II S 80/14 · Sąd powszechny

Sygn. akt II S 80/14 POSTANOWIENIE Dnia 21 stycznia 2015 r. Sąd Okręgowy w Bydgoszczy II Wydział Cywilny Odwoławczy w składzie: Przewodniczący SSO Piotr Starosta Sędziowie SO Irena Dobosiewicz (spr.) SO Wojciech Borodziuk po rozpoznaniu w dniu 21 stycznia 2015 r. w Bydgoszczy na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. P. na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki w sprawie prowadzonej przez Sąd Rejonowy w B.w sprawie II Ns 4202/14 p o s t a n a w i a : oddalić skargę. Na oryginale właściwe podpisy Sygn. akt II S 80/14

UZASADNIENIE

D. P. w dniu 7 listopada 2014 r. wniósł do Sądu Okręgowego w T. skargę na przewlekłość postepowania toczącego się przed Sądem Rejonowym wG., sygn. akt I Ns 839/14, podnosząc iż postanowieniem z dnia 30 czerwca 2014 r. Sąd ten uznał swoją niewłaściwość miejscową i przekazał sprawę do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w B., ale akta sprawy zostały przekazane Sądowi Rejonowemu w B. dopiero w miesiącu październiku 2014 r. Domagał się skarżący stwierdzenia przewlekłości postepowania przed Sądem Rejonowym w G. i zasądzenia od Skarbu Państwa na swoją rzecz kwoty 10.000 zł.

Prezes Sądu Rejonowego w B.wniósł o oddalenie skargi. Sąd Okręgowy ustalił, co następuje : W dniu 4 grudnia 2013 r. do Sądu Rejonowego w G. wpłynął wniosek D. P., przebywającego w Zakładzie Karnym w G. o przyjęcie jego oświadczenia w przedmiocie spadku po zmarłym ojcu H. P. i zarządzenie spisu inwentarza, przy czym Sąd ten postanowieniem z dnia 23 stycznia 2014 r. stwierdził swą niewłaściwość i przekazał sprawę Sądowi Rejonowemu w G., (k.15 akt II Ns 4202/a/14) z uwagi na miejsce odbywania kary pozbawienia wolności przez wnioskodawcę.

Postanowienie to zostało doręczone wnioskodawcy dopiero 7 kwietnia 2014 r., a to z uwagi na przetransportowanie go do Zakładu Karnego w K. (k.20 akt), akta zaś, po uprawomocnieniu się postanowienia, zostały przekazane do Sądu Rejonowego w G. 28 maja 2014 r. (k.21 akt). Sąd Rejonowy wG., wobec zmiany miejsca odbywania przez wnioskodawcę kary pozbawienia wolności w K., postanowieniem z dnia 30 czerwca 2014 r. stwierdził swą niewłaściwość i sprawę przekazał do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w B.(k. 28-29 akt). Po stwierdzeniu prawomocności, co nastąpiło dnia 16 lipca 2014 r., Sąd Rejonowy przesłał w dniu 15 października 2014 r. akta Sądowi Rejonowemu w B. (data wpływu 20 października 2014 r.

– k.44 akt). Postanowieniem z dnia 21 listopada 2014 r. Sąd Rejonowy, wobec złożonego przez D. P. wniosku, zwolnił go od kosztów sądowych w całości i sprawę skierował na rozprawę, wyznaczoną na dzień 22 grudnia 2014 r., po ustaleniu, że nadal wnioskodawca przebywa w Zakładzie Karnym w K., wobec konieczności doprowadzenia go na rozprawę (k.75 akt). Na rozprawie w dniu 22 grudnia 2014 r. został sporządzony protokół przyjęcia przez D. P. spadku po zmarłym ojcu H. P. oraz zarządzono sporządzenie spisu inwentarza po zmarłym w dniu 7 września 2013 r.

H. P., zlecając jego wykonanie komornikowi sądowemu (k. 76-77 akt). Postanowienie zostało przesłane właściwemu komornikowi z klauzulą (k. 76 akt.)

Sąd Okręgowy zważył, co następuje :

Skarga jako bezzasadna podlegała oddaleniu. Zgodnie z art 2 ust. 1 ustawy z dnia 17 czerwca 2004r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy (...) w postępowaniu sadowym bez nieuzasadnionej zwłoki /Dz.U. z 2004r., nr 179, poz. 1843 ze zm./ strona może wnieść skargę o stwierdzenie, że w postępowaniu, którego skarga dotyczy, nastąpiło naruszenie jej prawa do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki, jeżeli postępowanie w tej sprawie trwa dłużej, niż to konieczne dla wyjaśnienia tych okoliczności faktycznych i prawnych, które są istotne dla rozstrzygnięcia sprawy, albo dłużej niż to konieczne dla załatwienia sprawy egzekucyjnej lub innej dotyczącej wykonania orzeczenia sądowego (przewlekłość postępowania).

Dla stwierdzenia, czy w sprawie doszło do przewlekłości postępowania, należy w szczególności w myśl art. 2 ust. 2, ocenić terminowość i prawidłowość czynności podjętych przez Sąd, w celu wydania w sprawie rozstrzygnięcia, co do istoty lub czynności podjętych przez sąd (...) uwzględniając charakter sprawy, stopień faktycznej i prawnej jej zawiłości, znaczenie dla strony, która wniosła skargę, rozstrzygniętych w niej zagadnień oraz zachowanie się stron, a w szczególności strony, która zarzuciła przewlekłość postępowania.

Przyjmuje się i jest to pogląd ugruntowany w orzecznictwie, że o przewlekłości postępowania można mówić dopiero wówczas, gdy pomiędzy czynnościami procesowymi występują długie, nieuzasadnione przerwy albo też gdy pewne czynności nie są podejmowane w ogóle /por. postanowienie Sądu Apelacyjnego z 28 grudnia 2012r., II S 25/12 czy postanowienie Sądu Najwyższego z 7 października 2010r., sygn. akt. WSP 13/10/. Zatem przewlekłość postępowania zachodzi wtedy tylko, gdy zwłoka w czynnościach jest nadmierna, rażąca i nie znajduje uzasadnienia w obiektywnych okolicznościach sprawy.

Przewlekłość postępowania jest pojęciem względnym, względność ta zaś oznacza, że w każdym przypadku odnoszone być musi do realiów konkretnej sprawy (zob. też M. Laskowski, Skarga na przewlekłość postępowania przygotowawczego (pierwsze refleksje), Przegląd Sądowy 2009). Należy zatem w kontekście oceny zasadności skargi ocenić czas trwania całości postępowania, a nie terminowość podejmowania przez Sąd poszczególnych czynności. Dokonując oceny analizy czynności dokonanych przez Sąd Rejonowy wG. a następnie w B., stwierdzić należy, iż brak jest podstaw do stwierdzenia przewlekłości.

Postępowanie toczyło się bez zwłoki, podejmowane czynności nie przekraczały 2-3 miesięcy, przy tym nie bez znaczenia pozostaje fakt przetransportowania wnioskodawcy z Zakładu Karnego w G. do Zakładu Karnego w K.. To bowiem skutkowało właśnie koniecznością przekazania akt sprawy do Sadu Rejonowego w B., po uprawomocnieniu się postanowienie Sądu Rejonowego w G.z dnia 30 czerwca 2014 r. Pomiędzy datą uprawomocnienia się, a datą przekazania akt sprawy nie upłynął okres 3 miesięcy, z kolei Sąd Rejonowy w B. rozpoznał sprawę merytorycznie przed upływem 3 miesięcy od daty wpływu akt do sądu.

Sąd Okręgowy nie dostrzega absolutnie bezczynności w pracy sądów, wszelkie bowiem czynności podejmowane terminowo i bez zbędnej zwłoki miały na celu zakończenie postepowania. W konsekwencji Sąd Okręgowy oddalił skargę na mocy art. 12 ust. 1 przywołanej ustawy. Na oryginale właściwe podpisy Za zgodność z oryginałem