I ACz 2187/12 · Sąd powszechny

Sygn. akt I ACz 2187/12 POSTANOWIENIE Dnia 30 listopada 2012 r. Sąd Apelacyjny we Wrocławiu – Wydział I Cywilny w składzie: Przewodniczący Sędzia SA: Adam Jewgraf (spr.) Sędzia SA: Sędzia SA: Dariusz Kłodnicki Sławomir Jurkowicz po rozpoznaniu w dniu 30 listopada 2012 r. na posiedzeniu niejawnym we Wrocławiu sprawy z powództwa: S. Ż. przeciwko: W. W. o zapłatę na skutek zażalenia powoda na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału Cywilnego w Sądzie Okręgowym w Świdnicy z dnia 29 października 2012 r., sygn. akt I C 1309/12 p o s t a n a w i a: oddalić zażalenie.

UZASADNIENIE

Zaskarżonym zarządzeniem zasądzony został zwrot pozwu powodowi wobec nieuiszczenia w terminie 7 dni należytej opłaty sądowej od pozwu (art. 130 § 2 kpc). Powyższe zarządzenie zaskarżył zażaleniem powód domagając się jego uchylenia oraz rozpoznania wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych. W ocenie powoda nie istniały bowiem podstawy do odrzucenia jego ponownego wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych.

Sąd Apelacyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie jest zasadne. W realiach rozpatrywanej sprawy Sąd Apelacyjny (w ramach trybu z art. 380 kpc) w pełni podziela przyjęte przez Sąd Okręgowy w Świdnicy stanowisko, wyrażone w niepodlegającym zaskarżeniu postanowieniu z dnia 29.10.2012 r., sygn. akt I C 1309/12, iż ponowny wniosek powoda z 19.10.2012 r. o zwolnienie od kosztów sądowych, w istocie oparty był na tych samych okolicznościach. Ani bowiem w jego treści, ani ostatnio w złożonym zażaleniu od zarządzenia o zwrocie pozwu, powód nie powołał jakichkolwiek nowych okoliczności, które mogłyby zmienić wyrażona uprzednio wielokrotnie ocenę przez Sad Okręgowy, jak Sąd Apelacyjny (w tym m.in. w postanowieniu z dnia 28.09.2012 r., sygn. akt I ACa 1633/12) o oczywistej bezzasadności dochodzonego przez niego roszczenia, która skutkowała odmową zwolnienia od kosztów na podstawie art. 109 ust. 2 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych.

Tym samym powód nie wykazał żadnych nowych okoliczności, które mogłyby uzasadniać odmienne rozstrzygnięcie w przedmiocie kosztów sądowych od dokonanego przez Sąd Okręgowy w postanowieniu z dnia 29.10.2012 r. (odrzucającego ponowny wniosek na podstawy art. 107 ust. 2 ustawy o kosztach). W konsekwencji, przy braku wadliwości powyższego orzeczenia, prawidłowym było zarządzenie zwrotu pozwu wobec braku uiszczenia należnej od niego opłaty sądowej (art. 130 § 2 kpc). Z tych przyczyn, na podstawie art. 380 kpc w zw. z art. 397 § 2 i art. 398 kpc, orzeczono jak na wstępie. bp