłaty oraz kwotę 5.766,75 zł tytułem zwrotu kosztów procesu albo w tym terminie wnieść sprzeciw do tutejszego Sądu, (nakaz zapłaty w postępowaniu upominawczym k. 8).
W dniu 29 marca 2017 r. pozwany P. K. wniósł sprzeciw od wydanego nakazu zapłaty, w którym zaskarżył nakaz w całości i wnosił o jego uchylenie i oddalenie powództwa wobec niego. Negował fakt udzielenia mu kredytu przez A. Bank, którego dotyczy pozew. (sprzeciw k. 11). Postanowieniem z dnia 12 lipca 2017 r. Sąd Rejonowy w Lublinie-Zachód w L. przekazał sprawę do Sądu Okręgowego w Sieradzu, (postanowienie z dnia 09 maja 2017 r.- k. 25). Sąd Okręgowy ustalił następujący stan faktyczny: W dniu 15 kwietnia 2015 r. pozwani Z. S. oraz P. K. zawarli z (...) Bank Spółka Akcyjna z siedzibą w W. poprzez pośrednika kredytowego (...) Spółka Akcyjna, Centrum (...) umowę o kredyt konsolidacyjny nr (...) przeznaczony częściowo na spłatę zobowiązań finansowych.
Na podstawie tej umowy bank udzielił wymienionym kredytu w wysokości 91.956,16 zł z obowiązkiem spłaty kwoty 149.985,59 zł. Wskazany kredyt miał być spłacony w 120 ratach kapitałowo – odsetkowych płatnych do 14 dnia każdego miesiąca. Kredyt miał być oprocentowany według zmiennej stopy procentowej która w dniu zawarcia umowy ustalona została na 8,99 %. Rzeczywista roczna stopa oprocentowania została ustalona na 24,80 %. Skutkiem braku płatności po powstaniu wymagalnej zaległości było między innymi uprawnienie banku do wypowiedzenia umowy zgodnie z jej postanowieniami.
Bank mógł wypowiedzieć umowę z zachowaniem 30 – dniowego okresu wypowiedzenia. Kwota kredytu udzielonego pozwanym na podstawie zawartej umowy została wypłacona zgodnie z dyspozycjami Z. S. oraz P. K., (dowód: kserokopia umowy o kredyt konsolidacyjny k. 39-43, kserokopia formularza informacyjnego dotyczącego kredytu konsumenckiego k. 44-47, kserokopia oświadczenia o poddaniu się egzekucji k. 48, kserokopia prognozowanego harmonogramu spłat k. 49-50, kserokopia oświadczenia o numerach rachunków i wysokości rat k. 51, kserokopia dyspozycji uruchomienia kredytu k. 52, kserokopia taryfy opłat i prowizji (...) Bank S.A. k. 53-55, kserokopia regulaminu udzielania pożyczek/kredytów dla osób fizycznych k. 56-59).
W dniu 13 lipca 2015 r. (...) Bank S.A. z siedzibą w W. wystosował pismo zatytułowane ostateczne wezwanie do zapłaty przed wypowiedzeniem umowy. Wskazał w jego treści wysokość zadłużenia nie spłaconego na poziomie 3488,77 złotych i uprzedził o możliwości wypowiedzenia umowy. Tej samej treści pismo zostało przez pierwotnego wierzyciela wystosowane do pozwanego P. K. w dniu 14 sierpnia 2015 r. Brak dowodu doręczenia tego pisma pozwanemu. W dniu 14 września 2015 r. pierwotny wierzyciel wystosował do P. K. pismo zatytułowane wypowiedzenie umowy o pożyczkę/ o kredyt konsolidacyjny Nr (...).
W treści pisma (...) Bank S.A. z siedzibą w W. oświadczył, że wypowiedzenie ma charakter warunkowy, co oznacza, że jeżeli w okresie 30 dni od daty doręczenia pisma zostanie dokonana spłata w wysokości nie mniejszej niż wymieniona kwota, Bank cofnie wypowiedzenie, a umowa będzie kontynuowana na dotychczasowych warunkach. Bank poinformował w piśmie pozwanego, iż zadłużenie przeterminowane powstało 15 czerwca 2015 r., a kwota zadłużenia na dzień sporządzenia wypowiedzenia umowy wynosi 4.906,66 zł + 40 zł z tytułu z tytułu sporządzenia i wysłania wskazanego pisma.
W dniu 08 grudnia 2016 r. pierwotny wierzyciel (...) Bank S.A w W. przesłał pozwanemu P. K. przedsądowe wezwanie do zapłaty z tytułu umowy (...) z dnia 15 kwietnia 2015 r., które na dzień 07 grudnia 2016 r. wynosiło 171.333,18 zł. W dniu 22 grudnia 2016 r. została zawarta umowa cesji, mocą której wierzytelność przysługująca (...) Bank S.A. została przeniesiona na (...) Wierzytelności (...) Niestandaryzowany Sekurytyzacyjny Fundusz Inwestycyjny Zamknięty. Pismem z dnia 31 stycznia 2017 r. nowy wierzyciel wezwał pozwanego P. K. do dobrowolnej spłaty wierzytelności na jego rzecz.
Pozwany nie wywiązał się z wskazanego zobowiązania, (dowód: kserokopia ostatecznego wezwania do zapłaty przed wypowiedzeniem umowy k. 60,61, 62, kserokopia wypowiedzenia umowy o kredyt konsolidacyjny k. 65-68, 69-72, kserokopia przedsądowego wezwania do zapłaty k. 73-74, 76-78, kserokopia wezwania do zapłaty k. 79-80, 82-83, kserokopia zawiadomienia o przelewie k. 81,84, kserokopia umowy przelewu wierzytelności k. 85-91, kserokopia pisma inforumującego o zaległości k. 204, 205, kserokopia wezwania do zapłaty k. 207-208, kserokopia wyciągu z ksiąg (...) Banku S.A. k. 231).
Przedmiotowych ustaleń stanu faktycznego Sąd dokonał w oparciu o dokumenty złożone przez powoda, których treści nie kwestionował pozwany.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 69 ust. 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Prawo bankowe (tekst jedn. Dz.U. z 2016 r., poz. 1988 ze zm.) przez umowę kredytu bank zobowiązuje się oddać do dyspozycji kredytobiorcy na czas oznaczony w umowie kwotę środków pieniężnych z przeznaczeniem na ustalony cel, a kredytobiorca zobowiązuje się do korzystania z niej na warunkach określonych w umowie, zwrotu kwoty wykorzystanego kredytu wraz z odsetkami w oznaczonych terminach spłaty oraz zapłaty prowizji od udzielonego kredytu. W przedmiotowej sprawie pozwany zawarł z wierzycielem pierwotnym (...) Bank S.A. w W. w dniu 15 kwietnia 2015 r. umowę kredytu konsolidacyjnego przeznaczonego częściowo na spłatę zobowiązań finansowych, która to umowa określała obowiązki kredytobiorcy.
Pozwany i drugi kredytobiorca nie spłacali terminowo rat kredytu udzielonego im na podstawie wskazanej umowy. Stąd też bank kredytujący podjął czynności zmierzające do odzyskania należności albo zakończenia stosunku prawnego łączącego strony. W takiej sytuacji zgodnie z dyspozycją art. 75c ust. 1, 2 i 3 ustawy z dnia 28 sierpnia 1997 r. – Prawo bankowe- Dz. U. tekst jednolity z 2017 r., poz. 1876 ze zm. jeżeli kredytobiorca opóźnia się ze spłatą zobowiązania z tytułu kredytu, bank wzywa go do spłaty wyznaczając termin nie krótszy niż 14 dni roboczych informując o możliwości złożenia w terminie 14 dni roboczych od dnia otrzymania wezwania wniosku o restrukturyzację.
W myśl art. 12 ustawy z dnia 25 września 2015r. o zmianie ustawy – prawo bankowe oraz niektórych innych ustaw ( Dz. U. poz. 1854 ) znajduje on zaś zastosowanie także do umów zawartych przed dniem jego wejścia w życie. Analiza czynności poprzednika prawnego powoda w kontekście przytoczonego unormowania wskazuje, że oświadczenie o wypowiedzeniu umowy z dnia 14 września 2017 roku nie wywołało skutku. Jest bowiem oczywiste, tak na gruncie interpretacji słownej jak i logicznej, że warunkiem skuteczności oświadczenia banku o wypowiedzeniu umowy kredytu jest uprzednie wezwanie kredytobiorcy do zapłaty i zaoferowanie mu możliwości złożenia wniosku restrukturyzacyjnego czyniące zadość wymaganiom opisanym w art. 75c ust. 2 prawa bankowego.
Dopiero bezskuteczny upływ terminów, o którym mowa w art. 75c ust. 1 i 2 prawa bankowego albo odrzucenie wniosku restukturyzacyjnego upoważnia bank do wypowiedzenia umowy. (...) Bank S.A. w W. w myśl § 9 ust. 2 pkt 1 tej umowy kredytowej miał prawo do jej wypowiedzenia i warunki ku temu zaistniały. Oświadczenie o wypowiedzeniu umowy kredytu wierzyciel złożył jednak pozwanemu pismem z dnia 14 września 2015 r. zatytułowanym „Wypowiedzenie umowy o pożyczkę/ o kredyt konsolidacyjny nr (...)”, w którym zawarł stwierdzenie, że wypowiedzenie ma charakter warunkowy, co oznacza, że jeżeli w okresie 30 dni od daty doręczenia pisma zostanie dokonana spłata w wysokości nie mniejszej niż wymieniona kwota, Bank cofnie wypowiedzenie, a umowa będzie kontynuowana na dotychczasowych warunkach.
Bank poinformował w piśmie pozwanego, iż zadłużenie przeterminowane powstało 15 czerwca 2015 r., a kwota zadłużenia na dzień sporządzenia wypowiedzenia umowy wynosi 4.906,66 zł + 40 zł z tytułu z tytułu sporządzenia i wysłania wskazanego pisma. Oceniając zasadność powództwa Sąd w pierwszej kolejności zajął się ustaleniem czy wypowiedzenie umowy kredytu dokonane przez wierzyciela pierwotnego było skuteczne, także w kontekście wcześniejszego uchybienia normie art. 75 c ust. 2 prawa bankowego, a co za tym idzie czy należność dochodzona pozwem jest wymagalna.
§ 9 ust. 2 pkt.1 umowy kredytu z dnia 15 kwietnia 2015 r. przewidywał, że bank mógł wypowiedzieć umowę z zachowaniem 30 – dniowego okresu wypowiedzenia w przypadku m.in. rażącego naruszenia postanowień umowy lub regulaminu udzielania pożyczek/kredytów dla osób fizycznych przez kredytobiorcę. W piśmie z dnia 14 września 2015 r. (...) Bank S.A. z powodu nieuregulowania zaległości i tym samym niedotrzymania przez pozwanego warunków umowy wypowiedział wskazaną umowę z zachowaniem 30-dniowego okresu wypowiedzenia, liczonego od dnia doręczenia niniejszego pisma.
W piśmie tym wierzyciel pierwotny podał również, że wypowiedzenie ma charakter warunkowy, co oznacza, że jeżeli w okresie 30 dni od daty doręczenia pisma zostanie dokonana spłata w wysokości nie mniejszej niż wymieniona kwota, Bank cofnie wypowiedzenie, a umowa będzie kontynuowana na dotychczasowych warunkach. Bank poinformował w piśmie pozwanego, iż zadłużenie przeterminowane powstało 15 czerwca 2015 r., a kwota zadłużenia na dzień sporządzenia wypowiedzenia umowy wynosi 4.906,66 zł + 40 zł z tytułu z tytułu sporządzenia i wysłania wskazanego pisma.
Biorąc pod uwagę sposób skonstruowania wskazanego pisma i jego treść, zdaniem Sądu, nie można uznać, by stanowiło ono wypowiedzenie umowy kredytu. Połączenie bowiem w jednym piśmie wezwania do uregulowania należności i jednocześnie przyjęcie, że stanowi ono wypowiedzenie umowy na wypadek niezadośćuczynienia powyższemu wezwaniu, czyni wypowiedzenie umowy niejednoznacznym. Z tak sformułowanego oświadczenia, nie sposób wywnioskować chociażby tego, w jakiej dacie umowa ulega rozwiązaniu, to jest w jaki sposób liczyć należy okres jej wypowiedzenia.
Jasny i jednoznaczny jest jedynie przekaz obejmujący informację w zakresie wezwania do zapłaty i terminu w jakim pozwani winni spełnić swoje świadczenie oraz informacja o możliwości i terminie złożenia przez nich wniosku o restrukturyzację zadłużenia. Zachodziłaby jednak zawsze wątpliwość, czy umowa nadal wiąże strony, w przypadku częściowej zapłaty należności albo w przypadku zapłaty żądanej kwoty przez pozwanego i błędnego jej zarachowania. Gdyby jednak uznać hipotetycznie, że doszło do złożenia przez powoda oświadczenia o wypowiedzeniu pozwanym umowy kredytu w piśmie z dnia 14 września 2015 r. to i tak byłoby ono nieskuteczne, ponieważ dokonane było z zastrzeżeniem warunku zawieszającego.
Art. 89 k.c. stanowi, że z zastrzeżeniem wyjątków w ustawie przewidzianych albo wynikających z właściwości czynności prawnej, powstanie lub ustanie skutków czynności prawnej można uzależnić od zdarzenia przyszłego i niepewnego. W przepisie tym z jednej strony potwierdzona została ogólna zasada dopuszczająca ustanowienie warunku w każdej czynności prawnej, z drugiej natomiast wskazane zostały jej ograniczenia (wyjątki). W doktrynie i orzecznictwie dominuje pogląd, że wypowiedzenie umowy, jako jednostronne oświadczenie woli o charakterze kształtującym prawo, nie może być złożone z zastrzeżeniem warunku w rozumieniu art. 89 k.c. Pozostawałoby to w sprzeczności z istotą tego rodzaju czynności, której celem jest definitywne uregulowanie łączącego strony stosunku prawnego.
Kłóciłoby się z tym uzależnienie takiego skutku od zdarzenia przyszłego i niepewnego, na które strony nie mają wpływu. Ponieważ zatem powód nie złożył pozwanemu skutecznego oświadczenia o wypowiedzeniu umowy kredytu, nie nastąpił skutek w postaci wymagalności kredytu. Ustalenie tej okoliczności czyniło zbędnym zajmowanie się innymi podnoszonymi przez stronę pozwaną dalej idącymi zarzutami. Wobec powyższego zasadnym było oddalenie powództwa. O kosztach procesu orzeczono na podstawie art. 98 k.p.c. zgodnie z zasadą odpowiedzialności za wynik procesu oraz na postawie § 2 pkt. 7 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności adwokackie z dnia 22 października 2015 r. (Dz.U. z 2015 r. poz. 1800) i zasądzono od powoda(...) Wierzytelności (...) Niestandaryzowany Sekurytyzacyjny Fundusz Inwestycyjny Zamknięty w W. na rzecz pozwanego P. K. kwotę 5.417 złotych tytułem zwrotu kosztów procesu.