II W 116/18 · Sąd powszechny

Sygn. akt IIW 116/18

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 11 czerwca 2018 r. Sąd Rejonowy w Mrągowie, II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący: SSR Wojciech Szałachowski Protokolant: st. sekr. sądowy Marzena Białocerkowiec przy udziale oskarżyciela publicznego: nie stawił się po rozpoznaniu w dniu 11/06/2018 r. sprawy M. L. syna J. i H. z domu C., ur. (...) w M., obwinionego o to, że: W dniu 06 października 2017 roku w M. na ulicy (...) o godzinie 16:40 nie zachowując należytej ostrożności wszedł na jezdnię, którą poruszała się samochodem osobowym oskarżycielka posiłkowa Z. W. (1), czym spowodował zagrożenie bezpieczeństwa w ruchu lądowym, tj. o wykroczenie z art. 86 § 1 KW. ORZEKA: I. Obwinionego M. L. uznaje za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu i za to na podstawie art. 86 § 1 KW skazuje go na karę grzywny w wysokości 500 (pięćset) złotych; II. Zasądza od obwinionego na rzecz Skarbu Państwa 50 złotych tytułem opłaty i obciąża go zryczałtowanymi kosztami postępowania w kwocie 50 złotych.

UZASADNIENIE

Sąd ustalił, co następuje: Obwiniony M. L. jest bratankiem oskarżycielki posiłkowej Z. W. (1). Strony są skonfliktowane. W dniu 06 października 2017 roku przed godziną 17:00 obwiniony M. L. poruszał się pieszo drogą, znajdującą się pomiędzy Urzędem Pocztowym położonym na ulicy (...), w kierunku ulicy (...) (d. zeznania Z. W. 29-29v). W tym samym czasie drogą tą, również w kierunku ulicy (...) poruszała się samochodem oskarżycielka posiłkowa Z. W. (1), która prowadziła pojazd, będąc w towarzystwie syna D. W. (bezsporne). Z. W. (1) zauważyła obwinionego, w momencie gdy mężczyzna ten minął pocztę i przeszedł na drugą stronę ulicy. Poruszał się po chodniku, bardzo blisko krawężnika. Oskarżycielka posiłkowa, widząc obwinionego, zwolniła. Ten zaś odwrócił się i na jej widok, wszedł bezpośrednio przed jej pojazd. Obwiniony kopnął w koło jej pojazdu, a następnie pukał w szybę od strony kierowcy (d. zeznania Z. W. (1) k. 29-29v oraz D. W. k. 24 akta czynności wyjaśniających KPP M. d. z oględzin płyty CD k.

30) Powyższy stan faktyczny ustalono na podstawie powołanych wyżej dowodów oraz pozostałych dokumentów ujawnionych w toku rozprawy głównej i zaliczonych w poczet materiału dowodowego. Obwiniony M. L. nie przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu. Wyjaśnił, iż tego dnia pani W. jechała autem poboczem za pocztą. Myślał, że może chce go przejechać, bo ta pani jest zdolna do wszystkiego. Jechała drogą przy ul. (...). Nie wie co się stało. Pani W. mówi, że ją kopał w koło, ale to nie jest przecież możliwe. Ona jechała do P. za pocztą, nie wie jak ta uliczka się nazywa, jest to boczna, kamienista uliczka.

Kłamstwem jest, że on jakiś samochód kopał w koło, kłamstwem jest też to, że wszedł na jezdnię przed pojazd. Nie pamięta kiedy to było. W związku z tym zdarzeniem, był wyzwany przez Policję. Widział, że samochód jechał przy poczcie, zszedł na bok, na chodnik, trochę. Zarówno samochód, jak i on poruszał się w tym samym kierunku. Pani W. jechała od poczty w kierunku P., on też szedł od poczty w kierunku P.. Wyjaśnił nadto, że nie było takiej sytuacji, by chciał staranować auto oskarżycielki posiłkowej. Nie pamięta, co było 06.10.2017 r. w mieszkaniu jego babci (d. wyjaśnienia obwinionego M.

L. k. 28v).

Sąd zważył, co następuje:

Wina obwinionego nie budzi żadnych wątpliwości i znajduje pełne odzwierciedlenie w zgromadzonym materiale dowodowym. Sąd nie dał wiary wyjaśnieniom obwinionego, gdyż przeczą im inne, zebrane w sprawie dowody. Z wyjaśnieniami obwinionego sprzeczne są przede wszystkim zeznania oskarżycielki posiłkowej Z. W. (1) (k. 29-29v). Zeznała ona, iż poruszała się samochodem w rejonie urzędu pocztowego położonego przy ulicy (...). W pewnym momencie zauważyła mężczyznę, który szedł bardzo blisko krawężnika i zataczał się. Niósł torbę.

Szedł prawie po samym krawężniku. Nie dojechała do skrzyżowania, zatrzymała auto. Wtedy obwiniony odwrócił się i zobaczyła, że jest to M. L.. Postanowili jechać powoli za nim. W którymś momencie obwiniony odwrócił się i wszedł bezpośrednio na jezdnię, przeciął jezdnię pasu przeciwległego, wszedł na ich pas i próbował staranować auto. W tym momencie prawie zatrzymała auto, obwiniony zaś kopał w koło, stukał w szybę i obrzucał ją wulgarnymi słowami (d. zeznania Z. W. (1) k. 29-29v). Do zeznań oskarżycielki posiłkowej przystają także zeznania pasażera pojazdu D.

W. (d. k. 24 akta czynności wyjaśniających KPP M.). Świadek ten zeznał, iż tego dnia ich samochód D. (...) był zaparkowany w okolicy poczty. Razem z matką wsiedli do samochodu. Kiedy ruszyli zauważyli przechodnia, który szedł obok poczty w kierunku O., a następnie skręcił w prawo w stronę ulicy (...). W pewnym momencie zauważyli, że to jest M. L.. Obwiniony odwrócił się i gdy zobaczył ich pojazd to zaczął iść energicznie w stronę pojazdu, zszedł z chodnika na jezdnię. Matka musiała zatrzymać pojazd. Uderzył ręką w okno, gestykulował i mówił jakieś wulgaryzmy.

Następnie odszedł od samochodu a oni odjechali. Niezależnie od powyższych rozważań, z całą mocą należy podkreślić, że dowody natury osobowej s ewidentnie niekorzystne dla oskarżonego, a przy tym znajdują pełne odzwierciedlenie w materiale filmowym zawartym na płycie CD i wprost wskazują, że obwiniony M. L. w dniu 06 października 2017 roku 2017 roku w M. na ulicy (...) o godzinie 16:40 wtargnął na jezdnię, którym poruszała się samochodem osobowym oskarżycielka posiłkowa Z. W. (1), czym spowodował zagrożenie bezpieczeństwa w ruchu lądowym, to jest o wykroczenie z art. 86 § 1 KW.

W tym stanie rzeczy wina obwinionego nie budzi wątpliwości i została mu wykazana zebranymi w sprawie dowodami. Działaniem swym wyczerpał on dyspozycję art. 86 § 1 KW. Obwiniony M. L. nie był dotychczas karany sądownie za wykroczenia w ruchu drogowym (d. dane o karalności k. 32). W tym stanie rzeczy wymierzona obwinionemu kara grzywny jest adekwatna do stopnia zawinienia, społecznej szkodliwości czynu mu zarzucanego i stosunków majątkowych obwinionego. O kosztach orzeczono jak w punkcie II wyroku na podstawie art. 118 § 1 k.p.o.w.