Legislator Case Law & Legislation
DE FR IT EN
Analyze in Legislator
IV Ka 172/18 AI generated

IV Ka 172/18 · Sąd powszechny

Case Number IV Ka 172/18
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome SENTENCE
Open official source Machine-readable Markdown (.md)

Legislator summary

AI generated

Wyrokiem z dnia 11 stycznia 2018r. Sąd Rejonowy w Wałbrzychu, w sprawie o sygn. akt II K 421/17, uznał J. J.za winnego tego, że w dniu 18 maja 2017 roku w J., w woj. (...), znajdując się w stanie nietrzeźwości I-1,3, II-1,4 III-1,4 promila alkoholu we krwi, kierował samochodem osobowym marki S. (...) o nr rej. (...) w ruchu lądowym, tj. występku z art. 178a§1 kk i za to na podstawie powołanego przepisu wymierzył mu karę 10 (dziesięciu) miesięcy pozbawienia wolności. Na podstawie art. 63§1 kk zaliczył na poczet orzeczonej wobec oskarżonego kary pozbawienia wolności okres zatrzymania od dnia 18 maja 2017r. godz. 22.20 do 19 maja 2017r. godz. 14.00.

Legislator headnote

AI generated

art. 69§1 k.k, art. 636§1 k.p.k; IV Ka 172/18 · Sąd powszechny: Na podstawie art. 42§2 kk orzekł wobec J. J.zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 4 (czterech) lat, zobowiązując na podstawie art. 63§ 3 kk oskarżonego J. J.do zwrotu dokumentu w postaci prawa jazdy. Z rozstrzygnięciem tym nie pogodził się oskarżony, który za pośrednictwem swego obrońcy zaskarżył wyrok w całości na swoją korzyść, zarzucając na podstawie art. 438 pkt 2,3 i 4 k.p.k.: 1.obrazę prawa procesowego, tj. art. 170§3 kpk poprzez oddalenie wniosku dowodowego o przeprowadzenie dowodu z wizji lokalnej (oględzin) ewentualnie eksperymentu procesowego, co skutkowało błędem w ustaleniach faktycznych co do winy i sprawstwa oskarżonego, 2. rażącą surowość wymierzonej oskarżonemu kary.

Keywords

AI generated
aggravated drunk driving alcohol abuse traffic violation driving whilst disqualified assessment of fitness to drive excessive speeding

Cited Legislation

AI generated
art. 69§1 k.k
Niemniej i ten zarzut jest chybiony, a to z uwagi na brzmienie art. 69§1 k.k.
art. 636§1 k.p.k
Z uwagi na wynik postępowania odwoławczego, brzemiennie art. 636§1 k.p.k.
AI generated
IV Ka 921/17
w dniu 6 grudnia 2015 roku we W.
II K 98/25
Formularz UK 1 Sygnatura akt II K 98/25 D.
II K 1549/19
Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem.
VI Ka 216/18
Wyrokiem Sądu Rejonowego we Lwówku Śląskim z 18 grudnia 2017 roku w sprawie II K 587/16: - A.
II K 454/23
Sygn. akt II K 454/23 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 31 lipca 2024 roku Sąd Rejonowy w Giżycku w II Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący – sędzia Katarzyna Garbarczyk Protokolant – sekr. sąd. Anna Gawarecka-Olbryś w obecności Prokuratora Prokuratury Rejonowej w G.- ----------- po rozpoznaniu w dniu 17 lipca 2024 roku sprawy K. C. ur. (...) w R. syna S. i H. zd. P. oskarżonego o to, że: W dniu 01 lipca 2023 r. w msc. G. na ul. (...) kierował o drodze publicznej w ruchu lądowym samochodem osobowym marki S. (...) o nr rej. (...) znajdując się w stanie nietrzeźwości o stężeniu 1,37 promila alkoholu etylowego we krwi, będąc uprzednio prawomocnie skazanym przez Sąd za prowadzenie pojazdu mechanicznego w stanie nietrzeźwości tj. o czyn z art. 178a§4 kk 1. Oskarżonego K. C. uznaje za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu i za to, przy zastosowaniu art. 4§1 kk: a). na podstawie art. 178a§4 kk skazuje oskarżanego na karę 6 (sześć) miesięcy pozbawienia wolności, b). na podstawie art. 42§3 kk orzeka wobec oskarżonego środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych dożywotnio, c). na podstawie art. 43a§3 kk orzeka wobec oskarżonego środek karny w postaci świadczenia pieniężnego na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej w kwocie 10.000 (dziesięć tysięcy) złotych. 2. Zasądza od Skarbu państwa na rzecz adw. N. K. kwotę 1.476,00 (jeden tysiąc czterysta siedemdziesiąt sześć) złotych tytułem ustanowionej z urzędu obrony oskarżonego, w tym kwota 276,00 (dwieście siedemdziesiąt sześć) tytułem 23% podatku VAT. 3. Zwalnia oskarżonego od ponoszenia opłaty i pozostałych kosztów sądowych. WZÓR FORMULARZA UZASADNIENIA WYROKU SĄDU PIERWSZEJ INSTANCJI, TYM WYROKU NAKAZOWEGO (UK 1) UZASADNIENIE Formularz UK 1 Sygnatura akt IIK 454/23 Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k. albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza. 1. USTALENIE FAKTÓW 1.1. Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) 1. K. C. I. W dniu 01 lipca 2023 r. w msc. G. na ul. (...) kierował o drodze publicznej w ruchu lądowym samochodem osobowym marki S. (...) o nr rej. (...) znajdując się w stanie nietrzeźwości o stężeniu 1,37 promila alkoholu etylowego we krwi, będąc uprzednio prawomocnie skazanym przez Sąd za prowadzenie pojazdu mechanicznego w stanie nietrzeźwości tj. czyn z art. 178a§4 kk Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione Dowód Numer karty I. 1. Oskarżony w dniu 01 lipca 2023 r. w msc. G. na ul. (...) kierował o drodze publicznej w ruchu lądowym samochodem osobowym marki S. (...) o nr rej. (...) znajdując się w stanie nietrzeźwości o stężeniu 1,37 promila alkoholu etylowego we krwi. 2. Oskarżony był uprzednio prawomocnie skazany przez Sąd za prowadzenie pojazdu mechanicznego w stanie nietrzeźwości. - częściowo wyjaśnienia oskarżonego - zeznania K. J. - zeznania G. W. - zeznania M. W. - zeznania A. S. (1) - zeznania A. S. (2) - sprawozdanie - protokół poobrania krwi - karta karna k. 118v: 59-60 k. 118v, 86-87 k. 118v-119, 6-8 k. 119 - 119v, 10-11 k. 119v, 89-90 k. 119v: 20-21 k. 37 k. 38 k. 112-113 1.2. Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) --------------------- Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione Dowód Numer karty ----------------------- 2. OCENA DOWODÓW 2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu I. 1. 2. - częściowo wyjaśnienia oskarżonego - zeznania K. J., zeznania G. W., zeznania M. W., zeznania A. S. (1), zeznania A. S. (2) - sprawozdanie, protokół poobrania krwi - karta karna - w części, w jakiej potwierdza, że w dniu zdarzenia znajdował się pod wpływem alkoholu i siedział wówczas za kierownicą swojego pojazdu- korespondują z zebranymi dowodami, którym Sąd nadał walor wiarygodności - brak podstaw, by w tym zakresie odmówić wiary wyjaśnieniom oskarżonego - zeznania spójne, zbieżne, wzajemnie się uzupełniają i korespondują ze sobą, tworząc jasny , logiczny obraz sytuacji - świadkowie zgodnie przedstawili zachowanie oskarżonego, okoliczności kierowania przez niego pojazdem mechaniczny, oraz pozostawanie oskarżonego wówczas pod wpływem alkoholu - brak podstaw, by odmówić wiary zeznaniom świadków - nie mieli powodów, by przedstawiać okoliczności, które nie miały miejsca, niesłusznie obciążając oskarżonego - dokumenty niekwestionowane przez strony - brak podstaw, by podważać ich wiarygodność - korespondują z zeznaniami świadków co do pozostawania oskarżonego pod wpływem alkoholu - dowód niekwestionowany przez strony - potwierdza uprzednie prawomocne skazanie oskarżonego przez Sąd za prowadzenie pojazdu mechanicznego w stanie nietrzeźwości 2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu I.1 - częściowo wyjaśnienia oskarżonego - w zakresie, w jakim nie przyznaje się, że kierował pod wpływem alkoholu w dniu zdarzenia samochodem- nie zasługują na wiarę, stanowią jedynie przyjątą linię obrony, służącą uniknięciu odpowiedzialności karnej - odosobnione w tym zakresie w świetle dowodów, jakim Sąd nadał walor wiarygodności 3. PODSTAWA PRAWNA WYROKU Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Oskarżony 3.1. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem 1a. K. C. Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej Oskarżony w dniu 01 lipca 2023 r. kierował po drodze publicznej w ruchu lądowym samochodem osobowym znajdując się w stanie nietrzeźwości, będąc uprzednio prawomocnie skazanym przez Sąd za prowadzenie pojazdu mechanicznego w stanie nietrzeźwości- art. 178a§4 kk. 3.2. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania niezgodna z zarzutem ---------------- Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej --------------------- 3.3. Warunkowe umorzeniepostępowania --------------- Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania ---------------------- 3.4. Umorzenie postępowania ------------------ Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania ---------------------- 3.5. Uniewinnienie -------------- Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia ---------------------- 4. KARY, ŚRODKI KARNE, PRZEPADEK, ŚRODKI KOMPENSACYJNEI ŚRODKI ZWIĄZANE Z PODDANIEM SPRAWCY PRÓBIE Oskarżony Punkt rozstrzygnięciaz wyroku Punkt z wyroku odnoszący siędo przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności K. C. 1a 1b. 1c. I. - w ocenie Sądu nie ma żadnych okoliczności, które w jakimkolwiek stopniu tłumaczyłyby postępowanie oskarżonego - oskarżony wykazał się dalece lekceważącym stosunkiem do obowiązujących przepisów prawa kierując pojazdem pod wpływem alkoholu -zachowanie oskarżonego doprowadzić mogło do poważnych, ujemnych skutków dla bezpieczeństwa, zdrowia i życia innych uczestników ruchu drogowego, albowiem oczywistym jest, jak poważne zagrożenie na drogach stanowią nietrzeźwi kierowcy - uwzględniono wysoki stopień zawartości alkoholu w organizmie sprawcy, wagę naruszonych przez niego podstawowych zasad obowiązujących w ruchu lądowym - uprzednia karalność oskarżonego, w ocenie Sądu w pełni uzasadnia wymiar orzeczonej kary - w świetle powyższego Sąd uznał, iż wymierzona kara jest adekwatna do stopnia zawinienia i społecznej szkodliwości czynu, spełni cele w zakresie prewencji szczególnej, jak i ogólnej - orzeczenie środka karnego zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych dożywotnio w przemiotowej sprawie było jedyną możliwością prawną albowiem Sąd nie uznał, że zachodzi wyjątkowy wypadek, uzasadniający orzeczenie tego środka w innym zakresie - zdaniem Sądu wysokość świadczenia będzie stanowić dla sprawcy wystarczającą dolegliwość i spełni cele wychowawcze i poprawcze, mimo, że świadczenie to zostało orzeczone w minimalnej, przewidzianej przez przepisy za popełnienie czynu z art. 178a§4 kk, wysokości 5. INNE ROZSTRZYGNIĘCIA ZAWARTE W WYROKU Oskarżony Punkt rozstrzygnięciaz wyroku Punkt z wyrokuodnoszący siędo przypisanegoczynu Przytoczyć okoliczności --------------------- 6. INNE ZAGADNIENIA W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia, a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę Mając na uwadze fakt, że w czasie orzekania obowiązywała inna ustawa, niż w czasie popełnienia czynu przypisanego oskarżonemu, Sąd kierując się dyrektywami art. 4§1 kk, zgodnie z którym, jeżeli w czasie orzekania obowiązuje ustawa inna niż w czasie popełnienia przestępstwa, stosuje się ustawę nową, jednakże należy stosować ustawę obowiązującą poprzednio, jeżeli jest względniejsza dla sprawcy - uznał, że w sprawie zachodzą przesłanki do stosowania ustawy obowiązującej poprzednio. Ustawa względniejsza to taka, która stwarza możliwość korzystniejszego dla interesów sprawcy osądu (korzystniejszej oceny prawnokarnej czynu), skutkując tym samym przyjęciem mniej surowych reguł odpowiedzialności lub zastosowaniem mniej dotkliwych sankcji (Wąsek (w:) Górniok i in., t. 1, s. 58-59). Przy ocenie "względności ustawy" należy brać pod uwagę wszystkie prawnokarne instytucje porównywanych ustaw, które mogłyby mieć zastosowanie do danego sprawcy, tj. nie tylko samo zagrożenie karą, ale też np. przedawnienie, instytucje probacyjne, granice wieku odpowiedzialności karnej, dyrektywy wymiaru kary, powrotność do przestępstwa, zatarcie skazania, nadzwyczajne złagodzenie kary; ocena ta powinna być dokonywana in concreto, a nie in abstracto (por. uchwała SN z dnia 12 marca 1996 r., I KZP 2/96, OSNKW 1996, nr 3-4, poz. 16; postanowienie SN z dnia 3 grudnia 2001 r., V KKN 67/01, OSNKW 2002, nr 5-6, poz. 36). W świetle powyższych dyrektyw Sąd uznał, że w okolicznościach przedmiotowej sprawy zachodzą przesłanki do zastosowania przepisów obowiązujących w dacie popełnienia czynu. 7. KOSZTY PROCESU Punkt rozstrzygnięciaz wyroku Przytoczyć okoliczności 2. 3. Rozstrzygnięto zgodnie z postanowieniami Rozporządzrnia Ministra Sprawiedliwości z dnia 14 maja 2024 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa albo jednostki samorządu terytorialnego kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu. Sąd miał na uwadze przesłanki z art. 624§1 kpk. 8. PODPIS

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt IV Ka 172/18

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 6 kwietnia 2018 r. Sąd Okręgowy w Świdnicy w IV Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie: Przewodniczący: SSO Agnieszka Połyniak Protokolant: Martyna Skuza przy udziale Elżbiety Reczuch Prokuratora Prokuratury Okręgowej, po rozpoznaniu w dniu 6 kwietnia 2018 r. sprawy J. J. syna J. i B. z domu G. urodzonego (...) w W. oskarżonego z art. 178a § 1 kk na skutek apelacji wniesionej przez obrońcę oskarżonego od wyroku Sądu Rejonowego w Wałbrzychu z dnia 11 stycznia 2018 r. sygnatura akt II K 421/17 I. utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok; II. zasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe związane z postępowaniem odwoławczym, w tym wymierza 180 zł opłaty za to postępowanie. Sygnatura akt IV Ka 172/18

UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 11 stycznia 2018r. Sąd Rejonowy w Wałbrzychu, w sprawie o sygn. akt II K 421/17, uznał J. J.za winnego tego, że w dniu 18 maja 2017 roku w J., w woj. (...), znajdując się w stanie nietrzeźwości I-1,3, II-1,4 III-1,4 promila alkoholu we krwi, kierował samochodem osobowym marki S. (...) o nr rej. (...) w ruchu lądowym, tj. występku z art. 178a§1 kk i za to na podstawie powołanego przepisu wymierzył mu karę 10 (dziesięciu) miesięcy pozbawienia wolności. Na podstawie art. 63§1 kk zaliczył na poczet orzeczonej wobec oskarżonego kary pozbawienia wolności okres zatrzymania od dnia 18 maja 2017r. godz. 22.20 do 19 maja 2017r. godz. 14.00.

Na podstawie art. 42§2 kk orzekł wobec J. J.zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 4 (czterech) lat, zobowiązując na podstawie art. 63§ 3 kk oskarżonego J. J.do zwrotu dokumentu w postaci prawa jazdy. Z rozstrzygnięciem tym nie pogodził się oskarżony, który za pośrednictwem swego obrońcy zaskarżył wyrok w całości na swoją korzyść, zarzucając na podstawie art. 438 pkt 2,3 i 4 k.p.k.: 1.obrazę prawa procesowego, tj. art. 170§3 kpk poprzez oddalenie wniosku dowodowego o przeprowadzenie dowodu z wizji lokalnej (oględzin) ewentualnie eksperymentu procesowego, co skutkowało błędem w ustaleniach faktycznych co do winy i sprawstwa oskarżonego, 2. rażącą surowość wymierzonej oskarżonemu kary.

Mając na uwadze powyższe zarzuty skarżący wniósł o: 1.uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy Sądowi Rejonowemu w Wałbrzychu do ponownego rozpoznania, ewentualnie w przypadku uznania apelacji za zasadną tylko w zakresie kary 2. zmianę zaskarżonego wyroku poprzez wymierzenie oskarżonemu kary pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania.

Sąd odwoławczy zważył, co następuje:

Apelacja nie zasługuje na uwzględnienie. Wbrew zarzutom apelującego sąd meriti po prawidłowo przeprowadzonym postępowaniu dowodowym, zgromadził materiał dowodowy, który rzetelnie i wnikliwie ocenił, respektując zasady logiki, wiedzy oraz doświadczenia, wyprowadzając na tej podstawie jedynie słuszny wniosek, że to J. J.prowadził samochód, za którym na posesję przy ul. (...) w J., wjechali funkcjonariusze Policji. Sąd odwoławczy w pełni podziela zarówno ustalenia poczynione przez sąd orzekający, jak też przedstawioną w pisemnych motywach argumentację dotyczącą oceny poszczególnych dowodów, jak też wyprowadzone na tej podstawie wnioski.

Powielanie ich jest zatem zbędne, wystarczającym zaś odesłanie do uzasadnienia wyroku. Odnosząc się do poszczególnych zarzutów przedstawionych przez apelującego, to stwierdzić należy, że są one chybione w stopniu wręcz oczywistym. I tak: Obrońca już na etapie postępowania przed sądem a quo złożył wniosek o przeprowadzenie wizji lokalnej, ewentualnie eksperymentu procesowego (k. 111) i był on przedmiotem oceny ze strony sądu (k. 129), a z uzasadnieniem oddalenia wniosku sąd ad quem zgadza się w pełni. Nie ma wszak możliwości odtworzenia takich samych warunków atmosferycznych, sposobu jazdy samochodu S. (...) i radiowozu, nadto możliwość obserwacji sposobu jazdy pojazdu, za którym radiowóz jechał nie ulega wątpliwości.

Również i to, że w czasie jazdy kierujący nie mógł opuścić pojazdu, jest poza wszelką wątpliwością. Tym samym rację ma sąd I instancji, że przeprowadzenie czy to wizji, czy eksperymentu nie doprowadziłoby do dokonania ustaleń takich, jakich oczekiwał obrońca, one również opierałyby się na ocenie depozycji osób uczestniczących w czynności. Pomija jednakże skarżący nader ważny element, funkcjonariusze Policji podążali bezpośrednio za samochodem, który uprzednio opisany został przez anonimowego rozmówcę, jako pojazd, którym poruszał się będzie nietrzeźwy kierowca.

Weryfikacja podanych danych, pozwoliła na ustalenie osoby, na którą pojazd był wówczas zarejestrowany i był to właśnie oskarżony. Kiedy tę okoliczność powiąże się z tym, że funkcjonariusze Ł. P. i J. M. taki samochód właśnie widzieli, a w nim tylko jedną osobę, która uciekała przed nimi i pozostawiła ów pojazd z włączonymi światłami, a sama wbiegła do budynku, to wyprowadzenie wniosku, że był to J. J., który – jak się okazało – był w stanie nietrzeźwości, jest logiczną konsekwencją racjonalnej oceny poszczególnych dowodów.

Próba podważenia tych konstatacji sądu meriti jest nie tylko nieskuteczna, ale i pozbawiona racjonalnych podstaw. Nie sposób bowiem dać wiarę czy to wyjaśnieniom oskarżonego, czy zeznaniom jego żony, które są wewnętrznie i zewnętrznie sprzeczne, nawet z linią obrony J. J.choćby w kwestii tego czy i kto z samochodu tego korzystał i pozostawił włączone światła. Z tego też względu uznanie przez sąd rejonowy, że J. J.18 maja 2017r. był wówczas w stanie nietrzeźwości oraz, że prowadził samochód S. (...) i to za nim jechali Ł.

P. i J. M., jest w pełni uzasadnione. Argumenty sądu są przekonywujące i co istotne, sam skarżący de facto nie jest w stanie ich skutecznie podważyć, o czym przekonuje drugi z zarzutów, tj. rażącej surowości kary. Niemniej i ten zarzut jest chybiony, a to z uwagi na brzmienie art. 69§1 k.k. w wersji obowiązującej zarówno w dacie czynu, jak i orzekania. Dobrodziejstwa warunkowego zawieszenia kary nie można stosować wobec sprawcy, który w czasie popełnienia przestępstwa był skazany na karę pozbawienia wolności. Z karty karnej J.

J.wynika zaś, że był uprzednio karany na karę 12 lat pozbawienia wolności (k.

13) a do zatarcia skazania nie doszło. Tym samym nie spełniony został podstawowy warunek formalny, który uprawniałby do stosowania środka probacji. Z tego też względu przeprowadzenie wywiadu środowiskowego, jak o to wnosił apelujący, nie miało znaczenia dla oceny tego, czy wobec J. J.można przyjąć pozytywną prognozę kryminologiczną. Kiedy zaś uwzględni się ujawnione okoliczności, w jakich doszło do popełnienia przestępstwa przez oskarżonego to w żadnym razie nie można uznać, że wymierzona kara 10 miesięcy pozbawienia wolności jest rażąco surowa i niewspółmierna do stopnia społecznej szkodliwości czynu, którego J.

J.się dopuścił. Stanowisko sądu meriti jest w tym zakresie przekonywujące i sąd odwoławczy w pełni je podziela. Z tych też względów zaskarżony wyrok utrzymany został w mocy. Z uwagi na wynik postępowania odwoławczego, brzemiennie art. 636§1 k.p.k. orzeczono o kosztach sądowych związanych z tym postępowaniem i obciążono nimi oskarżonego, w tym na podstawie art. 8 w związku z art. 2 ust. 1 pkt 3 Ustawy z dnia 23.06.1973r. o opłatach w sprawach karnych (Dz.U z 1983r. Nr 49, poz. 223 ze zm.) wymierzono mu opłatę w kwocie 180 złotych.