V K 440/17 · Sąd powszechny

W nocy z 18 na 19 sierpnia 2014 roku, pomiędzy godziną 23:30 a godziną 07:00, doszło do kradzieży z włamaniem do budynku sklepu wielobranżowego z garażem w miejscowości D.

art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

Sygn. akt: II AKa 307/23 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 21 września 2023 r. Sąd Apelacyjny w Katowicach w II Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący: SSA Piotr Pośpiech SSA Rafał Doros (spr.) SSO del. Teresa Jędrzejas – Paluch Protokolant Marta Jodłowska przy udziale prokuratora Prokuratury Rejonowej w Tarnowskich Górach Magdaleny Lewandowskiej - Smerd po rozpoznaniu w dniu 21 września 2023 r. sprawy J. B. s. P. i K., ur. (...) w P. oskarżonego o czyny z art. 197 § 3 pkt 2 i 3 k.k. i inne na skutek apelacji obrońcy od wyroku Sądu Okręgowego w Gliwicach z dnia 2 marca 2023 roku, sygn. akt IV K 38/22 uchyla zaskarżony wyrok i przekazuje sprawę Sądowi Okręgowemu w Gliwicach do ponownego rozpoznania SSA Rafał Doros SSA Piotr Pośpiech SSO del. Teresa Jędrzejas – Paluch UZASADNIENIE Formularz UK 2 Sygnatura akt II AKa 307/23 Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników: 1 CZĘŚĆ WSTĘPNA Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji Wyrok Sądu Okręgowego w Gliwicach z dnia 2 marca 2023 r. sygn. akt IV K 38/22 Podmiot wnoszący apelację ☐ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ oskarżyciel posiłkowy ☐ oskarżyciel prywatny ☒ obrońca ☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ inny Granice zaskarżenia Kierunek i zakres zaskarżenia ☒ na korzyść ☐ na niekorzyść ☒ w całości ☐ w części ☐ co do winy ☐ co do kary ☐ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☐ art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☐ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☒ art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☒ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☐ art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów Wnioski ☒ uchylenie ☒ zmiana Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy Ustalenie faktów Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Oskarżony Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty Ocena dowodów Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 2.1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków Lp. Zarzut 3.1. Zarzut obrazy przepisów postępowania co miało wpływ na treść wydanego w niniejszej sprawie wyroku, a to art. 185c § 1a k.p.k. i art. 6 k.p.k., polegającej na oddaleniu wniosku dowodowego obrońcy o ponowne przesłuchanie pokrzywdzonej, podczas gdy w sprawie pojawiły się istotne okoliczności, których wyjaśnienie wymaga ponownego przesłuchania pokrzywdzonej, zeznania nasuwają bowiem szereg wątpliwości oraz występują znaczące rozbieżności pomiędzy zeznaniami pokrzywdzonej, a zeznaniami świadków, które winny zostać wyjaśnione, tym bardziej, że do przesłuchania doszło bez udziału obrońcy, a Sąd Okręgowy wyrok skazujący oparł głownie o ile nie wyłącznie na zeznaniach pokrzywdzonej. ☒ zasadny ☐ częściowo zasadny ☐ niezasadny Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny Zarzut obrońcy okazał się zasadny. Sąd Okręgowy w sposób rażący obraził przepis art. 185c § 1 a k.p.k. i w konsekwencji art. 6 k.p.k. Sąd Okręgowy nie uwzględnił wniosku dowodowego obrońcy o ponownie przesłuchanie pokrzywdzonej w sytuacji, gdy obrońca nie uczestniczył w przesłuchaniu pokrzywdzonej, które miało miejsce w postępowaniu przygotowawczym, a zachodziły w sprawie istotne okoliczności, których wyjaśnienie wymagało przeprowadzenia ponownego przesłuchania. Za taką okoliczność można uznać złożenie wyjaśnień przez oskarżonego, w których nie przyznawał się do zarzucanych mu czynów i kwestionował praktycznie w całości zeznania pokrzywdzonej. Zachodziły także pewne rozbieżności pomiędzy zeznaniami pokrzywdzonej a zeznaniami świadków pośrednich, a to między innymi w zakresie czasu popełnienia poszczególnych czynów przez oskarżonego i ich przebiegu. Przede wszystkim jednak na podstawie zeznań pokrzywdzonej nie można było w sposób niewątpliwy, a to bez uzyskania uzupełniających zeznań, przypisać oskarżonemu zbrodni zakwalifikowanych z art. 197 § 3 pkt. 2 i 3 k.k., a co najwyżej popełnienie występków z art. 200 § 1 k.k. Sąd Apelacyjny celowo powstrzymał się od szerszej oceny materiału dowodowego, a w szczególności zeznań M. C., ponieważ stopień wadliwości i nierzetelności postępowania przed Sądem I instancji wymagał przekazania sprawy do ponownego rozpoznania. Małoletnia pokrzywdzona podczas przesłuchania w postępowaniu przygotowawczym, opisując czynności o charakterze seksualnym, których miał się dopuszczać wobec niej oskarżony, miała pewne problemy z umiejscowieniem ich w czasie, co było dość naturalne, mając na uwadze fakt, że opisywała zdarzenia, które miały według jej relacji dziać się począwszy od okresu, w którym chodziła do przedszkola, a trwały najpóźniej do czasu, w którym ukończyła trzecią klasę szkoły podstawowej. Opisała swobodnie zachowania oskarżonego, który według tej relacji miał każdorazowo doprowadzać ją do obcowania płciowego poprzez lizanie jej miejsc intymnych. Uczyniła to w sposób syntetyczny, mało rozbudowany. W trakcie swobodnej relacji nie wspominała aby oskarżony miał stosować wobec niej przemoc. Trzeba podkreślić, że składała zeznania, mając ukończone 16 lat, będąc w pełni świadoma przedmiotu postępowania. Brak wcześniejszej informacji od pokrzywdzonej o stosowaniu przez oskarżonego przemocy potwierdziła w czasie przesłuchania siostra pokrzywdzonej - świadek A. C. (k. 222). Okoliczność stosowania przemocy przez oskarżonego pojawiła się w trakcie przesłuchania małoletniej M. C., pod koniec tej czynności i dopiero w odpowiedzi na pytania, które miały sugerujący charakter (24). Przy czym odpowiedź pokrzywdzonej na pytanie o przemoc ze strony oskarżonego była niejednoznaczna. Najpierw wskazała, że oskarżony nie był szczególnie delikatny. Zaznaczyła, że jej nie przytrzymywał, ponieważ się nie wyrywała, a nie rozumiejąc wówczas charakteru i znaczenia zachowania oskarżonego, była cyt. „trochę otępiała”. Po raz kolejny podkreśliła, że oskarżony nie przytrzymywał jej, po czym dodała niespójnie cyt. „ale trzymał mnie dość mocno”. Na pytanie w jaki sposób, odpowiedziała cyt. „na przykład za nogi”. Wykluczyła sytuację aby oskarżony ją uderzył, A na kolejne pytanie – a bardziej stwierdzenie cyt. „tylko trzymał za nogi” nie odpowiedziała jednoznacznie. Taka treść zeznań wystarczyła jednak Sądowi I instancji do przypisania oskarżonemu popełnienia dwóch zbrodni z art. 197 § 3 pkt. 2 i 3 k.k. oraz zbrodni z art. 197 § 3 pkt. 2 i 3 k.k. w zw. z art. 12 § 1 k.k. W czasie przesłuchania pokrzywdzonej, które odbyło się bez udziału obrońcy sąd przeprowadzający ten kluczowy dowód, nie starał się wyjaśnić niespójnych fragmentów wypowiedzi, nie dopytał czy trzymanie za nogi miało miejsce za każdym razem, pomimo że świadek zeznała, że cyt. „na przykład ją trzymał za nogi”. Nie zostało wyjaśnione jak wyglądało trzymanie, czy oskarżony w ten sposób stosował przemoc w celu doprowadzenia małoletniej wnuczki do obcowania płciowego, czy jedynie trzymał ręce na jej nogach, skoro świadek równocześnie wskazywała, że cyt. „nie przytrzymywał jej”. W sprawie, w której zeznania pokrzywdzonej stanowiły praktycznie jedyny dowód także Sąd I instancji w ogóle nie starał się wyjaśnić wyżej wymienionych wątpliwości i oddalił wniosek dowodowy o ponowne przesłuchanie pokrzywdzonej. Przy czym w uzasadnieniu oddalenia wniosku dowodowego obrońcy, stwierdził dowolnie, że pokrzywdzona w czasie przesłuchania podała „wszelkie okoliczności zdarzenia w sposób wyczerpujący i w miarę możliwości pełny i jej ponowne przesłuchanie nie przyniesie oczekiwanego przez obrońcę rezultatu”. Jednocześnie Sąd I instancji wyraźnie zaznaczył, że przedłożył dobro małoletniej ponad prawo do obrony oskarżonego (k. 254-255). Przy czym oceniając materiał dowodowy Sąd I instancji w ogóle nie odniósł się do oczywistych sprzeczności i wątpliwości, nie próbował ich w jakikolwiek sposób wyjaśnić lub rozstrzygnąć zgodnie z art. 5 § 2 k.p.k. Taki sposób procedowania w zestawieniu z treścią uzasadnienia zaskarżonego wyroku, w którym Sąd Okręgowy praktycznie zaniechał ustalenia stanu faktycznego, a kwestię przypisania oskarżonemu trzech zbrodni zgwałcenia skwitował jednym zdaniem (stosował przemoc – cyt. „przytrzymywania za nogi” - wskazuje na oczywistą nierzetelność. Sąd Apelacyjny prezentuje stanowisko, że dla wyczerpania znamion czynu z art. 197 § 3 pkt. 2 i 3 k.k. w brzmieniu obowiązującym do dnia 30 września 2023 r. stopień intensywności przemocy stosowanej przez sprawcę wobec dziecka może być minimalny. Należy jednak wykazać, że sprawca w ogóle stosował przemoc i w celu przełamania oporu ofiary, a w rozpoznawanej sprawie, że trzymał pokrzywdzoną za nogi właśnie po to by przełamać jej opór. Nie jest to jednak możliwe bez ponownego przesłuchania pokrzywdzonej. Ma to szczególne znaczenie w sytuacji gdy z depozycji pokrzywdzonej wynikało, że w ogóle nie stawiała oporu, ponieważ nie rozumiała do końca zachowania oskarżonego. Mając na uwadze wiek pokrzywdzonej w czasie zarzucanych oskarżonemu czynów jest też wielce prawdopodobne, że gdyby oskarżony zastosował wobec niej przemoc o nawet niewielkim stopniu intensywności, to powiedziałaby o tym fakcie rodzicom. Pokrzywdzona z uwagi na wiek mogła nie rozumieć zachowania oskarżonego o charakterze seksualnym, ale wątpliwe jest by milczała na temat przemocy. Pokrzywdzona zeznała, że oskarżony tylko jeden raz zakazał jej mówić rodzicom o swoim zachowaniu, a według relacji pokrzywdzonej dopuścił się na przestrzeni kilku lat co najmniej czterech podobnych przestępstw. Ta kwestia nie została w ogóle wyjaśniona w toku postępowanie przed Sądem I instancji. Okoliczności przedmiotowe czynów mogą posłużyć do wykazania wyczerpania przez sprawcę także strony podmiotowej, ale wymaga to dokładnego i nie budzącego wątpliwości ustalenia ich przebiegu. W omawianej sprawie ponowne przesłuchanie pokrzywdzonej było z wyżej opisanych powodów konieczne, także dla wyjaśnienia sprzeczności z zeznaniami świadków. W sprawach karnych, w których pokrzywdzonymi są dzieci należy w sposób szczególny zadbać aby nie doszło do ich wtórnej wiktymizacji. Dlatego należy realizując cele postępowania karnego wskazane w art. 2 § 1 k.p.k. zapewnić małoletnim pokrzywdzonym odpowiednie warunki przesłuchania zgodnie z przepisami art. 185a – 185d k.p.k. Nie oznacza to jednak, że sąd może odstąpić od zasady obiektywizmu (art. 4 k.p.k.), zasady „in dubio pro reo” (art. 5 § 2 k.p.k.), respektowania prawa oskarżonego do obrony w znaczeniu materialnym i formalnym (art. 6 k.p.k.) i wreszcie od rzetelnej i swobodnej w rozumieniu art. 7 k.p.k. oceny dowodów. Sąd I instancji obraził przepis art. 185c § 1 a k.p.k. , a w konsekwencji także wyżej wskazane fundamentalne zasady procesu karnego. Zgodnie z art. 185c. § 1a k.p.k. w brzmieniu obowiązującym do dnia 14 sierpnia 2023 r. w sprawach o przestępstwa określone w § 1 (z art. 197 – 199 k.k.) pokrzywdzonego, który w chwili przesłuchania ukończył 15 lat, przesłuchuje się w charakterze świadka tylko wówczas, gdy jego zeznania mogą mieć istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy, i tylko raz, chyba że wyjdą na jaw istotne okoliczności, których wyjaśnienie wymaga ponownego przesłuchania. Przepis art. 185c § 1a k.p.k. z dniem 15 sierpnia 2023 r. uzyskał brzmienie, uwzględniające dotychczasowe orzecznictwo dotyczące ograniczonych możliwości oddalenia wniosku dowodowego obrońcy o ponowne przesłuchanie pokrzywdzonej w sytuacji gdy obrońca nie był obecny w czasie przeprowadzenia tego dowodu. Zgodnie z aktualnym brzmieniem „w sprawach o przestępstwa określone w § 1 pokrzywdzonego, który w chwili przesłuchania ukończył 15 lat, przesłuchuje się w charakterze świadka tylko wówczas, gdy jego zeznania mogą mieć istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy, i tylko raz, chyba że wyjdą na jaw istotne okoliczności, których wyjaśnienie wymaga ponownego przesłuchania, lub w razie uwzględnienia wniosku dowodowego oskarżonego, który nie miał obrońcy w czasie pierwszego przesłuchania pokrzywdzonego”. Sąd Apelacyjny z powodów wcześniej wskazanych doszedł do konkluzji, że w sprawie zachodziły na etapie rozprawy przed Sądem Okręgowym takie istotne okoliczności, które wymagały ponownego przesłuchania małoletniej pokrzywdzonej. Sąd Okręgowy nie miał więc podstaw do oddalenia wniosku dowodowego obrońcy na podstawie art. 185c § 1a k.p.k., ale także na podstawie art. 170 k.p.k. Ponadto zgodnie z opinią biegłej psycholog A. G. pokrzywdzona jest osobą stabilną emocjonalnie, zaradną życiowo, samodzielną (k. 117). Oczywiście przypomnienie opisywanych traumatycznych sytuacji, zdaniem biegłej, wywołuje u pokrzywdzonej lęk, napięcie emocjonalne i stres. Pokrzywdzona ukończyła terapię psychologiczną. Na podstawie opinii psychologicznej nie można było jednak stwierdzić występowania z przyczyn zdrowotnych i z perspektywy wyników wywiadu psychologicznego, przeszkód dla ponownego przesłuchania pokrzywdzonej. Zasadnym jest przytoczenie stanowiska Sądu Najwyższego, zawartego w uzasadnieniu wyroku z dnia 29 czerwca 2022 r. w sprawie o sygn. akt III KK 202/21 (LEX nr 3411296) cyt. „ograniczenie przeprowadzenia dowodu z zeznań osoby pokrzywdzonej określone w art. 185c k.p.k. i traktowanie tego dowodu na równi z tymi dowodami, które były przeprowadzone na rozprawie, możliwe jest wówczas, gdy spełnione są wszystkie warunki określone w tym przepisie, w tym w szczególności, gdy zagwarantowano obronie obecność w czasie przeprowadzenia tego dowodu. Jeżeli ten warunek nie został spełniony, to brak jest możliwości odwoływania się do tego przepisu, jako przeszkody dla ponownego przesłuchania pokrzywdzonego, chyba że zachodzą inne przyczyny wykluczające takie przesłuchanie. Wniosek o przesłuchanie pokrzywdzonego w charakterze świadka na rozprawie należy w takim wypadku ocenić według standardów określonych w art. 170 k.p.k., jak każdy inny wniosek dowodowy. Wyjaśnienia oskarżonego lub inne dowody, z których wynika wersja zdarzeń odmienna od tej przedstawionej przez osobę pokrzywdzoną, stają się wówczas nowymi okolicznościami wymagającymi wyjaśnienia na rozprawie. Wniosek o przesłuchanie pokrzywdzonego w charakterze świadka na rozprawie należy więc ocenić według standardów określonych w art. 170 k.p.k., jak każdy inny wniosek dowodowy, w sytuacji gdy nie zagwarantowano obronie obecności w czasie przeprowadzenia tego dowodu. Jeżeli ten warunek nie został spełniony, to brak jest możliwości odwoływania się do przepisu art. 185c, jako przeszkody dla ponownego przesłuchania pokrzywdzonego, chyba że zachodzą inne przyczyny wykluczające takie przesłuchanie (wyrok Sądu Najwyższego z 18 stycznia 2023 r., V KK 195/22, LEX nr 3510791). Z uwagi zaś na powyższe okoliczności, w tym omówione niespójności w zeznaniach pokrzywdzonej oraz ujawnione nieścisłości, które dotyczą bezpośrednio zarzutów postawionych oskarżonemu, nie zachodziły przesłanki umożliwiające oddalenie wniosku obrońcy o ponowne przesłuchanie pokrzywdzonej na podstawie podstaw przewidzianych w art. 170 § 1 pkt. 1 do 6 k.p.k. W takiej sytuacji procesowej zaniechanie przeprowadzenia wnioskowanego dowodu przez Sąd I instancji prowadzi do wniosku o nierzetelności prowadzonego postępowania. W ocenie Sądu mając na uwadze wadliwość przeprowadzonego przez Sąd I instancji postępowania, a także fakt, że zeznania pokrzywdzonej stanowią w sprawie decydujący, jedyny bezpośredni dowód, konieczne jest powtórzenie przewodu sądowego przed Sądem I instancji w całości. Przemawia za tym konieczność wyjaśnienia sprzeczności i niespójności pomiędzy zeznaniami pokrzywdzonej a zeznaniami A. C. (na okoliczność nieścisłości w określeniu czasu pierwszego z opisywanych czynów), z zeznaniami M. R. (na okoliczność czasu ujawnienia świadkowi informacji na temat zachowania oskarżonego) a także potrzeba wyjaśnienia wątpliwości dotyczących miejsca i czasu opisywanych zdarzeń, które wynikają z wyjaśnień oskarżonego i zeznań A. B.. W ocenie Sądu Apelacyjnego Sąd I instancji naruszył przepisy prawa procesowego, co skutkowało w realiach sprawy nierzetelnością prowadzonego postępowania sądowego, uzasadniającą potrzebę powtórzenia (przeprowadzenia na nowo) wszystkich czynności procesowych składających się na przewód sądowy w sądzie pierwszej instancji (por. Uchwała Sądu Najwyższego z dnia 22 maja 2019 r., I KZP 3/19, OSNKW 2019/6/31, podobnie postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 27 lipca 2023 r., III KS 26/23, LEX nr 3592398, wyrok Sądu Najwyższego z dnia 19 lipca 2023 r., III KS 35/23, LEX nr 3583272). Konieczność powtórzenia przewodu sądowego przed Sądem I instancji w całości wynika ponadto z faktu, że stan faktyczny został ustalony na podstawie dowodu z pomówienia, bowiem za taki należy uznać dowód z przesłuchania małoletniej pokrzywdzonej, a Sąd I instancji nie sprostał kryteriom oceny takich dowodów, wynikających z ugruntowanych poglądów doktryny i orzecznictwa. Przeprowadzenie dowodu z zeznań pokrzywdzonej przez Sąd Apelacyjny, mając na uwadze jego decydujące znaczenie dla odpowiedzialności karnej oskarżonego i w zależności od przebiegu i wyników tej czynności przesłuchanie ponownie świadków sprowadziłoby się w gruncie rzeczy do powtórzenia w instancji odwoławczej pełnego postępowania dowodowego. Dla oceny czy zachodzi konieczność powtórzenia przewodu sądowego w całości w rozumieniu art. 437 § 2 k.p.k. należy mieć na względzie nie tylko ilość ale przede wszystkim jakość koniecznych do przeprowadzenia dowodów, a to ich faktyczne znaczenie dla rozstrzygnięcia, ale także wzgląd na uchybienia sądu I instancji i ich znaczenie w kontekście respektowania zasad gwarancyjnych procesu karnego. W omawianej sprawie mając na uwadze charakter uchybień Sądu Okręgowego, ich wpływ na treść orzeczenia, a ponadto, niejako na marginesie, także brak rzetelności w uzasadnieniu wyroku, Sąd Apelacyjny uznał za konieczne przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania. Sąd Okręgowy przy ponownym rozpoznaniu sprawy przesłucha pokrzywdzoną M. C., respektując w maksymalnie możliwy sposób jej prawnie chronione interesy i godność osobistą i zapewni jednocześnie oskarżonemu prawo do obrony w znaczeniu materialnym. Wyjaśni wszystkie nieścisłości i niespójności zarówno w zeznaniach pokrzywdzonej jak i w konfrontacji do zeznań pozostałych świadków i wyjaśnień oskarżonego. Przesłucha pozostałych świadków, których depozycje miały znaczenie dla rozpoznania sprawy, poszerzając zakres czynności w relacji do zeznań pokrzywdzonej - poszerzonych o elementy wskazane w rubryce 3.1 formularza. Oceniając zaś zgromadzony materiał dowodowy zadba o to aby była to ocena wszechstronna, rzetelna i swobodna w rozumieniu art. 7 i 410 k.p.k. Wniosek Wniosek o zmianę zaskarżonego wyroku lub o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. ☒ zasadny ☐ częściowo zasadny ☐ niezasadny Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny. Wniosek o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania był zasadny z powodów wyżej opisanych. 3.2. Zarzut obrazy przepisów postępowania, a to art. 7 i 410 k.p.k. (szczegółowo opisany w apelacji) poprzez: - niezasadne odmówienie wiarygodności oskarżonemu i dowolną ocenę jego wyjaśnień, - bezkrytyczne przyjęcie za wiarygodne, spójne i logiczne zeznania pokrzywdzonej, pomimo ich znacznego stopnia nieścisłości, - nadania opinii biegłej wagi dowodu potwierdzającego wiarygodność pokrzywdzonej, - dokonanie oceny zeznań A. C. w sposób wybiórczy i dowolny, - dokonanie oceny zeznań I. Ł. w sposób wybiórczy i dowolny, - dokonanie oceny zeznań A. B. w sposób wybiórczy i dowolny, - niezasadnym pominięciu treści zeznań A. B., S. B., K. B., M. B., - dokonania oceny całego materiału dowodowego w sposób wybiórczy i dowolny. Zarzut błędu w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia i mający wpływ na jego treść. ☐ zasadny ☒ częściowo zasadny ☐ niezasadny Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny Sąd I instancji z uwagi na uchybienia opisane w rubryce 3.1 formularza uzasadnienia, obraził także art. 410 k.p.k. i art. 7 k.p.k. w omówionym wyżej zakresie. Sąd Apelacyjny odstąpił natomiast od szczegółowej oceny wyżej wskazanych zarzutów z powodów wskazanych w rubryce 3.1 formularza uzasadnienia, uznając ich ocenę za przedwczesną, a to wobec konieczności powtórzenia przewodu sądowego przed sądem I instancji w całości. Zgodnie z art. 436 k.p.k. sąd może ograniczyć rozpoznanie środka odwoławczego tylko do poszczególnych uchybień, podniesionych przez stronę lub podlegających uwzględnieniu z urzędu, jeżeli rozpoznanie w tym zakresie jest wystarczające do wydania orzeczenia, a rozpoznanie pozostałych uchybień byłoby przedwczesne lub bezprzedmiotowe dla dalszego toku postępowania. Wniosek Wniosek o zmianę zaskarżonego wyroku lub o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. ☒ zasadny ☐ częściowo zasadny ☐ niezasadny Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny. Wniosek o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania był zasadny z powodów wyżej opisanych. OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU 4.1. ------------- Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności ------------ ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji 5.1.1. Przedmiot utrzymania w mocy ------------- Zwięźle o powodach utrzymania w mocy Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji 5.2.1. Przedmiot i zakres zmiany ------------ Zwięźle o powodach zmiany Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia 5.3.1.1.1. ------------- ☐ art. 439 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia 5.3.1.2.1. Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości ☒ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia Z powodów opisanych w rubryce 3.1 formularza uzasadnienia. 5.3.1.3.1. Konieczność umorzenia postępowania ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia 5.3.1.4.1. ------------ ☐ art. 454 § 1 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania Sąd Okręgowy przy ponownym rozpoznaniu sprawy, kierując się uwagami opisanymi w rubryce 3.1 formularza uzasadnienia, przesłucha pokrzywdzoną M. C., respektując w maksymalnie możliwy sposób jej prawnie chronione interesy i godność osobistą i zapewni jednocześnie oskarżonemu prawo do obrony w znaczeniu materialnym. Wyjaśni wszystkie nieścisłości i niespójności zarówno w zeznaniach pokrzywdzonej jak i w konfrontacji do zeznań pozostałych świadków i wyjaśnień oskarżonego. Przesłucha pozostałych świadków, których depozycje miały znaczenie dla rozpoznania sprawy, poszerzając zakres czynności w relacji do zeznań pokrzywdzonej - poszerzonych o elementy wskazane w rubryce 3.1 formularza. Oceniając zaś zgromadzony materiał dowodowy zadba o to aby była to ocena wszechstronna, rzetelna i swobodna w rozumieniu art. 7 i 410 k.p.k. Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności Koszty Procesu Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności PODPIS SSA Rafał Doros SSA Piotr Pośpiech SSO del. Teresa Jędrzejas - Paluch Granice zaskarżenia Kolejny numer załącznika 1 Podmiot wnoszący apelację Obrońca oskarżonego Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja Wyrok Sądu Okręgowego w Gliwicach w całości. 1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia ☒ na korzyść ☐ na niekorzyść ☒ w całości ☐ w części ☐ co do winy ☐ co do kary ☐ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 1.3.2. Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☐ art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☐ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☒ art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☒ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☐ art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 1.4. Wnioski ☒ uchylenie ☒ zmiana

Sygn. akt II K 183/18 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 23 grudnia 2020 roku Sąd Rejonowy w Giżycku w II Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący – SSR Tomasz Zieliński Protokolant – sekr. sąd. Anna Rogojsza w obecności Prokuratora Prokuratury Rejonowej w G.-------- po rozpoznaniu w dniu 18.09.2020 r., 15.12.2020 r. sprawy K. F. syna A. i D. zd. B. ur. (...) w G. oskarżonego o to, że: w 04 kwietnia 2016 roku w miejscowości N. (...) działając wspólnie i w porozumieniu z inną osobą dokonał kradzieży z włamaniem do budynku gospodarczego po uprzednim pokonaniu w nieustalony sposób zabezpieczeń technicznych budynku, a następnie z jego wnętrza dokonał zaboru w celu przywłaszczenia 14 rolek siatki ogrodzeniowej o wartości 2100 złotych na szkodę J. M. i S. M. tj. o czyn z art. 279§1 kk 1. Oskarżonego K. F. uznaje za winnego tego, że w dniu 04 kwietnia 2016 roku w miejscowości N. (...) działając wspólnie i w porozumieniu z D. H. oraz z co najmniej jedną inną nieustaloną osobą dokonali kradzieży z włamaniem do budynku gospodarczego poprzez wypchnięcie metalowego okna, a następnie z jego wnętrza zaboru w celu przywłaszczenia 14 rolek siatki ogrodzeniowej o wartości 2100 złotych na szkodę J. M. i S. M. tj. występku z art. 279§1 kk i za to na podstawie art. 279§1 kk skazuje go na karę 1 (jeden) roku i 2 (dwa) miesięcy pozbawienia wolności. 2. Na podstawie art. 63 §1 kk na poczet orzeczonej kary pozbawienia wolności zalicza oskarżonemu okres rzeczywistego pozbawienia wolności w związku z zatrzymaniem od dnia 05.04.2016 r. 11:00 do dnia 06.04.2016 r. godz. 12:30. 3. Na podstawie art. 230§2kpk nakazuje zwrócić oskarżonemu zabezpieczoną, jako dowód rzeczowy kurtkę pikowaną wraz z podkoszulkiem. 4. Zasądza od Skarbu Państwa na rzecz Kancelarii Adwokackiej adw. L. R. tytułem wynagrodzenia za obronę oskarżonego wykonywaną z urzędu kwotę 756,00 zł powiększoną o kwotę 173,88 zł stanowiącą 23% podatek VAT tj. łącznie 929,88 zł. 5. Zwalnia oskarżonego od uiszczenia opłaty i ponoszenia kosztów sądowych w pozostałym zakresie. UZASADNIENIE Formularz UK 1 Sygnatura akt II K 183/18 Je ż eli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niekt ó rych czyn ó w lub niekt ó rych oskar ż onych, s ą d mo ż e ograniczy ć uzasadnienie do cz ęś ci wyroku obj ę tych wnioskiem. Je ż eli wyrok zosta ł wydany w trybie art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k. albo je ż eli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygni ę cie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, s ą d mo ż e ograniczy ć uzasadnienie do informacji zawartych w cz ęś ciach 3–8 formularza. USTALENIE FAKTÓW Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) 1.1.1. K. F. W dniu 04 kwietnia 2016 roku w miejscowości N. (...) działając wspólnie i w porozumieniu z D. H. oraz z co najmniej jedną inną nieustaloną osobą dokonali kradzieży z włamaniem do budynku gospodarczego poprzez wypchnięcie metalowego okna, a następnie z jego wnętrza zaboru w celu przywłaszczenia 14 rolek siatki ogrodzeniowej o wartości 2100 złotych na szkodę J. M. i S. M. tj. występek z art. 279§1 kk. Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione Dowód Numer karty 1. Dokonanie przez D. H. zamieszkałego U. gmina G. w dniu 01.04.2016 r. włamania do budynku gospodarczego stanowiącego współwłasność na prawach wspólności ustawowej małżeńskiej S. M. i J. M., położonego w miejscowości N. (...) gmina G. kradzieży 10 rolek siatki ogrodzeniowej wartości 1500 zł, którą wywiózł z posesji pożyczonym od siostry K. S. samochodem marki N. (...) i następnie sprzedaż nieustalonej osobie. 2. Rozmowa D. H. po kradzieży z włamaniem w dniu 01.04.2016 r. w związku z tym, że w budynku pozostała jeszcze siatka ogrodzeniowa ze znajomym oskarżonym K. F., podczas której poinformował go o planowanej kradzieży pozostałej siatki ogrodzeniowej, nie wskazując miejscowości, w której znajduje się oraz zaproponował mu udział w dokonaniu tej kradzieży pod warunkiem załatwienia przyczepki, w celu przewiezienia jej, na co zgodził się. 3. Przyjazd w dniu 04.04.2016 r. w godzinach popołudniowych oskarżonego K. F. samochodem A. (...) posiadającym angielskie tablice rejestracyjne o numerze (...) z przyczepką oraz dwoma nieustalonymi znajomymi do miejsca zamieszkania D. H. i następnie po zaklejeniu tablic rejestracyjnych wyjazd do wskazanej przez niego miejscowości N., w której wjechali na posesję nr (...), gdzie włamali się do budynku gospodarczego kradnąc z niego 14 rolek siatki ogrodzeniowej wartości 2100 zł na szkodę J. M. i S. M., z którą po załadowaniu na przyczepkę wyjechali z posesji. 4. Otrzymanie przez B. M. na telefon komórkowy o godz. 19:06 w dniu 04.04.2016 r. przesłanego przez kamerę monitoringu zainstalowaną na posesji w miejscowości N. (...) zdjęcia samochodu A. (...) z przyczepką wjeżdżającego na teren posesji, w czasie, gdy wracał z niej z matką J. M. swoim samochodem do G. i w związku z tym podjęcie przez nich decyzji o powrocie do N. na teren gospodarstwa. 5. Wyminięcie się przez B. M., gdy wracając z G. zbliżał się do posesji w N. z samochodem ciągnącym przyczepkę z załadowanymi na niej rolkami z siatką ogrodzeniową, co do których nie miał wątpliwości, że stanowią własność jego rodziców, gdyż po kradzieży w dniu 01.04.2016 r. oznaczył je malując czerwoną farbą w sprayu i w związku z tym po zawróceniu jazda za nim, podczas której pojazd ten skręcił w polną drogę, gdzie zwolnił i gdy prawie zatrzymał się wyskoczyły z niego dwie osoby – młodzi mężczyźni, którzy uciekając pobiegli w kierunku lasu, a następnie po wyprzedzeniu tego auta zajechanie mu drogi i zmuszenie do zatrzymania się. 6. Żądanie skierowane przez B. M. do kierowcy samochodu A. (...) K. F., którego tablice rejestracyjne były zaklejone srebrną taśmą, żeby wysiadł z niego i gdy zrobił to, żeby położył się, czego nie zrobił, wyrywając się mu podczas szarpaniny do jakiej miedzy nimi doszło, w wyniku której zerwał z niego kurtkę i podkoszulkę, a następnie ucieczka oskarżonego w kierunku lasu, w którym w międzyczasie wysiadając z auta pobiegł również pasażer samochodu zajmujący miejsce za kierowcą oraz wezwanie w tym czasie przez J. M. policji. Zeznania świadków: D. H. J. M. B. M. K. S. Odpis protokołu oględzin wraz z odpisem dokumentacji zdjęciowej Odpis wyroku w sprawie IIK 472/16 SR w Giżycku Zeznania D. H. Zeznania świadków: D. H. B. M. J. M. Zeznania świadków: B. M. J. M. Odpis protokołu odtworzenia utrwalonego zapisu wraz z odpisem dokumentacji zdjęciowej Zeznania świadków: B. M. J. M. D. H. Zeznania świadków: B. M. J. M. D. H. A. P. Protokół oględzin samochodu z przyczepką k. 450-451 oraz odczytane w trybunie art. 391§2 kpk protokoły złożonych przez świadka wyjaśnień w charakterze oskarżonego k. 40v-41 i k. 76-79 k. 450-450v oraz k. 68v-70v, k. 102v-103, k. 147-147v, k. 392, k. 392-392v w części odczytanej w trybie art. 391§1 kpk k. 451v oraz k. 4, k. 25v-26, k. 95v-96, k. 148-148v, k. 393v w części odczytanej w trybie art. 391§1 kpk k. 478v oraz k. 72v w części odczytanej w trybie art. 391§1 kpk k. 5-9 k. 476 j/w j/w j/w j/w j/w j/w k. 83-94 j/w j/w j/w j/w j/w j/w k. 392v oraz k. 127v-128v w części odczytanej w trybie art. 391§1 kpk k. 28-30 Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) 1.2.1. K. F. W dniu 04 kwietnia 2016 roku w miejscowości N. (...) działając wspólnie i w porozumieniu z D. H. oraz z co najmniej jedną inną nieustaloną osobą dokonali kradzieży z włamaniem do budynku gospodarczego poprzez wypchnięcie metalowego okna, a następnie z jego wnętrza zaboru w celu przywłaszczenia 14 rolek siatki ogrodzeniowej o wartości 2100 złotych na szkodę J. M. i S. M. tj. występek z art. 279§1 kk. Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione Dowód Numer karty 1. Twierdzenie oskarżonego K. F., że tylko przewiózł w godzinach popołudniowych 04.04.2016r. na prośbę D. H. swoim samochodem marki A. (...) o nr rej. (...) po podczepieniu przyczepki siatkę udając się z nim i dwiema osobami, których nie zna do wskazanej przez niego miejscowości na posesję, z której po załadowaniu na przyczepkę przyniesionych z budynku gospodarczego przez K. F. i pozostałe osoby 10-12 rolek siatki wyjechał następnie udając się z powrotem w kierunku G.. 2. Okoliczność wyłączająca winę oskarżonego w postaci jego niepoczytalności lub poczytalności ograniczonej Wyjaśnienia oskarżonego K. F. Zeznania K. F. Odpis opinii sądowo-psychiatrycznej Odpis opinii psychologicznej Odpis opinii sądowo-psychiatrycznej Opinia sądowo-psychiatryczno-psychologiczna opinia sądowo-psychiatrycznej k. 449v oraz k. 33v, k. 76-79 i k. 391v w części odczytanej w trybie art. 389§1 kpk j/w k. 112-113 k. 114-116 k. 170-174 k. 276-281 k. 342-351 OCena DOWOdów Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu Ad. 1 Ad. 2 Ad. 3 Ad. 4 Ad. 5 Ad. 6 Zeznania świadków: D. H. oraz złożone przez niego poprzednio wyjaśnienia w charakterze oskarżonego, J. M., B. M. Protokół oględzin wraz z dokumentacją zdjęciową Odpis wyroku SR w Giżycku w sprawie IIK 472/16 Zeznania K. S. Zeznania D. H. Zeznania D. H. Zeznania B. M. i J. M. Zeznania B. M. i J. M. Odpis protokołu otworzenia zapisu monitoringu wraz z materiałem poglądowym w postaci zdjęć Zeznania B. M. i J. M. Zeznania D. H. Zeznania B. M., J. M. i D. H. Zeznania A. P. Protokół oględzin samochodu z przyczepką Z zeznań D. H. oraz złożonych przez niego poprzednio wyjaśnień w charakterze oskarżonego, które po odczytaniu potwierdził, wynika, że w dniu 01.04.2016 r. udał się do miejscowości N. położonej w gminie G. na posesję zabudowaną m.in. budynkiem gospodarczym samochodem marki N. (...) pożyczonym od siostry K. S., gdyż wiedział, że znajduje się tam siatka ogrodzeniowa, którą postanowił ukraść. Do budynku gospodarczego włamał się wypychając jedno z okien wraz z ramą. Następnie wszedł przez powstały otwór do środka, przez który wyrzucił również na zewnątrz 10 rolek siatki ogrodzeniowej i po załadowaniu jej do samochody wjechał z posesji. Skradzioną siatkę, jak twierdził, sprzedał osobnie, której nie znał. Jego wyjaśnienia oraz zeznania odnośnie włamania w dniu 01.04.2016 r. do budynku gospodarczego i kradzieży 10 rolek siatki ogrodzeniowej o wartości 1500 zł potwierdziła współwłaścicielka zabudowanej nieruchomości położnej w miejscowości N. (...) J. M. i jej syn B. M., który otrzymał na telefon komórkowy sms-a informującego o tym, że zainstalowana w budynku gospodarczym kamera zarejestrowała ruch i zrobiła zdjęcie. Po udaniu się na posesję i stwierdzeniu, że dokonano włamania oraz kradzieży siatki ogrodzeniowej, jak wynika z zeznań B. M., zawiadomił on o tym policję. Zeznaniom D. H. oraz J. M. i B. M. sąd dał wiarę, gdyż są one spójne oraz tworzą logiczną całość, a nadto znalazły potwierdzenie w protokole oględzin miejsca kradzieży z włamaniem i dokumentacji zdjęciowej. Dokument powyższy został sporządzony z przeprowadzonej czynności procesowej oględzin, z której spisuje się zgodnie z art. 143 §1 pkt 3 kpk protokół. Jest to zatem dokument urzędowy, któremu przysługuje walor zaufania publicznego. To, że D. H. dokonał w dniu 01.04.2016r. włamania do budynku gospodarczego położonego w msc. N., a następnie kradzieży 10 rolek siatki ogrodzeniowej wartości 1500 zł na szkodę J. M. i S. M. wynika w sposób niebudzący wątpliwości z prawomocnego wyroku SR w Giżycku z dnia 28.01.2019r. w sprawie IIK 472/16. Z zeznań tego świadka wynika, że była właścicielka samochodu N. (...) oraz, że pożyczała go bratu D. H.. Tak więc potwierdziła ona wiarygodność D. H. i jej zeznaniom sąd również dał wiarę. Zachęcony powodzeniem kradzieży z włamaniem, której dokonał w dniu 01.04.2016r. D. H., jak wynika ze złożonych przez niego wyjaśnień, które po odczytaniu potwierdził, składając zeznania w charakterze świadka, wiedząc, że w budynku gospodarczym pozostała jeszcze siatka ogrodzeniowa postanowił ją również ukraść. O planowanej kradzieży poinformował kolegę, oskarżonego K. F., proponując mu udział w jej dokonaniu pod warunkiem, że załatwi przyczepkę do samochodu, którą przewiozą ją, nie mówiąc mu jednocześnie, gdzie muszą pojechać. K. F., jak konsekwentnie utrzymywał D. H. zgodził się na propozycję. Także w tej części sąd dał mu wiarę. Ze złożonych poprzednio wyjaśnień w charakterze oskarżonego, które po odczytaniu D. H. przesłuchany w charakterze świadka potwierdził, wynika, że w dniu 04.04.2016r. K. F. przyjechał do miejsca jego zamieszkania samochodem marki A. (...) z przyczepką oraz dwoma swoimi znajomymi. Następnie udali się we wskazanym przez niego kierunku, zatrzymując się uprzednio w celu zaklejenia taśmą tablic rejestracyjnych. Po dotarciu na posesje w msc. N. (...) w związku z tym, że okno, które w dniu 01.04,2016r. D. H. wypchnął zostało wstawione, ponownie wypchnął je wraz z ramą. Następnie przez powstały otwór wszedł z jedną z osób, która przyjechała z K. F. do środka. Również tym razem pozostałe wewnątrz 14 rolek siatki ogrodzeniowej wyrzucili przez otwór okienny na zewnątrz i po załadowaniu na przyczepkę ruszyli w drogę powrotną. Wiarygodność D. H. także w tej części potwierdzili świadkowie B. M. i J. M. dlatego sąd dał mu wiarę. Zarówno J. M., jak i B. M. w złożonych zeznaniach potwierdzili dokonanie w dniu 04.04.2016r. włamania do budynku gospodarczego poprzez wypchniecie tego samego okna, przez które sprawca wszedł w dniu 01.04.2016r. i kradzieży 14 rolek siatki ogrodzeniowej wartości 2100 zł. Okno to, jak wynika z zeznań B. M., po ujawnieniu pierwszego włamania wstawił on ponownie i zabezpieczył je podpierając deską od wewnątrz. Wiarygodność zeznań powyższych świadków w ocenie sądu nie budzi żadnych wątpliwości. O tym, że na posesję w N. (...) wjechał o godzinie 19:06 samochód z przyczepką, B. M. otrzymał informację na telefon komórkowy oraz zdjęcie przesłane przez zainstalowaną na niej kamerę monitoringu. W tym czasie wracał on z tej posesji do G. z matką J. M., co potwierdziła ona w złożonych zeznaniach. Widząc wjeżdżający na posesję nieznany im samochód postanowili wrócić do N.. Wiarygodność powyższych świadków z przyczyn, które omówiono wyżej, nie budzi wątpliwości. Wiarygodność zeznań B. M. i J. M. potwierdziły zdjęcia wykonane przez kamerę zainstalowanego na posesji w N. monitoringu. Z protokołu odtworzenia płyty CD, udostępnionej przez B. M., na którą przeniósł on m.in. nagranie kamery z dnia 04.04.2016r. w postaci pliku o nazwie 2016.04.04_godz._19.06._N._13 wynika, że zawiera on 2 zdjęcia, które wydrukowano. Na zdjęciach tych widoczny jest wjeżdżający samochód z przyczepką na posesję, a następnie wjeżdżający z niej, przy czym na tym zdjęciu nie została ujęta przyczepka. Wiarygodność tego dowodu w ocenie sądu również nie budzi wątpliwości. Z zeznań powyższych świadków wynika, że gdy jechali po otrzymaniu informacji i zdjęcia o godz. 19:06 z kamery monitoringu zainstalowanej na posesji w N. (...), to zbliżając się do niej wyminęli się z samochodem ciągnącym przyczepkę, na której była siatka ogrodzeniowa. Nie mieli żadnych wątpliwości, że została skradziona z budynku gospodarczego, gdyż po kradzieży z włamaniem w dniu 01.04.2016r. oznaczyli ją malując czerwoną farbą w spray-u. Na przewożonych rolkach siatki ogrodzeniowej była taka farba i w związku z tym zawrócili, a następnie pojechali za tym samochodem. Jadąc za tym pojazdem B. M. w pewnym momencie zorientował się, że skręcając, samochód ten wjechał w polną drogę, na której zwolnił prawie zatrzymując się. Wówczas wyskoczyli z tego samochodu dwaj młodzi mężczyźni, którzy uciekając pobiegli w kierunku pobliskiego lasu. (...) ponownie ruszyło i w tym czasie, jak wynika z zeznań B. M. korzystając z niewielkiej prędkości z jaką poruszało się wyprzedził on je, a następnie zajechał mu drogę zmuszając do zatrzymania się. Wiarygodność zeznań B. M. i J. M. w tej części również nie budzi wątpliwości. To, że gdy wyjechali z posesji w N. gonił ich jakiś samochód oraz, że w pewnym momencie K. F. uciekając przed nim skręcił w polną drogę, potwierdził D. H.. Ze złożonych przez niego wyjaśnień w charakterze oskarżonego wynika, że po przejechaniu tą drogą kilkudziesięciu metrów w przyczepce urwało się koło, co wykorzystał jadący za nimi samochód, który wyprzedził ich i zajechał im drogę, zaś osoby znajdujące się w nim zaczęły uciekać. Jak z powyższego wynika także w tej części D. H. potwierdził wiarygodność zeznań omówionych wyżej świadków, co mając na uwadze sąd dał mu wiarę. Po opuszczeniu swojego samochodu, jak wynika z zeznań B. M., podszedł on do prawych drzwi zatrzymanego auta (wówczas zorientował się, że w pojeździe tym kierownica jest po prawej stronie) i zażądał aby wysiadł z niego kierowca, co zrobił on. Wówczas zorientował się, że tablice rejestracyjne w samochodzie są zaklejone srebrną taśmą. Przebywającemu na zewnątrz kierowcy, który krzyczał, że nie zrobił nic złego, polecił żeby położył się na ziemię. Następnie chwycił go za rękaw kurtki i wtedy doszło między nimi do szarpaniny, podczas której wyrwał się mu on, pozostawiając w jego ręku kurtkę i podkoszulek oraz uciekając pobiegł w kierunku lasu. W tym czasie, jak wynika z zeznań tego świadka, zauważył wysiadającego z samochodu z fotela za kierowcą młodego mężczyznę, który uciekając również pobiegł w kierunku lasu. Zeznania B. M. potwierdziła jego matka J. M., która gdy wysiadła z samochodu zerwała z przedniej tablicy rejestracyjnej pojazdu, który gonili, taśmę. Zeznała nadto, że jeszcze przed zatrzymaniem tego auta zadzwoniła na policję i po chwili przyjechał radiowóz policyjny. To, że po zatrzymaniu samochodu , którym jechali z goniącego pojazdu wysiadł mężczyzna, na widok którego wszyscy zaczęli uciekać, potwierdził D. H.. Mając powyższe na uwadze zeznaniom wszystkich omówionych wyżej świadków sąd dał wiarę. Funkcjonariusz KPP w G. pełniący w tym dniu w godzinach od 14:00- 22:00 z sierż. M. R. służbę w patrolu zmotoryzowanym A. P. w złożonych zeznaniach przyznał, że po skierowaniu przez dyżurnego KPP w G., udali się na trasę S.-P. , gdzie na drodze gruntowej zauważyli pojazd A. (...) z przyczepką, na której znajdowały się rolki z siatką ogrodzeniową. W jego pobliżu przebywali J. M. i B. M., którzy zgłosili kradzież siatki z budynku gospodarczego w N. (...). Dodał, że jak wynikało z ich relacji, samochód ten i jadących nim 4 mężczyzn gonili od msc. N. oraz usiłowali ich ująć , jednak uciekli oni do pobliskiego lasu, a nadto, że podczas szarpaniny z jednym z nich pozostawił on swoją kurtkę. Samochód z przyczepką zabezpieczono do dalszych czynności procesowych, które wykonali funkcjonariusze z przybyłej na miejsce grupy dochodzeniowo-śledczej. Zdaniem sądu nie ma żądnych podstaw aby nie dać wiary zeznaniom tego świadka. Z czynności procesowej oględzin samochodu i przyczepki zgodnie z art. 143§1 pkt 3 kpk sporządzono protokół, którego wiarygodność jako dokumentu urzędowego nie budzi żadnych wątpliwości. W protokole opisano m.in. taśmę koloru srebrnego, którą zaklejono tablice rejestracyjne samochodu, a nadto ustalono, że na przyczepce znajdowało się 14 rolek siatki ogrodzeniowej. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu Ad. 1 Ad. 2 Wyjaśnienia oskarżonego K. F. Odpis opinii sądowo-psychiatrycznej, odpis opinii sądowo-psychologiczne, odpis opinii sądowo-psychiatrycznej, opinia sądowo-psychiatryczna-psychologiczna, opinia sądowo-psychiatryczna Wyjaśnieniom oskarżonego K. F., który wprawdzie na etapie postępowania przygotowawczego przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu (k.33v) jednak już w wyjaśnieniach złożonych przed sądem (k. 449v) precyzując w tym zakresie swoje oświadczenie stwierdził, że przyznaje się jedynie do tego, że w dniu opisanym w zarzucie był w miejscu w nim wskazanym jako osoba prowadząca samochód, którym następnie przewieziono siatkę oraz, że (k. 391v) nie pamięta w jaki sposób D. H. wynosił siatkę ogrodzeniową z budynku, w związku z czym należy wnosić, iż nie wiedział, że dokonuje on przestępstwa kradzieży, a tym samym nie chciał( nie było jego zamiarem) żeby dokonał on czynu zabronionego, co wyklucza odpowiedzialność za pomocnictwo, sąd nie dał wiary, gdyż są one sprzeczne ze zgromadzonym materiałem dowodowym w postaci m.in. zeznań (wyjaśnień) D. H. oraz protokołu oględzin samochodu A. (...) nr rej. (...), którego był kierowcą, w którym srebrną taśmą zaklejono tablice rejestracyjne, co uniemożliwiało ich odczytanie. W związku z tym, jako gołosłowne uznać należy za przyjętą linię obrony zmierzającą do uniknięcia odpowiedzialności za zarzucane mu przestępstwo. Za niewiarygodne sąd uznał także wyjaśnienia oskarżonego w części, w której utrzymywał, że to D. H. załatwił przyczepkę, o czym zawiadomił go i w związku z tym przyjechał do niego swoim samochodem marki A. (...) oraz, co ostatecznie przyznał, że pozostałe 2 osoby, które pojechały z nim, to jego znajomi. Sąd z powodów, które omówiono wyżej dał natomiast wiarę D. H. i w związku z tym stanowiły one istotną podstawę dokonanych ustaleń również odnośnie współsprawstwa K. F. w popełnieniu przestępstwa kradzieży z włamaniem w dniu 04.04.2016r. Wątpliwości dotyczące stanu zdrowia psychicznego oskarżonego K. F. były powodem dopuszczenia dowodu z opinii biegłych lekarzy psychiatrów i biegłego psychologa, zarówno na etapie postępowania przygotowawczego jak i w toku postępowania sądowego. W sporządzonych opiniach – z wyjątkiem opinii sporządzonej przez biegłych psychiatrów L. G., A. L. i psychologa I. K. (k. 276-281), którzy stwierdzili, że z uwagi na stan zdrowia oskarżonego w czasie badania (nie wykluczyli postawy obronnej), nie są w stanie jednoznacznie wypowiedzieć się odnośnie jego stanu psychicznego i wnieśli o poddanie go obserwacji w zakładzie leczniczym- pozostałe powołane zespoły biegłych w wydanych opiniach nie stwierdziły u K. F. w czasie popełnienia zarzucanego mu czynu choroby psychicznej, upośledzenia umysłowego oraz istotnego klinicznie organicznego uszkodzenia ośrodkowego układu nerwowego. Biegli stwierdzili natomiast u oskarżonego uzależnienie od (...) (substancji psychoaktywnych) oraz osobowość chwiejną emocjonalnie. Zdaniem biegłych w czasie popełnienia zarzucanego mu czynu miał on zachowaną zdolność rozpoznania jego znaczenia i pokierowania swoim postępowaniem, zaś stan zdrowia pozwalał mu na udział w rozprawie. Opinie biegłych psychiatrów i psychologa jako pełne i jasne oraz poparte przekonującą analizą i argumentacja sąd w pełni podzielił. W sprawie odnośnie ustaleń dotyczący popełnienia przez oskarżonego zarzucanego mu czynu nie wniosły natomiast niczego istotnego zeznania S. M. ( k.450 oraz k. 63v i k. 147v-148)- również pokrzywdzonego, który o dokonanych także na jego szkodę przestępstwach kradzieży siatki ogrodzeniowej z budynku gospodarczego w N. (...) dowiedział się podczas przesłuchania na etapie postępowania przygotowawczego. Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Oskarżony x 3.1. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem 1 K. F. Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej Przestępstwo kradzieży z włamaniem z art. 279§1 kk stanowi kwalifikowany typ wszystkich typów kradzieży określonych w art. 278kk. Znamieniem kwalifikującym jest sposób działania sprawcy, mianowicie włamanie, które polega na przełamaniu zabezpieczeń chroniących przedmiot czynność wykonawczej przed kradzieżą. Najczęściej sprowadza się ono do ich fizycznego przełamania, jednak włamaniem jest również np. otwarcie drzwi dopasowanym lub skradzionym kluczem. Kradzież z włamaniem zawsze stanowi przestępstwo niezależnie od wartości przedmiotu czynności wykonawczej. Jest to przestępstwo umyślne – kierunkowe, które można popełnić tylko z zamiarem bezpośrednim (patrz m.in. wyrok SN z 22.11.1994r., II KRN 227/94, OSNKW 1995/1-2/5, wyrok SA w Białymstoku z 12.07.2013r., II AKa 126/13). Formą zjawiskową popełnienia przestępstw określoną w art. 18§1 kk jest współsprawstwo. Podstawowymi elementami współsprawstwa są wspólne wykonanie znamion czynu zabronionego oraz zachodzące między współsprawcami porozumienie. Z istoty współsprawstwa wynika, że każdy ze współsprawców ponosi odpowiedzialność za całość uzgodnionego przestępstwa, a więc także w tej części, w której znamiona czynu zabronionego zostały zrealizowane zachowaniem innego lub innych współsprawców. Współsprawcą jest zatem, nie tylko ten, kto wykonuje całość lub część znamion wykonawczych, lecz także ten, którego zachowanie „dopełnia” zachowanie innych uczestników porozumienia w stopniu, który zgodnie z porozumieniem i podziałem ról współdecydował o popełnieniu przestępstwa. W judykaturze zwraca się uwagę na to, że przepis art. 18§1kk nie wprowadza żadnych dodatkowych warunków dotyczących formy porozumienia. Może do niego dojść nawet w sposób dorozumiany, przy czym ważny jest przede wszystkim zamiar współdziałania z drugą osobą w wykonaniu czynu zabronionego. Do przyjęcia współsprawstwa wystarcza, zatem obiektywne współdziałanie w ramach wykonania podziału ról uprzednio uzgodnionego (lub przeprowadzonego dopiero w toku wykonania czynu), jeżeli każdy ze współsprawców obejmował swym zamiarem cały zespół przedmiotowych znamion przestępnego przedsięwzięcia (patrz m.in. Kodeks karny, praktyczny komentarz pod red. Marka Mozgawa wydanie 3, Wydawnictwo Oficyna Warszawa 2010 rok, Kodeks karny. Komentarz, wydanie V komentarz LEX 2010; również m.in. wyrok SN z dnia 12.07.1979 r. IIKR 189/79, wyrok SN z dnia 12.12.2002 r. IIIKKN 371/00). Przenosząc powyższe uwagi na grunt niniejszej sprawy stwierdzić należy, że nie ulega wątpliwości, iż oskarżony K. F. działał wspólnie i w porozumieniu z D. H. i co najmniej jeszcze jedna osobą w rozumieniu art. 18§1 kk. Nie ulega także wątpliwości, że dokonali oni kradzieży z włamaniem do budynku gospodarczego w podanym wyżej rozumieniu poprzez wypchnięcie metalowego okna , a następnie zaboru w celu przywłaszczenia 14 rolek siatki ogrodzeniowej o wartości 2100 zł na szkodę J. M. i S. M.. Sąd dokonał zmiany opisu czynu, gdyż zawarty w zarzucie stawianym w akcie oskarżenia nie wskazywał w jaki sposób sprawcy przełamując zabezpieczenia budynku dostali się do jego wnętrza. W tym zakresie ustaleń dokonano zarówno na podstawie zeznań B. M., jak i J. M.. Reasumując stwierdzić należy, że w świetle zgromadzonego materiału dowodowego, który sąd uznał za wiarygodny wina i okoliczności popełnienia przypisanego K. F. w pkt 1 wyroku czynu wyczerpującego znamiona występku z art. 279§1 kk nie budzi żadnych wątpliwości. ☐ 3.2. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania niezgodna z zarzutem ----------- ------------------- Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej -------------------------------------- ☐ 3.3. Warunkowe umorzenie postępowania -------------- --------------------------------- - ---------------------------------------- ☐ 3.4. Umorzenie postępowania ------------ ------------------------------- Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania ------------------------------------- ☐ 3.5. Uniewinnienie --------------- ------------------------------------ Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia --------------------------------------------- KARY, Środki Karne, PRzepadek, Środki Kompensacyjne i środki związane z poddaniem sprawcy próbie Oskarżony Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności K. F. 1. 2 1. 2. Uznając oskarżonego za winnego popełnienia czynu przypisanego mu w pkt 1 wyroku sąd na podstawie art. 279§1kk skazał go na karę 1 roku i 2 miesięcy pozbawienia wolności. Wymierzając powyższą karę sąd miał na uwadze jako okoliczności przemawiające na niekorzyść oskarżonego wysoki stopień zawinienia wynikający z popełnienia przypisanego mu czynu z winy umyślnej z zamiarem bezpośrednim oraz społecznej szkodliwości wyrażającej się w rodzaju i charakterze naruszonych dóbr w postaci własności i posiadania, rozmiarze wyrządzonej szkody, sposobie i okolicznościach jego popełnienia jak również w postaci zamiaru i działaniu z chęci zysku. Jako okoliczność obciążająca sąd miał nadto na uwadze wielokrotna karalność oskarżonego także przed popełnieniem powyższego czynu, głównie za przestępstwa przeciwko mieniu (dane o karalności k. 441-442) Sąd nie dopatrzył się natomiast żadnych okoliczności, które mogłyby przemawiać na korzyść oskarżonego. Na poczet orzeczonej kary pozbawienia wolności na podstawie art. 63§1 kk sad zaliczył oskarżonemu okres rzeczywistego pozbawienia wolności w związku z zatrzymaniem od dnia 05.04.2016r. godz. 11:00 do dnia 06.04.2016r. godz. 12:30. Inne ROZSTRZYGNIĘCIA ZAwarte w WYROKU Oskarżony Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności K. F. 3 3 Odnośnie zabezpieczonej jako dowód rzeczowy kurtki wraz z podkoszulkiem sąd orzekł na podstawie art. 230§2 kk nakazując ich zwrot oskarżonemu jako osobie uprawnionej. inne zagadnienia W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia, a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosowa ł określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę --------------------------------- 7. KOszty procesu Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności 4. 5. Na podstawie art. 618§1 pkt 11 kpk w zw. z §4 i §17 ust. 2 pkt 3 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 03.10.2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu sąd zasądził od Skarbu Państwa na rzecz Kancelarii Adwokackiej adw. L. R. tytułem wynagrodzenia za obronę oskarżonego wykonywaną z urzędu kwotę 756, 00 zł powiększoną o kwotę 173,,88 zł stanowiącą 23% VAT tj. łącznie kwotę 929,88 zł. Mając na uwadze ustalenia dotyczące sytuacji materialnej oskarżonego, który nie posiada żadnego majątku ani źródeł dochodu oraz jego pobyt w zakładzie karnym w związku z odbywaniem kary w innej sprawie sąd na podstawie art. 624§1 kpk zwolnił go w całości z obowiązku zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych uznając, że uiszczenie ich byłoby dla niego zbyt uciążliwe. Podpis

Na podstawie całokształtu materiału dowodowego ujawnionego w sprawie Sąd Rejonowy ustalił następujący stan faktyczny : W latach 90 XX wieku i w latach 2000 – 2002 r.