IX C 1/17 · Sąd powszechny

Sygn. akt I IX Co 1/17

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 23 lutego 2017 roku Sąd Rejonowy Szczecin – Prawobrzeże i Zachód w Szczecinie, IX Wydział Egzekucyjny, w składzie następującym: Przewodniczący: SSR Monika Dziuba-Podkówka, Protokolant: Agnieszka Magierowska-Kostrzewa po rozpoznaniu w dniu 23 lutego 2017 roku w Szczecinie, sprawy z powództwa K. S. przeciwko (...) Bank Spółka Akcyjna w W. (następcy prawnego Banku (...) Spółki Akcyjnej w W.) o zwolnienie zajętego przedmiotu spod egzekucji I. zwalnia spod egzekucji w sprawie KM 2797/16 prowadzonej przez Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym Szczecin - Prawobrzeże i Zachód w Szczecinie R.

W. ruchomość w postaci samochodu ciężarowego marki M. (...) o numerze rejestracyjnym (...) i numerze identyfikacyjnym VIN (...), II. zasądza od pozwanego (...) Bank Spółka Akcyjna w W. na rzecz powódki K. S. kwotę 600 (sześciuset ) złotych tytułem zwrotu kosztów zastępstwa prawnego przed sądem I instancji, III. nakazuje ściągnąć od pozwanego (...) Bank Spółka Akcyjna w W. na rzecz Skarbu Państwa - Sądu Rejonowego Szczecin-Prawobrzeże i Zachód w Szczecinie kwotę 200 (dwustu) złotych tytułem nieuiszczonej opłaty w sprawie.

I C 1/17

UZASADNIENIE

Powódka K. S. pozwem złożonym w dniu 30 grudnia 2016 r. przeciwko pozwanemu (...) Bank Spółce Akcyjnej w W. (następcy prawnemu Banku (...) Spółki Akcyjnej w G. - sukcesja generalna), wniosła o zwolnienie spod egzekucji w sprawie KM 2797/16 prowadzonej przez Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym Szczecin - Prawobrzeże i Zachód w Szczecinie R. W. ruchomość w postaci samochodu ciężarowego marki M. (...) o numerze rejestracyjnym (...) i numerze identyfikacyjnym VIN (...). Pozwany wniósł o oddalenie powództwa przywołując art. 527 § 1 k.p.c. i wskazując, że umowa zbycia ruchomości zmierzała do pokrzywdzenia wierzycieli.

Nadto pozwany wskazał na uchybienie terminowi z art. 841§ 3 k.p.c. Sąd ustalił następujący stan faktyczny: Komornik Sądowy przy Sądzie Rejonowym w Szczecin P. i Zachód w S. R. W. prowadził postępowanie egzekucyjne z wniosku (...) Bank Spółce Akcyjnej w W. (następcy prawnego Banku (...) Spółki Akcyjnej w G.) przeciwko B. S. pod sygn. akt KM 2797/16 na podstawie tytułu wykonawczego w postaci nakazu zapłaty w postępowaniu nakazowym z dnia 03 czerwca 2016 roku wydanego przez Sąd Rejonowy Sąd Rejonowy Szczecin-Prawobrzeże i Zachód w Szczecinie w sprawie o sygn. akt III Nc 1342/16 na rzecz Banku (...) Spółki Akcyjnej w G. i opatrzony klauzulą wykonalności na rzecz wierzyciela z dnia 13.102016 roku. .

Bezsporne. Wniosek egzekucyjny został wniesiony do Komornika przez wierzyciela w dniu 07.11.2016 roku. W dniu 10.11.2016 roku Komornik w sprawie KM 2797/16 zajął ruchomości dłużnika w postaci spornego pojazdu marki M. (...) o numerze rejestracyjnym (...) i numerze identyfikacyjnym VIN (...)(k. 25 akt egz.), który figurował w (...) na nazwisko dłużniczki. Dokonując zajęcia Komornik nie działał w terenie i nie odebrał spornego pojazdu, wezwał natomiast pisemnie o jego wydanie. Bezsporne, a ponadto dowód: - wniosek egzekucyjny k. 1 akt KM 2797/16 - tytuł wykonawczy w aktach KM 2797/16 - protokół zajęcia k. 25 akt KM 2797/16 -wezwanie do wydania pojazdu k. 22 akt KM 2797/16 Córka dłużniczki otrzymała od dłużniczki sporny pojazd w dniu 29.06.2015 roku –przed wszczęciem egzekucji i przed pozyskaniem tytułu wykonawczego przez wierzyciela.

Umowa darowizny zadeklarowana została w urzędzie skarbowym w dniu 29.06.2015 roku. Pojazd nie został po nabyciu przerejestrowany. Dowód: -zeznania powódki k.67 - umowa z deklaracją w kopii- k. 18 W dniu 30.11.2016 roku Komornik powiadomił powódkę pisemnie o zajęciu ruchomości. Pismo to odebrała matka powódki w dniu 05.12.2016 roku. Powódka od dwóch lat nie zamieszkuje z matką. Bezsporne a nadto: - pismo karta 41 i 41 v akt KM 2797/16 - zeznania powódki k.67,

Sąd zważył, co następuje:

Powództwo okazało się zasadne. Podstawę powództwa stanowił art. 841 par. 1 k.p.c., który stanowi, że osoba trzecia może w drodze powództwa żądać zwolnienia zajętego przedmiotu od egzekucji, jeżeli skierowanie do niego egzekucji narusza jej prawa. Paragraf 3 tego przepisu ogranicza możliwość wytoczenia tego powództwa co do zasady do jednego miesiąca od dnia dowiedzenia się o naruszeniu prawa. W badanej sprawie termin ten został zachowany licząc od dnia doręczenia pisma Komornika Sądowego zawiadamiającego o zajęciu ruchomości K.

S.. powództwo wytoczono bowiem w dniu 30.12.2016 roku a doręczenie pisma nastąpiło w dniu 05.12.2016 roku. W oparciu o sam fakt pokrewieństwa pomiędzy dłużniczką a obdarowaną przez nią powódką nie można domniemywać, że doszło do uchybienia przedmiotowemu terminowi. Powódka jest osobą dorosłą i samodzielną. Wiarygodnie zeznała, że od około dwóch lat nie mieszka już z matką. Pozwany nie naprowadził żadnych dowodów mogących podważyć te ustalenia oraz ocenę, że o zajęciu pojazdu powódka dowiedziała się ze skierowanego do niej na adres matki zawiadomienia Komornika.

Niewątpliwie też, doszło do przeniesienia praw do pojazdu dłużniczki na rzecz powódki w roku 2015 – czyli przed wszczęciem egzekucji a nawet przed uzyskaniem tytułu wykonawczego stanowiącego podstawę egzekucji w sprawie KM 2797/16. Faktu tego nie kwestionował również pozwany, zarzucając jedynie stronom umowy działanie zmierzające do pokrzywdzenia wierzycieli. Zarzut ze skargi pauliańskiej w sprawie z powództwa przeciwegzekucyjnego jest dopuszczalny i może doprowadzić do uznania czynności za bezskuteczną w wypadku wytoczenie powództwa ekscydencyjnego.

Jednakże w badanej sprawie nie został on wykazany. Wierzytelność pozwanego wobec dłużniczki B. S. nie była w chwili zawarcia umowy potwierdzona tytułem wykonawczym. Na pozwanym w badanej sprawie spoczywał ciężar dowodu (art. 6 k.c.), że wierzytelność ta istniała w chwili zawierania przez strony umowy a tym bardziej, że do rozporządzenia spornym pojazdem doszło z pokrzywdzeniem wierzycieli. Argumenty pozwanego nie znajdują odzwierciedlenia w pozostałym materiale dowodowym. Stąd nie mogą przeważyć nad dokonaną powyżej oceną wzajemnie się potwierdzających dowodów.

W tych okolicznościach faktycznych i prawnych wszczęcie egzekucji do spornej ruchomości niewątpliwie godziło w prawo własności powódki. Dał temu ostatecznie również pozwany, składając w sprawie KM 2797/16 wniosek o umorzenie egzekucji w tym zakresie ( k.48 akt KM 2797/16). Wniosek ten, datowany na dzień 26.01.2017 roku wytoczony został już po wniesieniu badanego powództwa. Ponieważ w chwili rozstrzygania sprawy wniosek ten pozostawał bez rozstrzygnięcia, powództwo było oczywiście zasadne. Doszło bowiem w sprawie do kolizji praw wierzyciela egzekwującego do zaspokojenia z majątku dłużnika i prawa osoby trzeciej do ruchomości.

Co do zasady prawa wierzyciela w postępowaniu egzekucyjnym są szczególnie chronione, jednak ochrona ta nie może prowadzić do naruszenia prawa własności przypadającego osobie trzeciej. W tych okolicznościach uwzględnienie powództwa, nawet kosztem potencjalnej możliwości zaspokojenia wierzyciela egzekwującego było niezbędne, przesłanki ustawowe z art. 841 par. 1 k.p.c. zostały spełnione i, na podstawie przywołanego przepisu, orzeczono jak w punkcie I. wyroku. O kosztach Sąd Rejonowy rozstrzygnął natomiast w oparciu o treść art. 98§ 1i2 k.p.c. mając na względzie ogólną zasadę odpowiedzialności za wynik procesu.

Na koszty te składają się koszty zastępstwa prawnego powódki przed sądem I instancji ustalone stosownie do § 8 pkt.3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie ponoszenia przez skarb państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu z dnia 3 października 2016 r. (Dz.U. z 2016 r. poz. 1714). Rozstrzygnięcie w punkcie III. ma za podstawę art. 3 ust. 2 pkt 1 oraz art. 13 ust.1 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych z dnia 28 lipca 2005 r. (Dz.U. Nr 167, poz. 1398) z późniejszymi zmianami.