Legislator Case Law & Legislation
VI Ka 417/18 AI generated

VI Ka 417/18 · Sąd powszechny

Case Number VI Ka 417/18
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome SENTENCE

Legislator summary

AI generated

Sąd Rejonowy w Tarnowskich Górach wyrokiem z dnia 22 stycznia 2018 roku sygn. akt VI K 915/17 uznał P. T. za winnego tego, że w dniu 16 kwietnia 2015r. w sieci internetowej za pośrednictwem portalu internetowego (...), w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, doprowadził pokrzywdzonego K. H. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 306 zł, poprzez wprowadzenie go w błąd co do zamiaru sprzedaży oraz posiadania oferowanego towaru w postaci srebrnej monety (...) z roku (...), to jest przestępstwa z art. 286 § 1 kk i za to na mocy art. 286 § 1 kk w zw. z art. 37a kk wymierzył mu karę grzywny w rozmiarze 40 stawek dziennych, ustalając na mocy art. 33 § 3 kk wysokość jednej stawki na kwotę 10 złotych; na mocy art. 46 § 1 kk orzekając wobec oskarżonego obowiązek naprawienia szkody w całości poprzez zapłatę na rzecz pokrzywdzonego K.

Legislator headnote

AI generated

VI Ka 417/18 · Sąd powszechny: kwoty 306 złotych. Obrońca zaskarżając wyrok w całości, postawił zarzuty błędu w ustaleniach faktycznych oraz obrazy przepisów postępowania, to jest art. 7 kpk w zw. z art. 410 kpk, dalej art. 8 kpk w zw. z art. 167 kpk w zw. z art. 410 kpk w zw. z art. 2 § 2 kpk i art. 424 § 1 kpk w zw. z art. 410 kpk. Apelujący wniósł o zmianę wyroku i uniewinnienie oskarżonego ewentualnie o uchylenie wyroku i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania. Sąd Okręgowy zważył, co następuje. Apelacja obrońcy oskarżonego okazała się skuteczna jedynie w zakresie ustalenia, że oskarżony wypełnił znamiona typu uprzywilejowanego przestępstwa oszustwa, w pozostałej części argumenty podniesione przez apelującego nie zasługują na uznanie.

Keywords

AI generated
counterfeit currency protection against illicit commercial practices combating fraud illegally obtained evidence dismissal of fraud charges serious criminal allegations
AI generated
II AKa 84/17
został oskarżony o to, że w dniu 09 czerwca 2015 roku w L., w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, w związku z zawartą transakcją sprzedaży, za pomocą wprowadzenia w błąd, co do rzeczywistego zamiaru zapłaty, sposobu i daty zapłaty za dostarczony mu w tym dniu towar przez K. K. - prokurenta spółki z ograniczoną odpowiedzialnością (...) z siedzibą w W., wykorzystując nadto fakt wydania mu towaru bez formalnego potwierdzenia takiej czynności, jak też pisemnego udokumentowania zawarcia umowy kupna-sprzedaży z reprezentowaną przez (...) spółką z ograniczoną odpowiedzialnością (...)
II K 257/23
Sygn. akt II K 257/23 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 21 grudnia 2023 r. Sąd Rejonowy w Giżycku w II Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący – sędzia Bogdan Wałachowski Protokolant – sekr. sąd. Weronika Pajewska w obecności Prokuratora Prokuratury Rejonowej w G.- ----------- po rozpoznaniu w dniu 12 grudnia 2023 roku sprawy D. G. urodz. (...) w Ż. syna J. i A. zd. K. oskarżonego o to, że: w okresie 08-09 lutego 2023 r. w nieustalonym miejscu za pośrednictwem sieci internetowej, ze skutkiem z m. G. gm. G., działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej wprowadził w błąd R. J. (1) co do zamiaru sprzedaży złotej monety o nominale 5 rubli z 1904 roku oferowanej w ogłoszeniu nr (...) w serwisie (...), a następnie przyjął zapłatę za przedmiot na wskazany rachunek bankowy, po czym celowo nie wywiązał się z warunków sprzedaży nie wysyłając przedmiotu oraz zrywając kontakt z wymienionym, czym doprowadził R. J. (1) do niekorzystnego rozporządzenia pieniędzmi w kwocie 1310 zł tj. o czyn z art. 286§1 kk 1. Oskarżonego D. G. uznaje za winnego popełnienia czynu zarzucanego mu aktem oskarżenia, przy czym przyjmuje, że stanowi on wypadek mniejszej wagi i kwalifikuje z art. 286§3 kk i za to na podstawie art. 286§3 kk w zw. z art. 33§1 kk skazuje go na karę grzywny w wymiarze 50 (pięćdziesiąt) stawek dziennych, ustalając, że jedna stawka dzienna odpowiada kwocie 40,00zł. (czterdzieści złotych) 2. Zwalnia oskarżonego z opłaty i pozostałych kosztów sądowych 3. UZASADNIENIE Formularz UK 1 Sygnatura akt II K 257/23 Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k. albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza. 1. USTALENIE FAKTÓW 1.1. Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) 1. D. G. w okresie 08-09 lutego 2023 r. w nieustalonym miejscu za pośrednictwem sieci internetowej, ze skutkiem z m. G. gm. G., działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej wprowadził w błąd R. J. (1) co do zamiaru sprzedaży złotej monety o nominale 5 rubli z 1904 roku oferowanej w ogłoszeniu nr (...) w serwisie (...), a następnie przyjął zapłatę za przedmiot na wskazany rachunek bankowy, po czym celowo nie wywiązał się z warunków sprzedaży nie wysyłając przedmiotu oraz zrywając kontakt z wymienionym, czym doprowadził R. J. (1) do niekorzystnego rozporządzenia pieniędzmi w kwocie 1310 zł tj. o czyn z art. 286§1 kk Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione Dowód Numer karty -W okresie od 8-9 lutego 2023 r. do 22 w bliżej nieustalonym miejscu , za pośrednictwem sieci internetowej ze skutkiem w m .G. gm. G., w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, doprowadził R. J. (2) do niekorzystnego rozporządzenia własnym mieniem w kwocie 1310 zł stanowiącej opłatę tytułem zakupu złotej monety o nominale 5 rubli z 1904 roku. -nie wywiązanie się przez oskarżonego z przyjętego zobowiązania ,ponieważ nie dysponował możliwością sprzedaży monety , nie posiadał jej - naprawienie szkody -zeznania pokrzywdzonego R. J. (2) Dokumenty z (...) Zeznania R. J. (2) Przelew bankowy 2-4 8-22 2-4 73 1.2. Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) D. G. Jaj wyżej Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione Dowód Numer karty 2. OCENA DOWODÓW 2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu 1. -zeznania pokrzywdzonego R. J. (2) -dokumenty bankowe i inne jak z aukcji na (...) -zeznania Sąd uznał zeznania pokrzywdzonego jako spójne i logiczne. Zeznania pokrzywdzonego mają również potwierdzenie w dowodzie w postaci dokumentów tj. wydruków rozmów z oskarżonym oraz potwierdzeniu przelewu bankowego. Dowody nie budzą wątpliwości. Dokumenty potwierdzają zeznania pokrzywdzonego. Oskarżony jest właścicielem rachunku bankowego i dysponował otrzymanym przelewem od pokrzywdzonego jednak podczas oferty ukrywał się pod innym nazwiskiem- K. W.. To ukrywania swojej tożsamości , numeru telefonu również wskazuje na oszukańczy zamiar oskarżonego. Wydruki z rozmów dowodzą jak oskarżony wprowadził pokrzywdzonego w błąd w celu niekorzystnego rozporządzenia własnym majątkiem. Zauważyć należy ,że oskarżony oferował pokrzywdzonemu złotą monetę zatajając przed nim fakt ,że jej nie posiada , przeciwnie wywołał u niego przeświadczenie ,że jednak ją ma , bo nawet przesłał swoistą prezentację tej monety. W ocenie sądu dowody te , łącznie z zeznaniami pokrzywdzonego nie budzą żadnych wątpliwości. Zostały przez sąd podzielone. 2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu 1 Wyjaśnienia oskarżonego Mają charakter lakoniczny, gołosłowny, sprzeczny z pozostałym materiałem dowodowym. Stanowią wyłącznie przyjętą linię obrony. Dlatego zostały przez sąd odrzucone jako niewiarygodne. Oskarżony formalnie przyznał się do popełnienia czynu , bo nie kwestionował ,że otrzymał pieniądze od pokrzywdzonego jednak zarazem podał , że nie zwrócił mu pieniędzy niezwłocznie ponieważ portal (...) nałożył na niego ograniczenia. Ta ostatnia okoliczność nie ma istotnego znaczenia w kontekście wskazanego wyżej wprowadzenia pokrzywdzonego w błąd. Pokrzywdzony zamierzał nabyć złotą monetę w pełni przeświadczony ,że oskarżony rzeczywiście ją posiada. 3. PODSTAWA PRAWNA WYROKU Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Oskarżony 3.1. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem 1 D. G. Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej Przestępstwo oszustwa określone w art. 286§1kk polega na doprowadzeniu innej osoby do niekorzystnego rozporządzenia mieniem własnym lub cudzym, jeżeli sprawca działał w określony sposób, mianowicie wprowadzając w błąd, wyzyskując błąd lub wyzyskując niezdolność pokrzywdzonego do należytego pojmowania przedsiębranego działania. Wprowadzenie w błąd polega na podjęciu przez sprawcę podstępnych zabiegów prowadzących do wywołania u pokrzywdzonego mylnego wyobrażenia o rzeczywistości. Pozostałe sposoby a mianowicie wyzyskanie błędu innej osoby i wyzyskanie niezdolności tej osoby do należytego pojmowania przedsiębranego działania zdaniem sądu w sprawie powyższej nie mają miejsca, a w związku z tym ich szczegółowe omówienie nie jest konieczne. Przestępstwo określone w art. 286§1kk jest przestępstwem materialnym, którego skutkiem jest niekorzystne rozporządzenie mieniem. Przez rozporządzenie mieniem rozumieć należy wszelkie czynności prowadzące do zmiany stanu majątkowego w szczególności zmiany we władaniu mieniem. Znamię „niekorzystnego rozporządzenia mieniem” zostaje natomiast spełnione wówczas, gdy sprawca działając w sposób opisany w art. 286§1kk doprowadza inną osobę do takiego rozporządzenia mieniem, które jest niekorzystne z punktu widzenia jej interesu. Oszustwo jest przestępstwem umyślnym zaliczanym do tzw. celowościowej odmiany przestępstw kierunkowych, gdyż ustawa wymaga, aby zachowanie sprawcy było ukierunkowane na określony cel, którym jest osiągnięcie korzyści majątkowej. W doktrynie oraz orzecznictwie podkreśla się, że o zamiarze sprawcy przesądza całokształt tak podmiotowych jak i przedmiotowych okoliczności sprawy (patrz m.in. Kodeks karny, pod red. A. Zoll, Część szczególna, Komentarz, tom II, Zakamycze 2006; Kodeks karny, Praktyczny komentarz pod red. M. Mozgowa, wyd. 2, Volter Kluwer Polska Sp. z o.o. 2007 r.). Oskarżony nie przyznając się do popełnienia zarzucanego mu czynu, wskazał mgliście, że czynu nie popełnił i że nie zna pokrzywdzonego i żadnej oferty sprzedaży nie zamieszczał. Rzecz jednak w tym ,że jest to całkowicie gołosłowne , niepoparte żadnymi dowodami. Nie odniósł się do faktu ,że pieniądze pokrzywdzonego znalazły się na jego rachunku bankowym. Przechodząc w tym miejscu do omówienia zgromadzonego w powyższej sprawie materiału dowodowego, który stanowił podstawę dokonanych przez sąd ustaleń faktycznych, przede wszystkim podnieść należy, że w świetle zeznań pokrzywdzonego oraz zawnioskowanych przez prokuratora dokumentów, w tym bankowych i wydruków rozmów z oskarżonym, okoliczności popełnienia przez oskarżonego opisanego w zarzucie czynu- przy przyjęciu przez sąd wypadku mniejszej wagi z uwagi na wartość szkody i fakt jej naprawienia- wyczerpują znamiona przestępstwa z art. 286§3kk - w podanym wyżej rozumieniu i nie budzą najmniejszej wątpliwości. 3.2. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania niezgodna z zarzutem Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej 3.3. Warunkowe umorzeniepostępowania Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania 3.4. Umorzenie postępowania Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania x 3.5. Uniewinnienie Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia KARY, Środki Karne, PRzepadek, Środki Kompensacyjne i środki związane z poddaniem sprawcy próbie Oskarżony Punkt rozstrzygnięciaz wyroku Punkt z wyroku odnoszący siędo przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności D. G. 1 1 Wysoki stopień społecznej szkodliwości czynu z uwagi na czas, sposób działania oskarżonego. Umyślność działania, w zamiarze bezpośrednim. Działanie zaplanowane, z niskich pobudek, w celu osiągniecia korzyści majątkowej Oskarżony- w chwili wyrokowania - był karany za przestępstwo z art. 286§1kk. Istotnym jest również iż sprawca podszywał się pod inną osobę. Wysokość kary grzywny jest zdaniem sądu adekwatna do stopnia społecznej szkodliwości czynu, wysokości wyrządzonej szkody. 5. INNE ROZSTRZYGNIĘCIA ZAWARTE W WYROKU Oskarżony Punkt rozstrzygnięciaz wyroku Punkt z wyrokuodnoszący siędo przypisanegoczynu Przytoczyć okoliczności 6. INNE ZAGADNIENIA W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia, a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę 7. KOSZTY PROCESU Punkt rozstrzygnięciaz wyroku Przytoczyć okoliczności 1 O kosztach procesu orzeczono na zasadzie art. 624 § 1 kpk. 8. PODPIS
II K 108/22
wyroku Sądu Rejonowego w Mielcu z dnia 7 czerwca 2022 r.
IX Ka 1322/13
w dniu 25 lipca 2012 roku ok.
I KK 155/24
I KK 155/24 POSTANOWIENIE Dnia 24 maja 2024 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Barbara Skoczkowska na posiedzeniu w trybie art.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygnatura akt VI Ka 417/18

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 25 czerwca 2018 r. Sąd Okręgowy w Gliwicach, Wydział VI Karny Odwoławczy w składzie: Przewodniczący SSO Grażyna Tokarczyk Protokolant Natalia Skalik-Paś po rozpoznaniu w dniu 22 czerwca 2018 r. przy udziale Marcina Bąka - Prokuratora Prokuratury Rejonowej w T. sprawy P. T. ur. (...) w J. syna B. i E. oskarżonego art. 286 § 1 kk na skutek apelacji wniesionej przez obrońcę oskarżonego od wyroku Sądu Rejonowego w Tarnowskich Górach z dnia 22 stycznia 2018 r. sygnatura akt VI K 915/17 na mocy art. 437 kpk, art. 438 kpk, art. 634 kpk 1. zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że ustala, iż czyn przypisany oskarżonemu w punkcie 1 stanowi wypadek mniejszej wagi z art. 286 § 3 kk w zw. z art. 286 § 1 kk, a jako podstawę wymiaru kary wskazuje przepis art. 286 § 3 kk;

2. w pozostałym zakresie zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy;

3. zasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa wydatki postępowania odwoławczego w kwocie 20 (dwadzieścia) złotych oraz obciąża go opłatą za obie instancje w kwocie 40 (czterdzieści) złotych. Sygn. akt VI Ka 417/17

UZASADNIENIE

Sąd Rejonowy w Tarnowskich Górach wyrokiem z dnia 22 stycznia 2018 roku sygn. akt VI K 915/17 uznał P. T. za winnego tego, że w dniu 16 kwietnia 2015r. w sieci internetowej za pośrednictwem portalu internetowego (...), w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, doprowadził pokrzywdzonego K. H. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 306 zł, poprzez wprowadzenie go w błąd co do zamiaru sprzedaży oraz posiadania oferowanego towaru w postaci srebrnej monety (...) z roku (...), to jest przestępstwa z art. 286 § 1 kk i za to na mocy art. 286 § 1 kk w zw. z art. 37a kk wymierzył mu karę grzywny w rozmiarze 40 stawek dziennych, ustalając na mocy art. 33 § 3 kk wysokość jednej stawki na kwotę 10 złotych; na mocy art. 46 § 1 kk orzekając wobec oskarżonego obowiązek naprawienia szkody w całości poprzez zapłatę na rzecz pokrzywdzonego K.

H. kwoty 306 złotych. Obrońca zaskarżając wyrok w całości, postawił zarzuty błędu w ustaleniach faktycznych oraz obrazy przepisów postępowania, to jest art. 7 kpk w zw. z art. 410 kpk, dalej art. 8 kpk w zw. z art. 167 kpk w zw. z art. 410 kpk w zw. z art. 2 § 2 kpk i art. 424 § 1 kpk w zw. z art. 410 kpk. Apelujący wniósł o zmianę wyroku i uniewinnienie oskarżonego ewentualnie o uchylenie wyroku i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania. Sąd Okręgowy zważył, co następuje. Apelacja obrońcy oskarżonego okazała się skuteczna jedynie w zakresie ustalenia, że oskarżony wypełnił znamiona typu uprzywilejowanego przestępstwa oszustwa, w pozostałej części argumenty podniesione przez apelującego nie zasługują na uznanie.

Sąd I instancji przeprowadził w sprawie postępowanie dowodowe w zakresie koniecznym i niezbędnym dla dokonania trafnych ustaleń faktycznych i prawidłowej oceny zachowania oskarżonego. Dokonując oceny dowodów Sąd meriti nie uchybił zasadom wiedzy, logicznego rozumowania oraz doświadczenia życiowego. Nie sposób też uznać, aby w procesie gromadzenia dowodów w działaniu Sądu dopatrywać braków lub nieprawidłowego rozstrzygania o zgłaszanych wnioskach. Podkreślić należy, co potwierdził oskarżony przed Sądem odwoławczym, że prowadził aukcję, w wyniku której licytację wygrał pokrzywdzony, zatem bez znaczenia były dowody, które miałyby zmierzać do wykazywania, że to oskarżony posługiwał się określonym nickiem, że to do niego należało, bądź przez niego obsługiwane było konto na (...), skoro okoliczność ta dowiedziona w istocie została zgodnie z twierdzeniem wnioskodawcy, zresztą obrona pomija, że stosowne dokumenty zgromadzone zostały jeszcze w postępowaniu przygotowawczym (k. 7- 10, 20- 38, 47- 48, 50- 72, 79,1-4- 113).

Bez znaczenia były przy tym pozytywne komentarze jakimi chce się szczycić oskarżony, bo ta okoliczność, nawet uznana za udowodnioną, nie pozbawia możliwości odmiennej oceny zachowania oskarżonego wobec pokrzywdzonego w niniejszej sprawie. Apelujący wiele miejsca poświęcił ustaleniu przez Sąd orzekający, że oskarżony z pokrzywdzonym uzgodnili sposób dostarczenia przedmiotu umowy listem poleconym, a ustaleniu opartemu na przelewie kwoty 6 zł ponad wylicytowaną cenę. Tym samym kwestionując, że ustalenie miało taki charakter, a nawiązując do wyjaśnień oskarżonego o wysłaniu listu zwykłego.

Już w tym zakresie można zauważyć niekonsekwencje twierdzeń oskarżonego, wyjaśniał przecież, że udać się miał do placówki pocztowej, po dwóch tygodniach od nadania, ale nie miał numeru przesyłki i nie mógł złożyć reklamacji. Nie potrzeba szczególnego wykształcenia, rozeznania prawnego, a nawet pełnoletniości, aby wiedzieć, że list zwykły wysłać można poprzez jego wrzucenie do skrzynki pocztowej (która to praktyka nie odbiega od zasad obowiązujących w innych państwach). Tak samo nie potrzeba wiedzy, że tego rodzaju przesyłki nie można reklamować, i że nie jest w żaden sposób rejestrowana.

Dlatego opowieść, jak to oskarżony udał się do urzędu, w którym nadał list zwykły, należy traktować, jako element linii obrony, wpisujący się w mnożenie nieprawdopodobnych historii, które nie mają nic wspólnego z rzeczywistością. Oskarżony obnażył też coś więcej niż nierzetelność, bo pokrzywdzony przelewu dokonał już w dzień po licytacji, a oskarżony wedle jego wyjaśnień miał „wysłać” sprzedany przedmiot i „już” po dwóch tygodniach zacząć interesować się brakiem doręczenia, chodząc do placówki pocztowej, w której z góry wiadomo, że nic nie wskóra.

Obrońca czyni szerokie wywody na temat okresu przechowywania dowodów nadania przesyłki, ale przecież oskarżony takowego miał nie mieć z przyczyn oczywistych, warto mimo to odesłać do ogólnych regulacji, które na sprzedającego nakładają odpowiedzialność za wykonanie umowy. Zatem tak, to do oskarżonego należało takie zorganizowanie wydania rzeczy, aby skutecznie przenieść własność, a kwota 6 zł przewyższająca wartość przedmiotu, była jak najbardziej uzasadnioną, uwzględniając ceny usług pocztowych. Dodatkowo biorąc pod uwagę rozeznanie pokrzywdzonego oraz zasady doświadczenia życiowego, nie sposób uznać, aby przedmiot o wartości 300 zł, chciał otrzymać listem zwykłym, narażając się na ryzyko straty przesyłki, bo to, że obciąża to oskarżonego, nadal po stronie pokrzywdzonego pozostawia szereg problemów.

Być może, dla oskarżonego kwota owa nie jest znaczna, ale dla każdego rozsądnego człowieka nie jest to wartość nie warta zachodu i troski. Dlatego rozwiewając wątpliwości apelującego trzeba odpowiedzieć twierdząco, że to na oskarżonym spoczywał obowiązek zorganizowania przesyłki w sposób zabezpieczający interes pokrzywdzonego. Wywody te wydają się być adekwatne dla postępowania z zakresu odpowiedzialności kontraktowej, jednak uwzględniając, że są to podstawowe zasady rzetelności i uczciwości, uzasadnionym jest wniosek Sadu orzekającego, że oskarżony nie tylko nie wysłał deklarowanego na aukcji przedmiotu, ale też nie miał takiego zamiaru, z zamiarem bezpośrednim wprowadzając pokrzywdzonego w błąd.

Oczywiście podstawową zasadą procesu karnego jest domniemanie niewinności, ale nie można zapominać, że z chwilą uprawdopodobnienia przez oskarżyciela trafności oskarżenia i zaprezentowania dowodów niekorzystnych, owo domniemanie zostaje przełamane i to po stronie oskarżonego pozostaje przedstawienie dowodów na poparcie swych twierdzeń. Taka sytuacja nie nastąpiła w niniejszej sprawie. Wyjaśnienia oskarżonego w zakresie twierdzeń o sposobie przesłania monety, sprowadzania czegoś w placówce pocztowej, nie przystają do zasad logicznego rozumowania i doświadczenia życiowego oraz kwoty przeznaczonej na przesyłkę.

W wypadku pokrzywdzonego sytuacja przedstawia się odmiennie, a zaprezentowane okoliczności poprzedzające przedmiotową aukcję dodatkowo wskazują na brak po stronie oskarżonego rzetelności już w chwili pierwotnego przedstawienia przedmiotu do sprzedaży (miał być to (...)). Podsumowując apelacja obrońcy oskarżonego na uwagę nie zasługiwała, niemniej Sąd odwoławczy w świetle ujawnionych w sprawie okoliczności doszedł do przekonania, że zachowanie P. T. zakwalifikować należało w typie uprzywilejowanym tego czynu zabronionego, a zatem jako wypadek mniejszej wagi z art. 286 § 3 kk.

Przy ocenie, czy zachodzi wypadek mniejszej wagi w danej sprawie, należy brać pod uwagę przedmiotowo-podmiotowe znamiona czynu, kładąc akcent na te elementy, które są charakterystyczne dla danego rodzaju przestępstw. Wypadek mniejszej wagi jest to bowiem uprzywilejowana postać czynu o znamionach przestępstwa typu podstawowego, charakteryzująca się przewagą łagodzących elementów przedmiotowo-podmiotowych (wyrok SN z dnia 9 października 1996 r. sygn.V KKN 79/96). Wśród znamion strony przedmiotowej istotne znaczenie mają w szczególności: rodzaj dobra, w które godzi przestępstwo; zachowanie się i sposób działania sprawcy; użyte środki; charakter i rozmiar szkody wyrządzonej lub grożącej dobru chronionemu prawem; czas, miejsce i inne okoliczności popełnienia czynu oraz odczucie szkody przez pokrzywdzonego.

Niewątpliwie zamiar oskarżonego w niniejszej sprawie jest tym wymaganym dla spełnienia znamion typu zabronionego, czyli bezpośredni, przestępstwo kierunkowe, z drugiej strony wartość przedmiotu przestępstwa, a tym samym spowodowanie niewysokiej szkody- 300 zł oraz incydentalność zachowania łagodząca stopień nasilenia karygodnej postawy oskarżonego, wpływają na obniżenie stopnia społecznej szkodliwości. Elementy te w odniesieniu nawet do przeciętnego sprawcy przestępstwa oszustwa wymagały zróżnicowania postawy P. T. właśnie poprzez przyjęcie wypadku mniejszej wagi i zakwalifikowanie jego zachowania z art. 286 § 1 kk.

Równocześnie ważąc okoliczności rzutujące na dobór kary oraz jej wysokość, Sąd odwoławczy doszedł do przekonania, że Sąd meriti, co do zasady trafnie ocenił, że wystarczającą represją karną, dla osiągnięcia celów prewencyjnych, w tym wychowawczych będzie kara grzywny, przy czym jej rozmiar może budzić zastrzeżenia łagodnością, niemniej z uwagi na kierunek środka odwoławczego, pozostało wyłącznie zaakceptowanie rozstrzygnięcia Sądu I instancji. O kosztach postępowania odwoławczego orzeczono po myśli art. 634 kpk, uwzględniając zasadę obciążenia oskarżonego kosztami postępowania oraz nikłą ich wysokość, Sąd odwoławczy nie doszukał się okoliczności, które sprzeciwiałyby się temu rozstrzygnięciu.