V U 1096/17 · Sąd powszechny

Sygn. akt V U 1096/17

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 20 lutego 2018 r. Sąd Okręgowy w Kaliszu V Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie : Przewodniczący SSO Marzena Głuchowska Protokolant st. sekr. sądowy Barbara Wypych po rozpoznaniu w dniu 6 lutego 2018 r. w Kaliszu odwołania T. S. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w O. z dnia 16 października 2017 r. Nr (...) oraz z dnia 24 października 2017 r. Nr (...) w sprawie T. S. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w O. o wysokość świadczenia 1. Zmienia zaskarżone decyzje Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w O. z dnia 16 października 2017 r. znak (...) oraz z dnia 24 października 2017 r. znak (...) i ustala, iż wynagrodzenie odwołującego T.

S. wyniosło: - w 1971 r. – 7.000,00 st. zł, - w 1972 r. – 333,30 st. zł, - w 1973 r. – 99,99 st. zł, - w 1974 r. – 77.382,89 st. zł, - w 1975 r. – 65.350,50 st. zł, - w 1976 r. – 122.922,26 st. zł, - w 1977 r. – 59.985,49 zł i wysokość zwaloryzowanego kapitału początkowego wynosi 150.446,69 zł, a wysokość emerytury 685,09 zł, 2. Oddala odwołanie w pozostałym zakresie.

UZASADNIENIE

Decyzją z dnia 24.10.2017 r. znak (...) Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w O. przyznał odwołującemu emeryturę. Od powyższej decyzji odwołanie złożył T. S., domagając się jej zmiany i uwzględnienia przy obliczaniu emerytury, zarobków z innych lat - z lat od 01.09.1971 r. do 30.09.1977 r. w kopalni (...). Organ rentowy wniósł o oddalenie odwołania. Sąd ustalił i zważył co następuje. Odwołujący T. S., rocznik(...), w październiku 2017 r. wniósł o przyznanie emerytury. Decyzją z dnia 24.10.2017 r. odwołującemu przyznano emeryturę, obliczając ją od kwoty zwaloryzowanego kapitału początkowego – 103016,90 zł i średniego trwania życia.

Wskaźnik wysokości podstawy kapitału początkowego ustalono na 18,05% z okresu od 1971 r. do 1980 r. Emeryturę ustalono na kwotę 429,92 zł. W okresie od 01.09.1969 r. do czerwca 1971 r. odwołujący odbywał naukę w zasadniczej szkole górniczej. Nie był pracownikiem lecz uczniem. Nauka polegała na odbywaniu 3 dni w tygodniu zajęć teoretycznych i 3 dni w tygodniu – praktyk w kopalni. W okresie od 01.09.1971 r. do 30.09.1977 r. odwołujący zatrudniony był w kopalni (...), potem nazwanej G.. W okresie od 11.01.1972 r. do 28.11.1973 r. odwołujący odbywał zasadniczą służbę wojskową.

Z okresu faktycznie wykonywanej pracy w kopalni odwołujący posiada wykaz dniówek dotyczących wykonywania pracy pod ziemią. Wynika z powyższego wykazu, iż odwołujący wykazał ich w 1974 r. – 202, w 1975 r. – 300, w roku 1976 – 326 i w 1977 – 149. Nadto odwołujący przedstawił dowody dotyczące wypłacanego wynagrodzenia za pracę, nie opieczętowane z lat 1974, 1975, 1976,1977, z których wynikają jego zarobki z kopalni. Przy uwzględnieniu powyższych dokumentów oraz wynikających z nich składników wynagrodzenia zidentyfikowanych, zarobki odwołującego w kopalni wynosiły: w 1971 r.

– 7000 zł, w 1972 r. – 333,30 zł, w 1973 r. – 99,99 zł, w 1974 r. – 77382,89 zł, w 1975 r. – 65350,50 zł, w 1976 r. – 122922,26 zł, w 1977 r. – 59985,49 zł. Wskaźnik wysokości kapitału początkowego wynosi 78,52 zł. Kwota kapitału początkowego na dzień 01.01.1999 r. wynosi 40280,57 zł, a po zwaloryzowaniu – 150446,69 zł. Kwota emerytury przy uwzględnieniu zwaloryzowanego kapitału początkowego – 150446,69 zł, średniego trwania życia 219,60 miesięcy wynosi 685,09 zł. Po zatrudnieniu w kopalni, odwołujący nie wykazał innego zatrudnienia.

Pozostawał w ubezpieczeniu rolniczym, z którego to tytułu wypłacana jest mu emerytura. (dowód: zeznania odwołującego, akta osobowe odwołującego, dokumenty płacowe, wyliczenia organu rentowego) W myśl art. 25 ust 1 ustawy z dnia 17.12.1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz. U. z 2017 r. poz. 1383) podstawę obliczenia emerytury, a której mowa w art. 24, stanowi kwota składek na ubezpieczenie emerytalne z uwzględnieniem waloryzacji składek zewidencjonowanych na koncie oraz kwota zwaloryzowanego kapitału początkowego.

Zgodnie z art. 26 ust 1. emerytura stanowi równowartość kwoty będącej wynikiem podzielenia podstawy obliczenia ustalonej w sposób określony w art. 25 przez średnie dalsze trwanie życia. Zgodnie z art. 173 ust 1 cyt. ustawy dla ubezpieczonych urodzonych po dniu 31.12.1948 r., którzy przed dniem wejścia w życie ustawy opłacali składki na ubezpieczenie społeczne lub za których składki opłacali płatnicy składek, ustala się kapitał początkowy. Zgodnie z art. 174 ust 3 podstawę wymiaru kapitału początkowego ustala się na zasadach określonych w art. 15, 16, 17 ust 1 i 3 i art. 18 cytowanej ustawy.

Zgodnie z art. 15 ust 1 powyższej ustawy podstawę wymiaru, w tym przypadku kapitału początkowego, stanowi ustalona w sposób określony w ust 4 i 5 przeciętna podstawa wymiaru składki na ubezpieczenie emerytalne i rentowe lub na ubezpieczenie społeczne na podstawie przepisów prawa polskiego w okresie kolejnych 10 lat kalendarzowych wybranych przez zainteresowanego z 20 lat kalendarzowych poprzedzających bezpośrednio rok 1998. Istotne jest więc wykazanie w latach, z których obliczany jest kapitał początkowy podstawy wymiaru składki na ubezpieczenie społeczne.

Sposób dokumentowania zarobków wynika z przepisu art.117 ust 5 wymienionej ustawy. Dowodem stwierdzającym wysokość zarobków są listy płac, angaże, wpisy do legitymacji ubezpieczeniowej, zaświadczenia Rp7 wystawione przez pracodawcę i inne dokumenty, z których wynika wysokość wynagrodzenia i fakt jego pobrania. Istotną okolicznością jest także, czy określone wypłaty były poddane obowiązkowi opłacanie składek. W okresie objętym sporem obowiązywało w tym zakresie rozporządzenie Przewodniczącego Komitetu Pracy i Płac z dnia 19.08.1968 r. w sprawie obliczania podstawy wymiaru emerytury lub renty, zasiłków z ubezpieczenia na wypadek choroby i macierzyństwa oraz składek na ubezpieczenie społeczne (Dz.

U. Nr.35 poz.246), uchwała nr 103 Rady Ministrów z dnia 25.05.1971 r. w sprawie składników funduszu płac i pozostałych wynagrodzeń z tytułu pracy w jednostkach gospodarki uspołecznionej, rozporządzenie Ministra Pracy, Płac i Spraw Socjalnych z dnia 13.12.1976 r. w sprawie dostosowania niektórych przepisów o ubezpieczeniu społecznym i o ubezpieczeniu rodzinnym do zasad określających składniki funduszu płac (Dz. U. Nr. 40 poz. 239 z późn. zmianami). Podstawę wymiaru składek dla pracowników stanowi dochód w gotówce i w naturze z tytułu wykonywania pracy w ramach stosunku pracy, z pewnymi wyjątkami, od którego odprowadzano składki na ubezpieczenie społeczne.

Składnikami objętymi składką na ubezpieczenie społeczne były wynagrodzenia zasadnicze, dodatki stażowe, premie. Przeprowadzone postępowanie dowodowe wykazało, iż odwołujący w okresie wykonywania zatrudnienia w kopalni (...) pobierał wynagrodzenie za pracę, które wynosiło co najmniej: w 1971 r. – 7000 zł, w 1972 r. – 333,30 zł, w 1973 r. – 99,99 zł, w 1974 r. – 77382,89 zł, w 1975 r. – 65350,50 zł, w 1976 r. – 122922,26 zł, w 1977 r. – 59985,49 zł. Co do powyższych wielkości możliwe jest ustalenie, iż powyższe składniki przysługiwały, możliwa jest do określenia ich wysokość wynikająca z dostępnych dokumentów.

Pozostałe wielkości wymienione w dostępnych dokumentach są nieokreślone, trudno przyjąć iż zostały oskładkowane, skoro nieznany jest ich charakter. Wobec powyższego przyjąć należy wielkości wynagrodzeń w latach 1971-1977, wyliczone przez organ rentowy. Powyższe wielkości stanowią podstawę wyliczenia kapitału początkowego na dzień 01.01.1999 r. Natomiast zwaloryzowany kapitał początkowy i średnie trwanie życia to dwie wielkości, które stanowiły podstawę do wyliczenia odwołującemu emerytury. Stąd zaskarżona decyzja podlegała zmianie w zakresie objętym punktem 1 wyroku, natomiast w zakresie dalszego żądania ustalenia kapitału początkowego i wysokości emerytury z uwzględnieniem wypłat, których nie można zidentyfikować, odwołanie podlegało oddaleniu.

Sąd orzekł w myśl art. 477 14 § 1 i 2 kpc. SSO Marzena Głuchowska