Legislator Case Law & Legislation
V U 201/18 AI generated

V U 201/18 · Sąd powszechny

Case Number V U 201/18
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome SENTENCE

Legislator summary

AI generated

Decyzją z dnia 01 lutego 2018 r., znak: (...), po rozpatrzeniu wniosku J. N. z dnia 26 stycznia 2018 r., powołując się na art. 114 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w L. odmówił przeliczenia emerytury wnioskodawcy z uwzględnieniem okresu świadczenia usług na podstawie umowy zlecenia. W uzasadnieniu organ rentowy podał, iż decyzją z dnia 16 grudnia 2016 r. odmówiono prawa do uwzględnienia w wymiarze świadczenia okresu zatrudnienia w Przedsiębiorstwie (...) w L. w latach 1993-1996 z powodu braku zgłoszenia do ubezpieczenia emerytalno-rentowego, a także, że wnioskodawca nie przedłożył żadnych nowych dowodów pozwalających na dokonanie przeliczenia, o które wnioskuje.

Legislator headnote

AI generated

V U 201/18 · Sąd powszechny: ma ustalone prawo do emerytury, której wysokość została ustalona prawomocną decyzją. Jego poprzedni wniosek o przeliczenie emerytury z uwzględnieniem zatrudnienia na podstawie umowy zlecenia w latach 1993-1996 w Przedsiębiorstwie (...) organ rentowy rozpatrzył negatywnie decyzją z dnia 16 grudnia 2016 r. Podstawę tego wniosku stanowiła, analogicznie jak i wniosku z dnia 26 stycznia 2018 r., kserokopia zaświadczenia z dnia 30 kwietnia 2014 r. Tymczasem ponowne ustalenie wysokości świadczenia może nastąpić po spełnieniu przesłanek określonych we wskazanym przez organ rentowy przepisie art. 114 ust. 1 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz.U. z 2017 r., poz. 1383 ze zm.).

Keywords

AI generated
retroactive short-time compensation occupational disability benefits calculation of years of service waiver of wage claims calculation of contribution period retroactivity of disability pension
AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt V U 201/18

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 14 sierpnia 2018 r. Sąd Okręgowy - Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Legnicy w składzie: Przewodniczący: SSO Krzysztof Główczyński Protokolant: star. sekr. sądowy Magdalena Teteruk po rozpoznaniu w dniu 14 sierpnia 2018 r. w Legnicy sprawy z wniosku J. N. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w L. o wysokość emerytury na skutek odwołania J. N. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w L. z dnia 1 lutego 2018 r. znak (...) oddala odwołanie SSO Krzysztof Główczyński Sygn. akt VU 201/18

UZASADNIENIE

Decyzją z dnia 01 lutego 2018 r., znak: (...), po rozpatrzeniu wniosku J. N. z dnia 26 stycznia 2018 r., powołując się na art. 114 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w L. odmówił przeliczenia emerytury wnioskodawcy z uwzględnieniem okresu świadczenia usług na podstawie umowy zlecenia. W uzasadnieniu organ rentowy podał, iż decyzją z dnia 16 grudnia 2016 r. odmówiono prawa do uwzględnienia w wymiarze świadczenia okresu zatrudnienia w Przedsiębiorstwie (...) w L. w latach 1993-1996 z powodu braku zgłoszenia do ubezpieczenia emerytalno-rentowego, a także, że wnioskodawca nie przedłożył żadnych nowych dowodów pozwalających na dokonanie przeliczenia, o które wnioskuje.

W odwołaniu od powyższej decyzji J. N. podał, iż w latach 1993-1996 w Przedsiębiorstwie (...) wykonywał na prowadzonych przez to Przedsiębiorstwo budowach prace polegające na zasypywaniu wykopów i wyrównaniu terenu spycharką (...). Pracował po 12 godzin. W odpowiedzi na odwołanie Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w L. wniósł o jego oddalenie. W uzasadnieniu podał, że w okresie od 21 czerwca 1987 r. do 17 sierpnia 2013r. J. N. był uprawniony do renty z tytułu częściowej niezdolności do pracy, a od osiągniecia wieku emerytalnego, od 17 sierpnia 2013 r. jest uprawniony do przyznanej z urzędu decyzją z dnia 22 sierpnia 2013 r. emerytury.

Organ rentowy wskazał, iż pierwszy wniosek z dnia 06 maja 2014 r. załatwiono pismem z dnia 30 maja 2014 r., w którym wskazano, iż brak jest podstaw do zaliczenia okresu zatrudnienia na podstawie umowy zlecenia w Przedsiębiorstwie (...) w latach 1993-1996, ponieważ – zgodnie z obowiązującymi przepisami – nie były naliczane i odprowadzane składki ZUS od umów zlecenia. Do kolejnego wniosku z dnia 02 grudnia 2016 r. o zaliczenie pracy we wskazanych wyżej latach na podstawie umowy zlecenia J. N. dołączył uwierzytelnioną kopię zaświadczenia z dnia 30 kwietnia 2014 r.

W załatwieniu tego wniosku organ rentowy decyzją z dnia 16 grudnia 2016 r. odmówił uwzględnienia w wymiarze świadczenia wskazanego wyżej okresu zatrudnienia. Wnioskodawca nie składał odwołania i decyzja jest prawomocna. Wnosząc w dniu 26 stycznia 2018 r. ponownie o zaliczenie do ogólnego stażu pracy okresu pracy w Przedsiębiorstwie (...) od 26 lipca 1993 r. do 29 kwietnia 1996 r. ubezpieczony dołączył kopię tego samego co poprzednio zaświadczenia z dnia 30 kwietnia 2014 r. Organ rentowy stwierdził także, że kopie dokumentów dołączonych do odwołania pozostają bez wpływu na zmianę zaskarżonej decyzji, gdyż dokumenty te znajdują się w aktach ubezpieczeniowych i były rozpatrywane przy ustalaniu wysokości emerytury.

Sąd ustalił następujący stan faktyczny: W okresie od 21 czerwca 1987 r. do 17 sierpnia 2013r. J. N. był uprawniony do renty z tytułu częściowej niezdolności do pracy. W tym czasie, w dniu 31 stycznia 1996 r. do akt rentowych złożono zaświadczenie z dnia 26 stycznia 1996 r., stwierdzające że wnioskodawca jest zatrudniony w (...) w O. na podstawie umowy-zlecenie, że osiągnął wynagrodzenie brutto za 1995 r. w kwocie 4.696,08 zł i że nie odprowadzono składki ZUS. W zaświadczeniu z dnia 20 lutego 1997 r. potwierdzono fakt osiągnięcia z tytułu wskazanego zatrudnienia dochodu za 1996 r. w kwocie 746,60 zł. (o k o l i c z n o ś c i n i e s p o r n e, w tym zaświadczenia, k. 77, 94 akt rentowych).

We wniosku z dnia 06 maja 2014 r. J. N. wniósł o przeliczenie świadczenia poprzez doliczenie do stażu pracy nieuwzględnionego okresu zatrudnienia. Do wniosku dołączył zaświadczenie z dnia 30 kwietnia 2014 r. (...) w L.-O., stwierdzające zatrudnienie wnioskodawcy w tym Przedsiębiorstwie w latach 1993-1996 na umowę zlecenia w okresach: 26.07. – 20.08.1993 r., 04-28.01.1994 r., 01-15.02.1994 r., 01-29.03.1994 r., 05-29.04.1994 r., 04-31.05.1994 r., 04-30.06.1994 r., 05-30.09.1994 r., 04-29.10.1994 r., 03-12.11.1994 r., 03-20.02.1995 r., 03-30.03.1995 r., 04-14.04.1995 r., 04-29.07.1995 r., 03-25.08.1994 r., 04-29.09.1995 r., 03-30.10.1995 r., 06-30.11.1995 r., 04-18.12.1995 r., 01-29.04.1996 r.

W zaświadczeniu podano także, że wnioskodawca pracował również na umowę zlecenia w lipcu, sierpniu 1994 r. oraz w maju i czerwcu 1995 r., jednak brak jest dokumentacji potwierdzającej konkretne daty zatrudnienia (są jedynie dokumenty potwierdzające wynagrodzenie za w/w miesiące). W zaświadczeniu stwierdzono ponadto, że od umów zleceń – zgodnie z obowiązującymi przepisami – nie były naliczane i odprowadzane składki ZUS. W piśmie z dnia 30 maja 2014 r. organ rentowy udzielił wnioskodawcy informacji, iż brak jest podstaw do zaliczenia okresu zatrudnienia na podstawie umowy zlecenia sporządzonego przez Przedsiębiorstwo (...) za lata 1993 – 1996, ponieważ zgodnie z obowiązującymi przepisami – nie były naliczane i odprowadzane składki ZUS od umów zleceń.

Przedstawione stanowisko organ rentowy podtrzymał w piśmie z dnia 28 lipca 2014 r. D o w ó d: w aktach rentowych: zaświadczenie, k. 219, pisma z 30 maja 2014 r. i 28 lipca 2014 r., k. 220 i 224. Ponowny wniosek o zaliczenie pracy w latach 1993-1996 w Przedsiębiorstwie (...) J. N. złożył w dniu 02 grudnia 2016 r. Do wniosku dołączył kserokopię złożonego wraz z poprzednim wnioskiem (z dnia 06 maja 2014 r.) zaświadczenia z dnia 30 kwietnia 2014 r. Wydaną na skutek tego wniosku decyzją z dnia 16 grudnia 2016 r. Oddział ZUS w L. odmówił przeliczenia emerytury ubezpieczonego z uwzględnieniem okresu świadczenia usług na podstawie umowy zlecenia.

W uzasadnieniu podał, iż z przedłożonego zaświadczenia (...) z dnia 30 kwietnia 2014 r. wynika, że w latach 1993-1996 wnioskodawca podlegał jedynie ubezpieczeniom zdrowotnym i z tego względu brak jest podstaw do uwzględnienia w wymiarze świadczenia wskazanego okresu zatrudnienia. D o w ó d: w aktach rentowych: wniosek, k. 254, kserokopia zaświadczenia, k. 256, decyzja, k. 257. We wniosku z dnia 26 stycznia 2018 r. J. N. wniósł o zaliczenie okresu pracy w Przedsiębiorstwie (...) od 26 lipca 1993 r. do 29 kwietnia 1996 r. do ogólnego jego stażu pracy.

Do wniosku ponownie złożył jedynie kserokopię zaświadczenia z dnia 30 kwietnia 2014 r. Decyzją z dnia 01 lutego 2018 r., znak: (...), po rozpatrzeniu powyższego wniosku, powołując się na art. 114 ust. 1 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w L. odmówił przeliczenia emerytury wnioskodawcy z uwzględnieniem okresu świadczenia usług na podstawie umowy zlecenia. W uzasadnieniu organ rentowy podał, iż decyzją z dnia 16 grudnia 2016 r. odmówiono prawa do uwzględnienia w wymiarze świadczenia okresu zatrudnienia w Przedsiębiorstwie (...) w L. w latach 1993-1996 z powodu braku zgłoszenia do ubezpieczenia emerytalno-rentowego, a także, że wnioskodawca nie przedłożył żadnych nowych dowodów pozwalających na dokonanie przeliczenia, o które wnioskuje. (o k o l i c z n o ś c i n i e s p o r n e)

Sąd zważył, co następuje:

Odwołanie nie zasługuje na uwzględnienie. Sporna w świetle treści odwołania między stronami była ocena czy wnioskodawcy przysługuje prawo do ponownego ustalenia wysokości emerytury. Organ rentowy decyzją z dnia 01 lutego 2018 r. odmówił przeliczenia świadczenia bowiem ubezpieczony nie dołączył do wniosku z dnia 26 stycznia 2018 r. nowych dokumentów mających wpływ na zmianę wysokości świadczenia. Stanowisko organu rentowego jest w tym zakresie uzasadnione. Przede wszystkim należy podkreślić istotny i niesporny fakt, że J.

N. ma ustalone prawo do emerytury, której wysokość została ustalona prawomocną decyzją. Jego poprzedni wniosek o przeliczenie emerytury z uwzględnieniem zatrudnienia na podstawie umowy zlecenia w latach 1993-1996 w Przedsiębiorstwie (...) organ rentowy rozpatrzył negatywnie decyzją z dnia 16 grudnia 2016 r. Podstawę tego wniosku stanowiła, analogicznie jak i wniosku z dnia 26 stycznia 2018 r., kserokopia zaświadczenia z dnia 30 kwietnia 2014 r. Tymczasem ponowne ustalenie wysokości świadczenia może nastąpić po spełnieniu przesłanek określonych we wskazanym przez organ rentowy przepisie art. 114 ust. 1 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz.U. z 2017 r., poz. 1383 ze zm.).

Przepis ten w ust. 1 stanowi, iż w sprawie zakończonej prawomocną decyzją organ rentowy, na wniosek osoby zainteresowanej lub z urzędu, uchyla lub zmienia decyzję i ponownie ustala prawo do świadczeń lub ich wysokość, jeżeli:

1) po uprawomocnieniu się decyzji zostaną przedłożone nowe dowody lub ujawniono nowe okoliczności istniejące przed wydaniem tej decyzji, które mają wpływ na prawo do świadczeń lub ich wysokość;

2) decyzja została wydana w wyniku przestępstwa;

3) dowody na podstawie, których ustalono istotne dla sprawy okoliczności faktyczne, okazały się fałszywe;

4) decyzja została wydana na skutek świadomego wprowadzenia w błąd organu rentowego przez osobę pobierającą świadczenie;

5) decyzja została wydana w oparciu o inna decyzję lub orzeczenie sądu, które zostało następnie uchylone, zmienione albo stwierdzono jego nieważność;

6) przyznanie świadczeń lub nieprawidłowe obliczenie ich wysokości nastąpiło na skutek błędu organu rentowego. W ustalonych w sprawie okolicznościach faktycznych wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji stanowisko organu rentowego jest uzasadnione. Wnosząc bowiem o ponowne ustalenie wysokości emerytury J. N. nie dołączył do stanowiącego podstawę zaskarżonej decyzji wniosku żadnych nowych dowodów, które miałyby wpływ na wysokość jego emerytury. Nie zachodzi także którakolwiek z pozostałych, określonych przepisem art. 114 ust. 1 ustawy emerytalnej przesłanka uzasadniająca ponowne ustalenie wysokości świadczenia. Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 477 14 § 1 k.p.c. pozbawione uzasadnionych podstaw odwołanie oddalił.