II W 1371/17 · Sąd powszechny
Legislator summary
AI generatedKomenda Powiatowa Policji w P. złożyła wniosek o ukaranie S. S. za to, że w dniu 20 października 2017 roku około godziny 13:40 w miejscowości Ł. województwa (...) dokonał kradzieży paliwa „95 (...) w ilości 37,67 litra o wartości 179,31 zł na szkodę (...) w ten sposób, że zatankował je do pojazdu marki H. o nr rej. (...), a następnie odjechał ze stacji nie płacąc za nie, tj. o wykroczenie z art. 119 § 1 kodeksu wykroczeń. Po przeprowadzeniu rozprawy sąd ustalił i zważył, co następuje: W dniu 20 października 2017 roku około godziny 13:40 kierujący samochodem marki H. o nr rej. (...) S. S. przyjechał na stację benzynową należącą do (...) i położoną w miejscowości Ł., zatankował 37,67 litra benzyny 95 (...) o wartości 179,31 złotych, po czym udał się do budynku stacji.
Legislator headnote
AI generatedII W 1371/17 · Sąd powszechny: Wina S. S. nie budzi wątpliwości, ponieważ jest on osobą świadomą swych czynów i nie wystąpiły żadne okoliczności wyłączające jego odpowiedzialność za wykroczenia. Zabór w celu przywłaszczenia poprzez wlanie do baku swojego samochodu benzyny, a następnie odjechanie ze stacji bez płacenia za benzynę, której wartość na datę czynu nie ¼ najniższego wynagrodzenia stanowi wykroczenie z art. 119 § 1 kodeksu wykroczeń. Sąd odstąpił od wymierzenia kary obwinionemu biorąc pod uwagę, że jest on osobą dotychczas nie karaną, pracuje, a należność za benzynę po niedługim czasie uregulował, więc sam fakt, że toczyło się przeciwko niemu postępowanie będzie dla niego wystarczającą motywacją do przestrzegania porządku prawnego.
Keywords
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
Sygn. akt II W 1371/17 WYROK ZAOCZNY W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 22 marca 2018 roku Sąd Rejonowy w Puławach w II Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący: Sędzia Sądu Rejonowego Marek Stachoń Protokolant _ Anita Szczepanik Bez udziału oskarżyciela publicznego - po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 marca 2018 roku sprawy S. S. , syna J. i W. z domu S., urodzonego (...) w K. obwinionego, o to że w dniu 20 października 2017 roku około godziny 13:40 w miejscowości Ł., woj. (...), dokonał kradzieży paliwa „95 (...) w ilości 37,67 litra o wartości 179,31 zł na szkodę (...) w ten sposób, że zatankował je do pojazdu marki H. o nr rej. (...) a następnie odjechał ze stacji nie płacąc za nie, tj. o wykr. z art. 119 § 1 k.w.
I. obwinionego S. S. uznaje za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu, wyczerpującego dyspozycję art. 119 § 1 k.w. i na podstawie art. 39§1 kw odstępuje od wymierzenia kary; II. zasądza od obwinionego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 30 (trzydziestu) złotych tytułem opłaty oraz kwotę 100 (stu) złotych tytułem zryczałtowanych wydatków postępowania. II W 1371/17
UZASADNIENIE
Komenda Powiatowa Policji w P. złożyła wniosek o ukaranie S. S. za to, że w dniu 20 października 2017 roku około godziny 13:40 w miejscowości Ł. województwa (...) dokonał kradzieży paliwa „95 (...) w ilości 37,67 litra o wartości 179,31 zł na szkodę (...) w ten sposób, że zatankował je do pojazdu marki H. o nr rej. (...), a następnie odjechał ze stacji nie płacąc za nie, tj. o wykroczenie z art. 119 § 1 kodeksu wykroczeń. Po przeprowadzeniu rozprawy sąd ustalił i zważył, co następuje: W dniu 20 października 2017 roku około godziny 13:40 kierujący samochodem marki H. o nr rej. (...) S. S. przyjechał na stację benzynową należącą do (...) i położoną w miejscowości Ł., zatankował 37,67 litra benzyny 95 (...) o wartości 179,31 złotych, po czym udał się do budynku stacji.
W budynku stacji skorzystał z toalety i następnie wyszedł z budynku i odjechał ze stacji nie płacąc za paliwo. W dniu 24 listopada 2017 roku S. S. uregulował należność za paliwo. S. S. nie był dotychczas karany, ma jedno dziecko, jest wykształcony i pracuje w (...) w firmie (...) jako (...). Powyższy stan faktyczny sąd ustalił w oparciu o nagranie z monitoringu – k. 7, zawiadomienie o popełnieniu wykroczenia – k. 1-2, paragon – k. 3, protokół oględzin – k. 5-6, oświadczenia – k. 13-14 i dane z Krajowego Rejestru Karnego – k. 23, ponieważ dowody te zostały sporządzone przez uprawnione do tego osoby i w odpowiedniej formie, a żadna z zainteresowanych stron nie zakwestionowała wiarygodności któregokolwiek z dowodów.
Obwiniony nie przyznał się do winy i wyjaśnił, że nie zapłacenie za paliwo nie było spowodowane zamiarem kradzieży, ale roztargnieniem i przemęczeniem. Sąd nie dał wiary wyjaśnieniom obwinionego, gdyż po zatankowaniu udał się do budynku stacji, gdzie są kasy, a nie sposób uwierzyć, że osoba wykształcona nie odróżnia załatwiania potrzeby fizjologicznej od płacenia nawet będąc zmęczonym, a poza tym przemęczenie i roztargnienie jakoś nie przeszkadzało obwinionemu, żeby usiąść za kierownicą i kierować samochodem, co wymaga większej koncentracji i lepszej formy psychofizycznej niż płacenie za benzynę.
Wina S. S. nie budzi wątpliwości, ponieważ jest on osobą świadomą swych czynów i nie wystąpiły żadne okoliczności wyłączające jego odpowiedzialność za wykroczenia. Zabór w celu przywłaszczenia poprzez wlanie do baku swojego samochodu benzyny, a następnie odjechanie ze stacji bez płacenia za benzynę, której wartość na datę czynu nie ¼ najniższego wynagrodzenia stanowi wykroczenie z art. 119 § 1 kodeksu wykroczeń. Sąd odstąpił od wymierzenia kary obwinionemu biorąc pod uwagę, że jest on osobą dotychczas nie karaną, pracuje, a należność za benzynę po niedługim czasie uregulował, więc sam fakt, że toczyło się przeciwko niemu postępowanie będzie dla niego wystarczającą motywacją do przestrzegania porządku prawnego.
Orzeczenie o kosztach uzasadnia art. 118 § 1, 3 i 4 kodeksu postępowania w sprawach o wykroczenia oraz art. 5 ustawy o opłatach w sprawach karnych w zw. z art. 21 pkt 2 ustawy o opłatach w sprawach karnych.