Legislator Case Law & Legislation
IV P 28/18 AI generated

IV P 28/18 · Sąd powszechny

Case Number IV P 28/18
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome SENTENCE

Legislator summary

AI generated

Powód P. K. wniósł o uchylenie nałożonej wobec niego przez pozwanego Zespół Szkół (...) w R. kary porządkowej upomnienia. W uzasadnieniu wskazał, że nałożenie kary porządkowej nastąpiło z naruszeniem przepisów prawa i bezpodstawnie za, jak wskazano w zawiadomieniu o nałożeniu kary, niezgłoszenie się do pracy na lekcję 3 z klasą I TL C i niepoinformowanie o tym pracodawcy. Pozwany Zespół Szkół (...) w R. wniósł o oddalenie powództwa. W uzasadnieniu wskazał, iż powodowi przydzielono na 5 kwietnia 2018 roku 2 zastępstwa za nieobecną nauczycielkę, a polegało to na przeniesieniu zajęć z lekcji 7 i 8 na 3 i 4.

Legislator headnote

AI generated

IV P 28/18 · Sąd powszechny: Podkreślenia wymaga tu także to, że powód, gdy tylko dowiedział się, że wyznaczono mu zastępstwo od razu zadeklarował przybycie do szkoły- najpierw, by odbyć lekcje z klasą pierwszą C w najbardziej dogodnym terminie, gdy zaś dowiedział się, ze wyznaczono mu także inne zastępstwo- lekcje te odbył, a także w uzgodnieniu z uczniami klasy I C przeprowadził zaplanowaną lekcję. To wskazuje, że nastawienie powoda do realizacji jego obowiązków było prawidłowe. Mając te okoliczności na uwadze Sąd uznając, iż nie nastąpiło zawinione przez powoda naruszenie przepisów upoważniających pracodawcę do nakładania kar porządkowych wymienionych w art. 108§1 kp i z uwagi na treść powoływanych przepisów powództwo uwzględnił uchylając nałożoną karę.

Keywords

AI generated
unauthorized absence irregular notification educational contract disciplinary offence benefit for course attendance missed deadline
AI generated
IV P 56/21
Sygn. akt. IV P 56/21 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 4 maja 2022r. Sąd Rejonowy w Sanoku – IV Wydział Pracy w składzie: Przewodniczący : SSR Krystyna Twardak-Terlecka Ławnicy: ------ Protokolant : stażysta Alicja Nemś po rozpoznaniu w dniu 4 maja 2022r. w Sanoku sprawy z powództwa: J. D. przeciwko: Szkole Podstawowej w N., dot. rozwiązania umowy o pracę bez wypowiedzenia z winy pracownika; I o d d a l a powództwo II z a s ą d z a od powoda J. D. na rzecz Szkoły Podstawowej w N. kwotę 180,00 złotych (sto osiemdziesiąt złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie liczonymi od dnia prawomocności niniejszego orzeczenia do dnia zapłaty. Sygn. akt IV P 56/21 UZASADNIENIE wyroku z dnia 4.05.2022r. Powód J. D. w pozwie z dnia 6.VIII.2021r. skierowanym przeciwko Dyrektorowi Szkoły Podstawowej w N. domagał się przywrócenia go do pracy na dotychczas zajmowanym stanowisku oraz zasądzenia na jego rzecz kosztów postępowania, zasądzenia przedmiotu sporu jako kwoty zadośćuczynienia w związku z utratą pracy i uszczerbku na zdrowiu. W uzasadnieniu pozwu powód podał, iż w Szkole Podstawowej w N. zatrudniony jest od 2.I.1990r. na podstawie umowy o pracę na czas nieokreślony na stanowisku konserwatora. Przez okres pracy powód współpracował z czterema dyrektorami placówki i nigdy nie było zastrzeżeń do jego obowiązków. Od chwili objęcia stanowiska dyrektora szkoły przez E. B. powód miał problemy w kontaktach z panią dyrektor i był przez nią krytykowany, poniżany i dochodziło do konfliktów. Zdaniem powoda brak było podstaw do rozwiązania umowy o pracę bez okresu wypowiedzenia, albowiem w dniu 28.VI.2021r. we wczesnych godzinach porannych dyrektor nie była obecna w szkole, w związku z czym – zgodnie z przyjętą zasadą – informacja o urlopie pod nieobecność pozwanej przekazywana jest przez innego pracownika. Taka forma została przyjęta i panuje od lat, a tryb taki wprowadziła sama pozwana. Powód zgodnie z przyjętą formą zgłaszania urlopu pod nieobecność pozwanej, poprosił panią sprzątającą obecną w tym dniu w pracy o przekazanie informacji, że zamierza udać się na 16-dniowy urlop wypoczynkowy. Pozwana wpisała powodowi urlop w dniu 28.VI.2021r., więc wiedziała, że od tego dnia powód będzie przebywał na urlopie przez 16 dni. Pozwana dokonując wpisu o urlopie wyraziła zgodę na jego wykorzystanie. Pozwana nie kontaktowała się z powodem i nie upewniła się czy powód porzucił pracę i nie zamierza usprawiedliwić nieobecności. Powód jest pracownikiem, któremu pozostał niepełny rok do osiągnięcia wieku emerytalnego. Pozwana Szkoła Podstawowa w N. w odpowiedzi na pozew (k.11-13) wniosła o oddalenie powództwa w całości jako nieuzasadnionego, a to wobec zasadności rozwiązania umowy o pracę bez zachowania okresu wypowiedzenia. Wniosła również o zasądzenie kosztów postępowania, a w tym kosztów zastępstwa procesowego wg. norm przepisowych (w przypadku ustanowienia pełnomocnika). W ocenie strony pozwanej zachowanie powoda, które polegało na porzuceniu pracy i nieobecności w pracy począwszy od 29.VI.2021r. stanowiło ciężkie naruszenie przez pracownika obowiązków pracowniczych. Pracodawca – pozwana miała prawo do natychmiastowego rozwiązania umowy o pracę. W dniu 28.VI.2021r. przed przybyciem dyrektora do szkoły powód zlecił innemu pracownikowi – osobie sprzątającej tj. K. F. – wypisanie urlopu na dzień 28.VI.2021r. K. F. poinformowała o tej sytuacji dyrektora, który wpisał w dniu 28.VI.2021r. urlop wypoczynkowy powodowi na żądany dzień. Od tego momentu powód w żaden sposób (ani osobiście ani telefonicznie ani w inny sposób) nie kontaktował się z przedstawicielem pozwanego tj. dyrektorem celem uzyskania zgody na urlop wypoczynkowy na kolejne dni. Dyrektor szkoły po 29.VI.2021r. zasięgnął informacji o tym czy powód nie przebywa na zwolnieniu chorobowym (w systemie PUE-ZUS), ani też w C. (...) w Z.. W tym czasie powód wykonywał pracę w drugim zakładzie pracy (M. S.), w którym jest również zatrudniony. Strona pozwana podała, że tożsame sytuacje miały miejsce wielokrotnie wcześniej a na temat opuszczania miejsca pracy, w godzinach pracy, bez poinformowania i zgody przełożonego były przeprowadzane rozmowy informujące o konsekwencjach takiego zachowania. Po dniu 29.VI.2021r. powód nie stawiał się w pracy bez jakiegokolwiek usprawiedliwienia oraz informacji o przyczynach takiego stanu rzeczy. Pracodawca – pozwany potraktował to niestawiennictwo jako porzucenie pracy i nieusprawiedliwioną nieobecność i uznano, że zachowanie takie stanowi ciężkie naruszenie podstawowych obowiązków pracowniczych (art. 52 §1 pkt 1 kp i art.100 ust.2 pkt 1 kp). Pozwany złożył powodowi skuteczne oświadczenie o rozwiązaniu umowy o pracę bez zachowania okresu wypowiedzenia. Pozwany podkreślił, że zgodnie z §13 ust. 5 Regulaminu Pracy obowiązującego u pozwanego pracownik może uzyskać urlop wyłącznie za zgodą dyrektora na karcie urlopowej, a w wyjątkowych sytuacjach po uzgodnieniu telefonicznym. Powód nie należy do żadnej organizacji związkowej i brak było podstaw do kierowania zapytań i wniosków do związków zawodowych. Pozwany odniósł się także do zarzutów stawianych przez powoda, a dotyczących sadzenia drzewek w 2019r., wręczenia nagrody jubileuszowej, rozwiązania umowy o pracę z innym pracownikiem. W ocenie Dyrektor Szkoły Podstawowej w N. powód unikał z nią kontaktu i „uciekał” przed nią. Kara upomnienia po upływie roku została usunięta z akt osobowych powoda. Dyrektor w żaden sposób nie szykanował i nie obrażał powoda, nie podnosił na niego głosu i nie pozostaje skonfliktowany z powodem. Sąd ustalił co następuje. Powód J. D. jest zatrudniony w Szkole Podstawowej w N. od 2.I.1990r. na czas nieokreślony na ½ etatu na stanowisku konserwatora (k.1 akt osobowych część A, zakres czynności powoda k.14 akt osobowych). Powód zapoznał się z treścią regulaminu pracy oraz przepisami i zasadami dotyczącymi bhp (k.3 części C akt osobowych). Dyrektor Szkoły E. B. wymierzyła powodowi w dniu 13.XII.2016r. karę porządkową upomnienie za niezrealizowanie polecenia służbowego (odmowę posadzenia drzew) (k.39), od której to kary powód odwołał się (k.40). Również w dniu 10.IX.2019r. dyrektor szkoły wymierzył powodowi karę upomnienia za nieprzygotowanie budynku i terenu szkoły w terminie do rozpoczęcia zajęć lekcyjnych. Od kary tej powód wniósł odwołanie (k.41-43). W dniu 28 czerwca 2021r. powód przyszedł do pracy w Szkole Podstawowej w N. i wykonywał jakieś czynności. Dyrektor Szkoły E. B. nie była obecna na terenie szkoły, gdyż załatwiała sprawy zawodowe poza szkołą. Po upływie ok. godziny od przyjścia do pracy powód podszedł do sprzątającej w szkole K. F. i oznajmił jej, że ma pilne sprawy do załatwienia i żeby mu wpisała urlop na liście obecności. K. F. odpowiedziała, że nie wpisze mu urlopu, tylko zgłosi pani dyrektor. Tego dnia powód nie wpisał się na liście obecności, która jest podpisywana codziennie. K. F. zgłosiła urlop powoda i przekazała dokładnie słowa, które ten do niej powiedział. W Szkole Podstawowej w N. istnieje możliwość ustalenia urlopu na „buzię” – który polega na tym, że zgłasza się urlop telefonicznie pani dyrektor, a ona wyraża na to zgodę. Nawet urlop tygodniowy można zgłosić, ale telefonicznie w bezpośredniej rozmowie z dyrektorem. Powód nie otrzymał akceptacji urlopu od Dyrektora Szkoły, nie kontaktował się telefonicznie z dyrektorem. Około godziny 10:00 w dniu 28.VI.2021r. K. F. przekazała E. B., że powód J. D. kazał sobie wpisać w dniu dzisiejszym urlop. Dyrektor szkoły wpisała w dniu 28.VI.2021r. (poniedziałek) urlop powodowi. Powód nie stawiał się w pracy w kolejnych dniach. W dniu 9 i 12 lipca 2021r. dyrektor szkoły widziała powoda koło Ośrodka Zdrowia i na zebraniu strażackim, jednakże powód nie nawiązał kontaktu z przełożoną i szybko się oddalił. Nie wykonał żadnego telefonu do dyrektora szkoły w sprawie urlopu. Dyrektor E. B. ustaliła w Ośrodku Zdrowia, gdzie powód jest zatrudniony, czy powód przebywa na urlopie chorobowym, ale uzyskała informację, że powód jest w pracy. Powód podczas wykonywania pracy u strony pozwanej, opuszczał miejsce pracy bez uprzedzenia i wtedy dyrektor szkoły telefonicznie ustalała gdzie się znajduje. /dowód: zeznanie świadka K. F. (k.93-94 00:09:59 – 00:34:32/ zeznanie powoda J. D. oraz w imieniu pozwanego E. B. (k. 118-119 – 00:08:40 – 01:11:26)/ W Szkole Podstawowej w N. obowiązuje Regulamin Pracy (zarządzenie Nr (...) – z dnia 30.III.2021r.) a do zapoznania się z jego treścią zostali zobowiązani wszyscy pracownicy Szkoły. /dowód: zarządzenie i regulamin pracy k.96-102/. Zgodnie z §13 ust. 4-5 (Rozdział VI Regulaminu; Urlopy i zwolnienia z pracy) plan urlopów jest wstępnie ustalany na początku roku i może podlegać zmianie. Pracownik może rozpocząć urlop wyłącznie po uzyskaniu zgody Dyrektora Szkoły na karcie urlopowej (nie dotyczy nauczycieli) lub po uzgodnieniu telefonicznym w wyjątkowych przypadkach. W dniu 15.VII.2021r. Dyrektor Szkoły Podstawowej w N. złożyła oświadczenie J. D. o rozwiązaniu umowy o pracę bez zachowania okresu wypowiedzenia z winy pracownika (zwolnienie dyscyplinarne) na podstawie art.52 §1 pkt 1 kp /k.44; część C akt osobowych powoda/. Jak podano przyczyną rozwiązania umowy o pracę bez zachowania okresu wypowiedzenia jest to, że począwszy od dnia 29.VI.2021r. do dnia 15.VII.2021r. bez jakiegokolwiek usprawiedliwienia oraz informacji o przyczynach tego stanu rzeczy nie stawiał się J. D. do pracy. W tym stanie rzeczy pracodawca potraktował to niestawiennictwo jako porzucenie pracy i nieusprawiedliwioną nieobecność. Powyższe stanowi ciężkie naruszenie przez Pracownika podstawowych obowiązków pracowniczych (art.52 § 1 pkt 1 i art.100 ust. 2 pkt 1-2 Kodeksu Pracy). W oświadczeniu wskazano, że w dniu 28.VI.2021r. przed przybyciem dyrektora do szkoły J. D. zlecił innemu pracownikowi (tj. osobie sprzątającej) wpisanie w dniu 28.VI.2021r. urlop wypoczynkowy. Od tego momentu J. D. nie skontaktował się z pracodawcą w żaden sposób (ani osobiście ani telefonicznie, ani też w jakikolwiek inny sposób). Dyrektor zasięgnął informacji o tym czy pracownik nie przebywa na zwolnieniu chorobowym, jednakże taka sytuacja nie została zgłoszona ani w systemie PUE-ZUS ani w C. (...) w Z.. W tym czasie pracownik wykonywał pracę w wymienionym zakładzie pracy, w którym jest zatrudniony. Tożsame sytuacje – podkreślił pracodawca - miały miejsce wielokrotnie wcześniej. Na temat opuszczania miejsca pracy, w godzinach pracy, bez poinformowania i zgody przełożonego, były wielokrotnie przeprowadzane rozmowy informujące o konsekwencjach takiego postępowania – ale bezskutecznie. W dniu 19.VII.2021r. J. D. skierował prośbę do Wójta Gminy Z. o rozstrzygnięcie sporu przed skierowaniem do Sądu Pracy /k.45-48/ na które udzielona została odpowiedź /k.49/. Dnia 20.VIII.2021r. powód J. D. skierował do Rady Gminy w Z. skargę na Dyrektora Szkoły Podstawowej w N. E. B. dotyczącą bezprawnego działania oraz wprowadzenia organów państwowych w błąd /k. 50-53/. J. D. skierował również skargę w dniu 4.VIII.2021r. do Państwowej Inspekcji Pracy – Okręgowy Inspektor Pracy w R.. W wyniku skargi przeprowadzono kontrolę w Szkole Podstawowej w N. i czynnościami kontrolnymi objęto sprawdzenie przestrzegania przepisów prawa pracy przez pracodawcę w zakresie - rozwiązania stosunków pracy - udzielania urlopów wypoczynkowych - prowadzenia dokumentacji pracowniczej, w tym akt osobowych i ewidencji czasu pracy - wypłacania należności z tytułu stosunku pracy. Z czynności kontrolnych sporządzono protokół (k.15-19) dotyczący m.in. przestrzegania obowiązującego w szkole Regulaminu Pracy. W trakcie kontroli ustalono, że pomimo zapisów Regulaminu Pracy, urlop udzielany pracownikom „obsługi nie jest poprzedzony zgodą odnotowaną na karcie urlopowej” lecz jedynie po uzgodnieniu ustnym z dyrektorem szkoły. Jedynie sporadycznie, w zależności od zaistniałej sytuacji, pracownicy obsługi wypełniali karty urlopowe. Wobec powyższego skierowano do pracodawcy wystąpienie wnoszące o udzielanie urlopów wypoczynkowych pracownikom każdorazowo zgodnie z obowiązującym w zakładzie pracy sposobem określonym w Regulaminie Pracy tj. na podstawie pisemnego wniosku pracownika. Powyższy stan faktyczny, Sąd ustalił w oparciu o przedstawione dokumenty, których prawdziwości strony nie kwestionowały, a także w oparciu o zeznania stron i świadka. Zeznania te wzajemnie ze sobą korelowały i były spójne. Sąd zważył co następuje. Roszczenie powoda nie zasługiwało na uwzględnienie. Należy wskazać, że rozwiązanie umowy o pracę w trybie art.52 kp – w odróżnieniu od wypowiedzenia umowy o pracę, jest nadzwyczajnym sposobem, który powinien być stosowany przez pracodawcę wyjątkowo, ze szczególną ostrożnością. Rozwiązanie umowy o pracę bez wypowiedzenia musi być uzasadnione szczególnymi okolicznościami, które w zakresie winy pracownika polegają na jego złej woli lub rażącym niedbalstwie. Rozwiązanie umowy o pracę bez wypowiedzenia jest jednostronną czynnością prawną, które powoduje skutek w postaci ustania stosunku pracy z chwilą dojścia do pracownika oświadczenia woli pracodawcy, w sposób pozwalający mu na zapoznanie się z jego treścią (art.61 kc w zw. z art.300 kp ). Oświadczenie pracodawcy powinno być złożone na piśmie i wskazywać przyczynę uzasadniającą rozwiązanie umowy o pracę /art.36 §3 i §4 kp/. Wskazanie przyczyny rozwiązania umowy o pracę ma za zadanie umożliwić pracownikowi obronę swoich praw i powinno nastąpić w sposób skonkretyzowany, czyli taki który jednoznacznie wskazuje na czyn, który w opinii pracodawcy polega wina pracownika. /por. wyrok SN sygn. I PKN 444/99/ zaś prawidłowość podania przyczyny należy oceniać w odniesieniu do konkretnego przypadku. Skonkretyzowana przyczyna uzasadniająca rozwiązanie umowy o pracę bez wypowiedzenia powinna jasno wynikać z treści oświadczenia woli pracodawcy o rozwiązaniu umowy o pracę w trybie przewidzianym w art.52 kp . Jedną z przyczyn rozwiązania umowy o pracę bez wypowiedzenia na gruncie art.52 kp jest dopuszczenie się przez pracownika ciężkiego naruszenia podstawowych obowiązków pracowniczych i na tę przyczynę w przedmiotowej sprawie powołał się pozwany pracodawca rozwiązując z powodem umowę o pracę (art.52 §1 pkt 1 kp ). Dla zastosowania tego przepisu należy uwzględnić trzy elementy tj. winę pracownika, ciężkie naruszanie obowiązku podstawowego oraz naruszenie albo zagrożenie interesów pracodawcy. Z brzmienia art.52 §1 pkt 1 kp wynika, że naruszenie to musi odnosić się do podstawowych obowiązków pracowniczych i jednocześnie mieć postać ciężkiego naruszenia i musi być przez pracownika zawinione. Przyjmuje się, że przepis art.100 kp obejmuje katalog podstawowych obowiązków pracowniczych. Jak wynika z treści oświadczenia o rozwiązaniu z powodem umowy o pracę bez wypowiedzenia pracodawca zarzucił powodowi, że począwszy od dnia 29.VI.2021r. do dnia 15.VII.2021r. bez jakiegokolwiek usprawiedliwienia oraz informacji o przyczynach tego stanu rzeczy nie stawił się w pracy. Porzucenie pracy przez pracownika jest zachowaniem traktowanym jako ciężkie naruszenie podstawowych obowiązków pracowniczych, polegające na nieusprawiedliwionej nieobecności w pracy. Rozpoczęcie urlopu wypoczynkowego bez zgody pracodawcy, a więc samowolnie prowadzi do uchybienia podstawowym obowiązkom pracowniczym określonych w art.100 ust. 2 pkt 1-2 kp i stanowi ono zagrożenie interesów pracodawcy. Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 10.II.2021r. sygn. I PSKP 6/21 zawarł tezę, iż wymienione w art.52 §1 pkt 1 kp ciężkie naruszenie musi dotyczyć podstawowego obowiązku pracownika. Ocena, czy naruszenie obowiązku jest ciężkie powinno uwzględnić stopień winy oraz zagrożenie lub naruszenie interesów pracodawcy. W użytym pojęciu „ciężkie naruszenie podstawowych obowiązków pracowniczych” mieszczą się trzy elementy: 1) bezprawność zachowania pracownika (naruszenie podstawowego obowiązku pracowniczego) 2) naruszenie albo zagrożenie interesów pracodawcy 3) zawinienie obejmujące zarówno winę umyślną jak i rażące niedbalstwo Rażący charakter niedbalstwa przejawia się w wyjątkowo lekceważącym stosunku pracownika do jego obowiązków. W ocenie Sądu rozpoznającego niniejszą sprawę stopień winy powoda jest rażący. W dniu 28.VI.2021r. powód stawił się do pracy i przed przybyciem dyrektora do szkoły powiedział osobie sprzątającej, że ma pilne sprawy do załatwienia w związku z czym poprosił, aby wpisała mu urlop na liście obecności. K. F. – sprzątaczka – uprzedziła powoda, że nie wpisze mu urlopu tylko powiadomi dyrektor szkoły, kiedy przyjdzie do pracy. K. F. powiadomiła dyrektor szkoły o wniosku powoda i dyrektor wpisała powodowi w dniu 28.VI.2021r. urlop wypoczynkowy. Dodać należy, że powód nie zgłaszał, że chce iść – czy idzie na urlop wypoczynkowy – tylko podał, że ma pilne sprawy do załatwienia. Należało więc przypuszczać, że tę pilną potrzebę powód może zrealizować w ciągu jednego dnia urlopu. W Szkole Podstawowej w N. pracownicy mogli zgłaszać urlop „na buzię”, ale trzeba było ten urlop zgłosić dyrektor szkoły osobiście albo telefonicznie. Wszyscy pracownicy znali numer telefonu dyrektor szkoły i mogli się z nią kontaktować. Pracownicy wiedzieli, że urlop należy zgłosić. Powód miał obowiązek zapoznania się z Regulaminem Pracy Szkoły Podstawowej w N., gdzie w § 13 pkt 5 zostało ustalone, że pracownik może rozpocząć urlop wyłącznie po uzyskaniu zgody Dyrektor Szkoły na karcie urlopowej lub po uzgodnieniu telefonicznym w wyjątkowych wypadkach. Powód nie zgłosił dyrektorowi szkoły, że udaje się na urlop wypoczynkowy, nie wykonał telefonu celem ustalenia urlopu, a jak zeznała Dyrektor Szkoły, co najmniej dwukrotnie spotkała powoda i miała nadzieję, że powód wyjaśni zaistniałą sytuację. Zdaniem Sądu – dyrektor szkoły w żaden sposób nie mogła przyjąć, że powód udał się na urlop wypoczynkowy, a jedynie mogła przyjąć, że powód zgłosił jednodniowy urlop celem załatwienia pilnej sprawy. Nie przyjście powoda do pracy przez kolejne dni – po 29.VI.2021r. należało traktować jako porzucenie pracy. W interesie powoda było zgłoszenie urlopu dyrektorowi szkoły – a w tym w sposób telefoniczny – natomiast dyrektor szkoły nie była zobowiązana do wykonania telefonu do powoda celem ustalenia dlaczego nie przyszedł do pracy. Zdaniem Sądu narażony został interes pracodawcy, gdyż pracownik bez usprawiedliwienia nie przyszedł do pracy od 29.VI2021r. do dnia 15.VII.2021r. czyli do dnia kiedy dyrektor złożyła oświadczenie o rozwiązaniu umowy o pracę bez zachowania okresu wypowiedzenia z winy pracownika. Powód wykazał się lekceważącym stosunkiem do podstawowych obowiązków pracowniczych, a w szczególności do przestrzegania czasu pracy ustalonego w zakładzie pracy, nie zastosował się do regulaminu pracy, ustalonego w zakładzie pracy porządku. Dlatego też mając na uwadze powyższe powództwo zostało oddalone. O kosztach Sąd orzekł w oparciu o przepisy art. 98 kpc w zw. z art. 360 kp oraz §9 ust 1 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22.X.2015r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych /Dz.U. z 2018r. poz. 265/. Sędzia Sądu Rejonowego Krystyna Twardak-Terlecka
VIII Pa 3/23
Zaskarżonym wyrokiem z dnia 23 listopada 2022 roku Sąd Rejonowy dla Łodzi-Śródmieścia w Łodzi, X Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w sprawie sygn.
IV P 138/20
Powód L. Z. w dniu 14 września 2020r. wystąpił z pozwem przeciwko Szkole Podstawowej im. T. L. w R., w którym wniósł o przywrócenie go do pracy na dotychczas zajmowanym stanowisku nauczyciela historii w wymiarze 18/18 etatu oraz o zasądzenie od pozwanego kosztów procesu według norm przepisanych.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt IV P 28/18

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 6 września 2018 r. Sąd Rejonowy w Szczytnie IV Wydział Pracy w składzie następującym: Przewodniczący: SSR Anna Podubińska Protokolant: kierownik sekretariatu Krystyna Hartung po rozpoznaniu w dniu 6 września 2018 r. w Szczytnie sprawy P. K. przeciwko Zespołowi Szkół (...) w R. o uchylenie kary z tytułu odpowiedzialności porządkowej pracowników I. uchyla karę porządkową upomnienia z dnia nałożoną na powoda P. K. przez pozwanego Zespół Szkół (...) w R. w dniu 13 kwietnia 2018 roku, II. zasądza od pozwanego na rzecz Skarbu Państwa – Sąd Rejonowy w Szczytnie koszty sądowe tj. 30 ( trzydzieści ) złotych tytułem opłaty, od uiszczenia której powód był zwolniony oraz kwotę 41,79 ( czterdzieści jeden 79/100 ) złotych tytułem zwrotu poniesionych wydatków Sygn. akt: IV P 28/18

UZASADNIENIE

Powód P. K. wniósł o uchylenie nałożonej wobec niego przez pozwanego Zespół Szkół (...) w R. kary porządkowej upomnienia. W uzasadnieniu wskazał, że nałożenie kary porządkowej nastąpiło z naruszeniem przepisów prawa i bezpodstawnie za, jak wskazano w zawiadomieniu o nałożeniu kary, niezgłoszenie się do pracy na lekcję 3 z klasą I TL C i niepoinformowanie o tym pracodawcy. Pozwany Zespół Szkół (...) w R. wniósł o oddalenie powództwa. W uzasadnieniu wskazał, iż powodowi przydzielono na 5 kwietnia 2018 roku 2 zastępstwa za nieobecną nauczycielkę, a polegało to na przeniesieniu zajęć z lekcji 7 i 8 na 3 i 4.

Powód po godzinie 15, w czasie przydzielania zastępstw powinien być w szkole prowadząc zajęcia w ramach kursu. Jeśli był w szkole miał możliwość zapoznania się z zastępstwami zarówno poprzez e-dziennik, jak i ogłoszenia papierowego w pokoju nauczycielskim, a nawet, jeśli powoda nie było miał możliwość zapoznania się z zastępstwami po zalogowaniu się do e-dziennika. Wg planu w dniu 5 kwietnia powód zaczynał zajęcia od 5 godziny, a w związku z zastępstwem miał przyjść już na 3 godzinę, na którą nie stawił się i nie zawiadomił o tym przełożonego.

Nad niepełnoletnimi uczniami opiekę musiała zapewnić pedagog szkolny. Wicedyrektor zwróciła się do powoda o wyjaśnienia, a gdy ich nie otrzymała, zawiadomiła dyrektora szkoły. W rozmowie z dyrektorem szkoły powód nie poczuwał się do winy twierdząc, że nie miał możliwości sprawdzenia zastępstw. Sąd ustalił następujący stan faktyczny: Powód P. K. jest zatrudniony w pozwanym Zespole Szkół (...) w R. jako nauczyciel mianowany. ( akta osobowe powoda) W dniu 4 kwietnia 2018 roku wicedyrektor szkoły M. W. oraz dyrektor szkoły H.

P. były w godzinach do około 15 nieobecne w pracy z uwagi na udział w trwającym przez kilka kolejnych dni szkoleniu. Wicedyrektor przybyła po godzinie 15.00 do budynku szkoły i zaczęła dokonywać zmian w planie lekcji, tak, by zabezpieczyć opiekę nad uczniami w dniu następnym w związku z trwającą od kilku tygodni nieobecnością jednej z nauczycielek poprzez zapewnienie zastępstwa na godziny lekcyjne, na których były przewidziane jej zajęcia. Następnego dnia zgodnie ze stałym planem lekcji powód miał przewidziane zajęcia w jednej z klas I TL na 8 godzinie lekcyjnej, a wicedyrektor w ramach zaplanowania zastępstwa przeniosła jego zajęcia w tej klasie na 3 godzinę lekcyjną, na której w związku z nieobecnością nauczycielki powstawało „okienko”, a ponadto zaplanowała powodowi także w ramach zastępstwa zajęcia w innej klasie na 4 godzinie lekcyjnej.

Zgodnie ze stałym planem w tej klasie powód miał odbywać zajęcia na 7 godzinie, a lekcje generalnie zaczynać tego dnia od 5 godziny lekcyjnej. Zmiany w planie lekcji, w tym zaplanowane zastępstwa wicedyrektor umieściła w elektronicznym dzienniku lekcji. Nauczyciel po zalogowaniu się do tego dziennika otrzymuje powiadomienie o umieszczonych tam wiadomościach dotyczących go indywidualnie. Ponadto informacja o zmianach i zaplanowanych zastępstwach w późnych godzinach popołudniowych lub porannych następnego dnia została wywieszona w pokoju nauczycielskim na tablicy ogłoszeń.

Powód w dniu 4 kwietnia 2018 roku prowadził zajęcia z uczniami szkoły najpóźniej do godziny 15, po tej godzinie prowadził w ramach działalności gospodarczej prowadzonej przez siebie na terenie szkoły w związku z udostępnieniem na te cele salą kurs z uczestnikami spoza szkoły. W związku z tymi zajęciami nie logował się do dziennika elektronicznego, bowiem dane z tego kursu nie były w tym dokumencie umieszczane. Nie został inną drogą – ani osobiście przez wicedyrektora szkoły, ani telefonicznie, czy tez przez wiadomość tekstową - zawiadomiony o zaplanowanym zastępstwie i zmianach w planie lekcji na następny dzień.

Po zakończeniu tego dnia zaplanowanej pracy powód wyjechał poza R. N. z zamiarem powrotu następnego dnia w godzinach dopołudniowych. Po rozpoczęciu 3 godziny lekcyjnej, gdy powód nie przybył na tę lekcję, uczniowie klasy I TL C poinformowani, że w ramach zastępstwa jego zajęcia zostały przeniesione z godziny 8 lekcyjnej na 3 udali się do pedagoga szkolnego z tą informacją. J. T. zadzwoniła do powoda z informacją, że klasa na niego oczekuje, ten odpowiedział, że nie wiedział o zastępstwie, że nie jest w stanie dojechać natychmiast, bo jest w domu, ale poinformowany, że na następnej godzinie ta klasa ma także okienko i na prośbę klasy, zgodził się na odbycie swojej lekcji na 4 godzinie lekcyjnej.

Powód niezwłocznie zjawił się na terenie szkoły, po wejściu do pokoju nauczycielskiego zapoznał się z wywieszonym już planem zastępstw na ten dzień i dowiedział się o zaplanowanych w ramach zastępstwa na 4 godzinę lekcyjną zajęciach w klasie I A. W związku z tym poinformował klasę I C, że ustalenia telefoniczne są nieaktualne i lekcja z nim odbędzie się jak w pierwotnym planie na 8 godzinie lekcyjnej. Obie lekcje przeprowadził. Tego dnia również dyrektor i wicedyrektor szkoły przybyły do budynku szkoły po szkoleniu w godzinach popołudniowych i dowiedziały się o zaistniałej sytuacji i wicedyrektor Zespołu (...) zwróciła się do powoda na piśmie o pisemne wyjaśnienie nieobecności na 3 lekcji.

Powód nie odpowiedział na to pismo, wobec czego wicedyrektor poinformowała na piśmie dyrektor szkoły o zdarzeniu. Ta wezwała powoda, poprosiła o wyjaśnienia i powód stwierdził, że nie miał możliwości zapoznania się z zastępstwami ustalonymi na dzień 5 kwietnia 2018 roku. Następnie w dniu 13 kwietnia 2018 roku pozwany wręczył powodowi pismo o udzieleniu kary upomnienia w związku z nieprzestrzeganiem ustalonej organizacji i porządku pracy, które miało miejsce 5 kwietnia 2018 roku, a które polegało na niezgłoszenie się do pracy na lekcję 3 z klasą I TL C i niepoinformowanie o tym pracodawcy.

Powód od tej kary upomnienia w dniu 20 kwietnia 2018 roku złożył pismo, w którym m.in. odniósł się do nałożonej kary upomnienia i zostało potraktowane jako sprzeciw, wskazał tam, że z dziennikiem elektronicznym miał możliwość zapoznawać się 4 kwietnia na 8 godzinie lekcyjnej, gdy odbywał ostatnią tego dnia lekcję i zmiana w planie zajęć nie była tam wówczas widoczna, kolejną lekcję miał mieć 5 kwietnia na 5 godzinie lekcyjnej i dopiero wówczas mógł dowiedzieć się o zmianie w planie lekcji po zalogowaniu się do dziennika.

Wskazał, że mimo, że jego numer telefonu, a nadto prywatny adres e-mail był znany, nikt z dyrekcji nie powiadomił go o zmianach w planie zajęć. Zaznaczył też, że przybył do szkoły zaraz po uzyskaniu informacji, że zostały mu wyznaczone zastępstwa, a dyrekcji nie powiadomił o zdarzeniu, bowiem dzieci miały czas zapewnioną fachową opiekę pedagoga. Wskutek rozpatrzenia sprzeciwu, po przeprowadzeniu konsultacji ze związkami zawodowymi pracodawca utrzymał w mocy nałożoną karę. / kara upomnienia K5 , sprzeciw K 3-4, zawiadomienie o odrzuceniu sprzeciwu K 28, pismo o udzielenie wyjaśnień K 22, pismo do dyrektora szkoły K 23, stanowisko związków zawodowych K 27, plan kursów prowadzonych przez powoda K 21, plan zastępstw K 20, zeznania świadków – J.

T. K 33-34, M. W. K 34-35, przesłuchanie stron- powoda P. K. K 46-47, H. P. w imieniu pozwanego K 47

Sąd zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 108 §1 kp pracodawca może stosować karę porządkową za nieprzestrzeganie przez pracownika ustalonej organizacji i porządku w procesie pracy, przepisów bezpieczeństwa i higieny pracy, przepisów przeciwpożarowych, a także przyjętego sposobu potwierdzania przybycia i obecności w pracy oraz usprawiedliwiania nieobecności w pracy. Najistotniejsze okoliczności dotyczące wydarzeń, które stały się powodem zastosowania wobec powoda przepisów o odpowiedzialności porządkowej są bezsporne. Niewątpliwym jest, że powód nie odbył wyznaczonej mu w ramach zastępstwa lekcji na 3 godzinie w dniu 5 kwietnia 2018 roku, natomiast przeprowadził wyznaczone mu na 4 godzinie zajęcia po uzyskaniu wiedzy, że takie zastępstwo zostało mu przydzielone, a także ostatecznie przeprowadził na 8 godzinie lekcyjnej zajęcia z przedmiotu, które pierwotnie w planie na tę porę były przewidziane, a których nie przeprowadził w przeniesionym mu w ramach zastępstwa terminie.

Bezspornym jest też, że zmiany w planie lekcji zostały przeprowadzone w dniu poprzednim po godzinie 15 i wicedyrektor nie zastosowała żadnej indywidualnej formy zawiadomienia powoda o tych zmianach, naniosła je jedynie w dzienniku lekcyjnym oraz wywiesiła w pokoju nauczycielskim. Powód poddawał w wątpliwość, czy miało to miejsce w godzinach popołudniowych w dniu, czy też w dniu w godzinach porannych, jednak w związku z tym, że moment umieszczenia tej informacji w tych dwóch miejscach nie miał żadnego znaczenia dla przebiegu zdarzeń, bowiem powód nie logował się do dziennika, ani też nie przebywał w pokoju nauczycielskim w żadnym z tych dwóch terminów, Sąd uznał, że przeprowadzanie dowodów na tę okoliczność nie ma istotnego znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy.

W świetle zeznań powoda oraz świadka J. T., pedagog szkolnej, Sąd uznał za niewątpliwe, że powód nie przybył na zajęcia wyznaczone w ramach zastępstwa na godzinę 3 lekcyjną, albowiem nie wiedział, że takie zastępstwo zostało mu wyznaczone. Brak jakichkolwiek podstaw do czynienia ustaleń, iż jego działanie było świadome i wynikało ze zlekceważenia wyznaczonych mu obowiązków, świadek opisał wyraźne zaskoczenie powoda i jego deklarację, że nie może natychmiast zajęć zacząć, bo jest w domu, ale przybędzie jak najszybciej.

Wobec powyższego, ewentualnego zawinienia powoda i naruszenia obowiązków można byłoby upatrywać wyłącznie w tym, że nie zapoznał się ze zmianami w planie zajęć zamieszczonymi w dzienniku. Sąd uznał jednak, że w okolicznościach tej sprawy nie można mówić o naruszeniu obowiązków przez P. K.. Trzeba bowiem szczególnie podkreślić przebieg czasowy tych wydarzeń. Niewątpliwym jest, że zmiany w planie zajęć zostały wprowadzone już po godzinach pracy powoda w pozwanej szkole w ramach etatu. Dotyczyły one z kolei przyśpieszenia godzin pracy następnego dnia- z godziny 5 na 3 lekcyjną.

Wydaje się, że pozwany wywodzi, że skoro nauczyciele mają dostęp do dziennika online, to powód winien po godzinach swojej pracy, w późnopopołudniowych bądź wczesnoporannych zalogować się tam i w ten sposób uzyskać wiedzę o tych zmianach. W ocenie sądu taki wniosek nie jest uzasadniony. Bezspornym jest, że w żadnych dokumentach szkoły nie został zapisany obowiązek logowania się co wyznaczony czas do dziennika szkoły, czy też logowania się poza godzinami, gdy nauczyciel prowadzi lekcje, czy z innego powodu musi dokonać tam jakichś zapisów.

Tym bardziej trudno wywodzić, że powinien on poza godzinami pracy szkoły, czy czasem pracy związanym z realizacją zadań w ramach wyznaczonego pensum, czy innych obowiązkowych zajęć na terenie szkoły docierać do pokoju nauczycielskiego i zapoznawać się z tablicą ogłoszeń. Oczywistym jest, że nauczyciela dotyczy czas pracy nie tylko w ramach pensum, ale w ramach 40-tygodniowego tygodnia pracy, jednak czas ten przeznaczony jest także na przygotowanie do zajęć, sprawdzanie prac, przygotowanie pomocy dydaktycznych i w żaden sposób nie da się wywieść z tego 40-tygodniowego tygodnia pracy obowiązku nauczyciela sprawdzania w tym czasie dziennika i ustalania, czy nie zostały tam wprowadzone zmiany jego dotyczące w jego czasie wolnym od zajęć lekcyjnych, w szczególności np. w godzinach popołudniowych, czy przebywania na terenie szkoły.

Pozwany wywodził też, że nauczyciel jest na wskazany przez siebie adres e-mail zawiadamiany o wiadomościach, czy zmianach w planie lekcji umieszczanych w dzienniku poprzez alert sygnalizujący, że w dzienniku jest wiadomość. Sporna jest kwestia o zakresie takich zawiadomień przesyłanych na adres e-mail, powód twierdzi, że przesyłane są tam tylko informacje o konkretnych wiadomościach umieszczonych w dzienniku elektronicznym skierowanych do nauczyciela, nie zaś o zmianach w planie lekcji, o których informacja pojawia się tylko w chwili logowania się do dziennika, tym razem też nie dostał żadnych wiadomości dotyczących szkoły na e-mail, a w świetle zeznań J.

T., która podała, że żadnych tego typu powiadomień nie dostaje i zeznań wicedyrektor szkoły takich twierdzeń powoda pozwanemu nie udało się podważyć. Gdyby jednak nawet taki alert także w odniesieniu do informacji o zmianie w planie lekcji rzeczywiście był przesyłany, to nadal pozostaje tu kwestia związana z czasem, kiedy te zmiany w planie lekcji zostały dokonane i jakiego terminu dotyczyły. Należy wskazać, że powód twierdził, że z uwagi na zaplanowane w dniu 5 kwietnia 2018 roku później lekcje, po zajęciach w dniu poprzedzającym wydarzenia wyjechał poza miejsce zamieszkania i wracał następnego dnia.

Nie da się, zdaniem sądu, postawić zarzutu niewłaściwego wypełniania obowiązków polegającego na tym, że powód nie korzystał z poczty e-mail, czy nie korzystał z internetu przez taki czas i w czasie prywatnego wyjazdu. W ocenie sądu, w takiej dość nietypowej sytuacji, jaka tu ma miejsce, gdy zmiany zostały zaplanowane po godzinach pracy szkoły, a jednocześnie znacznie przyśpieszały godzinę rozpoczęcia lekcji przez powoda następnego dnia, to osoba planująca zastępstwa winna zadbać o skuteczne zawiadomienie nauczyciela- poprzez wykonanie telefonu, czy choćby wysłanie wiadomości sms wskazującej na same zmiany, czy konieczność zapoznania się z nimi poprzez wejście do dziennika.

Warto też zauważyć, że powód w tym czasie prawdopodobnie był na terenie szkoły i prowadził kurs dla osób spoza szkoły i była możliwość osobistego przekazania mu tej informacji. Tu wicedyrektor wskazywała, że nie kontaktowała się z powodem, bowiem ten nie zawsze odbierał wiadomości, czy telefony, tak od niej, jak z sekretariatu. Taka postawa ze strony nauczyciela, czy jakiegokolwiek pracownika zakładu pracy, w którym może zachodzić konieczność szybkiej i skutecznej reakcji na zaistniałe nagłe sytuacje jeśli miała miejsce nie jest prawidłowa.

Jednakże w tym przypadku nie miała o tyle znaczenia, że nie podjęto żadnej próby kontaktu z nauczycielem z wykorzystaniem tej najszybszej i najbardziej skutecznej drogi kontaktu, z zeznań świadka M. W. wyraźnie dało się odczuć swego rodzaju urazę z powodu postawy powoda, gdy wyjaśniała, dlaczego nie skorzystała z telefonu. I o ile opisywane przez świadka podejście pracownika nie zasługuje na aprobatę, to także zachowanie osoby zarządzającej zakładem pracy, która dokonuje zmian w czasie pracy pracownika w takich okolicznościach, w których nie jest oczywiste i naturalne, że pracownik powinien mieć możliwość się z nimi zapoznać i nie wykorzystuje naturalnej drogi kontaktu, by zawiadomić o tym pracownika także nie jest prawidłowe.

Podkreślenia wymaga tu także to, że powód, gdy tylko dowiedział się, że wyznaczono mu zastępstwo od razu zadeklarował przybycie do szkoły- najpierw, by odbyć lekcje z klasą pierwszą C w najbardziej dogodnym terminie, gdy zaś dowiedział się, ze wyznaczono mu także inne zastępstwo- lekcje te odbył, a także w uzgodnieniu z uczniami klasy I C przeprowadził zaplanowaną lekcję. To wskazuje, że nastawienie powoda do realizacji jego obowiązków było prawidłowe. Mając te okoliczności na uwadze Sąd uznając, iż nie nastąpiło zawinione przez powoda naruszenie przepisów upoważniających pracodawcę do nakładania kar porządkowych wymienionych w art. 108§1 kp i z uwagi na treść powoływanych przepisów powództwo uwzględnił uchylając nałożoną karę.

Sąd w oparciu o treść art. 113§1 ustawy dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych zasądził od pozwanego na rzecz Skarbu Państwa - Sądu Rejonowego w Szczytnie stosowną tytułem kosztów sądowych tj. opłaty i poniesionych tymczasowo w toku postępowania wydatków, bowiem zgodnie z treścią art. 96 ust.1 pkt. 4 ustawy dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych, powód nie miał obowiązku ich uiszczenia.