XIII Ga 152/18 · Sąd powszechny

Sygn. akt XIII Ga 152/18

UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 27 lipca 2017 roku Sąd Rejonowy w Kaliszu, w sprawie z powództwa (...) spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą we W. przeciwko (...) spółce komandytowo – akcyjnej z siedzibą w K. o zapłatę kwoty 30.325,71 złotych, w pkt 1 uznał za bezskuteczną w stosunku do powoda (...) spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą we W. umowę sprzedaży warunkowej z dnia 14 listopada 2013 roku zawartej przed notariuszem S. C. rep. A nr (...) i umowę przeniesienia własności nieruchomości z dnia 5 grudnia 2013 roku zawartą przed notariuszem E. J. rep.

A nr (...) na mocy których pozwana (...)spółka komandytowo – akcyjna z siedzibą w K. nabyła prawo właśności nieruchomości składającej się z działki nr (...) położonej w miejscowości L. przy ulicy (...) (woj. (...)) dla której prowadzona jest księga wieczysta KW nr (...) do wysokości wierzytelności wynikającej z prawomocnego nakazu zapłaty wydanego w postępowaniu upominawczym dnia 20 marca 2014 roku przez Sąd Rejonowy w Kaliszu sygn. akt V GNc 263/14 zaopatrzonego w klauzulę wykonalności z dnia 12 sierpnia 2015 roku oraz w pkt 2 zasądził od pozwanego na rzecz powoda kwotę 3.934,00 złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania, w tym kwotę 2.417,00 złotych tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego (wyrok – k. 517, tom III).

Apelację od powyższego orzeczenia złożyła pozwana – (...)spółka komandytowo – akcyjna z siedzibą w K., zaskarżając go w całości. Zaskarżonemu wyrokowi skarżąca zarzuciła naruszenie:

1. przepisów postępowania, mające istotny wpływ na wynik sprawy, polegające na naruszeniu art. 233 § 1 i 2 k.p.c. i art. 328 § 2 k.p.c. poprzez dowolną, a więc z przekroczeniem granic swobody przewidzianej wspomnianym przepisem, ocenę przez Sąd I instancji zebranego w sprawie materiału dowodowego, dokonaną wybiórczo, wbrew zasadom logiki i doświadczenia życiowego polegające na zupełnym pominięciu ustaleń biegłego wskazanych w opinii z dnia 13 marca 2017 roku, w której biegły stwierdził, że pozwana spółka w skutek nabycia nieruchomości położonej w L. przy ul. (...) nie uzyskała korzyści majątkowej, bowiem cena rynkowa była niższa od ceny faktycznie zapłaconej, a w konsekwencji błędnym przyjęciu, zarówno na etapie subsumcji jak i wyrokowania, że pozwana spółka uzyskała korzyść majątkową;

2. przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy, polegające na naruszeniu art. 233 § 1 k.p.c. poprzez dowolną, a więc z przekroczeniem granic swobody przewidzianej wspomnianym przepisem, ocenę przez Sąd I instancji zebranego w sprawie materiału dowodowego, polegające na pominięciu faktu, iż na skutek zawartej umowy zbycia nieruchomości dłużnik otrzymał od pozwanej ekwiwalentne świadczenie co spowodowało, że nie nastąpiła niekorzystna zmiana w majątku dłużnika prowadząca do pokrzywdzenia wierzycieli, a pozwana nie uzyskała zarazem korzyści majątkowej;

3. przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy, polegające na naruszeniu art. 233 § 1 k.p.c. poprzez dowolną, a więc z przekroczeniem granic swobody przewidzianej wspomnianym przepisem, ocenę przez Sąd I instancji zebranego w sprawie materiału dowodowego, polegające na błędnym uznaniu przez Sąd, iż nabycie przez pozwaną spółkę nieruchomości położonej w L. przy ul. (...), za którą pozwana zapłaciła więcej, niż wartość nieruchomości ustalona przez biegłego, dokonane zostało ze świadomością i w celu pokrzywdzenia wierzycieli dłużnika;

4. przepisów postępowania, tj. art. 233 § 1 k.p.c. polegające na ustaleniu stanu faktycznego w oparciu o nieistniejący dowód, bowiem sąd nie dopuścił i nie przeprowadził dowodu z przesłuchania świadka H. K. na okoliczność istnienia zobowiązań dłużnej spółki, na co powołuje się w uzasadnieniu wyroku;

5. przepisów postępowania, tj. art. 233 § 1 k.p.c., w wyniku których Sąd dokonał błędnego ustalenia stanu faktycznego ustalając fakty, które nigdy nie miały miejsca, tj. wskazał, że spółka (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością była komplementariusze pozwanej spółki, co przesądza o tym, że pozwana miała wiedzę o działaniu dłużnika ze świadomością pokrzywdzenia wierzycieli, co w konsekwencji miało przesądzić o ziszczeniu się przesłanki uznania dokonanej czynności za bezskuteczną wobec powodowej spółki;

6. art. 527 § 1 k.c. poprzez błędną jego wykładnię prowadzące do stwierdzenia, że na skutek dokonanej czynności tj. sprzedaży nieruchomości położonej w L. przy ul. (...), dla której Sąd Rejonowy w Kaliszu prowadzi księgę wieczystą (...) doszło do zmniejszenia majątku dłużnika, w sytuacji gdy dłużnik otrzymał od pozwanej spółki świadczenie ekwiwalentne, które trafiło do majątku dłużnika i wykorzystane zostało na zaspokojenie wierzycieli;

7. art. 527 § 1 k.c. poprzez błędną jego wykładnię prowadzące do stwierdzenia, że czynność prawna tj. zawarta w dniu 14 listopada 2017 roku warunkowa umowa sprzedaży nieruchomości położonej w L. przy ul. (...), dla której Sąd Rejonowy w Kaliszu prowadzi księgę wieczystą (...) zawarta przed notariuszem S. C. rep. A nr (...) jest bezskuteczna wobec spółki (...) spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą we W. w sytuacji, gdy przy pomocy skargi paulińskiej zaskarżeniu podlegają czynności prawne rozporządzające oraz czynności zobowiązujące o podwójnym skutku prowadzące od razu do rozporządzenia. Wskazując na powyższe zarzuty skarżący wniósł o:

1. zmianę zaskarżonego wyroku w całości i oddalenie powództwa o uznanie za bezskuteczną w stosunku do powoda (...) spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą we W. umowy sprzedaży warunkowej z dnia 14 listopada 2013 roku zawartej przed notariuszem S. C. rep. A nr 3496/2013 i umowy przeniesienia własności nieruchomości z dnia 5 grudnia 2013 roku zawartej przed notariuszem E. J. rep. A nr (...) na mocy których pozwana (...)spółka komandytowo – akcyjna z siedzibą w K. nabyła prawo własności nieruchomości tj. działki nr (...) położonej w miejscowości L. przy ulicy (...) (woj. (...)) dla której Sąd Rejonowy w Kaliszu prowadzi księgę wieczystą nr (...) do wysokości wierzytelności wynikającej z prawomocnego nakazu zapłaty wydanego w postępowaniu upominawczym dnia 20 marca 2014 roku przez Sąd Rejonowy w Kaliszu sygn. akt V GNc 263/14 zaopatrzonego w klauzulę wykonalności z dnia 12 sierpnia 2015 roku;

2. zasądzenie od powodowej spółki na rzecz pozwanej zwrotu kosztów postępowania apelacyjnego, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych;

3. zasądzenie od powodowej spółki na rzecz pozwanej zwrotu kosztów postępowania apelacyjnego, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Ewentualnie o:

4. uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia Sądowi I instancji i pozostawienie rozstrzygnięcia o kosztach sądowych i kosztach zastępstwa procesowego temu Sądowi. Wniosła również o przeprowadzenie rozprawy także pod nieobecność pozwanej spółki lub jej pełnomocnika (apelacja – k. 554 – 562, tom III). W odpowiedzi na apelację pozwanej powód – (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą we W. wniósł o jej oddalenie w całości oraz zasądzenie na rzecz powoda kosztów postępowania apelacyjnego, w tym kosztów zastępstwa prawnego według norm przewidzianych (odpowiedź na apelację – k. 606 – 610, tom IV).

Na rozprawie apelacyjnej w dniu 27 czerwca 2018 roku strony postępowania zawarły ugodę, mocą której pozwana - (...)spółka komandytowo – akcyjna z siedzibą w K. zobowiązała się zapłacić na rzecz powoda - (...) spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą we W. kwotę 40.000,00 złotych. Powód - (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą we W. oświadczył, że kwotę z punktu pierwszego już otrzymał od pozwanego. Strony zniosły wzajemnie pomiędzy sobą koszty procesu. Ponadto strony oświadczyły, ze niniejsza ugoda wyczerpuje ich wzajemne roszczenia objęte niniejszą sprawą (ugoda zawarta w protokole rozprawy apelacyjnej – k. 636, tom IV).

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 223 § 1 i 2 k.p.c., stosowanym odpowiednio na podstawie art. 391 § 1 k.p.c. w postępowaniu apelacyjnym, strony procesu mogą zawrzeć ugodę sądową, na mocy której dokonają całkowitego rozliczenia przedmiotu sporu objętego żądaniem pozwem. Do ugody tej przepis art. 203 § 4 k.p.c. stosuje się odpowiednio. Sąd Okręgowy oceniając ugodę zawartą przez strony w świetle regulacji art. 203 § 4 k.p.c. w związku z art. 223 § 2 k.p.c. uznał ją za dopuszczalną, ponieważ okoliczności sprawy nie wskazują, że zawarta ugoda jest sprzeczna z prawem lub zasadami współżycia społecznego albo zmierza do obejścia prawa.

Mając na uwadze powyższe, Sąd Okręgowy na podstawie art. 386 § 3 k.p.c. w związku z art. 355 § 1 k.p.c. i art. 391 § 1 k.p.c. uchylił zaskarżony wyrok i w tym zakresie umorzył postępowanie w sprawie. O zwrocie stronie pozwanej - (...)spółce komandytowo – akcyjnej z siedzibą w K. ze Skarbu Państwa – Sądu Rejonowego w Kaliszu kwoty 758,50 zł stanowiącej połowę uiszczonej opłaty od apelacji Sąd Odwoławczy orzekł na podstawie art. 79 ust. 1 pkt 3 lit. d ustawy z dnia 28 lipca 2005 roku o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (tj. z dnia 11 stycznia 2018 roku (Dz.

U. z 2018 roku, poz. 300). Krzysztof Wójcik Mariola Szczepańska Jarosław Pawlak