Legislator Case Law & Legislation
DE FR IT EN
Analyze in Legislator
VI Ka 134/18 AI generated

VI Ka 134/18 · Sąd powszechny

Case Number VI Ka 134/18
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome SENTENCE
Open official source Machine-readable Markdown (.md)

Legislator summary

AI generated

P. oskarżony został o to, że w dniu 22 marca 2016 r. w Z., będąc w stanie nietrzeźwości wyrażającym się zawartością alkoholu w wydychanym powietrzu w wysokości : I badanie – 0,63 mg/l, II badanie – 0,70 mg/l, III badanie – 0,71 mg/l, IV badanie – 0,65 mg/l, prowadził w ruchu lądowym samochód osobowy marki O. (...) o nr rej. (...),tj. o czyn z art. 178a § 1 k.k. Sąd Rejonowy w Zabrzu wyrokiem z dnia 29 listopada 2017 r. sygn. akt VII K 297/16 uniewinnił oskarżonego od popełniania zarzucanego mu czynu. Apelację wniósł Prokurator zaskarżając wyrok w całości na niekorzyść oskarżonego zarzucając błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia mający wpływ na jego treść polegający na dowolnej, a nie swobodnej ocenie materiału dowodowego poprzez przyjęcie, że zebrane w sprawie dowody nie są wystarczające do uznania, że oskarżony dopuścił się zarzucanego mu aktem oskarżenia czynu, co skutkowało jego uniewinnieniem, podczas, gdy prawidłowa, wszechstronna ocena zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, w tym zeznań świadków K.

Legislator headnote

AI generated

VI Ka 134/18 · Sąd powszechny: Sąd I instancji ostatecznie, choć nawet nie wspomniał o treści art. 5 § 2 kpk, wydaje się, że owąnormę chciał zastosować skoro wyraził pogląd, że: „Zdaniem Sądu fakt ,iż zachowanie oskarżonego przed barem mogło wskazywać na stan jego nietrzeźwości, jak i na wynik jego chorób nie przesadza tego , kiedy oskarżony spożył alkohol”. Powyższy wniosek jest dowolnym, albowiem o istnieniu wątpliwości w zakresie stanu faktycznego, mowa być może wyłącznie, gdy kryteriami wyrażonymi w art. 7 kpk, nie można ocenić dowodów w sposób prowadzący do stanowczych ustaleń.

Keywords

AI generated
official driving test driving aptitude test traffic violation non-compliance with inspection regulations implausible testimony non-roadworthy vehicle
AI generated
II K 515/23
Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem.
II Ka 35/15
Wniesionym 30 października 2014 r.
VIII K 77/19
W dniu 30 listopada 2018 r.
II K 281/25
Formularz UK 1 Sygnatura akt II K 281/25 Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem.
III K 1462/20
Sygn. akt III K 1462/20 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 28 stycznia 2021r. Sąd Rejonowy w Rybniku III Wydział Karny w składzie: Przewodniczący Sędzia Agnieszka Bierza Protokolant Stażysta Magdalena Masłowska przy udziale Prokuratora: --- po rozpoznaniu w dniu 28 stycznia 2021r. sprawy M. Ś. (1) (Ś.) s. Z. i A. ur. (...) w R. oskarżonego o to, że w dniu 19 sierpnia 2020 roku w R. na ul. (...), znajdując się w stanie nietrzeźwości stwierdzonym pomiarami na analizatorze wydechu Alcosensor IV CM z wynikami 0,65 mg/l oraz 0,60 mg/l i analizatorze wydechu Alcotest z wynikami 0,53 mg/l oraz 0,52 mg/l prowadził w ruchu lądowym pojazd mechaniczny, tj. samochód osobowy marki O. (...) o nr rej. (...), tj. o czyn z art. 178a § 1 kk 1) uznaje oskarżonego M. Ś. (1) (Ś.) za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu wyczerpującego ustawowe znamiona przestępstwa z art. 178a § 1 kk i za to na mocy art. 178a § 1 kk wymierza mu karę grzywny w wysokości 150 (stu pięćdziesięciu) stawek dziennych ustalając wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 30 (trzydziestu) złotych; 2) na mocy art. 42 § 2 kk orzeka wobec oskarżonego środek karny w postaci zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych na okres 3 (trzech) lat; 3) na mocy art. 63 § 4 kk zalicza oskarżonemu na poczet orzeczonego w pkt 2 środka karnego okres zatrzymania prawa jazdy od dnia 19 sierpnia 2020 r. do dnia 28 stycznia 2021r.; 4) na mocy art. 43a § 2 kk orzeka wobec oskarżonego środek karny w postaci świadczenia pieniężnego w kwocie 5000 (pięciu tysięcy) złotych na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej; 5) na mocy art. 627 kpk i art. 3 ustawy z dnia 23.06.1973 roku o opłatach w sprawach karnych zasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe, na które składają się wydatki w wysokości 70 (siedemdziesięciu) złotych oraz opłata w wysokości 450 (czterystu pięćdziesięciu) złotych. Sędzia UZASADNIENIE Formularz UK 1 Sygnatura akt III K 1462/20 Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k. albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza. 1. USTALENIE FAKTÓW 0.1. Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) 1 M. Ś. (1) w dniu 19 sierpnia 2020 roku w R. na ul. (...), znajdując się w stanie nietrzeźwości stwierdzonym pomiarami na analizatorze wydechu Alcosensor IV CM z wynikami 0,65 mg/l oraz 0,60 mg/l i analizatorze wydechu Alcotest z wynikami 0,53 mg/l oraz 0,52 mg/l prowadził w ruchu lądowym pojazd mechaniczny, tj. samochód osobowy marki O. (...) o nr rej. (...) Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione Dowód Numer karty 1. W dniu 19 sierpnia 2020 r. około godziny 22:30 oskarżony M. Ś. (1) znajdując się w stanie nietrzeźwości prowadził w R. na ul. (...) samochód osobowy marki O. (...) o nr rej. (...). Został on zatrzymany do kontroli drogowej przez funkcjonariuszy Policji i poddany badaniu na zawartość alkoholu w wydychanym powietrzu na urządzeniu A. (...). Uzyskano następujące wyniki: I o godz. 22:38 - 0,65 mg/l, II o godz. 22:55 - 0,60 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu. Wobec powyższego M. Ś. (2) został przewieziony do Komendy Miejskiej Policji w R., gdzie przeprowadzono kolejne badania na urządzeniu D.. Mężczyzna uzyskał następujące wyniki: I o godz. 23:31 - 053 mg/l, II o godz. 23:37 - 0,52 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu. Z uwagi na powyższe wyniki badania zawartości alkoholu w wydychanym powietrzu zatrzymano oskarżonemu prawo jazdy za pokwitowaniem. wyjaśnienia M. Ś. (1) k. 22, 51v protokół badania stanu trzeźwości k. 2, 4 świadectwo wzorcowania k. 3, 5 2. Oskarżony nie był dotychczas karany. Figuruje natomiast w ewidencji kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego. informacja z ewidencji kierowców k. 17 karta karna k. 18 0.1. Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) ------- ----------- ------------- Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione Dowód Numer karty ----------------- ----------------- --------------- 2. OCena DOWOdów 0.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu 1 wyjaśnienia M. Ś. (1) Zarówno w postępowaniu przygotowawczym jak i przed sądem oskarżony przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu. Wyjaśnił, że tego dnia czuł się bardzo źle psychicznie i fizycznie, dlatego wypił ponad dwa piwa, a następnie prowadził pojazd. Powodem takiego zachowania było uzyskanie informacji o konieczności podjęcia leczenia onkologicznego i konieczności natychmiastowego zabiegu. Z tego powodu był rozżalony, zrozpaczony i kompletnie nie uwzględniając bezpieczeństwa innych osób zdecydował sie prowadzić samochód, mimo że spożywał alkohol. Zaznaczył również, że taka sytuacja zdarzyła mu się pierwszy raz w życiu. Wyjaśnił, że jest świadomy tego co zrobił, jest mu z tego powodu wstyd i bardzo przykro. Sąd dał wiarę wyjaśnieniom oskarżonego, przy czym zważył, że oskarżony, mimo że przyznał się do stawianego mu zarzutu, to starał się umniejszyć swoją winę i wytłumaczyć swoje postępowanie. Wyjaśnienia oskarżonego korelują z pozostałym materiałem dowodowym w sprawie tworząc z nim logiczny obraz zdarzenia. 1 protokoły badania stanu trzeźwości Dokumenty urzędowe, potwierdziły poziom alkoholu w wydychanym powietrzu u oskarżonego; brak podstaw do ich kwestionowania. 1 świadectwa wzorcowania Dokumenty urzędowe, potwierdziły prawidłowe funkcjonowanie urządzeń w dacie badania; brak podstaw do ich kwestionowania. 2 informacja z ewidencji kierowców Dokument urzędowy, potwierdza wcześniejsze naruszenia przepisów ruchu drogowego przez oskarżonego; brak podstaw jego do kwestionowania. 2 karta karna Dokument urzędowy, potwierdza brak wcześniejszej karalności oskarżonego; brak podstaw do jego kwestionowania. 0.1.Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu dokumentacja medyczna Dokumentacja medyczna potwierdza treść wyjaśnień oskarżonego w zakresie stanu jego zdrowia, brak jest podstaw do jej kwestionowania, przy czym dokumenty te nie miały znaczenia dla ustalenia stanu faktycznego w sprawie. 3. PODSTAWA PRAWNA WYROKU Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Oskarżony ☐ 3.1. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem 1 M. Ś. (1) Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej Oskarżony swoim zachowaniem wyczerpał ustawowe znamiona przestępstwa z art. 178a § 1 k.k. W dniu 19 sierpnia 2020r. w R. na ul. (...), znajdując się w stanie nietrzeźwości stwierdzonym pomiarami na analizatorze wydechu Alcosensor IV CM z wynikami 0,65 mg/l oraz 0,60 mg/l i analizatorze wydechu Alcotest z wynikami 0,53 mg/l oraz 0,52 mg/l prowadził w ruchu lądowym pojazd mechaniczny, tj. samochód osobowy marki O. (...) o nr rej. (...). Przedmiotem ochrony przepisu z art. 178a § 1 k.k. jest bezpieczeństwo ruchu lądowego, wodnego, powietrznego. Jest to przestępstwo formalne i polega na prowadzeniu pojazdu mechanicznego w stanie nietrzeźwości lub pod wpływem środka odurzającego. Oceniając stopień społecznej szkodliwości czynu oskarżonego, sąd miał na względzie to, iż swoim zachowaniem naruszył on jedno z istotniejszych dóbr podlegających ochronie prawnej jakim jest bezpieczeństwo w komunikacji. Oczywistym jest, że im większy stopień nietrzeźwości kierującego pojazdem mechanicznym, tym większe zagrożenie stwarza on dla bezpieczeństwa innych uczestników ruchu drogowego, a tym samym wyższy jest stopień szkodliwości jego zachowania. W niniejszej sprawie badania oskarżonego wykazały: 0,65 mg/l, 0,60 mg/l, 0,53 mg/l oraz 0,52 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu. Stan nietrzeźwości w rozumieniu Kodeksu karnego zachodzi wtedy, gdy zawartość alkoholu we krwi przekracza 0,5 promila albo prowadzi do stężenia przekraczającego tę wartość lub zawartość alkoholu w 1 dm 3 wydychanego powietrza przekracza 0,25 mg albo prowadzi do stężenia przekraczającego tę wartość (art. 115 § 16 k.k.). Zawartość alkoholu w wydychanym powietrzu przekroczyła u oskarżonego dolną granicę określającą stan nietrzeźwości i to ponad dwukrotnie. Oskarżony prowadząc pojazd mechaniczny w stanie nietrzeźwości naruszył jedną z podstawowych zasad bezpieczeństwa w ruchu drogowym, a stopień jej naruszenia u oskarżonego jest wysoki. Czyn przypisany oskarżonemu jest niewątpliwie przez niego zawiniony. Można mu przypisać winę w czasie jego popełnienia, albowiem uzasadnionym było w konkretnej sytuacji wymagać od oskarżonego zachowania zgodnego z normą prawną, a nie zachodziły jednocześnie przyczyny, które odmowę takiego zachowania uzasadniałyby. ☐ 3.2. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania niezgodna z zarzutem ------------- ----------------------- Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej ------------------------ ☐ 3.3. Warunkowe umorzenie postępowania ------------- --------------------------- Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania ----------------------- ☐ 3.4. Umorzenie postępowania --------------- --------------- Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania ----------------------- ☐ 3.5. Uniewinnienie ------------------ --------------------- Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia ----------------------------------------- 4. KARY, Środki Karne, PRzepadek, Środki Kompensacyjne i środki związane z poddaniem sprawcy próbie Oskarżony Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności M. Ś. (1) 1 1 Przy wymiarze kary za sąd kierował się tym, aby nie przekraczała ona stopnia winy oraz uwzględniała stopień społecznej szkodliwości czynu. Sąd wziął po uwagę cele zapobiegawcze, a także wychowawcze, jakie kara powinny spełnić wobec oskarżonego, uwzględnił również potrzeby prewencji ogólnej, szczególnie w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa. Sąd wziął pod uwagę motywację oskarżonego, sposób jego zachowania, w szczególności zaś, że przypisany czyn popełnił w sposób umyślny. Sąd uwzględnił również to, że oskarżony nie był wcześniej karany. Za przypisane oskarżonemu przestępstwo sąd wymierzył mu karę grzywny w wysokości 150 stawek dziennych ustalając wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 30 złotych. Wymierzając oskarżonemu ww. karę sąd baczył, aby nie przekroczyć stopnia winy oskarżonego oraz wziął pod uwagę znaczny stopień społecznej szkodliwości czynu. Sąd uwzględnił także konieczność kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa oraz prewencję generalną, kierując się tym, że cały czas utrzymuje się wysoka liczba przestępstw polegających na prowadzeniu pojazdów mechanicznych w stanie nietrzeźwości. Kara ta ma uświadomić społeczeństwu konieczność respektowania norm prawnych i nieuchronność ujemnych konsekwencji ich lekceważenia. Nie bez znaczenia dla wymiaru kary jest również stopień upojenia alkoholem oskarżonego. Z drugiej strony sąd uwzględnił fakt, że oskarżony nie był uprzednio karany, przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu i wyraził skruchę. M. Ś. (1) 2 1 Na podstawie art. 42 § 2 k.k. orzeczono wobec oskarżonego środek karny w postaci zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych na okres 3 lat. Orzekając na ten środek karny Sąd wziął pod uwagę przytoczone powyżej dyrektywy wymiaru kary zgodnie z art. 56 kk. Zastosowanie tego środka karnego w przypadku popełnienia przestępstwa przeciwko bezpieczeństwu w komunikacji w stanie nietrzeźwości jest obligatoryjne, zaś orzeczenie go na okres 3 lat jest okresem koniecznym, a jednocześnie wystarczającym, aby oskarżony zrozumiał skutki swego czynu i wysokie niebezpieczeństwo, jakie dla innych uczestników ruchu drogowego pociąga jego czyn. Oskarżony prowadząc pojazd mechaniczny w stanie znacznego upojenia alkoholowego stanowił realne zagrożenie nie tylko dla bezpieczeństwa ruchu drogowego, ale również dla życia i zdrowia jego uczestników. M. Ś. (1) 4 1 Na mocy art. 43a § 2 k.k. sąd orzekł obligatoryjny środek karny w postaci świadczenia pieniężnego na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej w kwocie 5.000 zł. Świadczenie pieniężne ma charakter wyraźnie represyjny i stanowi dla sprawcy dodatkową dolegliwość finansową zbliżoną w swym charakterze do grzywny. Środek ten pełni funkcję związaną z potrzebą kształtowania świadomości prawnej, będąc wyrazem tego, że sprawca popełniając czyn zabroniony powinien spotkać się z pewną i nieuchronną formą dolegliwości. Orzekając powyższe świadczenie w kwocie 5000 zł, sąd wziął pod uwagę sytuację majątkową i osobistą oskarżonego, ale również stopień upojenia alkoholowego oskarżonego. Środek ten wzmacniając represję karną wobec oskarżonego powinien dodatkowo motywować go do zachowania zgodnego z prawem. 5. 1Inne ROZSTRZYGNIĘCIA ZAwarte w WYROKU Oskarżony Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności M. Ś. (1) 3 1 Na mocy art. 63 § 4 k.k. zaliczono oskarżonemu na poczet orzeczonego środka karnego okres zatrzymania prawa jazdy od dnia 19 sierpnia 2020r. do dnia 28 stycznia 2021r. 1.6. inne zagadnienia W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia, a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę Oskarżony wnosił o warunkowe umorzenie postępowania. Zdaniem sądu instytucja warunkowego umorzenia postępowania jest instytucją, która winna być stosowana tylko w szczególnych sytuacjach i ma stanowić wyjątek, a nie regułę w reakcji wymiaru sprawiedliwości na popełnione przestępstwo. Sąd uznał, że w niniejszej sprawie nie mamy do czynienia z taką sytuacją. Na pewno okolicznością przemawiającą za warunkowym umorzeniem postępowania nie może być fakt, że oskarżony wyraził skruchę, żal z powodu swojego postępowania. Gdyby tak było sąd „musiałby” warunkowo umarzać postępowanie karnego wobec każdego sprawcy, który prezentuje taką postawę, niezależnie od okoliczności popełnienia czynu i właściwości sprawcy. Sąd nie kwestionuje, że oskarżony dotychczas nie był karany, prowadził przykładny tryb życia, a występku dopuścił się na skutek informacji jakie uzyskał odnośnie swojego stanu zdrowia. To, że oskarżony był rozżalony czy zrozpaczony, a obecnie rozumie swój błąd, to są to okoliczności niewystarczające do zakończenia postępowania we wnioskowany przez oskarżonego sposób. Sąd miał bowiem na uwadze, że występek przypisany oskarżonemu cechuje stopień społecznej szkodliwości, który nie jest nie znaczny. Jak wskazano powyżej, godził on w cenne dobra chronione prawem jakimi są bezpieczeństwo w komunikacji oraz zdrowie i życie ludzi. Również stopień upojenia alkoholowego oskarżonego był wysoki, a to 0,65 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu (w pierwszym badaniu) i również ta okoliczność przemawia za odmową uwzględnienia wniosku oskarżonego. Odmawiając warunkowego umorzenia postępowania sąd uwzględnił, jak już wskazano powyżej, konieczność kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa oraz prewencję generalną oraz mając na uwadze, że orzeczenie sądu ma uświadomić społeczeństwu konieczność respektowania norm prawnych i nieuchronność ujemnych konsekwencji ich lekceważenia. Podsumowując: w ocenie sądu oskarżony nie zasługuje na zastosowanie wobec niego instytucji warunkowego umorzenia postępowania, jak również nie pozwala na to znaczny stopień społecznej szkodliwości przypisanego mu czynu oraz stopień winy oskarżonego, który nie jest nie znaczny. 7. KOszty procesu Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności 5 Na mocy art. 627 kpk i art. 3 ustawy z dnia 23.06.1973 roku o opłatach w sprawach karnych zasądzono od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe, na które składają się wydatki w wysokości 70 złotych oraz opłata w wysokości 450 złotych. Sąd po przeanalizowaniu sytuacji rodzinnej, majątkowej i wysokości dochodów oskarżonego uznał bowiem, że uiszczenie wskazanych kosztów postępowania nie będzie dla niego zbyt uciążliwe, a ponadto jak bez wątpliwości ustalono, to sam oskarżony, swoim nagannym zachowaniem zainicjował niniejsze postępowanie karne, a tym samym opisane powyżej koszty z nim związane, które powinien ponieść. 6. 1Podpis

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygnatura akt VI Ka 134/18

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 6 marca 2018 r. Sąd Okręgowy w Gliwicach, Wydział VI Karny Odwoławczy w składzie: Przewodniczący SSO Grażyna Tokarczyk Protokolant Edyta Ferencz-Trzópek przy udziale Krzysztofa Garbali Prokuratora Rejonowego Prokuratury Rejonowej w Z. po rozpoznaniu w dniu 6 marca 2018 r. sprawy K. P. ur. (...) w Z. syna A. i J. oskarżonego z art. 178a§1 kk na skutek apelacji wniesionej przez oskarżyciela publicznego od wyroku Sądu Rejonowego w Zabrzu z dnia 29 listopada 2017 r. sygnatura akt VII K 297/16 na mocy art. 437 kpk, art. 438 kpk uchyla zaskarżony wyrok i sprawę przekazuje Sądowi Rejonowemu w Zabrzu do ponownego rozpoznania. Sygn. akt VI Ka 134/18

UZASADNIENIE

K. P. oskarżony został o to, że w dniu 22 marca 2016 r. w Z., będąc w stanie nietrzeźwości wyrażającym się zawartością alkoholu w wydychanym powietrzu w wysokości : I badanie – 0,63 mg/l, II badanie – 0,70 mg/l, III badanie – 0,71 mg/l, IV badanie – 0,65 mg/l, prowadził w ruchu lądowym samochód osobowy marki O. (...) o nr rej. (...),tj. o czyn z art. 178a § 1 k.k. Sąd Rejonowy w Zabrzu wyrokiem z dnia 29 listopada 2017 r. sygn. akt VII K 297/16 uniewinnił oskarżonego od popełniania zarzucanego mu czynu. Apelację wniósł Prokurator zaskarżając wyrok w całości na niekorzyść oskarżonego zarzucając błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia mający wpływ na jego treść polegający na dowolnej, a nie swobodnej ocenie materiału dowodowego poprzez przyjęcie, że zebrane w sprawie dowody nie są wystarczające do uznania, że oskarżony dopuścił się zarzucanego mu aktem oskarżenia czynu, co skutkowało jego uniewinnieniem, podczas, gdy prawidłowa, wszechstronna ocena zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, w tym zeznań świadków K.

S. i M. P., wyników badania stanu trzeźwości, opinii biegłych, a także poprawne wnioskowanie na ich podstawie, przy uwzględnieniu treści wyjaśnieńoskarżonego i występujących sprzeczności w podawanych przez niego wersjach zdarzenia, prowadzi do wniosku, iż oskarżony K. P. dopuścił się zarzucanego mu czynu z art. 178 a § 1 kk. Apelujący wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji. Sąd Okręgowy zważył, co następuje. Apelacja Prokuratora okazała się skuteczna.

Istotnie nie można zaakceptować dokonanych przez Sąd I instancji ustaleń faktycznych, albowiem przeprowadzona i zaprezentowana w pisemnych motywach zaskarżonego wyroku ocena dowodów w wielu miejscach jest niespójna i dowolna, a stanowisko przedstawione w pisemnych motywach zaskarżonego wyroku wymyka się możliwości prześledzenia procesu logicznego, który doprowadził Sąd do uniewinnienia oskarżonego. Sądowi odwoławczemu znane są stanowiska, że wskazane uchybienie ma miejsce, gdy Sąd prawidłowo ocenił materiał dowodowy, a błędnie, wbrew tym ocenom ustalił stan faktyczny.

Zaakceptować należy jednak dominujące stanowisko, iż zarzut błędu w ustaleniach faktycznych, przyjętych za podstawę wyroku, jest tylko wówczas słuszny, gdy zasadność ocen i wniosków, wyprowadzonych przez sąd orzekający z okoliczności ujawnionych w toku przewodu sądowego, nie odpowiada prawidłowości logicznego rozumowania. Zarzut ten nie może jednak sprowadzać się do samej polemiki z ustaleniami sądu, wyrażonymi w uzasadnieniu wyroku, lecz do wykazania, jakich mianowicie konkretnych uchybień w zakresie logicznego rozumowania dopuścił się sąd w ocenie zebranego materiału dowodowego.

Możliwość zaś przeciwstawienia ustaleniom sądu orzekającego odmiennego poglądu nie może prowadzić do wniosku o dokonanie przez sąd błędu w ustaleniach faktycznych ( wyrok Sądu Apelacyjnego w Katowicach w dnia 5.04.2007 roku w sprawie II AKa 30/07, Prok.i Pr. 2007/11/32, podobnie Sąd Apelacyjny Warszawie w wyroku z dnia 30.06.2017 r. sygn. akt II Aka 134/17, LEX nr 2337048). Wobec zatem sprecyzowania przez oskarżyciela publicznego w apelacji wywiedzionej na niekorzyść oskarżonego, zarzutu błędu w ustaleniach faktycznych powiązanego z wykazanymi mankamentami oceny dowodów, Sąd odwoławczy uznał trafność wywiedzionego środka odwoławczego.

Sąd I instancji niejasno zaprezentował przeprowadzoną ocenę dowodów, wydaje się z niej bowiem wynikać, że wiarygodnymi ocenił tak zeznania zgłaszającej K. S., jak i interweniującego funkcjonariusza policji, zeznania świadków oskarżenia, jako nie wnoszące do sprawy istotnych okoliczności, a wyjaśnienia oskarżonego krytycznie, o czym świadczy następujący fragment „Zmiana wyjaśnień przez oskarżonego wskazuje na to, iż chciał on uniknąć odpowiedzialności karnej za zarzucany czyn”. Sąd zaprezentował również wnioski opinii toksykologicznej wykluczającej możliwość zaakceptowania którejkolwiek z prezentowanych przez oskarżonego wersji, co do czasu i ilości spożytego alkoholu oraz wpływu POCHP na wyniki badania stanu trzeźwości.

W tej kwestii zdaje się, że Sąd upatrywał niepełności, ale ów wniosek jest błędny, bowiem stwierdzenie, że nieznane są badania i stanowiska, jakoby taki wpływ miał występować świadczy o tym, że owego wpływu nauka nie zna, bo go nie ma. Podobnie wypowiedział się biegły pulmonolog, kwestionując ilość dawek A., jaką miał przyjąć oskarżony, jedynie wskazując na taki wpływ alkoholu na poprawę komfortu osoby obciążonej POCHP, że alkohol może wpływać na rozluźnienie mięśni gładkich oraz dodatkowy, wydaje się psychologiczny,efekt.

W szerszym zakresie ów biegły istotnie nie posiada wiadomości specjalnych, co nie oznacza niepełności tej opinii, ale nie uwzględnienie tej kwestii przy dopuszczeniu dowodu z opinii biegłego określonej specjalności. To zaś, że biegli nie wypowiadali się o wpływie obniżonej wydolności płuc, w czym upatruje Sąd niepełności jest wnioskiem błędnym, gdy chodzi o opinię toksykologiczną, skoro biegli stwierdzili, że nauka nie zna wpływu POCHP na wyniki badań poziomu alkoholu w organizmie człowieka, z kolei biegłego pulmonologa Sąd o tę kwestię nie pytał, a choć o metabolizmie alkoholu wiedzy biegły nie miał, to z pewnością posiadał wiedzę o wpływie POCHP na procesy metabolizmu w ogólności.

Sąd I instancji ostatecznie, choć nawet nie wspomniał o treści art. 5 § 2 kpk, wydaje się, że owąnormę chciał zastosować skoro wyraził pogląd, że: „Zdaniem Sądu fakt ,iż zachowanie oskarżonego przed barem mogło wskazywać na stan jego nietrzeźwości, jak i na wynik jego chorób nie przesadza tego , kiedy oskarżony spożył alkohol”. Powyższy wniosek jest dowolnym, albowiem o istnieniu wątpliwości w zakresie stanu faktycznego, mowa być może wyłącznie, gdy kryteriami wyrażonymi w art. 7 kpk, nie można ocenić dowodów w sposób prowadzący do stanowczych ustaleń.

W niniejszej sprawie natomiast ocena dowodów zgodna z zasadami wiedzy i logicznego rozumowania, wsparta doświadczeniem życiowym wyklucza ów „możliwy” wniosek alternatywny dla oskarżenia. Sąd zignorował nie tylko zeznania M. P., choć ustalił, że podejmując interwencję w miejscu zamieszkania oskarżonego zastał go w butach i z kurtką w ręku, pominął również informacje o chronologii zdarzeń, o co występował na skutek inicjatywy obrony do Komendy Miejskiej Policji w Z. (k. 202). Przydatny jest przy tym wydruk z mapy przedstawiony przez obrońcę (k. 200).

Wedle tych danych zgłoszenie K. S. miało miejsce o godz. 17.57, o godz. 18.05 patrol skierowany został na interwencję, a podjął ją o godz. 18.08, o godz. 18.13 zatrzymując oskarżonego, z zapisu notatnika wynika też, że o godz. 18.10 patrol podjął interwencję w miejscu zamieszkania oskarżonego, wedle wydruku mapy czas potrzebny na przebycie samochodem drogi z miejsca dostrzeżenia oskarżonego przez świadka do miejsca jego zamieszkania wynosi od 10 do 12 minut. To idealnie koreluje z czasem zgłoszenia zdarzenia przez świadka i przybyciem patrolu do miejsca zamieszkania oskarżonego oraz zeznaniami M.

P. wskazującymi, że oskarżony dopiero wszedł do mieszkania pozostając w obuwiu i nadal z kurtką w ręku. Co więcej wyklucza to również tezę o spożywaniu przez oskarżonego alkoholu po powrocie do domu. O ile można sobie wyobrazić, że w butach z kurtką w ręceoskarżony chodził po mieszkaniu, to jednak czas niezbędny na to, żeby sięgnąć po butelkę wódki, nalewać kolejno 4- 5 kieliszków i je wypijać (oskarżony nie twierdził, aby spożył naraz odpowiednią ilość alkoholu, ani też, że spożywałwódkę wprost z butelki), co więcej sam przedstawił przebieg zdarzeń znacznie wydłużający okres niezbędny dla wykonania czynności związanych z użyciem koncentratora tlenu i piciem alkoholu, to nie odpowiada to czasowi zgłoszenia i podjęcia interwencji, a przekonuje o niewiarygodności twierdzeń oskarżonego.

Oskarżony manifestował również swój zły stan zdrowia dostarczając dowodów, na to, że prócz POCHP cierpi na cukrzycę oraz poważne schorzenia kardiologiczne, to z kolei czyni absurdalnymi wręcz twierdzenia o piciu alkoholu ze względów medycznych i nie trzeba wiadomości specjalnych, aby do takiego wniosku dojść. Oskarżony już miał się źle czuć z powodu ataku POCHP, a jednak spożyć dużą ilość alkoholu w krótkim czasie, co przecież prócz zaburzeń rytmu serca mogło wywołać nagły spadek lub wzrost poziomu cukru we krwi, a zatem ów alkohol o zbawiennym dla POCHP, wpływie mógł doprowadzić do istotnych zaburzeń w czynnościach innych organów, do utraty świadomości włącznie.

Picie alkoholu w tak poważnym stanie zdrowia oskarżonego, który jest pacjentem świadomym oraz zna możliwości poprawy komfortu, wskazuje na zdecydowane lekceważenie zdrowia. Co więcej oskarżony chce utrzymywać, że atak POCHP miał miejsce, a następnie podjął świadomą decyzję o kierowaniu pojazdem, pomijając, że nie szukał pomocy, czy to w barze, w którym był przecież jego znajomy, czy też wzywając pogotowie, zdecydować się miał na prowadzenie samochodu i stworzenie realnego zagrożenia dla innych uczestników ruchu drogowego, co też dyskwalifikować powinno go jako kierującego pojazdami wobec braku poszanowania zdrowia swojego, ale także zdrowia i życia innych osób.

Wreszcie czyniąc wywód o zmniejszonej wydolności płuc Sąd I instancji nie wyartykułował, czy to miało wpływ na alkohol resztkowy zalegający w jamie ustnej, czy też alkohol będący wynikiem już procesu wchłaniania. W pierwszym wypadku bez wiadomości specjalnych można wykluczyć, nawet przy POCHP, aby przez okres ponad godziny alkohol resztkowy utrzymywał się w jamie ustnej (oskarżony miał się wspomagać przy tym koncentratorem tlenu). Przede wszystkim istotne w wypadku analizatora wydechu jest badanie ilości alkoholu w określonej jednostce, w niniejszej sprawie w litrze wydychanego powietrza oraz to, że badanie przeprowadzone zostało prawidłowo, nie było zakłóceń wydechu, a urządzenie nie odnotowało błędu i o takim nikt nie wspominał.

Zatem dla prawidłowego rozpoznania sprawy istotne znaczenie mają osobowe źródła dowodowe oraz opinia biegłych z zakresu toksykologii o tyle o ile wskazuje na czas, w którymoskarżony spożył alkohol w ilości prowadzącej do wyników stwierdzonych badaniami na alkometrze. Sąd odwoławczy nie dopatruje się konieczności poszerzenia postepowania diodowego, to zaś w zakresie którego orzekał Sąd I instancji nie daje podstaw do zaakceptowania zaskarżonego wyroku. Mając powyższe na uwadze oraz treść art. 454 § 1 kpk, Sąd odwoławczy uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę Sądowi Rejonowemu w Zabrzu do ponownego rozpoznania, w toku którego Sąd powtórzy postępowanie dowodowe, zgromadzone dowody poddając ocenie zgodnej z zasadami wiedzy, logicznego rozumowania oraz doświadczenia życiowego.