III RC 64/18 · Sąd powszechny

Sygn. akt III RC 64/18

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 16 maja 2018r. Sąd Rejonowy w Giżycku III Wydział Rodzinny i Nieletnich w składzie: Przewodniczący: SSR Janina Olchowska Protokolant: st.sekr.sądowy Zofia Mórawska po rozpoznaniu w dniu 10 maja 2018r .w Giżycku na rozprawie sprawy z powództwa małoletniego S. P. działającego za pośrednictwem matki E. K. przeciwko T. P. o podwyższenie alimentów 1. Podwyższa alimenty ustalone od pozwanego T. P. na rzecz małoletniego S. P. wyrokiem SR w Giżycku z dnia 11 lutego 2014r.w sprawie III RC 301/13 z kwoty 400 zł miesięcznie do kwoty po 600 ( sześćset złotych) miesięcznie, płatne z góry do dnia 10- go każdego miesiąca, z ustawowymi odsetkami na wypadek zwłoki w płatności każdej z rat, płatne do rąk matki małoletniego E. K. , poczynając od dnia 09.03.2018r.

2. W pozostałej części powództwo oddala.

3. Zwalnia pozwanego od ponoszenia kosztów postępowania w sprawie. 4.Wyrokowi w pkt 1 nadaje rygor natychmiastowej wykonalności.

UZASADNIENIE

Powódka E. K., ustawowa przedstawicielka małoletniego S. P. wniosła o podwyższenie alimentów zasądzonych od T. P. przez Sąd Rejonowy w Giżycku wyrokiem z dnia 11 lutego 2014r. w sprawie o sygn. akt IIIRC 301/13 na rzecz małoletniego, z wysokości po 400 zł miesięcznie do kwot po 1.150 zł miesięcznie, płatnych z góry do 10 dnia każdego miesiąca z ustawowymi odsetkami za opóźnienie w płatności którejkolwiek z rat, do rąk matki małoletniego E. K.. Nadto wniosła o zasądzenie od pozwanego na rzecz powódki zwrotu kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.

W uzasadnieniu powództwa wywodziła, że pozwany T. P. i E. K. są rodzicami małoletniego S. P.. W czasie orzekania przez Sąd Rejonowy w Giżycku w 2014r. alimentów na rzecz małoletniego, chłopiec miał dziewięć miesięcy. Od tamtej pory minęły cztery lata. Małoletni jest obecnie niespełna pięcioletnim dzieckiem. Uczęszcza do przedszkola, co wiąże się z ponoszeniem comiesięcznych, dodatkowych kosztów. Przedstawiła, że comiesięczne wydatki związane z kosztami mieszkaniowymi przypadające na małoletnie dziecko wynoszą 470 zł, koszty związane z uczęszczaniem chłopca do przedszkola i dojazdami do niego to kwota 769,25 zł.

Nadto miesięczne koszty związane z zakupem lekarstw to kwota 100 zł. Powódka koszty utrzymania małoletniego S. P. określiła na kwotę około 2.375 zł miesięcznie. E. K. zatrudniona jest jako nauczyciel w przedszkolu niepublicznym w G. i z tego tytułu osiąga dochód w wysokości około 1.781,54 zł miesięcznie. Przekazywana przez pozwanego kwota 400 zł miesięcznie tytułem alimentów jest niewystarczająca na zaspokojenie podstawowych potrzeb małoletniego. Pozwany sporadycznie realizuje kontakty z dzieckiem, w związku z czym nie ponosi żadnych dodatkowych kosztów związanych ze spotkaniami z nim.

Pozwany T. P. nie wniósł odpowiedzi na pozew. Na rozprawie nie uznał powództwa i wniósł o jego oddalenie w całości (k. 57). W wyniku przeprowadzonej rozprawy Sąd ustalił następujący stan faktyczny: Małoletni S. P. ur. (...) w G. jest dzieckiem E. K. i T. P. (d: odpis aktu urodzenia k. 7 akt sprawy Sądu Rejonowego w Giżycku sygn. III RC 301/13). Pozwany z powódką zamieszkiwał wspólnie do trzeciego tygodnia życia dziecka. Wyrokiem tutejszego Sądu z dnia 11 lutego 2014r. w sprawie o sygn. akt III RC 301/13 zasądzono od T. P. tytułem alimentów na rzecz małoletniego kwotę po 400 zł miesięcznie, płatne do rąk matki E. K..

W tym czasie matka chłopca mieszkała razem z nim u swoich rodziców, z którymi prowadziła wspólne gospodarstwo domowe. Pozostawała na urlopie macierzyńskim i otrzymywała z ZUS-u świadczenie w wysokości 60% wynagrodzenia tj. kwotę 701 zł miesięcznie oraz zasiłek rodzinny w wysokości 77 zł miesięcznie. Dokładała się rodzicom do utrzymania domu w wysokości po 300 zł miesięcznie oraz kupowała środki czystości do wspólnej łazienki. Spłacała w tym czasie raty kredytu wynoszące 300 zł miesięcznie, zaciągniętego w wysokości 10.000 zł na własne potrzeby.

Ojciec małoletniego w tym czasie pracował w przedsiębiorstwie (...) w G. jako elektryk i jego miesięcznie wynagrodzenie netto oscylowało w granicach od 2.019 zł do 2.624,68 zł. Mieszkał razem z rodzicami w ich mieszkaniu i w zależności od swoich możliwości finansowych w danym miesiącu dokładał się do utrzymania przekazując im kwoty ok. 300 – 350 zł. Spłacał raty pożyczki po 200 zł miesięcznie zaciągniętej w zakładzie pracy oraz po 400 zł zaciągniętej w banku. Posiadał zadłużenie w wysokości 2.299,81 zł. Przeznaczał ok. 400 zł miesięcznie na papierosy oraz 200 zł miesięcznie na rozrywkę.

Posiadał samochód marki F. (...) oraz motocykl marki H. z 1984r (d: wyrok k. 109 akt sprawy Sądu Rejonowego w Giżycku sygn. III RC 301/13, uzasadnienie k. 113 – 117 akt sprawy Sądu Rejonowego w Giżycku sygn. III RC 301/13). Aktualnie pozwany nadal mieszka z rodzicami i zajmuje jeden pokój w mieszkaniu. Nie ma innych osób na utrzymaniu. Nie dokłada się rodzicom do pokrycia kosztów mieszkania. Na rozprawie wyjaśniał, że wynika to z tego, że nie ma na to środków. Posiada wykształcenie średnie i z zawodu jest elektromechanikiem urządzeń przemysłowych.

Pozwany pracuje jako pomocnik mechanika w przedsiębiorstwie (...) w G. na podstawie umowy o pracę na czas nieokreślony od 01 kwietnia 2018r. i zarabia brutto 2.100 zł. Jego wynagrodzenie netto miesięcznie wynosi ok. 1.600 zł. Na święta dostał do wynagrodzenia dodatkowo kwotę 100 zł. Pracuje w różnych godzinach – niekiedy rano, a czasami na drugą zmianę. Posiada samochód marki B. z 2001r., a nadto F. (...). Ponosi miesięcznie wydatek w postaci kupna paliwa w kwocie 300 zł. Ubezpieczenie samochodu B. wynosi 700 zł rocznie, zaś „. (...)350 zł.

W przeszłości kupił dziecku ubrania za kwotę ok. 500 zł. Miesięcznie odkłada ok. 100 -150 zł. Zasądzone alimenty płaci regularnie. (wyjaśnienia T. P. k. 57 – 57v, wyjaśnienia E. K. k. 57, d: umowa k. 55). Powódka E. K. nadal mieszka razem ze swoimi rodzicami w S.. Prowadzi z nimi wspólne gospodarstwo domowe i dokłada się im do opłat w kwocie około 400 zł. Pracuje w przedszkolu jako nauczyciel i zarabia 1.757,28 zł netto miesięcznie. Nie otrzymuje żadnych świadczeń na dziecko (wyjaśnienia E. K. k. 57, d: zaświadczenie k. 9).

Małoletni S. uczęszcza do przedszkola niepublicznego w G., które kosztuje łącznie 2.148,50 zł za okres 6 miesięcy tj. około 358 zł miesięcznie. Korzysta także z zajęć AIKIDO, co wiąże się z wydatkiem 80 zł miesięcznie (d: zaświadczenie k. 8, zaświadczenie k. 10). Ugodą zawartą przed tutejszym Sądem w dniu 22 marca 2018r. w sprawie sygn. akt III Nsm 429/17 T. P. i E. K. ustalili kontakty pozwanego z małoletnim synem. T. P. ustalone kontakty realizuje (wyjaśnienia E. K. k. 57, d: ugoda k. 124 akt sprawy SR w Giżycku sygn.

III Nsm 429/17)

Sąd zważył, co następuje :

Rodzice obowiązani są do świadczeń alimentacyjnych względem dziecka, które nie jest jeszcze w stanie utrzymać się samodzielnie, a zakres tych świadczeń wyznaczają z jednej strony usprawiedliwione potrzeby dziecka, z drugiej możliwości zarobkowe i majątkowe rodzica – art. 133 § 1 oraz art.135 § 1 kr i o. Zgodnie z dyspozycją art. 138 krio w razie zmiany stosunków można żądać zmiany orzeczenia lub umowy dotyczącej obowiązku alimentacyjnego. Zmiana ta może jednak nastąpić wyłącznie w przypadkach "zmiany stosunków", przez które należy rozumieć zmianę okoliczności istotnych z punktu widzenia ustawowych przesłanek obowiązku alimentacyjnego i jego zakresu, czyli zmniejszenia lub ustania możliwości zarobkowych i majątkowych zobowiązanego do alimentacji, albo istotnego zwiększenia się bądź zmniejszenia usprawiedliwionych potrzeb uprawnionego.

Od ustalenia obowiązku alimentacyjnego upłynął długi okres czasu, bo ponad 4 lata. Przedstawione przez strony dowody wskazują na to, że niewątpliwie zaszły zmiany stosunków o jakich mowa w art. 138 krio poprzez zwiększenie się usprawiedliwionych potrzeb uprawnionego. Usprawiedliwione potrzeby małoletniego dziecka powódki w tym okresie uległy zwiększeniu, albowiem oczywistym jest, że w miarę upływu czasu rosną wraz z wiekiem dziecka jego potrzeby. S. T. jest w okresie przedszkolnym i uczęszcza na zajęcia dodatkowe. Oczywistym jest też, że ceny produktów i usług stale rosną, a potrzeby wraz z wiekiem dziecka również się zwiększają.

Nie ma w tym zakresie zdaniem Sądu potrzeby przeprowadzania szczegółowej analizy wydatków związanych z utrzymaniem dziecka. Rodzice winni zapewnić małoletniemu nie tylko środki do życia, ale również zaspokoić potrzeby edukacji i leczenia, które są wyższe niż wcześniej. Elementy te wchodzą w zakres usprawiedliwionych potrzeb. S. nie jest jeszcze samodzielny. Potrzebuje uprania ubrań, przygotowania posiłków, opieki w chorobie, leczenia, wreszcie pracy wychowawczej. Czynności te aktualnie spełnia wyłącznie matka E. K.. Matka małoletniego zamieszkuje wspólnie z synem i na co dzień zajmuje się jego wychowaniem przez co w znacznej części wykonuje obowiązek alimentacyjny – art. 135 § 2 kr i o.

Wreszcie w zakres usprawiedliwionych potrzeb wchodzą oprócz powyższych także te związane z utrzymaniem miejsca zamieszkania małoletniego dziecka i zmierzające do zapewnienia mu właściwych warunków mieszkaniowych. Zarobki pozwanego, który mieszka razem z rodzicami i pracuje zdaniem Sądu pozwalają mu na uiszczanie alimentów w zasądzonej kwocie bez uszczerbku dla niego. Zauważyć należy, że zarobki pozwanego widniejące na przedstawionej umowie o pracę są niższe niż te, które osiągał w czasie zasądzania alimentów w 2014r.

W tym zakresie Sąd analizując zgromadzony materiał dowodowy nie uznał za udowodnioną okoliczności, iż pozwany dorabia, na co wskazywała strona powodowa. E. K. wskazywała w toku sprawy, że świadczą o powyższym zeznania matki pozwanego B. P., złożone przed Sądem w sprawie III Nsm 429/17 (k. 123v – 124 akt sprawy SR w Giżycku sygn. III Nsm 429/17). W toku tamtej sprawy matka pozwanego zeznała, iż jej syn często pracował w soboty. Zdaniem Sądu z takiej relacji nie wynika, żeby świadczyło to o wykonywaniu dodatkowych płatnych prac przez pozwanego, poza przedstawionym stosunkiem pracy.

Niezależnie od powyższego w ocenie Sądu stwierdzić trzeba, że możliwości zarobkowe pozwanego umożliwiają mu osiąganie dochodów wyższych niż wskazywane przez niego w toku sprawy. Powód posiada zawód oraz doświadczenie zawodowe i zdaniem Sądu jego realne możliwości zarobkowe kształtują się podobnie jak w czasie orzekania o alimentach w 2014r., kiedy to T. K. zarabiał ok. 2.000 – 2.600 zł netto miesięcznie. Pozwany w toku sprawy nie przedstawił z czego wynika aktualne zmniejszenie jego dochodów od czasu tamtej sprawy. T.

K. jest osobą młodą, zdrową i nie mającą na utrzymaniu innych osób. Pozwany może zatem w większym stopniu niż powódka skupić się na poprawie swojej sytuacji finansowej. W ocenie Sądu zasądzona kwota 600 zł tytułem alimentów na rzecz małoletniego jest adekwatna do jego usprawiedliwionych potrzeb oraz możliwości zarobkowych i majątkowych zobowiązanego. Zasądzone alimenty w takiej wysokości pokryją przede wszystkim wydatki związane z chodzeniem dziecka do przedszkola oraz na zajęcia dodatkowe. Jednocześnie Sąd oddalił powództwo w pozostałym zakresie.

Ze zgromadzonego materiału dowodowego nie wynika, żeby usprawiedliwione potrzeby uprawnionego uzasadniały zasądzenie alimentów w wysokości żądanej przez powódkę. E. K. mieszka razem z rodzicami, z którymi tworzy jedno gospodarstwo domowe i koszty mieszkaniowe jakie ponosi rozkładają się tym samym na więcej osób. Określone przez nią w pozwie wydatki na małoletniego w skali miesiąca w kwocie ponad 2.300 zł miesięcznie są zdaniem Sądu przeszacowane i nieadekwatne do stopy życiowej rodziców dziecka. Jak już zostało wspomniane potrzeby dziecka niewątpliwie rosną, lecz w toku postępowania strona powodowa nie wykazała dostatecznie, aby usprawiedliwione potrzeby S. wzrosły tak bardzo, aby zasądzić świadczenie w kwocie 1.150 zł.

Jednocześnie ustalone możliwości zarobkowe i majątkowe zobowiązanego nie pozwalają na ustalenie wysokości alimentów na takim poziomie. Sąd mając na względzie ustaloną sytuację finansową pozwanego zwolnił go od ponoszenia kosztów postępowania w sprawie. T. P. w pierwszej kolejności winien przeznaczyć posiadane środki na pokrycie zobowiązań alimentacyjnych. W oparciu o art. 333 § 1 pkt 1 kpc Sąd wyrokowi w części podwyższającej alimenty nadał rygor natychmiastowej wykonalności.