II K 276/18 · Sąd powszechny

Sygn. akt II K 276/18

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 9 października 2018 roku Sąd Rejonowy w Szczytnie II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący: Sędzia Andrzej Janowski Protokolant: sekr. sądowy Katarzyna Strzelec w obecności Prokuratora Prokuratury Rejonowej w Szczytnie Anny Szelugi-Skłodowskiej po rozpoznaniu na rozprawie dnia 9 października 2018 roku sprawy: W. D., s. J. i E. zd. G., ur. (...) w S.. oskarżonego o to, że: w dniu 07 kwietnia 2018 r. na trasie miejscowości J.-J. gm. S., woj. (...)- (...), w ruchu lądowym, prowadził samochód osobowy m-ki F. (...) o nr rej. (...) będąc w stanie nietrzeźwości przy stwierdzonej z wynikiem badań:

I -1,37 mg/l, g: 23:37, II – 1,37 mg/l, g: 00:03 i III – 1,41 mg/l g: 00:31, zawartości alkoholu w wydychanym powietrzu przy czym czynu tego dopuścił się będąc wcześniej skazany prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego w Szczytnie, sygn.. akt II K 62/14 z dnia 26 czerwca 2014 r. za popełnienie przestępstwa z art. 178a §1 k.k. którym to wyrokiem orzeczono wobec niego środek karny w postaci zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym oznaczonych kategorią „B” na okres 2 (dwóch) lat, przy czym nie zastosował się do orzeczonego zakazu, tj. o czyn z art. 178a §4 kk I. oskarżonego W.

D. uznaje za winnego zarzucanego mu czynu, przy czym eliminuje z jego opisu sformułowanie in fine „przy czym nie zastosował się do orzeczonego zakazu” i za to na podstawie art. 178a §4 k.k. skazuje go na karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności; II. na podstawie art. 69 §1, §2, §4 k.k. i art. 70 §1 k.k. wykonanie orzeczonej kary warunkowo zawiesza na okres 3 (trzech) lat tytułem próby; III. na podstawie art. 42 §3 k.k. orzeka wobec oskarżonego środek karny dożywotniego zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych; IV. na podstawie art. 43a §2 k.k. zobowiązuje oskarżonego do uiszczenia świadczenia pieniężnego w kwocie 10 000 (dziesięciu tysięcy) złotych na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej;

V. na podstawie art. 1 i art. 2 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 23 czerwca 1973r. o opłatach w sprawach karnych (Dz.U. 1983r. Nr 49 poz. 223 z późn. zmian.) zasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa opłatę w wysokości 180 (sto osiemdziesiąt) złotych i na podstawie art. 627 k.p.k. obciąża go pozostałymi kosztami sądowymi.

UZASADNIENIE

Sąd uznając oskarżonego W. D. za winnego tego, że w dniu 07 kwietnia 2018 r. na trasie miejscowości J.-J. gm. S., woj. (...)- (...), w ruchu lądowym, prowadził samochód osobowy m-ki F. (...) o nr rej. (...) będąc w stanie nietrzeźwości przy stwierdzonej z wynikiem badań: I -1,37 mg/l, g: 23:37, II – 1,37 mg/l, g: 00:03 i III – 1,41 mg/l g: 00:31, zawartości alkoholu w wydychanym powietrzu przy czym czynu tego dopuścił się będąc wcześniej skazany prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego w Szczytnie, sygn.. akt II K 62/14 z dnia 26 czerwca 2014 r. za popełnienie przestępstwa z art. 178a §1 k.k. którym to wyrokiem orzeczono wobec niego środek karny w postaci zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym oznaczonych kategorią „B” na okres 2 (dwóch) lat, tj. przestępstwa z art. 178a §4 kk : - na podstawie art. 178a §4 k.k. wymierzył mu karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności, której wykonanie warunkowo zawiesił na okres 3 (trzech) lat tytułem próby, - na podstawie art. 42 §3 k.k. orzekł wobec oskarżonego środek karny dożywotniego zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych, - oraz na podstawie art. 43a §2 k.k. zobowiązał go do uiszczenia świadczenia pieniężnego w kwocie 10 000 (dziesięciu tysięcy) złotych na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej.

Wymierzając karę i środki karne Sąd na rozprawie uwzględnił wniosek oskarżonego złożony w trybie art. 387 k.p.k. Sąd jako okoliczność obciążającą uwzględnił uprzednią karalność wymienionego (k.34-34v) oraz znaczny stan jego upojenia alkoholowego, na korzyść Sąd uwzględnił przyznanie się oskarżonego do winy. Wymierzając środki karne Sąd stosował wskazane powyżej przepisy nakazujące orzeczenie dożywotniego zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych (jak w pkt III wyroku) oraz zobowiązanie do uiszczenia świadczenia pieniężnego w kwocie co najmniej 10 000 zł (pkt IV wyroku).

W ocenie Sądu wymierzone zgodnie z wnioskiem oskarżonego kara i środki karne są adekwatne do stopnia jego winy i stopnia społecznej szkodliwości czynu, którego się dopuścił. Spełnią zarówno cele zapobiegawcze i wychowawcze w stosunku do niego, jak i cele prewencji ogólnej, zwłaszcza w środowisku, w którym przebywa oskarżony.