I C 103/18 · Sąd powszechny

Sygn. akt I C 103/18

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 15 marca 2018 r. Sąd Rejonowy w Kłodzku, I Wydział Cywilny w składzie następującym: Przewodniczący: SSR Ewa Karp Protokolant: p.o. protokolanta Joanna Nowicka po rozpoznaniu w dniu 15 marca 2018 r. w Kłodzku na rozprawie sprawy z powództwa (...) S.A. z siedzibą w W. przeciwko L. J. (1) o zapłatę zasądza od pozwanej L. J. (1) na rzecz strony powodowej (...) S.A. z siedzibą w W. kwotę 2.840,17 (dwa tysiące osiemset czterdzieści 170/100) złotych z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia 29.06.2017r. oraz tytułem zwrotu kosztów procesu kwotę 717,00 (siedemset siedemnaście 00/100) złotych. (...)

UZASADNIENIE

Strona powodowa (...) S.A. z siedziba w W. wniosła przeciwko pozwanej L. J. (2) o zapłatę 2840,17 zł, wskazując, że dochodzi zwrotu pożyczki udzielonej pozwanej wraz z odsetkami od dnia wniesienia pozwu i zwrotu kosztów . W dniu 30 listopada 2017 roku wydany został nakaz zapłaty, a następnie wniesiony został sprzeciw od wydanego nakazu. W sprzeciwie pozwana nie uznała roszczenia strony powodowej zarówno co do zasady jak i co do wysokości, podniosła zarzut przedwczesności powództwa z uwagi na brak wymagalności roszczenia objętego pozwem, wskazała n nieudowodniony charakter roszczenia abuzywny charakter zapisów umowy, a z ostrożności procesowej podniosła także zarzut przedawnienia roszczenia.

Pismem z dnia 21 kutego 2018 roku strona pozwana wskazała, że zarzuty sprzeciwu nie zasługują na uwzględnienie. Podniosła, ze umowa została przedstawiona konsumentce wraz z informacją o terminie spłaty, opłatach dodatkowych, kwotami do spłaty i z łatwością mogła się z nią zapoznać, a nadto wobec dużej liczby ofert pożyczkodawców wybrać dowolną ofertę. Strona pozwana wskazała na dokonywane przez pozwana spłaty w terminach od 28 lipca 2016 roku do 1 marca 2017 roku, które udowadniają świadomość istniejącego roszczenia i wskazała na ostateczne wezwanie pozwanej do zapłaty powodujące domniemanie doręczenia wypowiedzenia pozwanej oraz wykazała podstawy pobrania kwoty 75 zł z tytułu przekazania sprawy do postępowania windykacyjnego oraz koszty w zakresie monitu, wezwania do zapłaty oi ostatecznego wezwania do zapłaty.

Pismo strony powodowej Sąd doręczył pozwanej, która pomimo zarządzenia Sądu nie ustosunkowała się do jego twierdzeń. Sąd ustalił następujący stan faktyczny: L. J. (1) zawarła umowę pożyczki z (...) S.A. w dniu 30 czerwca 2016 roku na kwotę 3 500 zł. Dowód: - umowa pożyczki K- 15-24 Monitem z dnia 12 kwietnia 2017 roku pozwana została wezwana do zapłaty zaległej raty 311, 78 zł , a wezwaniem do zapłaty z dnia 28 kwietnia 2017 roku do zapłaty zadłużenia z terminem płatności do dnia 31 marca 2017 roku. W dniu 15 maja 2017 roku strona powodowa wysłała pozwanej ostateczne wezwanie do zapłaty dwóch rat pod rygorem wypowiedzenia umowy.

Dowód: - monit K- 25 - wezwanie K- 26 - ostateczne wezwanie K- 27 W dniu 7 czerwca 2017 roku A. P. wypowiedziała L. J. (1) umowę pożyczki wskazując na pkt. 15 zawartej umowy i wskazując kwotę zadłużenia na 2856, 31 zł. i termin płatności do 21 czerwca 2017 roku. Dowód: wypowiedzenie K- 28-29 S ąd w tak ustalonym stanie faktycznym zważył, co następuje: Powództwo należało uwzględnić wobec treści zawartej przez strony umowy . W zawartej 30 czerwca 2016 roku umowie pożyczki pożyczkodawca zobowiązał się oddać do dyspozycji pozwanej na czas oznaczony w umowie kwotę środków pieniężnych, a pozwana zobowiązała się do korzystania z niej na warunkach określonych w umowie.

Zgodnie z treścią przepisu art. 6 k.c. ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z faktu tego wywodzi skutki prawne, Zgodnie z art. 720. § 1. K.c. Przez umowę pożyczki dający pożyczkę zobowiązuje się przenieść na własność biorącego określoną ilość pieniędzy albo rzeczy oznaczonych tylko co do gatunku, a biorący zobowiązuje się zwrócić tę samą ilość pieniędzy albo tę samą ilość rzeczy tego samego gatunku i tej samej jakości.§ 2. Umowa pożyczki, której wartość przekracza tysiąc złotych, wymaga zachowania formy dokumentowej.

Strona powodowa dochodzi od pozwanej tylko niespłaconej kwoty pożyczki oraz określonych w umowie kosztów jej udzielenia. Umowa zawiera szczegółowy opis i definicje zasad i terminów spłaty oraz opłat pobieranych przez pożyczkodawcę, na które pozwana wyraziła zgodę. Strona powodowa wykazała, ze monitowała i wzywała pozwaną do zapłaty zaległej raty dwukrotnie, a dopiero po nieskutecznym monicie i dwóch wezwaniach do zapłaty wypowiedziała zawartą umowę, zgodnie z pkt. 15 umowy z 30 czerwca 2016 roku oraz wskazała w umowie koszty podjęcia działań upominawczo-windykacyjnych/ pkt. 14/.

Pozwana w złożonym sprzeciwie nie uprawdopodobniła ani podniesionego zarzuty przedawnienia, ani okoliczności wskazujących by umowa nie istniała, nie wykazała nieprawidłowości po stronie powodowej, w tym abuzywności postanowień umowy, nie stawiła się na wyznaczone rozprawy i nie ustosunkowała się do twierdzeń strony powodowej pomimo doręczenia jej odpowiedzi na sprzeciw / K-68/ 15 dni przed rozprawą, a przesłanki zwrotu pożyczki zostały spełnione. Mając powyższe na uwadze Sąd uznając powództwo za uzasadnione i wykazane orzekł jak w sentencji wyroku, o kosztach orzeczono po myśli art. 98 k.p.c.