I C 990/18 · Sąd powszechny

Pozwana zawiadomiona o terminie rozprawy nie stawiła się na rozprawę wyznaczoną na dzień 21 września 2018 roku, nie żądała przeprowadzenia rozprawy w swej nieobecności i nie złożyła żadnych wyjaśnień. Przewodniczący ogłosił wyrok zaoczny. Przewodniczący Protokolant Sygn. akt: I C 990/18 WYROK ZAOCZNY W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 21 września 2018 r. Sąd Rejonowy w Szczytnie I Wydział Cywilny w składzie następującym: Przewodniczący: SSR Leszek Bil Protokolant: sekr. Patrycja Zygmuntowicz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 września 2018 r. w S. sprawy z powództwa (...) Bank S.A. z siedzibą w W. przeciwko U. B. o zapłatę oddala powództwo. Sygn. akt I C 990/18

UZASADNIENIE

Powód (...) Bank SA w W. wniósł w elektronicznym postępowaniu upominawczym pozew przeciwko U. B. o zapłatę kwoty 34.592,90 zł wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie oraz zasądzenie kosztów procesu. W uzasadnieniu powód wskazał, że w dniu 07.10.2015r. pozwany zaciągnął zobowiązanie – pomiędzy stronami została zawarta umowa pożyczki nr (...) na podstawie której pozwany zobowiązał się m in. do terminowej spłaty określonej sumy pieniężnej na rzecz powoda. W związku z nienależytym wykonaniem umowy powstałe zadłużenie zostało postawione z dniem 09.10.2017r. w stan pełnej wymagalności.

Pozwany został wezwany pismem z dnia 09.04.2018r. do spłaty zadłużenia. Na potrzeby powództwa powód wystawił wyciąg z ksiąg rachunkowych banku. Postanowieniem z dnia 29 maja 2018r., wydanym w sprawie VI Nc-e (...) Sąd Rejonowy Lublin-Zachód w Lublinie stwierdził brak podstaw do wydania nakazu zapłaty i przekazał sprawę do Sądu Rejonowego w Szczytnie jako sądowi ogólnie właściwemu w sprawie. Pozwana U. B. nie stawiła się na posiedzenie wyznaczone na rozprawę, nie złożyła odpowiedzi na pozew, ani w inny sposób nie zajęła stanowiska w sprawie.

Sąd ustalił i zważył co następuje:

Wobec faktu, iż pozwana nie stawiła się na posiedzenie wyznaczone na rozprawę, nie złożyła odpowiedzi na pozew, ani w inny sposób nie zajęła stanowiska w sprawie, zaszły warunki do wydania wyroku zaocznego – zgodnie z treścią art. 339 § 1 k.p.c. Według treści § 2 wskazanego przepisu, sąd przyjmuje za prawdziwe twierdzenie powoda o okolicznościach faktycznych przytoczonych w pozwie, chyba że budzą one uzasadnione wątpliwości. W niniejszej sprawie Sąd konstruując podstawę faktyczną powództwa w oparciu o twierdzenia powoda, powziął wątpliwości co do zasadności żądania powoda.

Podstawa faktyczna zawarta w tych twierdzeniach jest bowiem niepełna. Z twierdzeń powoda nie wynika jaka była kwota pożyczki, jaki był termin i warunki spłaty, w tym oprocentowanie, jakiej wysokości zadłużenie powstało przed wypowiedzeniem umowy, kiedy doszło do skutecznego wypowiedzenia umowy. Wszystkie te fakty podlegają ustaleniu z uwagi na konieczność ich konfrontacji z bezwzględnie obowiązującymi przepisami prawa ( kredyt konsumencki, klauzule abuzywne , przedawnienie) Zgodnie z przepisem art. 6 k.c. ciężar udowodnienia faktu spoczywa na stronie, która z faktu tego wywodzi skutki prawne.

Zgodnie z art. 3 i 232 kpc strony obowiązane są przedstawić dowody na poparcie swoich twierdzeń. Powód nie przedstawił natomiast żadnych dowodów. W szczególności mimo tego, iż w oparciu o treść pozwu nie został wydany ć wydany nakaz zapłaty elektronicznym postępowaniu upominawczym i mimo przekazania sprawy sądowi właściwości ogólnej, powód do chwili zamknięcia rozprawy nie przedstawił żadnego dowodu potwierdzającego jego twierdzenia a przede wszystkim pozwalającego ustalić istotne fakty przemilczane w pozwie ( jak choćby kwota pożyczki, oprocentowanie, warunki spłaty) Na gruncie przedmiotowej sprawy nie ulega wątpliwości, że obowiązek udowodnienia istnienia wierzytelności oraz jej wysokości, spoczywał na stronie powodowej, bowiem to ona z faktów tych wywodziła swoje roszczenia.

Zgodnie zaś z obowiązującą w postępowaniu cywilnym zasadą kontradyktoryjności, Sąd nie ma obowiązku zarządzania dochodzeń w celu uzupełnienia lub wyjaśnienia twierdzeń stron i wykrycia środków dowodowych pozwalających na ich udowodnienie, ani też Sąd nie jest zobowiązany do przeprowadzania z urzędu dowodów zmierzających do wyjaśnienia okoliczności istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 17 grudnia 1996 r., I CKU 45/96). W związku z powyższym, jeżeli materiał dowodowy zgromadzony przez strony nie daje podstawy do dokonania odpowiednich ustaleń faktycznych, sąd musi wyciągnąć ujemne konsekwencje z nieudowodnienia faktów przytoczonych na uzasadnienie żądań lub zarzutów.

Wobec nieprzedłożenia przez powoda jakichkolwiek dowodów, w tym umowy pożyczki zawartej pomiędzy stronami, Sąd na podstawie art. 6 k.c. powództwo oddalił. ZARZĄDZENIE 1. (...) 2. (...) 3. (...) S.,(...)