Legislator Case Law & Legislation
IX U 2619/16 AI generated

IX U 2619/16 · Sąd powszechny

Case Number IX U 2619/16
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome SENTENCE

Legislator summary

AI generated

Decyzją z 29 listopada 2016r. organ rentowy, na podstawie art. 110 i art. 110a ustawy z 17.12.1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych, odmówił ubezpieczonemu J. F. (F.) ponownego ustalenia wysokości emerytury, ponieważ wskaźnik wysokości podstawy wymiaru ustalony w najkorzystniejszy sposób nie jest wyższy niż 250% oraz nie jest wyższy od aktualnie obliczonego. Ustalony bowiem obecnie przez organ rentowy wwpw, ustalony z 20 lat kalendarzowych od 1961r. do 1989r., wyniósł 165,77%. Ubezpieczony wniósł odwołanie od decyzji domagając się przeprowadzenia dowodu z opinii biegłego sądowego w celu odtworzenia zarobków ubezpieczonego za lata 1960-1981.

Legislator headnote

AI generated

IX U 2619/16 · Sąd powszechny: Ustalenie wysokości emerytury w sposób wskazany powyżej może nastąpić tylko raz. Jak wykazało przeprowadzone postępowanie dowodowe ubezpieczony spełnia warunki umożliwiające przeliczenie emerytury na podstawie art.110a ustawy emerytalnej. Powyższe wynika jednoznacznie z opinii powołanego biegłego sądowego, który na podstawie posiadanej dokumentacji, przy uwzględnieniu obowiązujących w górnictwie przepisów płacowych, odtworzył wynagrodzenie ubezpieczonego za lata 1960-1981. Obliczony przez biegłego wskaźnik wysokości podstawy wymiaru okazał się wyższy od 250% i tym samym mógł stanowić podstawę przeliczenia świadczenia.

Keywords

AI generated
value adjustment income revaluation recalculation of pension adjustment of remuneration valuation threshold value graduated pension
AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt IX U 2619/16

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 17 kwietnia 2018 r. Sąd Okręgowy___________________ w Gliwicach Wydział IX Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych Ośrodek Zamiejscowy w Rybniku w składzie: Przewodniczący: SSR del. Renata Stańczak Protokolant: Gabriela Jokiel przy udziale ./. po rozpoznaniu w dniu 17 kwietnia 2018 r. w Rybniku sprawy z odwołania J. F. ( J. F. ) przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w R. o ponowne ustalenie wysokości emerytury na skutek odwołania J. F. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w R. z dnia 29 listopada 2016 r. nr (...) zmienia zaskarżoną decyzję w ten sposób, że stwierdza, iż ubezpieczony J. F. uprawniony jest do ponownego obliczenia wysokości emerytury zgodnie z art. 110a ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych, a to począwszy od dnia (...) Sędzia Sygn. akt IX U 2619/16

UZASADNIENIE

Decyzją z 29 listopada 2016r. organ rentowy, na podstawie art. 110 i art. 110a ustawy z 17.12.1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych, odmówił ubezpieczonemu J. F. (F.) ponownego ustalenia wysokości emerytury, ponieważ wskaźnik wysokości podstawy wymiaru ustalony w najkorzystniejszy sposób nie jest wyższy niż 250% oraz nie jest wyższy od aktualnie obliczonego. Ustalony bowiem obecnie przez organ rentowy wwpw, ustalony z 20 lat kalendarzowych od 1961r. do 1989r., wyniósł 165,77%. Ubezpieczony wniósł odwołanie od decyzji domagając się przeprowadzenia dowodu z opinii biegłego sądowego w celu odtworzenia zarobków ubezpieczonego za lata 1960-1981.

Organ rentowy w odpowiedzi na odwołanie wniósł o jego oddalenie z przyczyn jakw zaskarżonej decyzji. Organ rentowy wskazał nadto, że za okres zatrudnienia ubezpieczonego od 1960 do 1981 przyjął wynagrodzenie minimalne z uwagi na nieudokumentowanie wynagrodzenia. Rozpoznając sprawę Sąd ustalił następujący stan faktyczny: Ubezpieczonemu, urodzonemu (...), przysługuje prawo do emerytury górniczej od (...) Wskaźnik wysokości podstawy wymiaru emerytury, wyliczony na podstawie wynagrodzenia z okresu od 9/1986r. do 8/1987, wyniósł 357,58% i został ograniczony do 250%.

Po przyznaniu prawa do świadczenia ubezpieczony pozostawał w zatrudnieniu do 31.08.1989r. W dniu (...)ubezpieczony złożył wniosek o ponowne ustalenie wysokości świadczenia zaznaczając we wniosku o przeliczenie pkt 3. Wraz z wnioskiem ubezpieczony przedłożył zaświadczenie o zatrudnieniu i wynagrodzeniu z 18.10.2016r. z (...) S.A. Oddział KWK (...) za lata 1982-1989. (dowód: akta organu rentowego). Ubezpieczony zatrudniony był w KWK (...) w R. od 2 sierpnia 1960r. do 31 sierpnia 1989r. kolejno na stanowiskach: od 2.8.1960r. do 26.04.1962r. i od 15.05.1964r. do 24.02.1965r.

– młodszego górnika pod ziemią, od 25.02.1965r. do 31.08.1974r. – górnika pod ziemią, od 1.9.1974r. do 28.02.1975r. – nadgórnika oddziału wydobywczego pod ziemią oraz od 1.03.1975r. do 31.08.1989r. – sztygara zmianowego oddziału wydobywczego pod ziemią. Po zatrudnieniu w KWK (...) ubezpieczony miał przyznaną stawkę dniówkową. Stawki wzrastały w związku ze zmianą zajmowanych stanowisk. Ubezpieczony otrzymywał też wynagrodzenie za prace w niedziele. W ciągu miesiąca ubezpieczony pracował 3 niedziele, w szczególności gdy był na stanowisku sztygara.

Ubezpieczony pracował w systemie zmianowym najczęściej na nocne zmiany. Ubezpieczony otrzymywał premie w zależności od ilości wykonanej pracy- pracował na przygotówkach cały czas w tym samym oddziale. Premia była wyliczana procentowo od wynagrodzenia. Otrzymywał także 13-tki i 14-tki oraz dodatki funkcyjne. KWK (...) była kopalnią metanową. Ubezpieczony ożenił się w 1962r. w październiku. Nie był członkiem drużyny ratowniczej. (dowód: akta osobowe ubezpieczonego, zeznania ubezpieczonego złożone na rozprawie 30 marca 2017r., czas nagrania protokołu elektronicznego 00:08:31-00:21:35) Najkorzystniejsze wynagrodzenie ubezpieczony uzyskał w latach 1969 – 1988, przy przyjęciu, że ubezpieczony w tym okresie otrzymywał wynagrodzenie powszechnie obowiązujące w górnictwie, z uwzględnieniem dokumentacji zawartej w aktach osobowych ubezpieczonego, uregulowań płacowych obowiązujących w górnictwie oraz przy przyjęciu, że ubezpieczony, oprócz wynagrodzenia zasadniczego otrzymywał wynagrodzenie z Karty Górnika, deputat węglowy, dodatek nocny, oraz za drugą zmianę, za przepracowane niedziele oraz dodatek funkcyjny, szkodliwy i niebezpieczny.

Wskaźnik wysokości podstawy wymiaru wyliczony z powyżej wskazanych lat, po odtworzeniu zarobków z lat 1960-1981 jest wyższy niż 250% i wynosi 273,68%. (dowód: opinia biegłego sądowego z zakresu emerytur i rent Z. G. k. 18-50 a.s. wraz z opinią uzupełniającą 80-104 a.s.) Mając na uwadze powyższe ustalenia

Sąd zważył, co następuje:

W ocenie Sądu odwołanie ubezpieczonego zasługuje na uwzględnienie. W rozpoznawanej sprawie kwestia sporna sprowadzała się ostatecznie do ustalenia, czy ubezpieczony spełnia warunki do przeliczenia emerytury górniczej na podstawie art.110a ustawy z dnia 17.12.1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (tekst jednolity Dz.U. 2017r., poz.1383 ze zm.). Zgodnie z powołanym przepisem wysokość emerytury oblicza się ponownie od podstawy wymiaru ustalonej w sposób określony w art.15, z uwzględnieniem art.110 ust.3, jeżeli do jej obliczenia wskazano podstawę wymiaru składki na ubezpieczenie społeczne lub ubezpieczenia emerytalne i rentowe na podstawie prawa polskiego przypadającą w całości lub w części po przyznaniu świadczenia: - z kolejnych 10 lat kalendarzowych przypadających w ostatnich 20 latach kalendarzowych, poprzedzających bezpośrednio rok, w którym zgłoszono wniosek o ponowne ustalenie emerytury od przeliczonej podstawy, - dowolnie wybranych przez emeryta 20 lat kalendarzowych, w których podlegał ubezpieczeniu, przypadających przed rokiem zgłoszenia o ponowne ustalenie wysokości emerytury, a wskaźnik wysokości podstawy wymiaru przed zastosowaniem ograniczenia, o którym mowa w art.15 ust.5, jest wyższy niż 250%.

Ustalenie wysokości emerytury w sposób wskazany powyżej może nastąpić tylko raz. Jak wykazało przeprowadzone postępowanie dowodowe ubezpieczony spełnia warunki umożliwiające przeliczenie emerytury na podstawie art.110a ustawy emerytalnej. Powyższe wynika jednoznacznie z opinii powołanego biegłego sądowego, który na podstawie posiadanej dokumentacji, przy uwzględnieniu obowiązujących w górnictwie przepisów płacowych, odtworzył wynagrodzenie ubezpieczonego za lata 1960-1981. Obliczony przez biegłego wskaźnik wysokości podstawy wymiaru okazał się wyższy od 250% i tym samym mógł stanowić podstawę przeliczenia świadczenia.

Uznając jw. Sąd oparł się ostatecznie na uzupełniającej opinii biegłego, uznając ją za przekonującą jako wydaną w oparciu o fachową wiedzę, wydaną po analizie dokumentacji przedłożonej w niniejszej sprawie: dokumentacji znajdującej się w aktach rentowych, aktach osobowych oraz w oparciu o obowiązujące w tym okresie przepisy płacowe przy uwzględnieniu przez biegłego wyłącznie stałych składników wynagrodzenia, takich jak: pensja zasadnicza, dodatkowe wynagrodzenie z Karty Górnika, dodatek nocny i za II zmianę, wynagrodzenie za niedziele, dodatek funkcyjny oraz szkodliwy i niebezpieczny.

Natomiast. biegły w opinii uzupełniającej, przy ustalaniu wysokości wynagrodzenia ubezpieczonego, pominął: Barbórki, nagrody roczne, 13-tki, 14-tki oraz premie produkcyjne. Pomimo nieuwzględnienia tych składników wskaźnik wysokości podstawy wymiaru świadczenia nadal jest wyższy niż 250%. Mając powyższe na uwadze Sąd kierując się powołanymi przepisami, z mocy art.477 14 §2 kpc zmienił zaskarżoną decyzję jak w wyroku, przy czym ponowne obliczenie emerytury powinno nastąpić od (...) (art. 129 ust.1 ustawy o emeryturach i rentach z FUS).

SSR del. Renata Stańczak