IV U 45/18 · Sąd powszechny

Sygn. akt IV U 45/18

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 26 czerwca 2018 roku Sąd Rejonowy w Świdnicy IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie : Przewodniczący: SSR Maja Snopczyńska Protokolant : Karolina Nowicka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 czerwca 2018 roku w Ś. sprawy z odwołania S. Z. od orzeczenia Wojewódzkiego Zespołu ds. Orzekania o Niepełnosprawności w Województwie (...) we W. w sprawie (...). (...) z dnia 19.01.2018 roku o ustalenie stopnia niepełnosprawności odwołanie oddala.

UZASADNIENIE

Powódka S. Z. wniosła odwołanie od orzeczenia Wojewódzkiego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności we W. zaliczającego powódkę do umiarkowanego stopnia niepełnosprawności. W uzasadnieniu wskazała, że nie zgadza się z badaniami komisji lekarskich, powołując się na swój stan zdrowia. Strona pozwana Wojewódzki Zespół do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w Województwie (...) we W. przesłała odwołanie do Sądu nie znajdując podstaw do zmiany wydanego orzeczenia. W toku postępowania Sąd ustalił następujący stan faktyczny: (...) do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w K. zaliczył powódkę do umiarkowanego stopnia niepełnosprawności.

Powódka wniosła odwołanie od tego orzeczenia wskazując, że nie zgadza się z datą początkową powstania niepełnosprawności. Decyzją z dnia 19 stycznia 2017r Wojewódzki Zespół do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności we W. uchylił zaskarżone orzeczenie w części dotyczącej ustaleń w punkcie IV, że niepełnosprawność istnieje od 11 – go roku życia. DOWÓD: akta (...) (w załączeniu) U powódki rozpoznano stan po operacji zaćmy wrodzonej, bezsoczewkowość obu oczu i nadwzroczność obu oczu. Powódka nie może zostać zaliczona do znacznego stopnia niepełnosprawności, a jedynie do umiarkowanego stopnia, gdyż jest osobą samodzielną, nie wymagającą pomocy ze strony innych osób, ponadto znaczny stopień wymagana jest niska ostrość wzroku wynosząca (...) DOWÓD: opinia biegłego okulisty z 7 V 2018r k. 36-37 W tak ustalonym stanie faktycznym Sąd zważył:

Odwołanie podlegało oddaleniu jako niezasadne. Zgodnie z art. 3 oraz 4 ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 roku o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych (t.j. Dz. U. 2011/127/721 z późn. zm.) ustala się trzy stopnie niepełnosprawności: - znaczny – gdy niepełnosprawny jest osobą z naruszoną sprawnością organizmu, niezdolną do pracy albo zdolną do pracy jedynie w warunkach pracy chronionej i wymagającą, w celu pełnienia ról społecznych, stałej lub długotrwałej opieki i pomocy innych osób w związku z niezdolnością do samodzielnej egzystencji, tj. zaspokajania bez pomocy innych osób podstawowych potrzeb życiowych, za które uważa się przede wszystkim samoobsługę, poruszanie się, komunikację; - umiarkowany – gdy niepełnosprawny jest osobą z naruszoną sprawnością organizmu, niezdolną do pracy albo zdolną do pracy jedynie w warunkach pracy chronionej lub wymagającą czasowej albo częściowej pomocy innych osób w celu pełnienia ról społecznych; - lekki – gdy niepełnosprawny jest osobą o naruszonej sprawności organizmu, powodującej w sposób istotny obniżenie zdolności do wykonywania pracy, w porównaniu do zdolności jaką wykazuje osoba o podobnych kwalifikacjach zawodowych z pełną sprawnością psychiczną i fizyczną, lub mającą ograniczenia w pełnieniu ról społecznych dające się kompensować przy pomocy wyposażenia w przedmioty ortopedyczne, środki pomocnicze lub środki lecznicze.

Ponieważ dla rozstrzygnięcia sprawy wymagane były wiadomości specjalne z zakresu medycyny – celem ustalenia stanu zdrowia powódki w sprawie przeprowadzono dowód z opinii biegłego. Biegły okulista rozpoznał u powódki stan po operacji zaćmy wrodzonej, bezsoczewkowość obu oczu i nadwzroczność obu oczu. Biegły wskazał, że powódka nie może zostać zaliczona do znacznego stopnia niepełnosprawności, a jedynie do umiarkowanego stopnia, gdyż jest osobą samodzielną, nie wymagającą pomocy ze strony innych osób, ponadto znaczny stopień wymagana jest niska ostrość wzroku wynosząca (...) Tym samym biegły w swojej opinii podzielił wnioski (...) i uznał, iż powódka nie może zostać zaliczona do znacznego stopnia niepełnosprawności.

Całokształt zebranego w sprawie materiału dowodowego przemawia za uznaniem opinii jako rzeczowej, spójnej i wyprowadzającej logiczne wnioski końcowe. Sąd nie dopatrzył się jakichkolwiek przyczyn dla których opinia ta miałaby utracić walor wiarygodnego dowodu w sprawie i nie znajdując podstaw do zakwestionowania opinii biegłego dając jej wiarę w całej rozciągłości jako wyczerpującej i w sposób rzeczowo i przekonująco uzasadnionej. Ponadto opinia biegłego zgodnie ze stanowiskiem Sądu Najwyższego, ma na celu ułatwienie sądowi należytej oceny zebranego materiału wtedy, gdy potrzebne są wiadomości specjalne.

Podlega jak inne dowody ocenie według art. 233§ 1 kpc, lecz odróżniają ją szczególne kryteria oceny, które stanowią zgodność z zasadami logiki i wiedzy powszechnej, poziom wiedzy biegłego, podstawy teoretyczne opinii, sposób motywowania oraz stopień stanowczości wyrażonych w niej wniosków. Przedmiotem opinii nie jest więc przedstawienie faktów lecz ich ocena na podstawie wiadomości specjalnych. Mając powyższe na uwadze, w oparciu o powołane przepisy i na podstawie art. 477 14 §1 kpc oddalono odwołanie.