I C 1192/17 · Sąd powszechny

Sygn. akt I C 1192/17

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 24 kwietnia 2018 r. Sąd Rejonowy w Piszu I Wydział Cywilny w składzie: Przewodniczący: SSR Magdalena Łukaszewicz Protokolant: starszy sekretarz sądowy Anita Topa po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 kwietnia 2018 r. w P. sprawy z powództwa Wspólnoty Mieszkaniowej nieruchomości przy ul. (...) w P. przeciwko E. K. o zapłatę o r z e k a : I. Zasądza od pozwanego E. K. na rzecz powoda Wspólnoty Mieszkaniowej nieruchomości przy ul. (...) w P. kwotę 1471,57 zł (jeden tysiąc czterysta siedemdziesiąt jeden złotych 57/100) wraz z ustawowymi odsetkami od dnia 06.09.2017 r. do dnia zapłaty. II. Zasądza od pozwanego E. K. na rzecz powoda Wspólnoty Mieszkaniowej nieruchomości przy ul. (...) w P. kwotę 74 zł (siedemdziesiąt cztery złote) tytułem zwrotu kosztów procesu.

UZASADNIENIE

W dniu 6 września 2017 roku Wspólnota Mieszkaniowa nieruchomości przy ulicy (...) w P. wytoczyła powództwo przeciwko E. K. o zapłatę kwoty 1 471,57 złotych wraz z odsetkami ustawowymi liczonymi od dnia wniesienia pozwu do dnia zapłaty. W uzasadnieniu pozwu powódka wskazała, że pozwany jest właścicielem lokalu mieszkalnego nr (...) położonego w budynku nr (...) przy ulicy (...) w P.. Pozwany zalega z opłatami związanymi z utrzymaniem swojego lokalu, jak i z opłatami na utrzymanie części wspólnych nieruchomości. Pomimo upływu terminów zapłaty zakreślonych przez powódkę w wezwaniach do zapłaty, pozwany nie uiścił należności.

Powódka wskazała, że na kwotę dochodzoną pozwem składa się: - 1 301,67 złotych z tytułu zaległości w zapłacie czynszu za okres od 1 sierpnia 2016 roku do 31 sierpnia 2017 roku, - 169,90 złotych z tytułu zaległości w zapłacie zaliczek na fundusz remontowy. Nakazem zapłaty w postępowaniu upominawczym z 27 października 2017 roku, wydanym w niniejszej sprawie, Sąd Rejonowy w Piszu nakazał pozwanemu zapłacić na rzecz powódki całość dochodzonego roszczenia wraz z kosztami postępowania. (k.

16) Pozwany E. K. w terminie ustawowym wniósł sprzeciw od wydanego nakazu zapłaty. W uzasadnieniu podniósł, że obecnie odbywa karę pozbawienia wolności, w zakładzie karnym zatrudniony jest nieodpłatnie, w związku z czym nie posiada środków finansowych na spłatę przedmiotowego zadłużenia. Sąd ustalił, co następuje: E. K. jest właścicielem lokalu mieszkalnego nr (...) położonego w budynku nr (...) przy ulicy (...) w P.. Za okres od 1 sierpnia 2016 roku do 31 sierpnia 2017 roku E. K. zalega z zapłatą na rzecz Wspólnoty Mieszkaniowej nieruchomości przy ulicy (...) w P. następujących należności: - 1 301,67 złotych z tytułu czynszu, - 169,90 złotych z tytułu zaliczek na fundusz remontowy. (okoliczności bezsporne, dowód: umowa sprzedaży k. 7-8v; karty kontowe k. 4-6; wezwanie do zapłaty k.

10)

Sąd zważył, co następuje:

Właściciele lokali posiadają nie tylko liczne prawa, ale także i obowiązki, szczególnie gdy dotyczy to wspólnoty mieszkaniowej. Zgodnie z zapisami ustawy z dnia 24 czerwca 1994 roku o własności lokali (tj. Dz.U. z 2015r., poz. 1892), każdy z właścicieli lokali położonych w obrębie jednej nieruchomości ma odpowiedni udział w części wspólnej budynku. To z kolei rodzi obowiązki, jak na przykład dbanie o należyte utrzymanie porządku na klatce czy w piwnicy budynku. Zgodnie z treścią art. 12 wymienionej wyżej ustawy, właściciel lokalu ma prawo do współkorzystania z nieruchomości wspólnej zgodnie z jej przeznaczeniem.

Pożytki i inne przychody z nieruchomości wspólnej służą pokrywaniu wydatków związanych z jej utrzymaniem, a w części przekraczającej te potrzeby przypadają właścicielom lokali w stosunku do ich udziałów. W takim samym stosunku właściciele lokali ponoszą wydatki i ciężary związane z utrzymaniem nieruchomości wspólnej w części nie znajdującej pokrycia w pożytkach i innych przychodach. Podstawowym obowiązkiem każdego właściciela lokalu jest oczywiście ponoszenie opłat eksploatacyjnych, a także utrzymywanie lokalu w należytym stanie, przestrzeganie porządku domowego, uczestniczenie w kosztach zarządu związanych z utrzymaniem nieruchomości wspólnej, korzystanie z niej w sposób nie utrudniający korzystania przez innych współwłaścicieli oraz współdziałanie z nimi w ochronie wspólnego dobra (art. 13 cytowanej wyżej ustawy).

Zgodnie z art. 14 cyt. ustawy, na koszty zarządu nieruchomością wspólną składają się w szczególności:

1) wydatki na remonty i bieżącą konserwację, 2) opłaty za dostawę energii elektrycznej i cieplnej, gazu i wody, w części dotyczącej nieruchomości wspólnej, oraz opłaty za antenę zbiorczą i windę, 3) ubezpieczenia, podatki i inne opłaty publicznoprawne, chyba że są pokrywane bezpośrednio przez właścicieli poszczególnych lokali, 4) wydatki na utrzymanie porządku i czystości, 5) wynagrodzenie członków zarządu lub zarządcy. Na pokrycie powyższych kosztów właściciele lokali uiszczają zaliczki w formie bieżących opłat, płatne z góry do dnia 10 każdego miesiąca. Należności z tytułu kosztów zarządu mogą być dochodzone w postępowaniu sądowym, bez względu na ich wysokość. (art. 15 cyt. ustawy).

Pozwany nie kwestionował zasadności przedmiotowego roszczenia, ani jego wysokości. Bezspornie ustalone zostało, że za okres od 1 sierpnia 2016 roku do 31 sierpnia 2017 roku pozwany zalega z zapłatą na rzecz powódki: - kwoty 1 301,67 złotych z tytułu czynszu, - kwoty 169,90 złotych z tytułu zaliczek na fundusz remontowy. W związku ze stanowiskiem pozwanego, Sąd nie miał wątpliwości aby uznać zasadność roszczenia pozwu. Wysokość zobowiązania pozwanego została należycie przez powódkę udokumentowana i nie była kwestionowana przez pozwanego.

Faktem jest, co wynika z załączonego do akt sprawy zaświadczenia (k. 21), że pozwany obecnie odbywa karę pozbawienia wolności i zatrudniony jest w zakładzie karnym nieodpłatnie. Okoliczność ta jednak w żadnej mierze nie wpływa na zasadność roszczenia powódki i nie zwalnia pozwanego z obowiązku zapłaty przedmiotowych zaległości. Mając na uwadze powyższe Sąd, na podstawie powołanych wyżej przepisów ustawy o własności lokali, zasądził od pozwanego na rzecz powódki łącznie kwotę 1 471,57 złotych wraz z odsetkami ustawowymi od dnia wniesienia pozwu, to jest od dnia 6 września 2017 roku do dnia zapłaty.

O kosztach procesu Sąd rozstrzygnął w oparciu o przepis art. 98 k.p.c., zgodnie z którym strona przegrywająca sprawę obowiązana jest zwrócić przeciwnikowi na jego żądanie koszty niezbędne do celowego dochodzenia praw i celowej obrony. W tym przypadku jest to kwota 74,00 złotych tytułem zwrotu uiszczonej przez powódkę opłaty sądowej od pozwu.