Legislator Case Law & Legislation
II K 484/17 AI generated

II K 484/17 · Sąd powszechny

Case Number II K 484/17
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome SENTENCE

Legislator summary

AI generated

Prokuratura Rejonowa w Puławach oskarżyła B. S. (1) o to, że: I. w dniu 20 maja 2013 roku w nieustalonym dotychczas miejscu a ujawnionym w P. woj. (...) działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej doprowadziła (...) Sp. z o.o. z siedzibą w W. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w łącznej kwocie nie mniejszej niż 923,11 zł w ten sposób, że w dniu 20 maja 2013 roku zawarła umowę nr (...) podając, iż przedmiotową umowę zawiera M. S. podrabiając jednocześnie na w/wymienionej umowie podpisy M. S., podczas gdy w rzeczywistości umowę nr (...) zawarła osobiście, a następnie na konto M.

Legislator headnote

AI generated

art. 286 § 3 k.k, art. 67 § 1 k.k, art. 286 § 1 k.k, art. 270 § 1 k.k, art. 11 § 2 k.k, art. 91 § 1 k.k; II K 484/17 · Sąd powszechny: S. (1) o to, że: I. w dniu 20 maja 2013 roku w nieustalonym dotychczas miejscu a ujawnionym w P. woj. (...) działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej doprowadziła (...) Sp. z o.o. z siedzibą w W. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w łącznej kwocie nie mniejszej niż 923,11 zł w ten sposób, że w dniu 20 maja 2013 roku zawarła umowę nr (...) podając, iż przedmiotową umowę zawiera M. S. podrabiając jednocześnie na w/wymienionej umowie podpisy M. S., podczas gdy w rzeczywistości umowę nr (...) zawarła osobiście, a następnie na konto M.

Keywords

AI generated
forgery of official marks pseudonym false statements regarding commercial business declaration of false identity principle of company name truthfulness usurpation of name

Cited Legislation

AI generated
art. 286 § 3 k.k
11§2 kk 1.uznając, że zarzucane w pkt I-III czyny stanowią przypadek mniejszej wagi określony w art. 286 § 3 k.k., na mocy art.
art. 67 § 1 k.k
art. 286 § 1 k.k
o czyn z art. 286 § 1 k.k.
art. 270 § 1 k.k
art. 11 § 2 k.k
art. 91 § 1 k.k
art. 616 § 1 pkt 2 k.p.k
Orzeczenie o kosztach uzasadnia art. 616 § 1 pkt 2 k.p.k., art.
art. 616 § 2 pkt 1 k.p.k
616 § 1 pkt 2 k.p.k., art. 616 § 2 pkt 1 k.p.k.
AI generated
IV Ka 636/14
oskarżonej z art. 297 § 1 k.k. i art. 286 § 1 k.k. i art. 270 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. i art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. w ramach czynu przypisanego oskarżonej w punkcie V dyspozycji uznaje ją za winną tego, że w dniu 18.06.2010r. w W. woj. (...) przywłaszczyła sobie na szkodę J. F. 250 złotych pochodzące z kredytu udzielonego oskarżonej jako pośrednikowi sprzedawcy mocą umowy kredytu na zakup towarów z dnia 15.06.2010r. zawartej pomiędzy J. F. a (...) Bankiem S.A. we W., to jest popełnienia wykroczenia z art. 119 § 1 kw i na podstawie art. 5 § 1 pkt 4 kpw w zw. z art. 45 § 1 kw postępowanie o ten czyn umarza zaliczając wydatki w tym zakresie na rachunek Skarbu Państwa,
II K 381/20
Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem.
II K 539/17
Oskarżona G. L. (2) zatrudniona była w firmie (...) od 10.06.2011r. do 20.02.2015r. jako doradca. Do jej obowiązków należało zawieranie umów pożyczki z klientami. Obowiązkiem każdego doradcy było sprawdzenie tożsamości klientów na podstawie dowodów osobistych i w razie stwierdzenia, że klient nie jest osobą widniejącą w dowodzie skutkowało to odstąpieniem od czynności. Po przeprowadzeniu wywiadu z klientem, doradca wysyłał sms do centrali, otrzymując zwrotnie kod autoryzacji oznaczający zgodę na udzielenie pożyczki. Każdy kod wpisywany był na umowie. Po udzieleniu zgody na pożyczkę doradca mógł zawrzeć umowę pożyczki i wypłacić gotówkę, którą dysponował zgodnie z przyznanym limitem.
II AKa 191/15
Wyrokiem z dnia 10 lipca 2015 r., sygn.
XVIII C 737/18
Powódka (...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością i (...) Spółka komandytowa z siedzibą w P., pozwem z dnia 17 kwietnia 2015 r., wniosła o zasądzenie od pozwanego S.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt II K 484/17

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 3 sierpnia 2018 roku Sąd Rejonowy w Puławach II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący: Sędzia Sądu Rejonowego Marek Stachoń Protokolant: starszy sekretarz sądowy Anita Szczepanik, starszy sekretarz sądowy Agnieszka Wolska bez udziału Prokuratora po rozpoznaniu na rozprawie w dniach 12 września 2017 roku, 17 października 2017 roku, 6 lutego 2018 roku, 14 czerwca 2018 roku i 2 sierpnia 2018 roku sprawy B. S. (1), córki S. i J. z domu G., urodzonej dnia (...) w S. oskarżonej o to, że: I. w dniu 20 maja 2013 roku w nieustalonym dotychczas miejscu, a ujawnionym w P., woj. (...) działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej doprowadziła (...) Sp. z o.o. z siedzibą w W. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w łącznej kwocie nie mniejszej niż 923,11 zł w ten sposób, że w dniu 20 maja 2013 roku zawarła umowę nr (...) podając, iż przedmiotową umowę zawiera M.

S. podrabiając jednocześnie na w/wymienionej umowie podpisy M. S., podczas gdy w rzeczywistości umowę nr (...) zawarła osobiście, a następnie na konto M. S. dokonała zamówień produktów A. w kwocie nie mniejszej niż 923,11 zł, wprowadzając w błąd pokrzywdzony podmiot co do zamiaru wywiązania się z zaciągniętego zobowiązania oraz co do rzeczywistej tożsamości zamawiającego, działając w ten sposób na szkodę (...) Sp. z o.o. z siedzibą w W. i M. S. tj. o czyn z art. 286§1 kk w zb. z art. 270§1 kk w zw. z art. 11§2 kk II. w dniu 16 maja 2013 roku w nieustalonym dotychczas miejscu, a ujawnionym w P. woj. (...), działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej doprowadziła (...) Sp. z o.o. z siedzibą w W. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w łącznej kwocie nie mniejszej niż 354,95 zł w ten sposób, że w dniu 16 maja 2013 roku zawarła umowę nr (...) podając, iż przedmiotową umowę zawiera B.

S. (2), podrabiając jednocześnie na w/wymienionej umowie podpisy B. S. (2), podczas gdy w rzeczywistości nr (...) zawarła osobiście, a następnie na konto B. S. (2) dokonała zamówień produktów A. w kwocie nie mniejszej niż 354,95 zł, wprowadzając w błąd pokrzywdzony podmiot co do zamiaru wywiązania się z zaciągniętego zobowiązania oraz co do rzeczywistej tożsamości zamawiającego, działając w ten sposób na szkodę (...) Sp. o o.o. z siedzibą w W. i B. S. (2) tj. o czyn z art. 286§1 kk w zb. z art. 270§1 kk w zw. z art. 11§2 kk III. w dniu 10 czerwca 2013 roku w nieustalonym dotychczas miejscu, a ujawnionym w P., woj. (...), działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej doprowadziła (...) Sp. z o.o. z siedzibą w W. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w łącznej kwocie nie mniejszej niż 503,45 zł w ten sposób, że w dniu 10 czerwca 2013 roku zawarła umowę nr (...) podając, iż przedmiotową umowę zawiera S. E. podrabiając jednocześnie na w/wymienionej umowie podpisy S. E., podczas gdy w rzeczywistości umowę nr (...) zawarła osobiście, a następnie na konto S. E. dokonała zamówień produktów A. w kwocie nie mniejszej niż 503,45 zł, wprowadzając w błąd pokrzywdzony podmiot co do zamiaru wywiązania się z zaciągniętego zobowiązania oraz co do rzeczywistej tożsamości zamawiającego, działając w ten sposób na szkodę (...) Sp. z o.o. z siedzibą w W. i S. E. tj. o czyn z art. 286§1 kk w zb. z art. 270§1 kk w zw. z art. 11§2 kk 1.uznając, że zarzucane w pkt I-III czyny stanowią przypadek mniejszej wagi określony w art. 286 § 3 k.k., na mocy art. 66 § 1 i 2 k.k. i art. 67 § 1 k.k. postępowanie karne wobec oskarżonej B.

S. (1) warunkowo umarza na okres próby 1 (jednego) roku;

2. obciąża oskarżoną kosztami sądowymi w kwocie (...) (sześciu tysięcy dwustu pięćdziesięciu siedmiu) złotych 12 groszy tytułem zwrotu wydatków i 60 (sześćdziesięciu) złotych tytułem opłaty. II K 484/17

UZASADNIENIE

Prokuratura Rejonowa w Puławach oskarżyła B. S. (1) o to, że: I. w dniu 20 maja 2013 roku w nieustalonym dotychczas miejscu a ujawnionym w P. woj. (...) działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej doprowadziła (...) Sp. z o.o. z siedzibą w W. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w łącznej kwocie nie mniejszej niż 923,11 zł w ten sposób, że w dniu 20 maja 2013 roku zawarła umowę nr (...) podając, iż przedmiotową umowę zawiera M. S. podrabiając jednocześnie na w/wymienionej umowie podpisy M. S., podczas gdy w rzeczywistości umowę nr (...) zawarła osobiście, a następnie na konto M.

S. dokonała zamówień produktów A. w kwocie nie mniejszej niż 923,11 zł wprowadzając w błąd pokrzywdzony podmiot co do zamiaru wywiązania się z zaciągniętego zobowiązania oraz co do rzeczywistej tożsamości zamawiającego działając w ten sposób na szkodę (...) Sp. z o.o. z siedzibą w W. i M. S., tj. o czyn z art. 286 § 1 k.k. w zb. z art. 270 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k.; II. w dniu 16 maja 2013 roku w nieustalonym dotychczas miejscu a ujawnionym w P. woj. (...) działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej doprowadziła (...) Sp. z o.o. z siedzibą w W. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w łącznej kwocie nie mniejszej niż 354,95 zł w ten sposób, że w dniu 16 maja 2013 roku zawarła umowę nr (...) podając, iż przedmiotową umowę zawiera B.

S. (2) podrabiając jednocześnie na w/wymienionej umowie podpisy B. S. (2), podczas gdy w rzeczywistości umowę nr (...) zawarła osobiście, a następnie na konto B. S. (2) dokonała zamówień produktów A. w kwocie nie mniejszej niż 354,95 zł wprowadzając w błąd pokrzywdzony podmiot co do zamiaru wywiązania się z zaciągniętego zobowiązania oraz co do rzeczywistej tożsamości zamawiającego działając w ten sposób na szkodę (...) Sp. z o.o. z siedzibą w W. i B. S. (2), tj. o czyn z art. 286 § 1 k.k. w zb. z art. 270 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k.;

III. w dniu 10 czerwca 2013 roku w nieustalonym dotychczas miejscu a ujawnionym w P. woj. (...) działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej doprowadziła (...) Sp. z o.o. z siedzibą w W. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w łącznej kwocie nie mniejszej niż 503,45 zł w ten sposób, że w dniu 10 czerwca 2013 roku zawarła umowę nr (...) podając, iż przedmiotową umowę zawiera S. E. podrabiając jednocześnie na w/wymienionej umowie podpisy S. E., podczas gdy w rzeczywistości umowę nr (...) zawarła osobiście, a następnie na konto S. E. dokonała zamówień produktów A. w kwocie nie mniejszej niż 503,45 zł wprowadzając w błąd pokrzywdzony podmiot co do zamiaru wywiązania się z zaciągniętego zobowiązania oraz co do rzeczywistej tożsamości zamawiającego działając w ten sposób na szkodę (...) Sp. z o.o. z siedzibą w W. i S. E., tj. o czyn z art. 286 § 1 k.k. w zb. z art. 270 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k.;

Po przeprowadzeniu rozprawy sąd ustalił i zważył, co następuje: B. S. (1) była menadżerem w firmie (...) Sp. z o.o. z siedzibą w W.. B. S. (2) ani jej dzieci M. S. i S. E. nie współpracowali z firmą (...), natomiast współpracowała z tą firmą (...), która była żoną brata B. S. (2) M. B. i znała ich dane, a w trakcie rozwodu otrzymała wsparcie od B. S. (1). Szczegółowe dane dotyczące B. S. (2), M. S. i S. E. A. P. znała, gdyż jej mąż stawał wraz z nimi do aktu notarialnego, którego wypis znalazł się w jej posiadaniu.

W dniu 16 maja 2013 roku B. S. (1) działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej zawarła umowę nr (...) podając, iż przedmiotową umowę zawiera B. S. (2) podrabiając jednocześnie na w/wymienionej umowie podpisy B. S. (2), podczas gdy w rzeczywistości umowę nr (...) zawarła osobiście, a następnie na konto B. S. (2) dokonała zamówień produktów A. w kwocie nie mniejszej niż 354,95 zł wprowadzając w błąd pokrzywdzony podmiot co do zamiaru wywiązania się z zaciągniętego zobowiązania oraz co do rzeczywistej tożsamości zamawiającego czym doprowadziła (...) Sp. z o.o. z siedzibą w W. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w łącznej kwocie nie mniejszej niż 354,95 zł.

W dniu 20 maja 2013 roku B. S. (1) działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej zawarła umowę nr (...) podając, iż przedmiotową umowę zawiera M. S. podrabiając jednocześnie na w/wymienionej umowie podpisy M. S., podczas gdy w rzeczywistości umowę nr (...) zawarła osobiście, a następnie na konto M. S. dokonała zamówień produktów A. w kwocie nie mniejszej niż 923,11 zł wprowadzając w błąd pokrzywdzony podmiot co do zamiaru wywiązania się z zaciągniętego zobowiązania oraz co do rzeczywistej tożsamości zamawiającego czym doprowadziła (...) Sp. z o.o. z siedzibą w W. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w łącznej kwocie nie mniejszej niż 923,11 zł.

W dniu 10 czerwca 2013 roku B. S. (1) działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej zawarła umowę nr (...) podając, iż przedmiotową umowę zawiera S. E. podrabiając jednocześnie na w/wymienionej umowie podpisy S. E., podczas gdy w rzeczywistości umowę nr (...) zawarła osobiście, a następnie na konto S. E. dokonała zamówień produktów A. w kwocie nie mniejszej niż 503,45 zł wprowadzając w błąd pokrzywdzony podmiot co do zamiaru wywiązania się z zaciągniętego zobowiązania oraz co do rzeczywistej tożsamości zamawiającego czym doprowadziła (...) Sp. z o.o. z siedzibą w W. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w łącznej kwocie nie mniejszej niż 503,45 zł.

W umowach z A. B. S. (1) jako adresy konsultantów wskazała: (...), który był jej adresem zamieszkania, a obecnie zameldowana jest tam jej córka J. S., a z którym to adresem w/w nie mieli nic wspólnego, z tym że umowa z B. S. (2) nie dotarła do A.. Z kolei w zamówieniach jako adres dostawy wskazała Z. ul. (...), który to adres jest również obcy w/w. W związku z tym, że firma (...) dostarczyła zamówione towary i nie otrzymała za nie zapłaty, sprzedała wierzytelności firmie (...), która złożyła powództwa w elektronicznym postępowaniu upominawczym, a B.

S. (2), M. S. i S. E. dowiedzieli się o wszystkim dopiero wtedy, gdy komornik wszczął przeciwko nim egzekucje. Ostatecznie wszystkie zadłużenia zostały spłacone w tym za S. E. spłaciła zadłużenie B. S. (1). B. S. (1) nie była dotychczas karana, ma średnie wykształcenie, utrzymuje się z prowadzonej działalności gospodarczej, jest współwłaścicielką gospodarstwa rolnego, jest mężatką, ma trzy córki, z których jedną trzynastoletnią jeszcze utrzymuje. Ustalając powyższy stan faktyczny sąd obdarzył wiarą zeznania świadków:

M. S. – k. 392-392v, 2-3, 23-25, 64-66, 67-69, S. E. – k. 392v-393, 151-152, W. B. – k. 393v-394, 201-203, W. S. – k. 405v-170-172, J. W. – k. 406, K. W. – k. 406v-407, W. P. – k. 440v, 58-59, B. S. (2) – k. 440v-441, 46-47, ponieważ zeznania te są logiczne, spójne, konsekwentne i zgodne z zasadami doświadczenia życiowego. Sąd obdarzył wiarą znajdujące się w aktach sprawy i ujawnione na rozprawie dowody w postaci: dokumentacji komorniczej i pism procesowych – k. 4-5, 10-16, pism z A. (...) k. 19-20, 43-45, 135, 158, 180-181, 398a-398c, kserokopii aktu notarialnego – k. 70-72, pisma Banku Spółdzielczego w L.

– k. 79-80, pism z (...) z załącznikami – k. 87-93, 162-169, dokumentacji złożonej przez B. S. (2) – k. 115-126, wykazu dowodów rzeczowych – k. 182, danych z KRK – k. 194, 347, 410, 486, danych osobo poznawczych – k. 196, dokumentu bankowego – k. 204. Sąd obdarzył wiarą opinie biegłych dotyczące podrobienia podpisów B. S. (2), M. S. i S. E. pod umowami i zamówieniami – k. 292-314, 449-479, 493v-494v, gdyż zostały sporządzone przez osoby bezstronne i posiadające odpowiednią wiedzę specjalną, a ich treść jest zrozumiała i przekonująco uzasadniona.

Sąd nie dał wiary opinii prywatnej złożonej przez oskarżoną – k. 383-390, ponieważ jest sprzeczna z opiniami sporządzonymi przez biegłych wyznaczonych przez bezstronny sąd, a poza tym sąd nie miał kontroli nad materiałem porównawczym jakim dysponowała biegła sporządzająca opinię. Sąd nie dał wiary zeznaniom świadka J. S. – k. 494v-495v, 46-47, ponieważ chcąc obronić swoją matkę zeznała, że oskarżenie jest zemstą M. B., który w ten sposób chciał się na niej zemścić za pomoc udzieloną jego byłej żonie w trakcie rozwodu, gdyż są sprzeczne z pozostałym obdarzonym wiarą materiałem dowodowym, a ponadto w swoich pierwszych zeznaniach nic nie wspomniała o tych okolicznościach, więc ta wersja obrony musiała pojawić się później.

Oskarżona B. S. (1) nie przyznała się do winy i zaprzeczyła faktom podanym w akcie oskarżenia. Sąd nie dał wiary wyjaśnieniom oskarżonej, ponieważ są sprzeczne z pozostałym wiarygodnym materiałem dowodowym, a w szczególności z opiniami obiektywnych biegłych. Wina oskarżonej B. S. (1) nie budzi wątpliwości, ponieważ jest ona osobą świadomą swych czynów i nie zaszły żadne okoliczności wyłączające jej odpowiedzialność karną. Zarzucane oskarżonej B. S. (1) czyny popełnione w krótkich odstępach czasowych i polegające na podrobieniu podpisu pod dokumentem jakim jest umowa i zamówienie i doprowadzenie w ten sposób kogoś do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, co było zamiarem już w chwili podrobienia dokumentów i posłużenia się nimi przy składaniu zamówienia, polegającego na dostarczeniu towaru, za który nie została uiszczona opłata, a będące przypadkiem mniejszej wagi z uwagi na stosunkowo niewielką wartość wyłudzonego mienia, stanowi ciąg przestępstw określony w art. 286 § 3 k.k. w zw. z art. 270 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 91 § 1 k.k. Sąd uznał, że samo toczenie się przeciwko oskarżonej postępowania karnego jest wystarczające, by w przyszłości zrezygnowała ona z podobnych czynów jak te, które zostały ustalone w stanie faktycznym.

Jest ona osobą niekaraną, zaradną, pracowitą, utrzymuje dziecko, a szkoda, która była stosunkowo niewielka została naprawiona w całości, więc wina oskarżonej i społeczna szkodliwość czynu nie są znaczne. Poza tym wystarczającą dla niej dolegliwością będą wysokie koszty sądowe, jakie będzie musiała zapłacić. Orzeczenie o kosztach uzasadnia art. 616 § 1 pkt 2 k.p.k., art. 616 § 2 pkt 1 k.p.k. w zw. z art. 7 ustawy o opłatach w sprawach karnych oraz art. 616 § 2 pkt 2 k.p.k. w zw. z art. 618 § 1 pkt 1, 9 i 10 k.p.k., w zw. z § 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 18 czerwca 2003 roku w sprawie wysokości i sposobu obliczania wydatków Skarbu Państwa w postępowaniu karnym i w zw. z § 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 18 czerwca 2014 roku w sprawie określenia wysokości opłaty za wydanie informacji z Krajowego Rejestru Karnego.