Legislator Case Law & Legislation
II K 441/17 AI generated

II K 441/17 · Sąd powszechny

Case Number II K 441/17
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome SENTENCE

Legislator summary

AI generated

Po przeprowadzeniu postępowania dowodowego Sąd ustalił następujący stan faktyczny: W dniu 15 października 2017r. M. C. przebywał w swoim mieszkaniu znajdującym się na parterze budynku przy ul. (...) w G.. Około godz. 15:00 słysząc głośne przekleństwa i wyzwiska mężczyzn dochodzące z zewnątrz postanowił wyjść i zwrócić im uwagę na niestosowne zachowanie. Kiedy otworzył drzwi wejściowe swego mieszkania zobaczył mężczyznę oddającego mocz przy tych drzwiach. Mężczyzną tym był B. G.. M. C. zwrócił mu uwagę pytając retorycznie co on robi, na co ten zaczął wyzywać go słowami obraźliwymi.

Legislator headnote

AI generated

II K 441/17 · Sąd powszechny: w dniu 15 października 2017r. w G. kopnął M. C. nogą w twarz, czym spowodował obrażenia w postaci złamania kości nosa bez przemieszczenia odłamów naruszające czynności narządów ciała na okres poniżej siedmiu dni. Zachowaniem tym wyczerpał on znamiona przestępstwa z art. 157§2 kk. Zaznaczyć należy, iż czyn oskarżonego wobec pokrzywdzonego M. C. stanowił występek o charakterze chuligańskim, albowiem dopuścił się go publicznie i z oczywiście błahego powodu, okazując przez to rażące lekceważenie porządku prawnego.

Keywords

AI generated
attempted simple bodily injury time of offence in flagrante delicto insult bodily harm whiplash injury causality
AI generated
VIII K 515/19
W dniu 18 kwietnia 2019 roku M.
II K 446/23
Sygn. akt II K 446/23 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 01 lipca 2024 roku Sąd Rejonowy w Giżycku w II Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący – sędzia Katarzyna Garbarczyk Protokolant – sekr. sąd. Anna Rogojsza w obecności Prokuratora Prokuratury Rejonowej w G.- ----------- po rozpoznaniu w dniach: 11.04.2024 roku i 17.06.2024 roku sprawy K. K. ur. (...) w C. syna G. i A. zd. S. oskarżonego o to, że: W dniu 29 kwietnia 2023 roku w G. podając się za (...) wdarł się do mieszkania przy ul. (...) należącego do C. D. (1) i wbrew żądaniu wymienionej udał się do pokoju pokrzywdzonego G. D., którego uderzał pięściami w głowę i po ciele w wyniku czego wymieniony doznał obrażeń ciała w postaci stłuczenia łokcia i powierzchniowego urazu nadgarstka i ręki prawej, które to spowodowały naruszenie czynności narządu ciała lub rozstrój zdrowia trwający nie dłużej nić 7 dni tj. o czyn z art. 193 kk w zb. z art. 157§2 kk w zw. art. 11§2 kk 1. Oskarżonego K. K. uznaje za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu i za to na podstawie art. 193 kk w zb. z art. 157§2 kk w zw. art. 11§2 kk skazuje oskarżonego, zaś na podstawie art. 157§2 kk w zw. z art. 11§3 kk wymierza oskarżonemu karę 4 (cztery) miesięcy pozbawienia wolności. 2. Zwalnia oskarżonego od ponoszenia opłaty i pozostałych kosztów sądowych. WZÓR FORMULARZA UZASADNIENIA WYROKU SĄDU PIERWSZEJ INSTANCJI, TYM WYROKU NAKAZOWEGO (UK 1) UZASADNIENIE Formularz UK 1 Sygnatura akt IIK 446/23 Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k. albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza. 1. USTALENIE FAKTÓW 1.1. Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) 1. K. K. I. W dniu 29 kwietnia 2023 roku w G. podając się za (...) wdarł się do mieszkania przy ul. (...) należącego do C. D. (1) i wbrew żądaniu wymienionej udał się do pokoju pokrzywdzonego G. D., którego uderzał pięściami w głowę i po ciele w wyniku czego wymieniony doznał obrażeń ciała w postaci stłuczenia łokcia i powierzchniowego urazu nadgarstka i ręki prawej, które to spowodowały naruszenie czynności narządu ciała lub rozstrój zdrowia trwający nie dłużej nić 7 dni tj. czyn z art. 193 kk w zb. z art. 157§2 kk w zw. art. 11§2 kk Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione Dowód Numer karty I. 1. Oskarżony w dniu 29 kwietnia 2023 roku w G. podając się za (...) wdarł się do mieszkania przy ul. (...) należącego do C. D. (1) i wbrew żądaniu wymienionej udał się do pokoju pokrzywdzonego G. D., którego uderzał pięściami w głowę i po ciele. 2. W wyniku agresji oskarżonego wobec G. D., pokrzywdzony ten doznał obrażeń ciała w postaci stłuczenia łokcia i powierzchniowego urazu nadgarstka i ręki prawej, które to spowodowały naruszenie czynności narządu ciała lub rozstrój zdrowia trwający nie dłużej nić 7 dni. - częściowo wyjaśnienia oskarżonego - częściowo zeznania J. P. - zeznania C. D. (2) - zeznania G. D. - zeznania K. D. - zeznania M. M. - materiał poglądowy dotyczacy uszkodzeń drzwi - zeznania G. D. - protokół oględzin wraz z płytą - dokumentacja medyczna - opinia k. 98v, 59-60 k. 99, 22 k. 105v, 2-3, k. 105v, 10-11 k. 106: k. 19-20 k. 43-44 k. 53 k. 105v, 10-11 k. 16-17, 18 k. 27, 32, 33 k. 45-48 1.2. Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) --------------------- Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione Dowód Numer karty -------------------------- 2. OCENA DOWODÓW 2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu I. 1 I.2 - częściowo wyjaśnienia oskarżonego - częściowo zeznania J. P. - zeznania C. D. (2), zeznania G. D., K. D., zeznania M. M. - materiał poglądowy dotyczacy uszkodzeń drzwi - zeznania G. D. - protokół oględzin wraz z płytą - dokumentacja medyczna - opinia - w części, w jakiej potwierdza, że w nocy, w dniu zdarzenia przyszedł do mieszkania C. D. (2), wiedząc, że jest tu jego narzeczona z G. D., że zastał kobietę w samej bieliźnie, w dwuznacznej sytuacji, że kobieta nie był wówczas trzeźwa, jak przyznał "prawie nie kontaktowała", że doszło do szarpaniny z pokrzywdzonym - znajdują swoje potwierdzenie w pozostałych dowodach - brak podstaw, by w tej części odmówić wiary temu dowodowi - w części, w jakiej potwierdza, że w dniu zdarzenia oskarżony przyszedł do mieszkania C. D. (2), gdzie była świadek wraz z pokrzywdzonym, że doszło do szarpaniny oskarżonego z pokrzywdzonym - znajdują swoje potwierdzenie w pozostałych dowodach - brak podstaw, by w tej części odmówić wiary temu dowodowi - dowody spójne, logiczne, korespodnują ze sobą i wzajemnie się uzupełniają, - tworzą jasny obraz sytuacji, logiczny ciąg zdarzeń, w tym przy uwzględnieniu motywacji, jaka towarzyszyła oskarżonemu, kiedy szedł do mieszkania pokrzywdzonej- a wynikającej wprost z wyjaśnień oskarżonego - oskarżony w nocy idzie do mieszkania pokrzywdzonej, wiedząc, że jest tam jego narzeczona wraz z G. D., przy czym mężczyźni nie pozostają w dobrych relacjach - oskarżony jest zdeterminowany, jest zniecierpliwiony długą nieobecnością narzeczonej, by wejść do mieszkania - podaje się za policję, szarpie za drzwi do pokoju, albowiem pokrzywdzony nie chce go wpuścić do środka, gdzie jest z J. P., drzwi ulegają uszkodzeniu, po czym oskarżony kieruje swoją agresję m. in. wobec pokrzywdzonego - podkreślić należy, że to oskarżony szukał konfronatacji z pokrzywdzonym, skoro wdarł się do pokoju uszkadzając drzwi, a nie chciał tej konfrontacji G. D., który nie chciał oskarżonego wpuścić do pokoju - wystraszona C. D. (2) dzwoni po policje, relacjonuje jej przebieg zdarzenia, przedstawia go także K. D. - o określonym stanie emocjonalnym oskarżonego, który niejako wpisuje się z serię wypadków opisanych przez w/w świadkow, świadczy późniejsze agresywne zachowanie oskarżonego wobec policji, która zmuszona była zastosować wobec niego środki przymusu bezpośredniego - podkreślić należy, że za wyjątkiem C. D. (2), bezpośredni świadkowie zdarzenia tj. J. P. i G. D. znajdowali się pod wpływem alkoholu, co powodowało, że nie pamiętali dokładnie przebiegu zarzenia, a co Sąd miał na uwadze przy ocenie zeznań w/w świadków - potwierdza okoliczności niesporne- uszkodzenia drzwi na skutek szarpania nimi przez oskarżonego i pokrzywdzonego - opisał doznane obrażenia i mechanizm ich powstania, a co korespondowało z zebraną dokumentacją medyczną oraz wnioskami opnii - dowody wzajemnie się uzupełniajace, zbieżne - brak podstaw, by podważać ich wiarygodność - koresponduje z zeznaniami pokrzywdzonego i uzupełnia je - czynność oględzin przeprowadzona przez uprawniony organ - dowód niekwestionowany przez strony - koresponduje z zeznaniami pokrzywdzonego i uzupełnia je - sporządzona uprawnionego specjalistę - dowód niekwestionowany przez strony - sporządzona przez specjalistę - niekwestionowana przez strony - koresponduje z zeznaniami pokrzywdzonego - oparta na niekwestionowanej dokumentacji medycznej - pełna, jasna, jednoznaczna - zasługuje na akceptację Sądu 2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu I. 1 - częściowo wyjaśnienia oskarżonego - częściowo zeznania J. P. - Sąd nie dał wiary wyjaśnieniom oskarżonego, w których nie przyznaje się do winy, uznając wyjaśnienia te za niezgodne z prawdą, przyjętą przez oskarżonego linię obrony, która ma służyć uniknięciu odpowiedzialności karnej - wyjaśnienia te pozostają odosobione w świetle zebranych dowodów, jakim Sąd nadał walor wiarygodności - wyjaśnienia nielogiczne, nieprzekonywujące, nie znajdujące oparcia w okolicznościch sprawy - z jednej strony oskarżony twierdzi, że to pokrzywdzony wykazywał się agresją, a on się tylko przed nią bronił z drugiej potwierdza, że pokrzywdzony nie chiał go wpuścić do pokoju, trzymając drzwi - oskarżony zniecierpliwiony długą nieobecnością swojej narzeczonej J. P., idzie po nią - w nocy - do mieszkania C. D. (2), podając się za policjanta, gdzie z kobietą przebywa G. D. - mężczyźni nie pozostają w dobrych relacjach - oskarżony na pewno jest zdeterminowany, by wejść do mieszkania, o czym świadczy nie tylko powód, z jakiego tam idzie, czas, w jakim się tam udaje, ale także okoliczności sprawy - szarpie za drzwi do pokoju, gdzie jest pokrzywdzony z kobietą, aż drzwi ulegają uszkodzeniu, widzi narzeczoną w samej bieliźnie, w dwuznacznej sytaucji, kobieta jest pod wpływem alkoholu, - trudno uznać, że w tych okolicznościach zachowuje spokój, więcej - niejako logicznym jest, że na zastany widok kieruje swoją agresję m. in. wobec pokrzywdzonego - to oskarżony szukał konfronatacji z pokrzywdzonym, skoro wdarł się do pokoju uszkadzając drzwi, a nie chciał tej konfrontacji G. D., który nie chciał oskarżonego wpuścić do pokoju - o określonym stanie emocjonalnym oskarżonego świadczy także jego późniejsze agresywne zachowanie wobec policji, która zmuszona była zastosować wobec niego środki przymusu bezpośredniego - trudno oprzeć się wrażeniu, że świadek chciała nie tylko przedstawić swoje zachowanie w jak najlepszym świetle, ale także opisać zachowanie oskarżonego w taki sposób, by uwolnić go od odpowiedzalności karnej, a całą winą obciążyć pokrzywdzonego - świadek miała niejako interes w tym, by w określony sposób przedstwiać okoliczności zdarzenia- raz, że jest narzeczoną oskarżonego, z którym planuje ślub, dwa- to świadek była powodem całego zajścia - świadek z jednej strony w swoich zeznaniach co do zasady chciała wesprzeć wersję zdarzenia lansowaną przez oskarżonego, jednak nie sposób nie zauważyć, że zaprzeczała faktom wynikającym nawet z jego wyjaśnieneń - z jednej strony twierdziła, że to pokrzywdzony był agresywny wobec spokojnego oskarżonego, z drugiej potwierdziła, że pokrzywdzony nie chciał wpuścić oskarżonego do pokoju, w którym z nim była i trzymał za drzwi - takie zeznania są nielogiczne - a zważywszy, że świadek była pod znaczym działaniem co najmniej alkohlu - a co wynika z wyjaśnień oskarżonego - niewątpliwie miała "luki w pamięcie" co też sama przyznała - z tych też względów Sąd sceptycznie odniósł się co zeznań tego świadka w części, w jakiej pozostają one sprzeczne z dowodami, jakim Sąd nadał walor wiarygodności 3. PODSTAWA PRAWNA WYROKU Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Oskarżony 3.1. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem 1. K. K. Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej art. 193 kk - oskarżony w dniu 29 kwietnia 2023 roku wdarł się do mieszkania należącego do C. D. (1) i wbrew żądaniu wymienionej udał się do wnętrza mieszkania. art. 157§2 kk - oskarżony w dniu 29 kwietnia 2023 r. uderzał G. D. pięściami w głowę i po ciele w wyniku czego wymieniony doznał obrażeń ciała w postaci stłuczenia łokcia i powierzchniowego urazu nadgarstka i ręki prawej, które to spowodowały naruszenie czynności narządu ciała lub rozstrój zdrowia trwający nie dłużej nić 7 dni. art. 11 § 2 kk- jeżeli czyn wyczerpuje znamiona określone w dwóch albo więcej przepisach ustawy karnej, sąd skazuje za jedno przestępstwo na podstawie wszystkich zbiegających się przepisów. Wina umyśna oskarżonego, w świetle okoliczności sprawy- nie budzi wątpliwości. Pokrzywdzona w sposób jasny i kategoryczny oświadczała oskarżonemu, by opuścił jej mieszkanie, by nie wchodził do pokoju- oskarżony nie zważając jednak na to, udal się do pokoju pokrzywdzonego, stosując przy tym siłę- szarpiąc za drzwi. Oskarżony stosujac przemoc fizyczną wobec pokrzywdzonego w postaci uderzania go pięściami po głowie i całym ciele - musiał sobie zdawać sprawę, że swoim zachowaniem spowoduje u pokrzywdzonego obrażenia ciała. 3.2. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania niezgodna z zarzutem --------------- Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej --------------- 3.3. Warunkowe umorzeniepostępowania --------------- Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania ------------------ 3.4. Umorzenie postępowania -------------------- Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania ---------- 3.5. Uniewinnienie ------------------ Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia ---------------- 4. KARY, ŚRODKI KARNE, PRZEPADEK, ŚRODKI KOMPENSACYJNEI ŚRODKI ZWIĄZANE Z PODDANIEM SPRAWCY PRÓBIE Oskarżony Punkt rozstrzygnięciaz wyroku Punkt z wyroku odnoszący siędo przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności K. K. 1. I. - oskarżony wdarł się do mieszkania pokrzywdzonej, tym samym gwałcąc jej prawo do spokojnego zamieszkiwania, wolnego od zakłóceń, naruszając jedno z podstawowych praw pokrzywdzonej tj. prawo do decydowania o tym, kto może przebywać w miejscach, w których pokrzywdzona jest gospodarzem. W czasach współczesnych prawo do prywatności, w tym do poszanowania nienaruszalności mieszkania, zostało uznane za jedno z podstawowych praw człowieka, przyrodzone i przysługujące wszystkim ludziom. Znalazło to wyraz m.in. w art. 17 MPPOiP, zgodnie z którym "nikt nie może być narażony na samowolne wkraczanie w jego życie prywatne, rodzinne, domowe" i "każdy jest uprawniony do ochrony prawnej przed takim wkraczaniem lub atakami". Zgodnie zaś z art. 8 EKPC każdy ma prawo do poszanowania m.in. swojego mieszkania - podkreślić należy, że pokrzywdzona- starsza kobieta - nie stanowiła żadnego zagrożenia dla oskarżonego, nie prowokowała go, stąd też naruszenie przez oskarżonego miru domowego pokrzywdzonej jawi się jako zachowanie tym bardziej godne potępienia, zwłaszcza, że oskarżony uciekł się do podstępu, by pokrzywdziona wpuściła go do wnętrza budynku - okoliczności zajścia każą przyjąć, że sprawca jest osobą nieobliczalną, agresywną, a jego zachowanie – nieprzewidywalne - brutalność oskarżonego mogła doprowadzić do o wiele bardziej poważnych obrażeń pokrzywdzonego - okoliczność obciążąjąca - wielokrotna karalność oskarżonego- wszystkie popełnione przez niego przestępstwa miały charakter umyślny 5. INNE ROZSTRZYGNIĘCIA ZAWARTE W WYROKU Oskarżony Punkt rozstrzygnięciaz wyroku Punkt z wyrokuodnoszący siędo przypisanegoczynu Przytoczyć okoliczności ------------------- 6. INNE ZAGADNIENIA W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia, a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę ------------------------- 7. KOSZTY PROCESU Punkt rozstrzygnięciaz wyroku Przytoczyć okoliczności 2. O kosztach rozstrzygnięto w oparciu o postanowienia art. 624§1 kpk. 8. PODPIS
II K 594/17
W nocy z 12 na 13 sierpnia 2017 roku w miejscowości S.
II K 399/19
Sygn. akt II K 399/19 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 15 stycznia 2020 r. Sąd Rejonowy w Giżycku w II Wydziale Karnym w składzie: 1.Przewodniczący – SSR Lidia Merska Protokolant – sekr. Anna Rogojsza w obecności Prokuratora Prokuratury Rejonowej w G.- ----------- po rozpoznaniu w dniu 15 stycznia 2020 roku na rozprawie sprawy 1. D. C. urodz. (...) w G. syna Z. i E. zd. K. oskarżonego o to, że: W dniu 23 maja 2019 roku w miejscowości K. gmina M., uderzając D. M. nożem w okolice ramienia prawego spowodował u niego obrażenia ciała w postaci rany kłutej ramienia prawego, penetrującej do boku z uszkodzeniem mięśni, rana wlotowa długości około 3 cm w 1/2 bocznej ramienia, rana wylotowa 1/3 przyśrodkowa ramienia, czym doprowadził do naruszenia czynności narządów ciała na okres powyżej dni 7 tj. o czyn z art. 157§1 kk 2. P. Z. urodz. (...) w G. syna J. i M. zd. K. oskarżonego o to, że: W dniu 23 maja 2019 roku w miejscowości K. W. gmina M. po uprzednim wyważeniu zamkniętych drzwi wejściowych wdarł się do domu mieszkalnego zajmowanego przez D. M. tj. o czyn z art. 193 kk 1. Oskarżonego D. C. uznaje za winnego popełnienia czynu zarzucanego mu aktem oskarżenia i za to na podstawie art. 157§1kk skazuje go na karę 6 (sześć) miesięcy pozbawienia wolności. 2. Oskarżonego P. Z. uznaje za winnego popełnienia czynu zarzucanego mu aktem oskarżenia i za to na podstawie art. 193 kk w zw. z art. 33§1 i 3 kk skazuje go na karę grzywny w wymiarze 50 (pięćdziesiąt) stawek dziennych, przy przyjęciu, iż wysokość jednej stawki dziennej równa jest kwocie 30 (trzydzieści) złotych. 3. Na podstawie art. 46§1 kk zobowiązuje oskarżonego D. C. do naprawienia szkody wyrządzonej zarzucanym mu przestępstwem w całości poprzez zapłatę na rzecz pokrzywdzonego D. M. kwoty 3000,00 (trzy tysiące) złotych. 4. Na podstawie art. 46§1kk orzeka wobec oskarżonego P. Z. środek kompensacyjny w postaci zadośćuczynienia na rzecz pokrzywdzonego D. M. w kwocie 2000,00 (dwa tysiące) złotych. 5. Zasądza od oskarżonego D. C. na rzecz Skarbu Państwa kwotę 120,00 (sto dwadzieścia) złotych tytułem opłaty i pozostałe koszty sądowe w kwocie 220,00 złotych. 6. Zasądza od oskarżonego P. Z. na rzecz Skarbu Państwa kwotę 150,00 (sto pięćdziesiąt) złotych tytułem opłaty i pozostałe koszty sądowe w kwocie 50,00 złotych. UZASADNIENIE Formularz UK 1 Sygnatura akt IIK 399/19 Je ż eli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niekt ó rych czyn ó w lub niekt ó rych oskar ż onych, s ą d mo ż e ograniczy ć uzasadnienie do cz ęś ci wyroku obj ę tych wnioskiem. Je ż eli wyrok zosta ł wydany w trybie art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k. albo je ż eli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygni ę cie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, s ą d mo ż e ograniczy ć uzasadnienie do informacji zawartych w cz ęś ciach 3–8 formularza. 1.USTALENIE FAKTÓW Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) 1.1.1. D. C. punkt 1 wyroku Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione Dowód Numer karty Oskarżony D. C. : w dniu 23 maja 2019r w miejscowości K. gmina M. uderzył D. M. nożem w okolice ramienia prawego i spowodował u niego obrażenia ciała w postaci rany kłutej ramienia prawego, penetrującej do boku z uszkodzeniem mięśni, ranę wlotową długości 3 cm w 1/2 bocznej ramienia, ranę wylotową 1/3 przyśrodkową ramienia, czym doprowadził do naruszenia czynności narządów ciała u D. M. na okres powyżej 7 dni - zeznania pokrzywdzonego D. M. k. 89v - zeznania A. Z. k. 89v - 90 - zeznania W. M. (1) k. 90 - 90v - zeznania W. M. (2) k. 90v opinia biegłego k. 26 dokumentacja medyczna k. 7, 8 zwolnienie lekarskie k. 9 1.1.2. P. Z. punkt 2 wyroku Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione Dowód Numer karty Oskarżony P. Z. w dniu 23 maja 2019r w miejscowości K. gmina M. po uprzednim wyważeniu zamkniętych drzwi wejściowych wdarł się do domu mieszkalnego zajmowanego przez D. M. zeznania pokrzywdzonego D. M. k. 89v zeznania A. Z. k. 89v - 90 - zeznania W. M. (1) k. 90 - 90v Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) 1.2.1. D. C. art. 157 par. 1 kk Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione Dowód Numer karty nieobecność oskarżonego ma miejscu zdarzenia wyjaśnienia oskarżonego k. 88v - 89 1.2.2. P. Z. art. 193 kk Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione Dowód Numer karty oskarżony nie wtargnął do domu pokrzywdzonego wyjaśnienia oskarżonego k. 88v. 1.OCena DOWOdów 1.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu 1. zeznania D. M. - zaatakowany w domu, w którym mieszka wraz z narzeczoną, dzieckiem i rodzicami, - nie był pod wpływem alkoholu, zdarzenie było nad ranem, wcześniej spał w domu, - znał napastników i ich rozpoznał, od razu wskazał na sprawców. - składał zeznania będąc pouczonym w trybie art. 233 kk zeznania W. M. (1) - cały czas był obecny przy synu, obserwował to co się działo, - rozpoznał napastników, znał ich wcześniej - aktywnie bronił domu przez najściem oskarżonego P. Z. - wypchnął z korytarza oskarżonego kiedy ten kopnięciem wyłamał drzwi wejściowe - widział moment zaatakowania syna D. M. nożem - barykadował własnym ciałem drzwi wejściowe po zaatakowaniu syna, tak żeby sprawcy nie mogli wejść ponownie do środka - pouczony o treści art. 233kk zeznania A. Z. widziała kto podjechał pod dom, moment jak oskarżony D. C. brał ze stołu nóż - rozpoznała obu oskarżonych jak stali w drzwiach - pouczona o odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych zeznań - art. 233kk zeznania W. D. - rozpoznała napastników na sali rozpraw - opisała nóż, którym został zaatakowany jej syn - pouczona o treści art. 233kk opinia biegłego - ocena doznanych obrażeń ciała przez pokrzywdzonego - opinia wiarygodna i poparta doświadczeniem i wiedzą biegłego 1.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu 1.1 i 1.2. wyjaśnienia oskarżonych - wyjaśnieniom oskarżonych przeczą dowody w postaci zeznań wszystkich świadków - bliskich pokrzywdzonego oraz samego pokrzywdzonego. - oskarżeni byli pod wpływem alkoholu, relacjonując to zdarzenie umniejszali swoją rolę, a wręcz zaprzeczali swojemu udziałowi - oskarżony D. C. zeznania świadka G. C. k. 90v świadek niczego nie pamięta, był pod wpływem alkoholu, spał w samochodzie spokrewniony z oskarżonym D. C. 1.PODSTAWA PRAWNA WYROKU Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Oskarżony ☒ 1.3. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem 1. D. C. Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej zachowanie oskarżonego wyczerpało znamiona przestępstwa z art. 157par 1 kk - naruszenie czynności narządów ciała na okres powyżej 7 dni ☒ 1.4. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania niezgodna z zarzutem 2. P. Z. Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej zachowanie oskarżonego naruszyło mir domowy, wdarł się do domu wyważając zamknięte drzwi wejściowe ☐ 1.5. Warunkowe umorzenie postępowania Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania ☐ 1.6. Umorzenie postępowania Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania ☐ 1.7. Uniewinnienie Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia 1.KARY, Środki Karne, PRzepadek, Środki Kompensacyjne i środki związane z poddaniem sprawcy próbie Oskarżony Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności D. C. 1. 1. - okoliczności obciążające: - uprzednie skazania k. 54 - przestępstwa przeciwko mieniu i orzekane kary pozbawienia wolności; - wysoki stopień społecznej szkodliwości czynu - zranienie pokrzywdzonego w jego domu, przy wykorzystaniu noża kuchennego, który do niego należał; spowodowanie długotrwałych dolegliwości i bólu - wywołanie awantury zupełnie bez przyczyny i powodu w miejscu prywatnym, w którym pokrzywdzony powinien czuć się bezpiecznym - wywołanie uczucia strachu również u innych domowników - okoliczności łagodzące - brak uprzednich skazań za czyny przeciwko zdrowiu i życiu. Wymiar kary pozbawienia wolności adekwatny do stopnia zawinienia - czyn popełniony umyślnie w zamiarze bezpośrednim, - oskarżony wykorzystał leżący nóż i zaatakował pokrzywdzonego zupełnie bez powodu w jego miejscu zamieszkania D. C. 3. 1. obwiązek naprawienia szkody na rzecz pokrzywdzonego w wysokości 3 tys. zł - - oskarżony spowodował znaczny rozstrój zdrowia, pokrzywdzony nie mógł pracować zawodowo i przebywał na zwolnieniu lekarskim, poniósł koszty związane z wizytami u lekarzy, pielęgnacją rany i stosowanych leków P. Z. 2 2 okoliczności obciążające: - pokonanie przeszkody - wyważenie zamkniętych drzwi siłą, nierespektowanie wydanego mu zakazu wejścia do domu, - ułatwienie dostania się do domu oskarżonemu D. C. - wysoki stopień społecznej szkodliwości poprzez pozbawienie pokrzywdzonego i jego bliskich poczucia bezpieczeństwa we własnym domu. - uprzednie skazania k. 56 okoliczności łagodzące: - nie karany za przestępstwa przeciwko wolności Wymiar kary grzywny adekwatny do stopnia zawinienia i społecznej szkodliwości czynu - popełniony umyślnie w zamiarze bezpośrednim. Oskarżony pracuje na stałe, osiąga dochód umożliwiający uiszczenie kary grzywny. P. Z. 4 2 oskarżony wyrządził swoim czynem krzywdę pokrzywdzonemu, umożliwił atak drugiego napastnika, chociaż nie działał z nim w porozumieniu; kwota 2 tys. zł zadośćuczynienia rekompensuje pokrzywdzonemu poniesioną krzywdę 1.1Inne ROZSTRZYGNIĘCIA ZAwarte w WYROKU Oskarżony Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności 1.6. inne zagadnienia W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia, a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosowa ł określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę 1.KOszty procesu Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności 5. Oskarżony D. C. obciążony kosztami postępowania - art. 626par 1 kpk - koszt opinii biegłego, danych o karalności, ryczałt za doręczenie korespondencji oraz art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o opłatach w sprawach karnych - opłata w wysokości 120,00zł. 6. Oskarżony P. Z. obciążony kosztami postępowania - art. 626par 1 kpk - koszt danych o karalności, ryczałt za doręczenie korespondencji oraz art. 3 ust. 1 ustawy o opłatach w sprawach karnych - opłata w wysokości 120,00zł. 1.1Podpis
II K 650/15
W nocy z dnia 11 na 12 lipca 2015r.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt II K 441/17

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 21 czerwca 2018 roku Sąd Rejonowy w Giżycku w II Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący – SSR Elżbieta Domagalska Protokolant – p.o. sekr. Sylwia Laskowska, st. sekr. sąd. Urszula Ekstowicz, sekr. Anna Rogojsza w obecności Asesora Prokuratury Rejonowej w G.Sebastiana Pilch po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21.03.2018 r., 16.04.2018r., 15.05.2018r., 13.06.2018r. sprawy B. G. syna J. i M. z d. G. ur. (...) w G. oskarżonego o to, że: W dniu 15 października 2017 roku w miejscowości G. działając publicznie i z oczywiście błahego powodu okazując w ten sposób rażące lekceważenie porządku prawnego kopnął M.

C. nogą w twarz, czym spowodował obrażenia w postaci złamania kości nosa bez przemieszczenia naruszających czynności narządów ciała na okres poniżej siedmiu dni, tj. o czyn z art. 157§2 kk w zw. z art. 57a§1 kk 1. Oskarżonego B. G. uznaje za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu z tym, że złamanie kości nosa było bez przemieszczenia odłamów i za to na podstawie art. 157§2 kk w zw. z art. 57a§1 kk w zw. z art. 34§1, §1a pkt 1 kk i art. 35§1 kk skazuje go na karę 10 (dziesięć) miesięcy ograniczenia wolności z obowiązkiem wykonywania nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 24 (dwadzieścia cztery) godzin w stosunku miesięcznym.

2. Na podstawie art. 46§1 kk zasądza od oskarżonego B. G. na rzecz pokrzywdzonego M. C. tytułem zadośćuczynienia za doznaną krzywdę kwotę 3.000 (trzy tysiące) złotych.

3. Na podstawie art. 627 kpk zasądza od oskarżonego B. G. na rzecz oskarżyciela posiłkowego M. C. kwotę 3.200 (trzy tysiące dwieście) złotych tytułem poniesionych wydatków związanych z ustanowieniem pełnomocnika.

4. Na podstawie art. 624§1 kpk i art. 17 ust. 1 ustawy z dnia 23.06.1973r. o opłatach w sprawach karnych (t.j. Dz. U. Nr 49 poz. 223 z 1983r. z późn. zm.) zwalnia oskarżonego od obowiązku uiszczenia opłaty i pozostałych kosztów sądowych. Sygn. akt II K 441/17

UZASADNIENIE

Po przeprowadzeniu postępowania dowodowego Sąd ustalił następujący stan faktyczny: W dniu 15 października 2017r. M. C. przebywał w swoim mieszkaniu znajdującym się na parterze budynku przy ul. (...) w G.. Około godz. 15:00 słysząc głośne przekleństwa i wyzwiska mężczyzn dochodzące z zewnątrz postanowił wyjść i zwrócić im uwagę na niestosowne zachowanie. Kiedy otworzył drzwi wejściowe swego mieszkania zobaczył mężczyznę oddającego mocz przy tych drzwiach. Mężczyzną tym był B. G.. M. C. zwrócił mu uwagę pytając retorycznie co on robi, na co ten zaczął wyzywać go słowami obraźliwymi.

M. C. wszedł wówczas do domu po telefon i trzymając go w ręku krzyknął w kierunku B. G. oddalającego się wraz z towarzyszącym mu R. H., że zadzwoni na Policję, bo tak nie może być. Nie miał on zamiaru dzwonić na Policję, ale miał nadzieję, że w ten sposób nastraszy B. G. i nie będzie w przyszłości dochodziło już do takich sytuacji. M. C. widząc oddalających się mężczyzn wrócił do domu, skąd wziął worek ze śmieciami i ruszył do śmietnika, by je wyrzucić. B. G. widząc go zaczął go wyzywać słowami wulgarnymi i ruszył w jego kierunku, a następnie go pchnął ręką, wskutek czego popchnięty M.

C. zachwiał się na nogach i przyklęknął. Wówczas B. G. kopnął M. C. nogą w twarz. Po tym kopnięciu M. C. chwycił za nogi B. G. wskutek czego ten się przewrócił, zaś M. C. przytrzymywał go leżącego mając nadzieję, że ktoś pomoże mu go zatrzymać. Wówczas B. G. krzyknął do swego kolegi, by mu pomógł na co R. H. ściągnął z leżącego na ziemi B. G. M. C. i następnie obaj z B. G. zaczęli się oddalać, a M. C. zadzwonił na Policję. B. G. kopiąc M. C. nogą w twarz spowodował u niego obrażenia ciała w postaci złamania kości nosa bez przemieszczenia odłamów naruszające czynności narządów ciała na okres poniżej siedmiu dni.

B. G. nie był wcześniej karany za przestępstwa. Powyższy stan faktyczny ustalono w oparciu o zeznania świadka M. C. k.63-64, 5-6, M. M. (2) k.70-70v, kserokopię karty informacyjnej Szpitalnego Oddziału Ratunkowego w G. k.9, opinię biegłego z zakresu medycyny k.16-17, informację z KRK k.43. Oskarżony B. G. składając wyjaśnienia w postępowaniu przygotowawczym przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu (k.25-26). Podał, iż M. C. go przewrócił i się szarpali, przy czym M. C. wpychał mu palce do oczu i kiedy R. H. ściągnął pokrzywdzonego z niego to wówczas go kopnął.

Na rozprawie twierdził, iż przyznaje się do popełnienia zarzucanego mu czynu jedynie częściowo (k.62v, 73v). Wyjaśnił, że kiedy oddawał mocz to M. C. wyskoczył ze swego mieszkania i zaczął się awanturować, krzyczał i wyzywał go, a następnie ruszył za nim, więc oskarżony go odepchnął. Wówczas pokrzywdzony doskoczył do niego po raz drugi, przewrócił go na ziemię i próbował zadawać uderzenia, ale oskarżony się bronił. Kiedy M. C. wpychał mu palce do oczu to się przestraszył i zawołał na pomoc kolegę, a później, gdy już wstał z ziemi to z tego strachu kopnął M.

C. w twarz, ale nie było to mocne kopnięcie. Utrzymywał, iż nie doszłoby do tej sytuacji, gdyby nie agresja pokrzywdzonego. Ostatecznie przyznał się do tego, że kopnął w twarz M. C. powodując u niego złamanie kości nosa i temu twierdzeniu Sąd dał wiarę, bowiem pozostaje ono w zgodzie z wiarygodnymi zeznaniami świadka M. C. i koresponduje z innymi dowodami. Z tych samych powodów przyjęto za prawdziwe wyjaśnienia oskarżonego co do faktu oddawania przez niego moczu, przewróceniu go na ziemię przez pokrzywdzonego i przyjściu R.

H. z pomocą oskarżonemu. W pozostałej części relacje oskarżonego w ocenie Sądu były nieprawdziwe i zostały złożone na potrzeby przyjętej linii obrony. Z zeznań świadka M. C. wynika, że kiedy otworzył drzwi swojego mieszkania zastał przed nimi oskarżonego oddającego mocz (k.63-64, 5-6). Na zwróconą przez pokrzywdzonego uwagę dotyczącą niewłaściwego zachowania oskarżony przyjął postawę agresywną, wyzywał go słowami obraźliwymi, w tym wulgarnymi, a następnie go popchnął i kiedy ten wskutek tego popchnięcia przykląkł kopnął go oskarżony wówczas nogą w twarz.

Jak wynika z relacji M. C. dopiero wówczas został przez niego oskarżony przewrócony na ziemię i był przytrzymywany. Sąd dał wiarę zeznaniom świadka M. C., bo były spójne, logiczne i korespondowały z zeznaniami świadka M. M. (2), który część tego zdarzenia zaobserwował z okna swojego mieszkania (k.70-70v). Wynika z nich, iż widział stojących w bramie budynku, w którym mieszka pokrzywdzony, stojących B. G. i R. H., przy czym B. G. oddawał tam mocz. Widział, że M. C. wyszedł ze swego mieszkania i zwrócił oskarżonemu uwagę, na co B.

G. coś wykrzykiwał. Później zniknęli mu z oczu za budynkiem, a kiedy wyszedł ze swego mieszkania i udał się w bramę tego budynku zobaczył tam idącego zza budynku M. C. z zakrwawioną twarzą. Na miejsce została wezwana następnie Policja i pokrzywdzony jeździł z funkcjonariuszami radiowozem w poszukiwaniu oskarżonego, który oddalił się z miejsca zdarzenia. Jak wynika z relacji tego świadka pokrzywdzony w związku z odniesionymi obrażeniami udał się później na badanie do szpitala, a oskarżony został ujęty przez funkcjonariuszy Policji.

Zeznania tego świadka były spójne, logiczne i świadek ten nie miał żadnych powodów, by zeznawać fałszywie narażając się przy tym na odpowiedzialność karną. Z kserokopii karty informacyjnej Szpitalnego Oddziału Ratunkowego Szpitala (...) wynika, że w dniu 15 października 2017r. przebywał tam M. C., poddany był badaniom i stwierdzono u niego złamanie kości nosowej. Z opinii biegłego z zakresu medycyny A. S. wynika, iż M. C. doznał obrażeń ciała w postaci złamania kości nosa bez przemieszczenia odłamów naruszających czynności narządów ciała na okres poniżej siedmiu dni i najbardziej prawdopodobnym mechanizmem doznanych obrażeń było bezpośrednie uderzenie w okolicę grzbietu nosa tępokrawędzistym narzędziem, jakim mogła być pięść lub noga napastnika.

Opinia ta była spójna, logiczna, pełna, została wydana przez osobę posiadającą specjalistyczną wiedzę w swej dziedzinie i nie budzi żadnych wątpliwości. Zebrane w sprawie dokumenty zostały sporządzone przez uprawnione podmioty i treści ich nie nasuwa żadnych zastrzeżeń. Niewiele wniosły do sprawy zeznania świadka T. O. – funkcjonariusza KPP w G., gdyż nie pamiętał nic poza faktem, że jeździł wówczas z pokrzywdzonym radiowozem i sporządził z tej interwencji notatkę (k.70v-71). Z zeznań świadka R. H. wynika, że B.

G. oddawał mocz w bramie i wówczas M. C. wybiegł z mieszkania z wrzaskiem, a kiedy się oddalili pokrzywdzony dogonił ich i krzyczał dalej (k.69-70, 29-30). Wówczas R. H. oddalił się, a później zobaczył, że M. C. siedzi lub leży na oskarżonym i wciska mu palce do oczu. Wówczas ściągnął pokrzywdzonego z B. G., pomógł mu wstać i poszli na działki. Twierdził, że nie widział jak doszło do przewrócenia oskarżonego, nie widział, by oskarżony kopnął pokrzywdzonego, nie widział u pokrzywdzonego na twarzy krwi. Jego zeznania były niespójne, zawierały sprzeczności, których nie potrafił logicznie wytłumaczyć.

W jednym miejscu twierdził, że ze strony oskarżonego słów przeprosin nie było, a w następnym zdaniu podawał, iż oskarżony przepraszał pokrzywdzonego za swe zachowanie w bramie, czego nawet sam oskarżony nie podawał. Nie sposób też uwierzyć, by świadek R. H. przebywając w bezpośredniej bliskości z pokrzywdzonym nie dostrzegł na jego twarzy krwi, skoro chwilę później świadek M. M. (2) widział pokrzywdzonego z zakrwawioną twarzą. W ocenie Sądu relacje świadka co do przebiegu tego zdarzenia były nieszczere i zostały złożone na potrzeby przyjętej linii obrony oskarżonego, którego świadek jest znajomym.

Sąd dał im wiarę jedynie co do wskazywanego faktu oddawania przez oskarżonego moczu w bramie budynku i co do faktu ściągnięcia z oskarżonego pokrzywdzonego, gdyż znajdują fakty te potwierdzenie w wiarygodnych zeznaniach świadków M. C. i M. M. (2). Z uwagi na to, iż świadek R. H. twierdził, że składając zeznania w postępowaniu przygotowawczym znajdował się pod wpływem alkoholu przesłuchano na tę okoliczność funkcjonariusza KPP w G. P. J., który odbierał od niego wówczas zeznania. Z relacji tego świadka wynika, że przesłuchanie R.

H. odbyło się zgodnie z przepisami procedury karnej i nie jest prawdą, by znajdował się R. H. wówczas pod działaniem alkoholu (k.73-73v). Sąd dał wiarę tej relacji, bo pochodziła od osoby obcej wobec stron, która nie miała żadnych powodów, by zeznawać fałszywie narażając się przy tym na odpowiedzialność karną. Reasumując, w świetle zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego wina i okoliczności popełnienia przez oskarżonego zarzucanego mu czynu nie budzą żadnych wątpliwości. Jak wykazały dowody zebrane w niniejszej sprawie, B.

G. w dniu 15 października 2017r. w G. kopnął M. C. nogą w twarz, czym spowodował obrażenia w postaci złamania kości nosa bez przemieszczenia odłamów naruszające czynności narządów ciała na okres poniżej siedmiu dni. Zachowaniem tym wyczerpał on znamiona przestępstwa z art. 157§2 kk. Zaznaczyć należy, iż czyn oskarżonego wobec pokrzywdzonego M. C. stanowił występek o charakterze chuligańskim, albowiem dopuścił się go publicznie i z oczywiście błahego powodu, okazując przez to rażące lekceważenie porządku prawnego.

Dlatego też należało go zakwalifikować z art. 157§2 kk w zw. z art. 57a§1 kk. Czynu tego oskarżony dopuścił się umyślnie z zamiarem bezpośrednim, o czym świadczą okoliczności tego zdarzenia. B. G. jest osobą dorosłą, poczytalną i w pełni zdawał sobie sprawę ze swego zachowania. Zgodnie z art. 115§21 kk występkiem o charakterze chuligańskim jest występek polegający na umyślnym zamachu na zdrowie, na wolność, na cześć lub nietykalność cielesną, na bezpieczeństwo powszechne, na działalność instytucji państwowych lub samorządu terytorialnego, na porządek publiczny albo na umyślnym niszczeniu, uszkodzeniu lub czynieniu niezdatną do użytku cudzej rzeczy, jeżeli sprawca działa publicznie i bez powodu albo z oczywiście błahego powodu, okazując przez to rażące lekceważenie porządku prawnego.

Działanie jest podjęte publicznie jeżeli następuje w takich warunkach – dotyczących zwłaszcza miejsca i okoliczności – że jest lub może być ono spostrzeżone przez nie dającą się określić liczbę bliżej niezidentyfikowanych osób i z pewnością te kryteria spełnia teren, na jakim miał miejsce czyn oskarżonego. Działanie „z oczywiście błahego powodu” to takie, które pozostaje w oczywistej nieadekwatności reakcji sprawcy do przyczyny zewnętrznej lub w sytuacji, gdy cel działania sprawcy nie dawał podstaw do usprawiedliwienia drastyczności środków podjętych dla jego osiągnięcia.

Reakcja oskarżonego w postaci kopnięcia w twarz pokrzywdzonego w odwecie na zachowanie M. C. była rażąco niewspółmierna. Z całą pewnością oskarżony zachowaniem swym wobec pokrzywdzonego M. C. okazał rażące lekceważenie porządku prawnego. Wymierzając karę oskarżonemu Sąd kierował się ogólnym jej dyrektywami zawartymi w art. 53§1 i 2 kk uwzględniając stopień społecznej szkodliwości czynu, winy sprawcy, sposób popełnienia przestępstwa, motywy i pobudki, jakimi kierował się oskarżony. Za surowością kary przemawiał fakt, iż oskarżony dopuścił się tego czynu bez żadnego uzasadnionego powodu.

Swoim zachowaniem wykazał, że jest osobą skłonną do przemocy fizycznej, nie respektującą zasad porządku prawnego. Z drugiej strony jednak uwzględniono na korzyść oskarżonego, że nie był dotąd karany za przestępstwa (informacja z KRK k.43), wiedzie ustabilizowany tryb życia, przyznał się częściowo do popełnienia zarzucanego mu czynu i wyrażał na rozprawie skruchę. Uwzględniając wszystkie te okoliczności Sąd wymierzył mu karę 10 miesięcy ograniczenia wolności z obowiązkiem wykonywania nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 24 godzin w stosunku miesięcznym.

Tak ukształtowana kara w ocenie Sądu spełni swe cele wobec oskarżonego, jest adekwatna do społecznej szkodliwości popełnionego przestępstwa i czyni zadość wymogom w zakresie prewencji ogólnej. Mając na uwadze prawem chronione interesy pokrzywdzonego, Sąd zasądził w trybie art. 46§1 kk od oskarżonego na rzecz pokrzywdzonego M. C. kwotę 3.000 zł tytułem zadośćuczynienia za doznaną krzywdę. Kwota tej wysokości jest w ocenie Sądu adekwatna do odniesionego przez pokrzywdzonego obrażenia ciała i stanowi odpowiednią rekompensatę za wyrządzoną mu z tego tytułu krzywdę, cierpienia, jakich doznał wskutek czynu oskarżonego.

Zgodnie z treścią art. 627 kpk zasądzono od oskarżonego na rzecz oskarżyciela posiłkowego M. C. kwotę 3.200 zł tytułem poniesionych wydatków związanych z ustanowieniem pełnomocnika. O opłacie i pozostałych kosztach sądowych rozstrzygnięto w oparciu o art. 624§1 kpk oraz art. 17 ust.1 ustawy z dnia 23.06.1973r. o opłatach w sprawach karnych (t.j. Dz. U. z 1983r., Nr 49, poz. 223 z późn. zm.). Sąd zwolnił oskarżonego od obowiązku ich zapłaty uznając, że uiszczenie ich przez oskarżonego byłoby dla niego zbyt uciążliwe, albowiem nie posiada on żadnego majątku ani stałego źródła dochodu i ma na utrzymaniu niepełnosprawną żonę.