Legislator Case Law & Legislation
II Ca 170/18 AI generated

II Ca 170/18 · Sąd powszechny

Case Number II Ca 170/18
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome SENTENCE

Legislator summary

AI generated

Wyrokiem z dnia 19 grudnia 2017 r. Sąd Rejonowy w Ostrowie Wielkopolskim zasądza od pozwanego (...) Towarzystwa (...) S. A. z siedzibą w W. na rzecz powoda R. J. kwotę 14 947,22 zł z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia 3 stycznia 2017 r. do dnia zapłaty oraz kwotę 300,00 zł wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia 15 maja 2017 r. do dnia zapłaty a ponadto rozstrzygnął o kosztach postępowania, w tym kosztach procesu i nieuiszczonych wydatkach, wszystko tytułem odszkodowania za szkodę wyrządzonej w pojeździe powoda przez sprawcę ubezpieczonego u pozwanego. Apelacje od wyroku Sądu Rejonowego wniósł pozwany zaskarżając wyrok ten w całości. Wyrokowi temu zarzucił obrazę przepisów postępowania:

Legislator headnote

AI generated

art. 233 § 1 k.p.c, art. 233 k.p.c, art. 286 k.p.c, art. 385 k.p.c, art. 98 k.p.c; II Ca 170/18 · Sąd powszechny: Apelacja nie zasługuje na uwzględnienie. Sąd Okręgowy w całości podziela ustalenia faktyczne i rozważania dokonane przez Sąd Rejonowy i uznaje je za własne. W takiej sytuacji gdy sąd odwoławczy orzeka na podstawie materiału dowodowego zgromadzonego w pierwszej instancji i aprobuje dotychczasowe ustalenia, nie musi ich powtarzać (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 26 kwietnia 2007 r., II CSK 18/07, Lex nr 966804;) W myśl art. 233 § 1 k.p.c. sąd ocenia wiarygodność i moc dowodów według własnego przekonania, na podstawie wszechstronnego rozważenia zebranego w sprawie materiału.

Keywords

AI generated
claim for insurance benefits accident insurer liability duty to mitigate damage auxiliary establishment in accident insurance insurer reimbursement claim cessation of accident benefits

Cited Legislation

AI generated
art. 233 § 1 k.p.c
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 26 kwietnia 2007 r., II CSK 18/07, Lex nr 966804;) W myśl art. 233 § 1 k.p.c.
art. 233 k.p.c
b) art. 233 §1 kpc poprzez nie nadanie odpowiedniego znaczenia zeznaniom świadka A.
art. 286 k.p.c
Odnosząc się do żądania apelującego sporządzenia przez biegłego opinii uzupełniającej, należy podkreślić w tym miejscu, że na podstawie art. 286 k.p.c.
art. 385 k.p.c
Mając na uwadze powyższe okoliczności należało, zgodnie z art. 385 k.p.c., apelację oddalić.
art. 98 k.p.c
O kosztach orzeczono zgodnie z art. 98 k.p.c.

Cited Case Law

AI generated
AI generated
IV Ca 625/15
Powód R. D. wniósł pozew przeciwko (...) SA z siedzibą w W. o zapłatę kwoty 19.906,30 zł wraz ze stosownymi odsetkami tytułem odszkodowania za uszkodzenie pojazdu oraz o zasądzenie od pozwanego na swoją rzecz kosztów procesu. W uzasadnieniu pozwu powód wskazał, że w dniu (...). doszło do zdarzenia drogowego z udziałem pojazdu powoda, w wyniku którego doznał szkody, a jego pojazd został odholowany. Powód wskazał, że zgłosił szkodę ubezpieczycielowi rzekomego sprawcy, zaś (...) SA przystąpił do likwidacji szkody. Ostatecznie ubezpieczyciel odmówił wypłaty odszkodowania podnosząc, że do stwierdzonych uszkodzeń w pojeździe powoda nie mogło dojść w wyniku podawanego przez niego zdarzenia z dnia 9.01.2012r.
II Ca 434/13
M. wniosła o zasądzenie od (...)..A w S. kwoty 28.132,27 zł z odsetkami ustawowymi od dnia wniesienia pozwu do dnia zapłaty. Twierdziła, że jej samochód marki S. (...) rok produkcji 2006 uległ uszkodzeniu wskutek kolizji spowodowanej przez kierowcę ubezpieczonego w zakresie odpowiedzialności cywilnej u pozwanego. Do kolizji doszło w dniu 24 lutego 2012 r. w ten sposób, że w tył samochodu powódki, przygotowującej się do skrętu w lewo i oczekującej przy osi jezdni celem przepuszczenia samochodu nadjeżdżającego przeciwko, uderzył samochód A. (...) P. Z.. W związku z niewzywaniem policji na miejsce zdarzenia P. Z. napisał stosowne oświadczenie. Powódka zgłosiła szkodę pozwanemu. Pozwany sporządził protokół szkody w pojeździe, jednakże odmówił wypłaty odszkodowania, kwestionując okoliczności powstania szkody. Wysokość żądania powódka określiła w oparciu o zleconą we własnym zakresie kalkulację wysokości szkody.
II Ca 29/15
Powód M. K. wniósł o zasądzenie od pozwanego (...) S.A. siedzibą w N. na swoją rzecz kwoty 2.371,03 zł z ustawowymi odsetkami od dnia 19 października 2013r. oraz zasądzenie kosztów procesu. Pozwany (...) S.A. wniósł o oddalenie powództwa w całości i zasądzenie kosztów procesu.
III Ca 250/18
Wyrokiem z dnia 8 grudnia 2017 roku Sąd Rejonowy dla Łodzi – Widzewa w Łodzi II Wydział Cywilny w sprawie powództwa M.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt II Ca 170/18

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ K., dnia 5 lipca 2018 r. Sąd Okręgowy w Kaliszu II Wydział Cywilny Odwoławczy w składzie: Przewodniczący: SSO Henryk Haak Sędziowie: SSO Janusz Roszewski (spr.) SSR del. Agnieszka Fórmankiewicz Protokolant: st. sekr. sąd. Elżbieta Wajgielt po rozpoznaniu w dniu 5 lipca 2018 r. w Kaliszu na rozprawie sprawy z powództwa R. J. przeciwko (...) Towarzystwo (...) S.A. z siedzibą w W. o zapłatę na skutek apelacji pozwanego od wyroku Sądu Rejonowego w Ostrowie Wielkopolskim z dnia 29 grudnia 2017r. sygn. akt I C 1981/17 1. oddala apelację;

2. zasądza od pozwanego na rzecz powoda kwotę 1800 (tysiąc osiemset) złotych tytułem kosztów postępowania apelacyjnego. SSO Janusz Roszewski SSO Henryk Haak SSR del. Agnieszka Fórmankiewicz Sygnatura akt II Ca 170/18

UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 19 grudnia 2017 r. Sąd Rejonowy w Ostrowie Wielkopolskim zasądza od pozwanego (...) Towarzystwa (...) S. A. z siedzibą w W. na rzecz powoda R. J. kwotę 14 947,22 zł z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia 3 stycznia 2017 r. do dnia zapłaty oraz kwotę 300,00 zł wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia 15 maja 2017 r. do dnia zapłaty a ponadto rozstrzygnął o kosztach postępowania, w tym kosztach procesu i nieuiszczonych wydatkach, wszystko tytułem odszkodowania za szkodę wyrządzonej w pojeździe powoda przez sprawcę ubezpieczonego u pozwanego. Apelacje od wyroku Sądu Rejonowego wniósł pozwany zaskarżając wyrok ten w całości. Wyrokowi temu zarzucił obrazę przepisów postępowania:

a) art. 278 kpc i art. 227 kpc w zw. z art. 286 oraz art. 207 § 6 i art. 217 § 2 kpc poprzez oddalenie na rozprawie w dniu 20 grudnia 2017 roku wniosku pozwanego o dopuszczenie i przeprowadzenie dowodu z uzupełniającej opinii biegłego sądowego, w której to biegły wykona konkretnie wymienione czynności oraz analizy wskazane w piśmie procesowym z dnia 1 grudnia 2017 roku […];

b) art. 233 §1 kpc poprzez nie nadanie odpowiedniego znaczenia zeznaniom świadka A. F. złożonym na rozprawie w dniu 17 listopada 2017 roku, zgodnie z którymi kierujący B. jeszcze przed zdarzeniem musiał mieć uszkodzone (cofnięte) koło a także, miał możliwość uniknięcia zdarzenia, co powinno prowadzić do wniosku ze kierujący B. spowodował zdarzenie celowo lub przynajmniej w znaczny sposób przyczynił się do zaistniałego zdarzenia Stawiając powyższe zarzuty wniósł o zmianę wyroku poprzez oddalenie powództwaw całości oraz zasądzenie od powoda na rzecz pozwanego kosztów postępowania w I instancji wg norm przepisanych, w tym kosztów zastępstwa procesowego; ewentualnie, uchylenie wyroku i przekazanie sprawy Sądowi Rejonowemu do ponownego rozpoznania; zasądzenie od powoda na rzecz pozwanego kosztów postępowania apelacyjnego wg norm przepisanych, w tym kosztów zastępstwa procesowego.

W odpowiedzi na apelację pozwanego, powód wniósł o jej oddalenie i zasądzenie od pozwanego na rzecz powoda kosztów postępowania apelacyjnego według norm przepisanych.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:

Apelacja nie zasługuje na uwzględnienie. Sąd Okręgowy w całości podziela ustalenia faktyczne i rozważania dokonane przez Sąd Rejonowy i uznaje je za własne. W takiej sytuacji gdy sąd odwoławczy orzeka na podstawie materiału dowodowego zgromadzonego w pierwszej instancji i aprobuje dotychczasowe ustalenia, nie musi ich powtarzać (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 26 kwietnia 2007 r., II CSK 18/07, Lex nr 966804;) W myśl art. 233 § 1 k.p.c. sąd ocenia wiarygodność i moc dowodów według własnego przekonania, na podstawie wszechstronnego rozważenia zebranego w sprawie materiału.

Sąd Rejonowy dokonując tej oceny nie naruszył reguł oznaczonych w powołanym tu unormowaniu, dającym wyraz obowiązywaniu zasady swobodnej oceny dowodów. Cechą istotną swobodnej oceny dowodów jest ich bezstronna ocena (por. np. K. Piasecki, w: Kodeks postępowania cywilnego. Komentarz do artykułów 1 - 505 14 , pod red. K. Piaseckiego, Warszawa 2006, t. I, s. 1026). Takiej właśnie – tj. bezstronnej oceny – dokonał Sąd I instancji. Wszechstronne rozważenie zebranego materiału oznacza uwzględnienie wszystkich dowodów przeprowadzonych w postępowaniu oraz wszystkich okoliczności towarzyszących przeprowadzaniu poszczególnych środków dowodowych, a mających znaczenie dla ich mocy i wiarygodności (por.

W. Siedlecki, Realizacja zasady swobodnej oceny dowodów w polskim procesie cywilnym, NP 1966, nr 4, s. 20). Sąd Rejonowy wszechstronnie rozważył zebrany w tej sprawie materiał. Swoje twierdzenia Sąd I instancji przekonująco i należycie uzasadnił. Wbrew zarzutowi skarżącego Sąd I instancji prawidłowo ustalił, że pojazd powoda został uszkodzony przez osobę ubezpieczoną u pozwanego w zakresie OC i tow okolicznościach wskazanych w pozwie oraz, że powód nie przyczynił się do zaistniałego zdarzenia. Jeżeli z określonego materiału dowodowego sąd wyprowadził wnioski logicznie poprawne i zgodne z zasadami doświadczenia życiowego, to taka ocena dowodów nie narusza zasady swobodnej oceny dowodów przewidzianej w art. 233 k.p.c., choćby dowiedzione zostało, że z tego samego materiału dałoby się wysnuć równie logiczne i zgodne z zasadami doświadczenia życiowego wnioski odmienne.

Tylko w przypadku wykazania, że brak jest powiązania, w świetle kryteriów wyżej wzmiankowanych, przyjętych wniosków z zebranym materiałem dowodowym, możliwe jest skuteczne podważenie oceny dowodów dokonanej przez sąd; nie jest tu wystarczająca sama polemika naprowadzająca wnioski odmienne, lecz wymagane jest wskazanie, w czym wyraża się brak logiki lub uchybienie regułom doświadczenia życiowego w przyjęciu wniosków kwestionowanych.(wyrok SN 2005-09-29 II PK 34/05, LEX nr 829115). W żadnym razie nie jest też uzasadnione dopatrywanie się przez pozwanego naruszenia zasady swobodnej oceny dowodów w odniesieniu do zeznań świadka A.

F. co do uszkodzonego koła w samochodzie powoda przed wypadkiem oraz, że powód miał możliwość uniknięcia wypadku. Sąd Rejonowy bowiem na okoliczność miejsca i okoliczności zdarzenia, zakresu i rozmiaru uszkodzeń oparł się nie tylko na zeznaniach tego świadka, ale również świadków J. K. i A. F.. a przede wszystkim na opinii biegłego sądowego, notatce policyjnej, z którymi powyższe zeznania są zgodne. Taka ocena zeznań odpowiada wymogowi wszechstronnego rozważenia materiału dowodowego. Dodać należy, że w swojej opinii biegły wykluczył uszkodzenie koła jakoby miało powstaćw tych okolicznościach (k.205v).

Wobec wyjaśnienia wszystkich istotnych okoliczności sprawy zasadnie Sąd Rejonowy oddalił wniosek dowodowy pozwanego z opinii uzupełniającej, mającej jedynie na celu wykazanie odmiennych twierdzeń pozwanego, że do wypadku nie doszło, albo że powód do niego się przyczynił.. Nie zachodzi również podstawa do uzupełnienia materiału dowodowego w przedmiocie powyższych twierdzeń nas podstawie dołączonej na etapie apelacyjnym dokumentacji szkodowej pojazdu powoda z wcześniejszego wypadku na terenie Francji oraz opinii uzupełniającej co do zakresu tej szkody sprawcy ubezpieczonego przez pozwanego oraz możliwości uniknięcia zdarzenia i przyczynienia się powoda do wypadku.

Dowód z dokumentacji szkodowej pozostaje bez związku z przedmiotem sporu dotyczącym innego wypadku niż zawarty w tezie dowodowej. Również sama teza zgłoszonego wniosku dowodowego odnosi się wyłącznie do twierdzeń pozwanego dostatecznie już wyjaśnionych, co czyni postępowanie dowodowe w tym zakresie zbędnym. Odnosząc się do żądania apelującego sporządzenia przez biegłego opinii uzupełniającej, należy podkreślić w tym miejscu, że na podstawie art. 286 k.p.c. można wyodrębnić opinię główną i uzupełniającą. Opinię uzupełniająca sąd dopuszcza, gdy opinia główna jest niewystarczająca, tj. wówczas gdy nie daje odpowiedzi na zadane zagadnienia lub nie zawiera pełnego uzasadnienia.

Opinia lub jej uzasadnienie nie daje odpowiedzi na zadane pytania, gdy są niejasne, niezupełne lub sprzeczne. Opinia jest niejasna jeśli jest niezrozumiała, albo zawiera dedukcje lub konkluzję niezgodną ze sprawozdaniem lub regułami logicznego myślenia. Opinia biegłych jest niezupełna jeśli nie wyczerpuje w całości postawionego przez sąd zagadnienia (por. Łukasz Błaszczak, Dowody i postepowanie dowodowe w sprawach cywilnych, Warszawa 2015, s. 631). Okoliczność, że opinia biegłych nie ma treści, odpowiadającej stronie, zwłaszcza gdy wypowiedział się kompetentny co do fachowości biegły, nie może uzasadniać przeprowadzenia dowodu z uzupełniającej opinii lub z opinii dalszych biegłych.

Mając na uwadze powyższe okoliczności należało, zgodnie z art. 385 k.p.c., apelację oddalić. O kosztach orzeczono zgodnie z art. 98 k.p.c. Janusz Roszewski Henryk Haak Agnieszka Furmankiewicz