IV U 27/18 · Sąd powszechny

Sygn. akt IV.U 27/18

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 11 kwietnia 2018 r. Sąd Rejonowy, Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Krośnie Wydział IV w składzie: Przewodniczący: SSR Katarzyna Gurgacz Protokolant: Gabriela Wojtowicz po rozpoznaniu w dniu 11 kwietnia 2018 r. w Krośnie sprawy z wniosku P. K. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w (...) o świadczenie rehabilitacyjne na skutek odwołania P. K. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w (...) z dnia 9 listopada 2017 roku nr sprawy: (...) z m i e n i a zaskarżoną decyzję Oddziału ZUS w (...) z dnia 9 listopada 2017 roku nr sprawy: (...) i p r z y z n a j e wnioskodawcy P. K. prawo do świadczenia rehabilitacyjnego w związku z chorobą zawodową na okres dalszych dwóch miesięcy. SSR Katarzyna Gurgacz Sygn. akt. IV U 27/18

UZASADNIENIE

wyroku z dnia 11 kwietnia 2018 roku Decyzją z dnia 9 listopada 2017 roku nr sprawy: (...) Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w (...) odmówił wnioskodawcy P. K. prawa do dalszego świadczenia rehabilitacyjnego w związku z chorobą zawodową, a to w wyniku ustalenia przez komisję lekarską ZUS orzeczeniem z dnia 2 listopada 2017 r., że stan zdrowia wnioskodawcy nie uzasadnia przyznania mu świadczenia rehabilitacyjnego. Powyższą decyzję zaskarżył wnioskodawca P. K. stwierdzając, że nie zgadza się z nią bowiem jego stan zdrowia nie pozwala mu na wykonywanie pracy.

W odpowiedzi na odwołanie O/ZUS w (...) powołując się na art. 18 ustawy z 25 czerwca 1999r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa wniósł o oddalenie odwołania, zarzucając równocześnie, że przyczyną wydania decyzji odmawiającej wnioskodawcy prawa do świadczenia rehabilitacyjnego było powołane wyżej orzeczenie komisji lekarskiej ZUS, które z kolei było poprzedzone orzeczeniem lekarza orzecznika. Z tych orzeczeń wynikało, że wnioskodawca został uznany za zdolnego do pracy.

W wyniku przeprowadzonego postępowania Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych dokonał następujących ustaleń: Wnioskodawcy P. K. w dniu 2 sierpnia 2017 r. upłynął okres 10 miesięcy świadczenia rehabilitacyjnego w związku z chorobą zawodową. W dniu 2 października 2017 roku wnioskodawca złożył wniosek o przyznanie mu prawa do świadczenia rehabilitacyjnego w związku z niezdolnością do pracy spowodowaną chorobą zawodową na dalszy okres. W postępowaniu orzeczniczym O/ZUS w (...) lekarz orzecznik w dniu 20 września 2017 roku uznał, że w przypadku wnioskodawcy brak jest okoliczności uzasadniających ustalenie uprawnień do świadczenia rehabilitacyjnego, albowiem jest on zdolny do pracy.

W wyniku złożonego sprzeciwu Komisja Lekarska ZUS w (...) rozpoznała w dniu 2 listopada 2017 roku ponownie sprawę wnioskodawcy i uznała, iż jest on osobą zdolną do pracy. / dowód: akta wnioskodawcy prowadzone przez ZUS/ Powołani przez Sąd biegli: - specjalista chorób zakaźnych M. S. w opinii wydanej w dniu 20 lutego 2018 roku stwierdził u wnioskodawcy stan po przebytej neuroboreliozie i bóle neuropatyczne. W związku z tym wskazanym było przyznanie wnioskodawcy świadczenia rehabilitacyjnego w związku z chorobą zawodową po dniu 2 sierpnia 2017 r. na okres 2 miesięcy; - specjalista neurolog J.

B. w opinii wydanej w dniu 4 marca 2018 roku stwierdził u wnioskodawcy neuroboreliozę pod postacią bóli neuropatycznych prawej połowy ciała. W związku z tym wskazanym było przyznanie wnioskodawcy świadczenia rehabilitacyjnego w związku z chorobą zawodową po dniu 2 sierpnia 2017 r. na okres 2 miesięcy; / dowód: opinia biegłego specjalisty chorób zakaźnych – k. 7-8, opinia biegłego specjalisty neurologa – k.13-14/ Tym wszystkim dowodom Sąd dał wiarę, albowiem nie zachodzą między nimi sprzeczności, są logiczne, spójne i wzajemnie się uzupełniają.

W szczególności wydane opinie są zupełne, logiczne i fachowe. Żadna ze stron nie wnosiła zastrzeżeń do opinii biegłych lekarzy sądowych.

Sąd zważył co następuje :

Zgodnie z art. 6 ust. 1 pkt 2) ustawy z dnia 30 października 2002 r. o ubezpieczeniu społecznym z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych ( t. j. Dz.U. z 2015 r. poz. 1242) – z tytułu (...) choroby zawodowej przysługują (...): „świadczenie rehabilitacyjne” – dla ubezpieczonego, który po wyczerpaniu zasiłku chorobowego jest nadal niezdolny do pracy, a dalsze leczenie lub rehabilitacja lecznicza rokują odzyskanie zdolności do pracy. Stosownie do art. 7 wyżej wymienionej ustawy – przy ustalaniu prawa do świadczeń wymienionych w art. 6 ust. 1 pkt 1-3, (...) stosuje się odpowiednio przepisy ustawy o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia chorobowego, z uwzględnieniem przepisów niniejszej ustawy.

Zgodnie z art. 18 ustawy z dnia 25 czerwca 1999 roku o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa (t. jedn. Dz. U. z 2016r. poz. 372 ze zm.) - świadczenie rehabilitacyjne przysługuje ubezpieczonemu, który po wyczerpaniu zasiłku chorobowego jest nadal niezdolny do pracy, a dalsze leczenie lub rehabilitacja lecznicza rokują odzyskanie zdolności do pracy. Świadczenie rehabilitacyjne zgodnie z art. 18 ust. 2 wymienionej ustawy przysługuje przez okres niezbędny do przywrócenia zdolności do pracy, nie dłużej jednak niż przez 12 miesięcy.

Bezspornym, bowiem nie kwestionowanym przez strony jest fakt, iż wnioskodawca do dnia 2 sierpnia 2017 r. otrzymywał świadczenie rehabilitacyjne w związku z niezdolnością do pracy spowodowaną chorobą zawodową. W przedmiotowej sprawie Sąd dał w pełni wiarę opinii biegłych lekarzy sądowych albowiem w sposób wyczerpujący i wnikliwy opisują stan zdrowia wnioskodawcy. Opinie zostały sporządzone w oparciu o wszelki dostępny materiał dowodowy zgromadzony w sprawie oraz na podstawie dokumentacji lekarskiej z przebiegu leczenia a także na podstawie badania fizykalnego wnioskodawcy.

Zdaniem Sądu brak jest jakichkolwiek okoliczności, które uzasadniałyby kwestionowanie przez Sąd wiarygodności oraz rzeczowości i kompletności przedmiotowych opinii biegłych sądowych. Wobec ustalenia w oparciu o opinie biegłych, że wnioskodawca ma prawo do świadczenia rehabilitacyjnego w związku z chorobą zawodową na okres dalszych dwóch miesięcy - Sąd na podstawie art. 477 14 § 2 kpc zmienił zaskarżoną decyzję i orzekł jak w wyroku.