I C 570/18 · Sąd powszechny
Legislator summary
AI generatedPozwem z dnia 1 marca 2018 roku (...) Niestandaryzowany Sekurytyzacyjny Fundusz Inwestycyjny Zamknięty z siedzibą w W. wystąpił przeciwko A. B. o zapłatę kwoty 15.523,13 złotych wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia wniesienia pozwu do dnia zapłaty oraz przyznanie kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. W uzasadnieniu pozwu wskazano, że dochodzone roszczenie obejmuje należności z tytułu braku spłaty pożyczki, którą to wierzytelność powód nabył w drodze umowy cesji. (pozew k.2 – 3) W toku rozprawy z dnia 28 sierpnia 2018 roku A.
Legislator headnote
AI generatedart. 118 k.c, art. 6 k.c; I C 570/18 · Sąd powszechny: Powództwo podlegało oddaleniu w całości. Stosownie do treści art. 117 § 2 1 k.c. po upływie terminu przedawnienia nie można domagać się zaspokojenia roszczenia przysługującego przeciwko konsumentowi. W myśl zaś art. 118 k.c. jeżeli przepis szczególny nie stanowi inaczej, termin przedawnienia wynosi sześć lat, a dla roszczeń o świadczenia okresowe oraz roszczeń związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej - trzy lata. Jednakże koniec terminu przedawnienia przypada na ostatni dzień roku kalendarzowego, chyba że termin przedawnienia jest krótszy niż dwa lata.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
Sygn. akt I C 570/18
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 28 sierpnia 2018 roku Sąd Rejonowy dla Łodzi – Śródmieścia w Łodzi, I Wydział Cywilny, w składzie: Przewodniczący: S.S.R. Bartosz Kasielski Protokolant: stażysta Beata Ociesa po rozpoznaniu w dniu 28 sierpnia 2018 roku w Łodzi na rozprawie sprawy z powództwa (...) Niestandaryzowanego Sekurytyzacyjnego Funduszu Inwestycyjnego Zamkniętego z siedzibą w W. przeciwko A. B. o zapłatę oddala powództwo. Sygn. akt I C 570/18
UZASADNIENIE
Pozwem z dnia 1 marca 2018 roku (...) Niestandaryzowany Sekurytyzacyjny Fundusz Inwestycyjny Zamknięty z siedzibą w W. wystąpił przeciwko A. B. o zapłatę kwoty 15.523,13 złotych wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia wniesienia pozwu do dnia zapłaty oraz przyznanie kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. W uzasadnieniu pozwu wskazano, że dochodzone roszczenie obejmuje należności z tytułu braku spłaty pożyczki, którą to wierzytelność powód nabył w drodze umowy cesji. (pozew k.2 – 3) W toku rozprawy z dnia 28 sierpnia 2018 roku A.
B. wniosła o oddalenie powództwa. (protokół rozprawy k.28) Sąd Rejonowy ustalił następujący stan faktyczny : W dniu 2 marca 2009 roku pozwana zawarła umowę pożyczki z Bankiem (...) Spółką Akcyjną z siedzibą w W., która została rozwiązana z uwagi na brak spłaty zadłużenia w dniu 5 sierpnia 2010 roku. W dniu 13 grudnia 2017 roku powódka zawarła z U. 3 Niestandaryzowanym Sekurytyzacyjnym Funduszem Inwestycyjnym Zamkniętym z siedzibą w W. umowę przelewu wierzytelności na mocy której nabyła m.in. wierzytelność przysługującą wobec pozwanej z tytułu niespłaconej umowy pożyczki. (okoliczności bezsporne) Bank (...) Spółka Akcyjna z siedzibą w W. prowadzi przeciwko pozwanej postępowanie egzekucyjne w sprawie sygn. akt Km238/15 na podstawie tytułu egzekucyjnego w postaci bankowego tytułu egzekucyjnego z dnia 17 września 2010 roku opatrzonego klauzulą wykonalności nadaną przez Sąd Rejonowy dla Łodzi – Śródmieścia w Łodzi z dnia 11 października 2010 roku w sprawie sygn. akt II 1 Co 15993/10. (zaświadczenie k.27) Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił w oparciu o twierdzenia stron oraz złożone do akt sprawy dokumenty, których treść nie była kwestionowana na żadnym etapie.
Sąd Rejonowy zważył, co następuje :
Powództwo podlegało oddaleniu w całości. Stosownie do treści art. 117 § 2 1 k.c. po upływie terminu przedawnienia nie można domagać się zaspokojenia roszczenia przysługującego przeciwko konsumentowi. W myśl zaś art. 118 k.c. jeżeli przepis szczególny nie stanowi inaczej, termin przedawnienia wynosi sześć lat, a dla roszczeń o świadczenia okresowe oraz roszczeń związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej - trzy lata. Jednakże koniec terminu przedawnienia przypada na ostatni dzień roku kalendarzowego, chyba że termin przedawnienia jest krótszy niż dwa lata.
Zgodnie z regulacją art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 13 kwietnia 2018 roku o zmianie ustawy Kodeks Cywilny oraz niektórych innych ustaw (Dz.U.2018, poz. 1104, wejście w życie z dniem 9 lipca 2018 roku) jeżeli zgodnie z ustawą zmienianą w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, termin przedawnienia jest krótszy niż według przepisów dotychczasowych, bieg terminu przedawnienia rozpoczyna się z dniem wejścia w życie niniejszej ustawy. Jeżeli jednak przedawnienie, którego bieg terminu rozpoczął się przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, nastąpiłoby przy uwzględnieniu dotychczasowego terminu przedawnienia wcześniej, to przedawnienie następuje z upływem tego wcześniejszego terminu.
Z kolei stosownie do treści art. 5 ust. 4 ustawy roszczenia przedawnione przysługujące przeciwko konsumentowi, co do których do dnia wejścia w życie niniejszej ustawy nie podniesiono zarzutu przedawnienia, podlegają z tym dniem skutkom przedawnienia określonym w ustawie zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą. Wprowadzona przez ustawodawcę zmiana przepisów nakłada obecnie na Sąd obowiązek uwzględnienia z urzędu upływu terminu przedawnienia w przypadku roszczeń skierowanych przeciwko konsumentom. W powyższym świetle należy uwzględnić fakt, że powód dochodzi roszczenia przeciwko pozwanemu posiadającemu status konsumenta, a termin przedawnienia dla tego typu żądania, jako związanego z prowadzoną działalnością gospodarczą wynosi 3 lata.
Umowa pożyczki została rozwiązana w dniu 5 sierpnia 2010 roku, a bankowy tytuł egzekucyjny został opatrzony klauzulą wykonalności w dniu 11 października 2010 roku, a to oznacza, że termin przedawnienia upłynął z dniem 12 października 2013 roku. Strona powodowa nie wykazała przy tym w żadnej mierze, aby bieg terminu przedawnienia został kiedykolwiek przerwany ze skutkiem dla tego właśnie podmiotu. Koniecznym pozostaje w tym miejscu zastrzeżenie (wobec przedłożenia przez pozwaną dokumentu potwierdzającego prowadzenie przeciwko niej egzekucji przez pierwotnego wierzyciela), że zgodnie z ugruntowaną linią orzeczniczą postępowanie egzekucyjne prowadzone przez pierwotnego wierzyciela nie odnosi skutków w zakresie przerwania biegu przedawnienia wobec cesjonariusza (por. m.in. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 5 października 2016 roku, III CZP 52/16, Lex nr 2142032, postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 26 października 2016 roku, III CZP 60/16, Lex nr 2152395).
Na marginesie należy również odnotować, że powód nie wykazał w sposób prawidłowy swojej legitymacji czynnej do dochodzenia roszczenia objętego pozwem. Pomimo posiadania statusu profesjonalisty w zakresie realizacji należności z wierzytelności, a także korzystania z pomocy profesjonalnego pełnomocnika powód nie przedstawił, pomimo ciążącego na nim w tym zakresie obowiązku (art. 6 k.c. – onus probandi) dokumentów potwierdzających skuteczne nabycie wierzytelności, w szczególności umowy przelewu wierzytelności przez pierwotnego wierzyciela tj.
Bank (...) Spółkę Akcyjną z siedzibą w W. na rzecz U. 3 Niestandaryzowanego Sekurytyzacyjnego Funduszu Inwestycyjnego Zamkniętego z siedzibą w W. oraz umocowania osób działających w imieniu tych podmiotów do zawarcia umowy. Kwestia ta ma jednak drugoplanowe znaczenie wobec stwierdzonego faktu upływu terminu przedawnienia. Z powyższych względów powództwo podlegało oddaleniu w całości.