II Cz 186/18 · Sąd powszechny

Sygn. akt II Cz 186/18 POSTANOWIENIE K., dnia 8 maja 2018 r. Sąd Okręgowy w Kaliszu, II Wydział Cywilny Odwoławczy w składzie następującym: Przewodniczący: SSO Wojciech Vogt Sędziowie: SSO Barbara Mokras (spr.) SSO Janusz Roszewski po rozpoznaniu w dniu 8 maja 2018 r. w Kaliszu na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku T. K. przy udziale M. K., B. K. (1), Miasta K. - (...) w K., Miasta K. – Prezydenta Miasta K., D. G., J. K., A. K., B. K. (2) o zniesienie współwłasności w przedmiocie zażalenia uczestniczki postępowania B. K. (1) na postanowienie Sądu Rejonowego w Kaliszu z dnia 29 grudnia 2017 r., sygn. akt I Ns 1535/15 p o s t a n a w i a : oddalić zażalenie. SSO Barbara Mokras SSO Wojciech Vogt SSO Janusz Roszewski Sygn. akt II Cz 186/18

UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 29 grudnia 2017 r. Sąd Rejonowy w Kaliszu odmówił udziału w sprawie z wniosku T. K. o zniesienie współwłasności uczestnikom postępowania B. K. (1) i J. K.. W uzasadnieniu wskazano, że w toku postępowania I Ns 1535/15 na mocy umowy darowizny z dnia 3 listopada 2006 r. udział 10/512 w nieruchomości wspólnej zapisanej w księdze wieczystej (...) należący do B. K. (1) i H. K. został przekazany (darowany) wnukowi D. G.. W chwili obecnej uczestnicy postępowania B. K. (1) i J. K. nie są już współwłaścicielami nieruchomości będącej przedmiotem sprawy.

Z kolei zgodnie z treścią art. 618 § 1 k.p.c. w postępowaniu o zniesienie współwłasności sąd rozstrzyga także spory o prawo żądania zniesienia współwłasności, jak również wzajemne roszczenia współwłaścicieli z tytułu posiadania rzeczy, co uzasadnia orzeczenie jak w sentencji. Zażalenie na powyższe orzeczenie wniosła uczestniczka postępowania B. K. (1), zaskarżając postanowienie w całości. Skarżąca zarzuciła zaskarżonemu postanowieniu naruszenie prawa procesowego, a mianowicie art. 510 k.p.c. poprzez jego niewłaściwe zastosowanie, a w konsekwencji odmówienie uczestniczce postępowania B.

K. (1) udziału w sprawie ze względu na to, iż nie jest ona współwłaścicielem nieruchomości będącej przedmiotem sprawy, podczas gdy z wskazanego wyżej przepisu wynika, że dla udziału B. K. (1) w postępowaniu w charakterze uczestnika postępowania nie jest koniecznym dysponowanie tytułem prawnym do nieruchomości objętej wnioskiem o zniesienie współwłasności, a jedynie posiadanie interesu prawnego w przedmiotowym postępowaniu. Mając na uwadze powyższy zarzut, skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z przepisem art. 510 § 1 zd. 1 i 2 k.p.c. zainteresowanym w sprawie jest każdy, czyich praw dotyczy wynik postępowania, może on wziąć udział w każdym stanie sprawy aż do zakończenia postępowania w drugiej instancji. Jeżeli weźmie udział, staje się uczestnikiem. W myśl art. 618 § 1 k.p.c. w postępowaniu o zniesienie współwłasności sąd rozstrzyga także spory o prawo żądania zniesienia współwłasności i o prawo własności, jak również wzajemne roszczenia współwłaścicieli z tytułu posiadania rzeczy.

Do sporów współwłaścicieli o posiadanie rzeczy wspólnej należą roszczenia z tytułu korzystania z rzeczy, pobranych pożytków i innych przychodów oraz dokonanych nakładów, i to niezależnie od tego, czy miało miejsce współposiadanie czy wyłączne posiadanie rzeczy wspólnej i czy zostało ono naruszone. W postępowaniu tym nie rozstrzyga się spraw dotyczących roszczeń między współwłaścicielami a osobami trzecimi, nawet jeśli są one uczestnikami postępowania z racji posiadanego interesu prawnego (zob. Komentarz do Kodeksu postępowania cywilnego pod. red.

Zielińskiego 2017, wyd. 9 / Flaga – Gieruszyńska, teza 4 do art. 618, za pośrednictwem Legalis; por. postanowienie Sądu Najwyzszego z dnia 10.09.1979 r. III CRN 143/79, OSNCP z 1980 r., Nr 6, poz. 119). Mając na uwadze powyższe, należy uznać za nietrafny argument skarżącej, wyrażony w uzasadnieniu zażalenia, jakoby za zasadnością zarzutu zażalenia przemawiała okoliczność, iż w toku przedmiotowego postępowania o zniesienie współwłasności nieruchomości ustalana będzie wysokość należności przysługujących od B. K. (1) z tytułu odszkodowania za bezumowne korzystanie z zajmowanego przez nią lokalu w okresie od listopada 1996 r. do marca 2015 r.

Dlatego, na podstawie przepisów art. 385 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 k.p.c. i art. 13 § 2 k.p.c., orzeczono, jak w sentencji. SSO Barbara Mokras SSO Wojciech Vogt SSO Janusz Roszewski