II K 95/18 · Sąd powszechny

Sygn. akt II K 95/18

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 28 marca 2018 roku Sąd Rejonowy w Nowym Targu II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący: SSR Zdzisława Sabała-Klocek Protokolant: st.sekr.sądowy Jadwiga Gaździńska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 marca 2018 roku sprawy z oskarżenia publicznego: W. N. s. W. i M. z domu B. ur. (...) w B. oskarżonego o to, że: W dniu 14 grudnia 2017 roku w miejscowości S. powiatu (...) przy ul. (...) jadąc po drodze publicznej kierował w ruchu lądowym samochodem m-ki M. o nr. rej. (...) w stanie nietrzeźwości przy stwierdzonym badaniem na urządzeniu A.

I. odpowiednio: I badanie 0,83 mg/l, II badanie 0,86 mg/l, oraz na urządzeniu Alkometr A2.0 odpowiednio: I. badanie 0,77 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu to jest o przestępstwo określone w art. 178a § 1 kk I. uznaje oskarżonego W. N. za winnego popełnienia czynu zarzucanego mu w akcie oskarżenia, stanowiącego występek z art. 178a § 1 kk i za to na mocy powołanego przepisu wymierza mu karę grzywny w wysokości 200 (dwieście) stawek dziennych, po 10 zł (dziesięć złotych) każda tj. 2.000 zł (dwa tysiące złotych); II. na mocy art. 39 pkt 3 kk w zw. z art. 42 § 2 kk orzeka wobec oskarżonego W.

N. środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym na okres 4 (czterech) lat, zaliczając na jego poczet na mocy art. 63 § 4 kk okres zatrzymania prawa jazdy od dnia 14 grudnia 2017r; III. na mocy art. 39 pkt 7 kk w zw. z art. 43a § 2 kk orzeka wobec oskarżonego W. N. środek karny w postaci świadczenia pieniężnego w kwocie 5.000 zł (pięć tysięcy złotych) na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej; IV. na zasadzie art. 627 kpk zasądza od oskarżonego W. N. na rzecz Skarbu Państwa 270 zł (dwieście siedemdziesiąt złotych) tytułem kosztów sądowych, w tym 200 zł (dwieście złotych) tytułem opłaty.

Sygn. akt. II K 95/18

UZASADNIENIE

wyroku z dnia 28 marca 2018 roku w trybie art. 424 § 3 kpk W wyniku przeprowadzonego postępowania Sąd ustalił następujący stan faktyczny. W dniu 14 grudnia 2017 roku oskarżony W. N. kierował swoim samochodem m-ki M. o nr.rej.(...).Jechał do apteki,przez miejscowość S., poruszając się w ruchu lądowym, drogą publiczną ulicą (...). Razem z nim jechała jego żona.Około godziny15.45 oskarżony został zatrzymany do kontroli drogowej realizowanej w związku z działaniami policji (...). Jak wykazały wyniki trzykrotnie przeprowadzonego badania znajdował się w stanie nietrzeźwości przy stwierdzonym badaniem na urządzeniu A.

I. odpowiednio:I badanie o godz.15.46 - 0,83 mg/l, II badanie o godz. 16.04-0,86 mg/l, oraz na urządzeniu Alkometr A2.0 badanie o godz. 16.35 - 0,77 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu. / dowód: częściowo wyjaśnienia oskarżonego W. N. k – 42; notatka urzędowa k – 1; protokoły z przebiegu badań trzeźwości z wynikami badania k – 2,3; świadectwa wzorcowania k – 4, 5/. Oskarżony W. N. jest żonaty ma dwoje dorosłych, samodzielnych dzieci. Ma podstawowe wykształcenie, pracował jako rolnik. Obecnie z uwagi na stan zdrowia tj.cukrzycę, chorobę prostaty,chorobę reumatyczną stawów, pozostaje w leczeniu neurologicznym.

Jest rencistą utrzymującym się z renty w wysokości 650 złotych. Czasami podejmuje prace dorywcze pomagając rodzinie w pracach polowych lub w swoim lesie. Jest płatnikiem podatku rolnego oraz właścicielem samochodu m-ki M. i ciągnika. Był uprzednio karany za przestępstwa z art. 207 § 1 kk i art. 190 § 1 kk, nie był leczony psychiatrycznie ani odwykowo. / dowód: dane osobo poznawcze k – 13, 41; informacja o stanie majątkowym k – 19, dane o karalności k – 16-18; odpisy wyroków Sądu Rejonowego w Nowym Targu k – 21-23/. Oskarżony W.

N. przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu i wyjaśnił, że w nocy 13 grudnia 2017 r. pił piwo w dużych ilościach, bo półtora litra około 23.00. W dniu 14 grudnia 2017 r. po południu wsiadł do swojego samochodu m. (...) i pojechał wraz z żoną do apteki, przed którą zatrzymała go policja. Był trzy razy badany na zawartość alkoholu i badania, których sposobu przeprowadzenia ani wyników nie kwestionował, wykazały że był nietrzeźwy. Miał przy sobie dokumenty samochodu i prawo jazdy, które mu zatrzymano. Razem z nimi w domu mieszka jego dorosły syn S. z synową. / dowód: wyjaśnienia oskarżonego W.

N. k – 42, 43/. Wyjaśnienia oskarżonego W. N., w części gdzie przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu i wskazał, że spożywał alkohol, oraz podał jak wyglądały czynności policji po jego zatrzymaniu, opisał swoją sytuację zdrowotną, materialną i rodzinną, uprzednią karalność, w świetle pozostałych, korespondujących z nimi dowodów z dokumentów w postaci notatki urzędowej, protokołów z przebiegu badań trzeźwości, z wynikami badań, świadectw wzorcowania, danych o karalności, odpisów wyroków i informacji o stanie majątkowym, sąd ocenił jako wiarygodne.

Nie podzielił natomiast stanowiska oskarżonego, co do jego świadomości odnośnie stanu trzeźwości w jakim znajdował się w chwili podjęcia decyzji o kierowaniu pojazdem mechanicznym, gdyż sprzeciwiają się temu wyniki przeprowadzonych badań zawartości alkoholu w wydychanym przez niego powietrzu.

Sąd zważył, co następuje

Mając na uwadze poczynione na podstawie zgromadzonego materiału dowodowego ustalenia faktyczne, nie budzi wątpliwości, że oskarżony W. N., który w dniu 14 grudnia 2017 roku w miejscowości S. powiatu (...) przy ul. (...), jadąc po drodze publicznej, kierował w ruchu lądowym samochodem m-ki M. o nr. rej. (...) w stanie nietrzeźwości przy stwierdzonym badaniem na urządzeniu A. I. odpowiednio: I badanie 0,83 mg/l, II badanie 0,86 mg/l, oraz na urządzeniu Alkometr A2.0 odpowiednio: I. badanie 0,77 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu, zachowaniem swym wyczerpał znamiona występku z art. 178 a § 1 kk.

Stan nietrzeźwości definiuje art. 115 § 16 kk, w który ustawodawca stwierdził, że stan nietrzeźwości w rozumieniu tego kodeksu zachodzi, gdy zawartość alkoholu we krwi przekracza 0,5 promila albo prowadzi do stężenia przekraczającego tę wartość lub zawartość alkoholu w 1 dm 3 wydychanego powietrza przekracza 0,25 mg albo prowadzi do stężenia przekraczającego tę wartość. Oskarżony W. N. kierując samochodem, przewożąc przy tym pasażera, znajdował się w stanie nietrzeźwości, na co wskazują wyniki badań zawartości alkoholu w wydychanym przez niego powietrzu.

Działał przy tym umyślnie, ze świadomością, że znajduje się w stanie nietrzeźwości, jak i że w takim właśnie stanie kieruje samochodem w ruchu lądowym, przewożąc przy tym pasażera. Uznając oskarżonego W. N. za winnego popełnienia czynu zarzucanego mu w akcie oskarżenia, stanowiącego występek z art. 178a § 1 kk sąd na mocy powołanego przepisu wymierzył mu karę grzywny w wymiarze 200 stawek dziennych po 10 zł każda, tj. 2 000 złotych. Na mocy art. 39 pkt 3 kk w zw. z art. 42 § 2 kk sąd orzekł wobec oskarżonego środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym na okres 4 (czterech) lat, zaliczając na jego poczet na mocy art. 63 § 3 kk okres zatrzymania prawa jazdy od dnia 14 grudnia 2017 roku.

Ponadto na mocy art. 39 pkt 7 kk w zw. z art. 43a § 2 kk sąd orzekł wobec oskarżonego środek karny w postaci świadczenia pieniężnego w kwocie 5.000 zł (pięć tysięcy złotych) na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej. Wymierzając oskarżonemu wskazaną karę i środki karne sąd uwzględnił to, że stopień nietrzeźwości oskarżonego przekroczył granicę wskazaną w art. 115 § 16 kk trzykrotnie, a oskarżony był uprzednio karany, jednak za rodzajowo inne przestępstwa. Negatywnie oceniono fakt naruszenia przez niego porządku prawnego w okresie próby biegnącym w sprawie IIK 520/16.

Z drugiej strony sąd uznał, że karalność za inne rodzajowo przestępstwa nie wyklucza możliwości wymierzenia oskarżonemu kary innej niż pozbawienie wolności. Z kolei stan zdrowia oskarżonego, zespół chorób na które cierpi, uniemożliwiałby mu wykonanie kary ograniczenia wolności. Sąd miał na uwadze również fakt, że prowadzenie pojazdów mechanicznych w stanie nietrzeźwości jest jednym z poważniejszych naruszeń zasad bezpieczeństwa w ruchu drogowym, wskazujący na znaczny stopień zawinienia oskarżonego, a co za tym idzie konieczność wyeliminowania go w całości z ruchu drogowego, dla zabezpieczenia innych uczestników ruchu, a poprzez właściwą represję karną wpływania na tych uczestników i oskarżonego w celu kształtowania ich prawidłowej postawy wobec obowiązujących przepisów.

Z okoliczności sprawy wynika, że oskarżony mając świadomość chorób na które cierpi, pił alkohol, a następnie znajdując się w stanie nietrzeźwości, kierując samochodem i przewożąc nim pasażera, stworzył realne zagrożenie dla bezpieczeństwa w ruchu drogowym, które ocenić należy jako znaczne i skutkujące koniecznością orzeczenia obligatoryjnego środka karnego w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym w rozmiarze czterech lat. Przy ustalaniu wysokości stawki dziennej grzywny Sąd uwzględnił ponadto sytuację materialną oskarżonego, który wprawdzie jest rencistą ale dysponuje majątkiem nieruchomym i ruchomościami w postaci samochodu i ciągnika, które może spieniężyć.

Orzeczona kara i środki karne są proporcjonalne do stopnia winy oskarżonego oraz społecznej szkodliwości jego czynu, spełnią swoje cele zapobiegawcze i wychowawcze. Z jednej strony wymuszą na oskarżonym konieczność bezwzględnego przestrzegania zasady, że będąc w stanie nietrzeźwości nie prowadzi się pojazdów mechanicznych, a z drugiej przypomną innym o takim obowiązku i będą dla nich sygnałem, że na tego typu zachowania nie ma przyzwolenia ze strony organów i instytucji państwowych. Sąd na zasadzie art. 627 kpk zasądził od oskarżonego W.

N. na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe w kwocie 270 zł (dwieście siedemdziesiąt złotych) na które złożyły się wydatki na uzyskanie danych o karalności, ryczałt za doręczenia, oraz 200 zł (dwieście złotych) tytułem opłaty. Przewodniczący