Legislator Case Law & Legislation
IV Ka 320/18 AI generated

IV Ka 320/18 · Sąd powszechny

Case Number IV Ka 320/18
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome SENTENCE

Legislator summary

AI generated

Wyrokiem łącznym z dnia 19 lutego 2018 roku (sygn. akt II K 587/17) Sąd Rejonowy w Świdnicy po rozpoznaniu sprawy Z. C. skazanego prawomocnymi wyrokami: Sądu Rejonowego w Świdnicy z dnia 20 stycznia 2009 roku, sygn. akt II K 388/08, którym za czyn z art. 158§1 kk w zw. z art. 157§2 kk w zw. z art. 11§2 kk popełniony w dniu 20 maja 2007 roku, wymierzono skazanemu karę roku i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres 3 (trzech) lat próby, zarządzoną do wykonania prawomocnym postanowieniem Sądu Rejonowego w Świdnicy z dnia 3 października 2011 roku, sygn. akt II Ko 663/11, następnie warunkowo zwolnionego postanowieniem Sądu Okręgowego w Świdnicy z dnia 17 września 2012 roku sygn. akt V Kow 2338/12/wz na okres 2 lat próby, które to warunkowe przedterminowe zwolnienie nie zostało odwołane, 2) Sądu Rejonowego w Świdnicy z dnia 11 lutego 2015 roku, sygn. akt II K 550/14, którym a) za czyn z art. 158§1 kk i art. 157§2 kk w zw. z art. 11§2 kk w zw. z art. 64§1 kk popełniony w dniu 14 grudnia 2013 roku, wymierzono skazanemu karę roku pozbawienia wolności b) za czyn z art. 190§1 kk popełniony w dniu 14 grudnia 2013 roku, za który wymierzono skazanemu karę 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności, które to kary połączono i wymierzono skazanemu karę łączną roku i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres 5 (pięciu) lat próby, zarządzoną do wykonania prawomocnym postanowieniem Sądu Rejonowego w Świdnicy z dnia 14 września 2017 roku, sygn. akt II Ko 1290/17;

Legislator headnote

AI generated

art. 85 § 2 k.k; IV Ka 320/18 · Sąd powszechny: art.91§2 kpk wobec jego niezastosowania, choć zachodziła ku temu podstawa a podnosząc powyższe zarzut wniósł o zmianę zaskarżonego rozstrzygnięcia poprzez zastosowanie właściwej kwalifikacji prawnej i wymierzenie kary łącznej na zasadzie absorpcji, nadto o przeprowadzenie przed sądem II instancji dowodu z oświadczenia G. C. na okoliczność, że skazany pogodził się z żoną, która wybaczyła mu. Na rozprawie odwoławczej w dniu 15 czerwca 2018 roku obrońca skazanego poparł wniesioną apelację i wnioski w niej zawarte. Oświadczył, że koszty obrony z urzędu nie zostały opłacone i wniósł o ich zasądzenie.

Keywords

AI generated
repetition of criminal offenses extensive criminal record repeated driving under influence criminal rehabilitation penal sanctions revocation of suspended sentence

Cited Legislation

AI generated
art. 85 § 2 k.k
na podstawie art. 85§1 i 2 kk i art.
AI generated
II AKa 120/15
Sądu Rejonowego w Gdańsku z dnia 22 lutego 2002 roku w sprawie sygnatura akt III K 1745/01 za przestępstwo popełnione w okresie do dnia 05 lipca 2001 roku z art.
IV KK 90/22
Sąd Okręgowy w K., wyrokiem łącznym z 1 lipca 2021 r., który uprawomocnił się 9 lipca 2021 r., m.in.
II K 557/20
UZASADNIENIE Formularz UWŁ Sygnatura akt II K 557/20 Jeżeli został złożony wniosek o uzasadnienie wyroku jedynie co do rozstrzygnięcia o karze i o innych konsekwencjach prawnych, wypełnić część 3–8 formularza 1.USTALENIE FAKTÓW 0.1.Wyroki wydane wobec skazanego Lp. Sąd, który wydał wyrok albo wyrok łączny Data wyroku albo wyroku łącznego Sygnatura akt sprawy 1.1.1. Sąd Rejonowy w Chorzowie 04 marca 2020 roku VII K 997/19 1.1.2. Sąd Rejonowy Katowice-Zachód w Katowicach 05 kwietnia 2019 roku VIII K 96/19 1.1.3. Sąd Rejonowy w Chorzowie 02 września 2020 roku VII K 321/20 0.1.Inne fakty 0.0.1.Fakty uznane za udowodnione Lp. Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty 1.2.1.1. Wyrokiem z dnia 04 marca 2020 roku, opisanym wyżej w punkcie 1.1.1 wymierzono skazanemu I. B. za przestępstwo z art. 178a §4 w zw. z art. 11 § 3 kk popełnione w dniu 02 sierpnia 2019 roku karę sześciu miesięcy pozbawienia wolności. Kara nie została wykonana. karta karna k. 10 odpis wyroku k. 23 wydruk NOE-SAD k. 29 1.2.1.2. Wyrokiem z dnia 05 kwietnia 2019 roku, opisanym wyżej w punkcie 1.1.2 wymierzono skazanemu za ciąg przestępstw z art. 178a § 1 kk popełnionych w dniach 12 listopada 2018 roku i 15 grudnia 2018 roku jedną karę jednego roku pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres próby 3 lat. Postanowieniem z dnia 19 stycznia 2021 roku zarządzono wykonanie warunkowo zawieszonej kary. Kara nie została wykonana. karta karna k. 10 odpis wyroku k. 25-26, 41-42 odpis postanowienia k. 27-28, 43-44 wydruk NOE-SAD k. 29 1.2.1.3. Wyrokiem z dnia 02 września 2020 roku, opisanym wyżej w punkcie 1.1.3 wymierzono skazanemu za przestępstwo z art. 244 kk popełnione w dniu 29 lipca 2019 roku karę sześciu miesięcy pozbawienia wolności. Postanowieniem Sadu Rejonowego w Chorzowie z dnia 15 stycznia 2021 roku odroczono wykonanie kary na okres 6 miesięcy. Kara nie została wykonana. karta karna k. 10 odpis wyroku k. 36 wydruk NOE-SAD k. 29 POSTANOWIENIE k.37 1.2.1.4. Skazany jest osobą uzależnioną od alkoholu oraz od benzodiazpiny w niskiej dawce. Zamieszkuje wspólnie z konkubiną oraz matką, która ze względu na liczne schorzenia wymaga opieki. Skazany jest rozwiedziony, ma jedno dorosłe już dziecko, posiada wykształcenie zawodowe o kierunku złotnik-jubiler. Pracuje w firmie konkubiny w charakterze konserwatora. Skazany jest leczony psychiatrycznie oraz posiada liczne schorzenia. w tym również wymagające interwencji chirurgicznej. kwestionariusz wywiadu środowiskowego k. 19-21, 30-32 opinia sądowo-psychiatryczna k. 49 0.0.1.Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty 1.2.2.1. ---- ---- ---- 1.Ocena Dowodów 0.1.Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 1.2.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu 1.2.1.1-1.2.1.4 Dowody wskazane wyżej w zakresie faktów 1.2.1.1-1.2.1.4 Stan faktyczny w sprawie był bezsporny, dowody w swej wymowie były jednoznaczne i nie budziły wątpliwości Sądu. Co istotne – bazowano na dokumentach urzędowych, sporządzonych w sposób prawidłowy przez uprawnione do tego organy i podmioty. Dokumenty te nie noszą śladów bezprawnej ingerencji w ich merytoryczną treść ani też w fizyczną strukturę. Trzeba podkreślić, że żadna ze stron wiarygodności tych dokumentów nie kwestionowała. 0.1.Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 1.2.1 albo 1.2.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu --- ---- ------ 1.PODSTAWa KARY ŁĄCZNEJ Lp. Sąd, który wydał wyrok albo wyrok łączny, data wydania wyroku albo wyroku łącznego i sygnatura akt sprawy Kary lub środki karne podlegające łączeniu 3.1.1. Sąd Rejonowy Katowice-Zachód w Katowicach z dnia 05 kwietnia 2019 roku, sygn. akt VIII K 96/19 jedna kara 1 roku pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres 3 lat 3.1.2. Sąd Rejonowy w Chorzowie z dnia 04 marca 2020 roku, sygn. akt VII K 997/19 kara 6 miesięcy pozbawienia wolności 3.1.3. Sąd Rejonowy w Chorzowie z dnia 02 września 2020 roku, sygn. akt VII K 321/20 kara 6 miesięcy pozbawienia wolności Zwięźle o powodach połączenia kar lub środków karnych z wyjaśnieniem podstawy prawnej Mając na względzie, że część kar została prawomocnie orzeczona przed wejściem w życie nowelizacji wprowadzonej ustawą z dnia 19 czerwca 2020 r. o dopłatach do oprocentowania kredytów bankowych udzielanych przedsiębiorcom dotkniętym skutkami COVID-19 oraz o uproszczonym postępowaniu o zatwierdzenie układu w związku z wystąpieniem COVID-19, natomiast kara orzeczona wyrokiem opisanym w puncie III wyroku łącznego orzeczona została po wejściu w życie nowelizacji, lecz w związku z przestępstwem popełnionym w dniu 29 lipca 2019 roku (czyli przed wejściem w życie zmiany), należało rozważyć czy przy orzekaniu o karze łącznej względniejsze dla skazanego będzie stosowanie przepisów art. 85-91 kk w brzmieniu sprzed zmiany wprowadzonej cytowaną wcześniej ustawą. Sąd dokonał analizy zapadłych wobec skazanego wyroków z uwzględnieniem dat ich wydania oraz dat popełnienia przestępstw. Ustalono, że w razie wymierzenia I. B. kary łącznej na podstawie przepisów w brzmieniu dotychczas obowiązującym tj. od 24 czerwca 2020 r., nie wystąpiłyby podstawy do objęcia wyrokiem łącznym kary orzeczonej wyrokiem opisanymi w punkcie I wyroku, a przesłanki z art. 85 kk zaistniałyby jedynie w stosunku do pozostałych kar. Z kolei w przypadku orzekania kary łącznej na podstawie przepisów sprzed nowelizacji, połączeniu podlegają wszystkie wymierzone względem skazanego kary. Wobec powyższego oczywistym jest, że orzeczenie kary łącznej na postawie przepisów w brzmieniu obowiązującym do 24 czerwca 2020 r. było względniejsze dla skazanego. Na podstawie art. 85 § 1 i 2 kk (w brzmieniu obowiązującym przed zmianą wprowadzoną ustawą z dnia 19 czerwca 2020 r. o dopłatach do oprocentowania kredytów bankowych udzielanych przedsiębiorcom dotkniętym skutkami COVID-19 oraz o uproszczonym postępowaniu o zatwierdzenie układu w związku z wystąpieniem COVID-19) podstawą orzeczenia kary łącznej są wymierzone i podlegające wykonaniu (...) w całości lub w części kary lub kary łączne za przestępstwa, za które wymierzono kary tego samego rodzaju albo inne podlegające łączeniu. Zgodnie z dyspozycją art. 86 § 1 kk sąd wymierza karę łączną w granicach od najwyższej z kar wymierzonych za poszczególne przestępstwa do ich sumy nie przekraczając (...) 20 lat pozbawienia wolności. Wyrokami opisanymi w puntach I do III wyroku łącznego orzeczono względem I. B. kary pozbawienia wolności, zaś wszystkie te kary nie zostały przez niego wykonane, przy czym warunkowo zawieszona kara pozbawienia wolności opisana w punkcie I wyroku - postanowieniem z dnia 19 stycznia 2021 roku została zarządzona do wykonania, zatem również podlega wykonaniu. W związku z powyższym, przesłanki określone w art. 85 § 1 -2 kk zaistniały w stosunku do wszystkich kar orzeczonych wobec skazanego. Żadnego z czynów skazany również nie popełnił w trakcie wykonywania którejkolwiek z objętych wyrokiem łącznym kar, stąd brak było przeszkód do połączenia opisanych kar. Mając na uwadze treść art. 86 § 1 kk oraz wymiar orzeczonych wobec skazanego kar, granice kary łącznej kształtują się w zakresie od jednego roku do dwóch lat pozbawienia wolności. Sąd wyrokiem łącznym z dnia 18 marca 2021r. połączył skazanemu kary pozbawienia wolności orzeczone w/w wyrokami i wymierzył mu karę łączną 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności. Kara ta mieści zatem w zakreślonych granicach kary łącznej. Z uwagi zaś na fakt, że kara jednostkowa w wyroku VIII K 96/19 była karą wymierzonymi w oparciu o przepis art. 91§1 k.k., podstawą łączenia kar był przepis art. 91§2 k.k., poza którym zgodnie z obowiązującym orzecznictwem i utrwalonymi poglądami doktryny nie należy powoływać innych przepisów zawartych w rozdziale IX k.k., do których tenże przepis bezpośrednio się odwołuje. 1.WYMIAR KARY Przytoczyć okoliczności, które sąd uwzględnił przy wymiarze kary łącznej Wymiar możliwej do orzeczenia kary łącznej wynosił od 1 roku do 2 lat pozbawienia wolności. Sąd wymierzył karę 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności, zatem orzeczona kara łączna mieści się w zakreślonych granicach. W ocenie Sądu tak wymierzona kara jest karą sprawiedliwą, uwzględnia przesłanki kar wymiaru kar łącznych, jak i dyrektywę wyrażoną w treści art. 85a k.k. Sąd nie znalazł podstaw do zastosowania pełnej absorpcji, jak również kumulacji, a orzeczona kara mieści się w środkowych zakresie granic kary łącznej. Orzekając karę łączną Sąd brał pod uwagę przedmiotowy i podmiotowy związek pochodzący pomiędzy zbiegającymi się przestępstwami, za które wymierzono podlegające łączeniu kary. Przestępstwa popełnione przez skazanego, opisane w puntach I do III wyroku łącznego, cechuje więź przedmiotowa i podmiotowa. Wszystkie te przestępstwa naruszały bowiem tożsame dobra prawne, w postaci bezpieczeństwa w komunikacji. Zwrócić należy również uwagę na umyślny charakter popełnionych przestępstw oraz okoliczność, iż skazany kilkakrotnie prowadził pojazd mechaniczny w stanie nietrzeźwości, co prowadziło do orzeczenia kar będących podstawą orzeczenia kary łącznej. I. B. posiada pozytywną opinię w miejscu zamieszkania, prowadzi ustabilizowane życie zawodowe oraz rodzinne. Jest on osobą uzależnioną od alkoholu oraz benzodiazpiny w niskiej dawce, korzysta również z pomocy psychiatry. Cierpi również na wiele różnorodnych schorzeń, w tym cukrzycę, guza prostaty i naczyniaki przy kręgosłupie. Sąd wymierzając karę łączną zastosował tzw. mieszaną metodę wymiaru kary łącznej, gdyż kumulacja kar stanowiłaby dla skazanego zbytnią dolegliwość, natomiast pełna absorpcja prowadziłaby do nieuzasadnionego zredukowania jego odpowiedzialności karnej za popełnione przestępstwa. Zastosowaniu zasady absorpcji sprzeciwiały się okoliczności jego popełnienia (prowadzenie pojazdu pod wpływem alkoholu w wysokim stężeniu, a ponadto stanowiłoby to zbytnią pobłażliwość i sprzeczność z zapobiegawczymi i wychowawczymi celami kary, jak również mogłoby to oddziaływać demoralizującą na sprawcę. Skazany był karany za przestępstwa podobne, pomimo kolejnych skazań nie zmienił swojego postępowania i nadal naruszał obowiązujący porządek prawny. Wskazać przy tym należy, iż kara łączna winna być swego rodzaju podsumowaniem przestępczej działalności sprawcy, nie zaś premiowaniem sprawcy większej ilości przestępstw. Z kolei zastosowanie zasady kumulacji nie byłoby zasadne z uwagi na bliską więź podmiotową i przedmiotową popełnionych przestępstw, jak również mając na względzie właściwości osobiste skazanego kara ta byłaby nazbyt dotkliwa. Orzekając karę łączną w wymiarze 1 roku i 6 miesięcy lat pozbawienia wolności Sąd kierował się celami prewencyjnymi zarówno w aspekcie indywidualnego oddziaływania na skazanego, jak i w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa. W ocenie Sądu kara łączna pozbawienia wolności w wymiarze 1 roku i 6 miesięcy jest sprawiedliwa, a jednocześnie uświadomi skazanego w zakresie nieuchronność ponoszenia odpowiedzialności za zachowania sprzeczne z porządkiem prawnym i zmusić go do zmiany swojego postępowania w kierunku społecznie aprobowanym. 1.Wymiar Środka karnego Przytoczyć okoliczności, które sąd uwzględnił przy łącznym wymiarze środka karnego W punkcie 3 wyroku łącznego Sąd połączył środki karne w postaci zakazów prowadzenia pojazdów mechanicznych orzeczone wyrokami wskazanymi powyżej w punkcie 1.1.1-1.1.3 i w ich miejsce orzekł wobec skazanego łączny środki karny w postaci dożywotniego zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych. Z uwagi na treść art. 90 § 2 kk oraz art. 86 § 1 kk dopuszczalne było orzeczenie jedynie dożywotniego zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych. 1.Inne ROZSTRZYGNIĘCIA Zawarte w WYROKU łĄCZNym Zwięźle o powodach uzasadniających inne rozstrzygnięcia z wyroku łącznego, w tym umorzenie postępowania, zaliczenie okresów na poczet kary łącznej Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności 2 W punkcie 3 wyroku łącznego zaliczono skazanemu na poczet kary łącznej okres zatrzymania w sprawie opisanej wyżej w punkcie 1.1.3 w dniu 06 marca 2019 roku od godz. 08.00 go godz. 13.00. lecz postanowieniem z dnia 7.04.2021r. na mocy art. 420 §2kpk Sąd postanowił nie zaliczać tego okresu na poczet kary łącznej ponieważ z akt sprawy Sądu Rejonowego w Chorzowie VIIK321/20 wynika, że skazany nie był zatrzymany. 4 Ze względu na zawarcie w połączonych wyrokach innych rozstrzygnięć, nie tylko dotyczących kar, zgodnie z treścią art. 576 k.p.k. w tym zakresie rozstrzygnięcia te podlegają odrębnemu wykonaniu. 1.KOszty procesu Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności 5 Z uwagi na fakt, że skazany przez dłuższy czas będzie wykonywał kare pozbawienia wolności, a także fakt wszczęcia postępowania z urzędu – Sad zwolnił skazanego od ponoszenia kosztów sądowych, wydatkami obciążając Skarb Państwa. 1.PODPIS
III K 103/12
Sądu Wojewódzkiego w Legnicy z dnia 24 czerwca 1993 roku, w sprawie sygn.
VI Ka 903/17
Wyrokiem łącznym z dnia 20 marca 2017 r.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt IV Ka 320/18

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 15 czerwca 2018 r. Sąd Okręgowy w Świdnicy w IV Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie: Przewodniczący: SSO Waldemar Majka (spr.) Sędziowie: SSO Adam Pietrzak SSO Tomasz Wysocki Protokolant: Ewa Ślemp przy udziale Julity Podleskiej Prokuratora Prokuratury Okręgowej, po rozpoznaniu w dniu 15 czerwca 2018 roku sprawy skazanego Z. C. syna B. i D. z domu G. urodzonego (...) w Ś. o wyrok łączny na skutek apelacji wniesionych przez prokuratora i obrońcę skazanego od wyroku łącznego Sądu Rejonowego w Świdnicy z dnia 19 lutego 2018 roku, sygnatura akt II K 587/17 I. uchyla zaskarżony wyrok i sprawę przekazuje Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania; II. zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw. M. H. z Kancelarii Adwokackiej w Ś. 147,60 złotych tytułem kosztów nie opłaconej pomocy prawnej udzielonej skazanemu z urzędu w postępowaniu odwoławczym. Sygnatura akt IV Ka 320/18

UZASADNIENIE

Wyrokiem łącznym z dnia 19 lutego 2018 roku (sygn. akt II K 587/17) Sąd Rejonowy w Świdnicy po rozpoznaniu sprawy Z. C. skazanego prawomocnymi wyrokami:

1) Sądu Rejonowego w Świdnicy z dnia 20 stycznia 2009 roku, sygn. akt II K 388/08, którym za czyn z art. 158§1 kk w zw. z art. 157§2 kk w zw. z art. 11§2 kk popełniony w dniu 20 maja 2007 roku, wymierzono skazanemu karę roku i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres 3 (trzech) lat próby, zarządzoną do wykonania prawomocnym postanowieniem Sądu Rejonowego w Świdnicy z dnia 3 października 2011 roku, sygn. akt II Ko 663/11, następnie warunkowo zwolnionego postanowieniem Sądu Okręgowego w Świdnicy z dnia 17 września 2012 roku sygn. akt V Kow 2338/12/wz na okres 2 lat próby, które to warunkowe przedterminowe zwolnienie nie zostało odwołane, 2) Sądu Rejonowego w Świdnicy z dnia 11 lutego 2015 roku, sygn. akt II K 550/14, którym a) za czyn z art. 158§1 kk i art. 157§2 kk w zw. z art. 11§2 kk w zw. z art. 64§1 kk popełniony w dniu 14 grudnia 2013 roku, wymierzono skazanemu karę roku pozbawienia wolności b) za czyn z art. 190§1 kk popełniony w dniu 14 grudnia 2013 roku, za który wymierzono skazanemu karę 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności, które to kary połączono i wymierzono skazanemu karę łączną roku i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres 5 (pięciu) lat próby, zarządzoną do wykonania prawomocnym postanowieniem Sądu Rejonowego w Świdnicy z dnia 14 września 2017 roku, sygn. akt II Ko 1290/17;

3) Sądu Rejonowego w Świdnicy z dnia 9 maja 2016 roku, sygn. akt II K 724/11, zmienionym wyrokiem Sądu Okręgowego w Świdnicy z dnia 24 lutego 2017 roku sygn. akt IV Ka 8/17 którym za czyn z art. 56 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii popełniony w grudniu 2004 roku, wymierzono skazanemu karę roku pozbawienia wolności, nadto karę 60 (sześćdziesięciu) stawek dziennych grzywny po 10 (dziesięć) złotych każda stawka;

4) Sądu Rejonowego w Świdnicy z dnia 19 lipca 2017 roku, sygn. akt II K 317/17 którym a) za czyn z art. 207§1 kk i art. 157§2 kk w zw. z art. 11§2 kk w zw. z art. 64§1 kk popełniony w okresie od stycznia 2010 roku do 14 grudnia 2011 roku oraz w okresie od 17 września 2012 roku do 13 lutego 2017 roku, wymierzono skazanemu karę roku i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności, b) za ciąg przestępstw z art. 226§1 kk popełnione w dniu 13 lutego 2017 roku, wymierzono skazanemu karę 3 (trzech) miesięcy pozbawienia wolności, c) za ciąg przestępstw z art. 190§1 kk w zw. z art. 64§1 kk popełnione w dniu 13 lutego 2017 roku, wymierzono skazanemu karę 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności, d) za czyn z art. 13§1 kk w zw. z art. 224§2 kk w zw. z art. 222§1 kk w zw. z art. 11§2 kk w zw. z art. 64§1 kk popełniony w dniu 13 lutego 2017 roku wymierzono skazanemu karę 8 (ośmiu) miesięcy pozbawienia wolności które to kary połączono i wymierzono skazanemu karę łączną 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności.

I. na podstawie art. 85§1 i 2 kk i art. 86§1 kk połączył kary pozbawienia wolności orzeczone wobec skazanego Z. C. wyrokami opisanymi w pkt 2, 3 i 4 części wstępnej wyroku łącznego w (sprawach o sygn. akt II K 550/14, II K 724/11 i II K 317/17) i wymierzył skazanemu karę łączną 3 (trzech) lat i 8 (ośmiu) miesięcy pozbawienia wolności, II. na podstawie art. 63§1 kk w zw. z art. 577 kpk na poczet orzeczonej w pkt I części dyspozytywnej wyroku łącznego kary łącznej pozbawienia wolności zaliczył skazanemu okres tymczasowego aresztowania w sprawie o sygn. akt II K 317/17 od dnia 13 lutego 2017 roku do dnia 11 kwietnia 2017 roku oraz okres odbytej kary w sprawie II K 724/11 do dnia 11 kwietnia 2017 roku, III. na podstawie art. 572 kpk postępowanie o wydanie wyroku łącznego w sprawie opisanej w punkcie 1 części wstępnej wyroku łącznego umorzył, IV. zasądził od Skarbu Państwa na rzecz adw.

M. H. kwotę 147,60 (sto czterdzieści siedem złotych sześćdziesiąt groszy) tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skazanemu z urzędu, V. na podstawie art. 624§1 kpk zwolnił skazanego z obowiązku ponoszenia kosztów sądowych związanych z wydaniem wyroku łącznego, zaliczając wydatki na rachunek Skarbu Państwa. Apelację od powyższego wyroku wywiódł prokurator zaskarżając powyższy wyrok w części dotyczącej orzeczenia co do kary łącznej pozbawienia wolności na niekorzyść skazanego, zarzucając: Obrazę przepisu prawa materialnego, a mianowicie art. 91§2 kk poprzez błędne niezastosowanie tego przepisu, a powołanie przepisów art. 85§1 i 2 kk i art. 86§1 kk w podstawie prawnej orzeczenia i wymiaru kary łącznej pozbawieni a wolności w sytuacji, gdy wyrokiem z dnia 19 lipca 2017 roku (sygn..akt II K 317/17), stanowiącym element wyroku łącznego, Z.

C. został skazany za dwa ciągi przestępstw z art.190§1 kk oraz 226§1 kk oraz inne przestępstwa, co implikowało konieczność powołania przepisu art.91§2 kk jako samoistnej podstawy prawnej wymiaru kary łącznej pozbawienia wolności w wyroku łącznym, a podnosząc powyższy zarzut wniósł o wyeliminowanie z punktu I wyroku łącznego przepisów art.85§1 i 2 kk oraz art. 86§1 kk i powołanie w ich miejsce przepisu art. 91§2 kk jako podstawy prawnej orzeczenia i wymiaru kary łącznej pozbawienia wolności. Apelację od powyższego wyroku wywiódł obrońca skazanego zaskarżając powyższy wyrok w części dotyczącej kwalifikacji prawnej i wymiaru kary, zarzucając:

1) rażącą niewspółmierność zastosowanej wobec skazanego kary łącznej w wymiarze 3 lat i 8 miesięcy pozbawienia wolności i nie zastosowanie zasady pełnej absorpcji przy łączeniu kar wobec pominięcia zachowania skazanego po popełnieniu czynów, za które orzeczone kary ulegają połączeniu, to jest nie uwzględnienia faktu, że skazany porozumiał się ze swoją żoną G. C., która wybaczyła mu to, że skazany znęcania się nad nią i pragnie, by skazany jak najszybciej wrócił do domu, skazany utrzymuje stały kontakt z rodziną a zwłaszcza z żoną, która często go odwiedza;

2) art.91§2 kpk wobec jego niezastosowania, choć zachodziła ku temu podstawa a podnosząc powyższe zarzut wniósł o zmianę zaskarżonego rozstrzygnięcia poprzez zastosowanie właściwej kwalifikacji prawnej i wymierzenie kary łącznej na zasadzie absorpcji, nadto o przeprowadzenie przed sądem II instancji dowodu z oświadczenia G. C. na okoliczność, że skazany pogodził się z żoną, która wybaczyła mu. Na rozprawie odwoławczej w dniu 15 czerwca 2018 roku obrońca skazanego poparł wniesioną apelację i wnioski w niej zawarte. Oświadczył, że koszty obrony z urzędu nie zostały opłacone i wniósł o ich zasądzenie.

Prokurator poparł apelację prokuratora rejonowego i wnioski w niej zawarte. Ponadto wniósł o nieuwzględnienie apelacji obrońcy skazanego. Biorąc pod uwagę fakt, że kara w sprawie II K 724/11 została wykonana postulował, aby rozważyć uchylenie zaskarżonego wyroku na korzyść skazanego. Obrońca skazanego poparł stanowisko prokuratora, wnosząc o rozważenie możliwości uchylenia zaskarżonego wyroku. Skazany wyraził skruchę i stwierdził, iż więcej się to nie powtórzy. Sąd okręgowy zważył: kontrola instancyjna zaskarżonego wyroku odniosła ten skutek, iż koniecznym stało się jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez sąd I instancji.

Wyrokując w sprawie i uznając, iż zaistniały warunki pozwalające na zastosowanie przepisów kodeksu karnego w brzmieniu po nowelizacji obowiązującej od dnia 1 lipca 2015r. sąd rejonowy w pkt I części dyspozytywnej wyroku łącznego na podstawie art. 85§1 i 2 kk i art. 86§1 kk połączył kary pozbawienia wolności orzeczone wobec skazanego Z. C. wyrokami opisanymi w pkt 2, 3 i 4 części wstępnej wyroku łącznego w (sprawach o sygn. akt II K 550/14, II K 724/11 i II K 317/17) i wymierzył skazanemu karę łączną 3 lat i 8 miesięcy pozbawienia wolności.

Zgodnie z art. 85§1 kk jeżeli sprawca popełnił dwa lub więcej przestępstw i wymierzono za nie kary tego samego rodzaju albo inne podlegające łączeniu, sąd orzeka karę łączną. Stosownie natomiast do §2 art. 85 kk podstawą orzeczenia kary łącznej są wymierzone i podlegające wykonaniu, z zastrzeżeniem art. 89, w całości lub w części kary lub kary łączne za przestępstwa, o których mowa w § 1. Odnotowania w tym miejscu wymaga, iż kara orzeczona w wyroku sygn. akt II K 724/11 Sądu Rejonowego w Świdnicy z dnia 9 maja 2016 roku, zmienionym wyrokiem Sądu Okręgowego w Świdnicy z dnia 24 lutego 2017 roku sygn. akt IV Ka 8/17 została w dacie orzekania przez sąd odwoławczy wykonana, brak było zatem podstaw do połączenia tej kary z karą orzeczoną w sprawach o sygn. akt II K 550/14 i II K 317/17 i orzeczenia na tej podstawie kary łącznej.

Podzielić należy pogląd prawny wyrażony przez Sąd Apelacyjny we Wrocławiu w postanowieniu z dnia 22 maja 2017 roku w którym Sąd Apelacyjny wskazał, iż jeżeli w dacie orzekania o wniosku o wydanie wyroku łącznego kara została wykonana, to nie podlega ona łączeniu także wówczas, gdy wniosek o wydanie wyroku łącznego wpłynął do sądu przed zakończeniem odbywania kary (art. 85 § 2 k.k.) (por. Postanowienie Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu z dnia 22 maja 2017r. II AKz 124/17 por. także wyrok Sądu Apelacyjnego w Katowicach z dnia 10 listopada 2016 roku II AKa 400/16).

Postępowanie w przedmiocie wydania wyroku łącznego - w sytuacji spełnienia wymaganych warunków - wiąże się z ukształtowaniem kary z wyroków podlegających łączeniu. Mając na uwadze powyższe i z uwagi na potrzebę zagwarantowania skazanemu dwuinstancyjnego modelu postępowania koniecznym stało się uchylenie zaskarżonego orzeczenia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania, co daje możliwość korzystniejszego ukształtowania kary łącznej wobec skazanego ze względu na fakt, iż wniesiono apelację na korzyść skazanego, zaś apelacja na niekorzyść dotyczyła jedynie naruszenia prawa materialnego - art.91§1 kk.

Sąd I instancji nie będzie mógł stosować mniej korzystnych zasad kształtowania kary łącznej niż te przyjęte w zaskarżonym wyroku, co w efekcie doprowadzi do wydania orzeczenia korzystniejszego dla skazanego, zwłaszcza że suma kar pozbawienia wolności obecnie podlegających łączeniu jest niższa o dwa miesiące od kary łącznej wymierzonej w zaskarżonym wyroku. Od 11 kwietnia 2018 roku skazany odbywa też karę z wyroku w sprawie II K 317/17, a zatem na poczet nowo ukształtowanej kary łącznej zaliczony będzie również okres kary odbytej.

W zaistniałej sytuacji odnoszenie się do zarzutu rażącej niewspółmierności kary i obrazy art. 91§2 kk podniesionego w apelacji obrońcy skazanego oraz zarzutu obrazy art. 91§2 kk podniesionego w apelacji prokuratora pozostaje bezprzedmiotowe. Z tych też wszystkich względów orzeczono jak w wyroku (art.437§2 kpk). Na podstawie art. 29 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 26 maja 1982 roku Prawo o Adwokaturze (Dz.U. Nr 16 poz. 24 ze zm.) oraz §17 ust. 5 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu z dnia 3 października 2016r. (Dz.

U z 2016r. poz. 1714) zasądzono od Skarbu Państwa na rzecz adw. M. H. z Kancelarii Adwokackiej w Ś. 147,60 złotych tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skazanemu z urzędu w postępowaniu odwoławczym.