Legislator Case Law & Legislation
II K 573/17 AI generated

II K 573/17 · Sąd powszechny

Case Number II K 573/17
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome SENTENCE

Legislator summary

AI generated

U. w 2016r. był członkiem zarządu (...) Sp. z o.o., zajmującej się między innymi wstawianiem automatów do gier do różnych lokali. Na podstawie umowy najmu do lokalu w B. przy ul. (...) wstawiono automaty H. (...) (...), (...) (...) (...) (...) (...) nr (...) (...) U. (...) nr (...) - (...), P. (...)/ (...)-H.. Lokal oblepiony był banerami z napisami „ (...)”, J. (...) z symbolami różnych walut. (dowód: odpis krs k. 77-82, umowa najmu k. 56-59, protokół kontroli k. 2-6, zdjęcia k. 8-9, protokół zatrzymania rzeczy ) W dniu 27 listopada 2016r. funkcjonariusze (...) w P. przeprowadzili kontrolę w lokalu przy ul. (...) w B..

Legislator headnote

AI generated

art. 91 ust. 3 Konstytucji RP; II K 573/17 · Sąd powszechny: gdyż korespondowały one z pozostałym zgromadzonym materiałem dowodowym. Bezspornym jest, iż spółka (...) Sp. z o.o. nie posiadała koncesji na prowadzenie kasyna gry. Oskarżony bowiem nie kwestionował tego, że nie dysponował odpowiednią koncesją lub zezwoleniem, a utrzymywał, iż nie było konieczności ich posiadania z uwagi na brak notyfikacji art. 6 i 14 ustawy o grach hazardowych. Opinia biegłego R. R. w sposób jednoznaczny, że wszystkie automaty zawierają się w definicji gier na automatach określonych w art. 2 ust. 3 ustawy o grach hazardowych.

Keywords

AI generated
vending machine concession contract gaming and wagering voluntary restraint offence committed within a business operating licence non-implementation of the offending agreements

Cited Legislation

AI generated
art. 91 ust. 3 Konstytucji RP
Oceny te odnosiły się zarówno do płaszczyzny przepisów krajowych, jak i prawa unijnego, także w kontekście przepisu art. 91 ust. 3 Konstytucji RP, w związku z treścią wyroku Trybunału Sprawiedliwości UE z dnia 13 października 2016 r., C-303/15.
AI generated
II K 607/16
W dniu 3 lipca 2014 r. w Krajowym Rejestrze Sądowym zarejestrowano spółkę z o.o. (...), zajmującą się m.in. prowadzeniem działalności związanej w grami losowymi i zakładami wzajemnymi. Prezesem spółki ustanowiono oskarżonego G. W.. W dniu 1 listopada 2014 r. oskarżony G. W., jako prezes spółki (...), zawarł z I. K. – właścicielem firmy (...) w Ż. przy Pl. (...), umowę najmu części lokalu w celu zainstalowania i eksploatowania przez spółkę (...) urządzeń rozrywkowych i zręcznościowych na czas nieokreślony.
V K 435/17
W. w 2016 r. pełnił i nadal pełni funkcję Prezesa Zarządu (...) Sp. z o.o. Wymieniona spółka była właścicielem automatu do gier hazardowych A. G. nr (...). Automat był wykorzystywany do urządzania przez spółkę gier hazardowych w okresie od dnia 2.01.2016 r. do dnia 21.03.2016 r. w lokalu (...) znajdującym się przy ul. (...)/U3 w S., którego część powierzchni została w tym celu wynajęta przez spółkę reprezentowaną przez M. W. w dniu 2.01.2016 r.
II K 474/21
Formularz UK 1 Sygnatura akt II K 474/21 Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem.
II K 718/22
Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) P.
II K 232/23
Sygn. akt II K 232/23 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 4 października 2023 roku Sąd Rejonowy w Golubiu-Dobrzyniu II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący: sędzia Leszek Osiński Protokolant: st. sekr. sąd. Ewa Romanowska w obecności oskarżyciela Prok. Rej. ----------- po rozpoznaniu w dniu 20 września 2023 roku sprawy M. P. syna K. i A. z domu W. urodz. (...) w K. oskarżonego o to, że: pełniąc obowiązki Prezesa Zarządu firmy (...) Sp. z o.o. z siedzibą w W., ul. (...), w lokalu przy ul. (...), (...)-(...) K.: do dnia 27 maja 2019 r. urządzał gry na automatach do gier: - automat do gier F. (...) typ video oznaczony numerem (...) - automat do gier F. (...) typ video oznaczony numerem (...), do dnia 23 października 2019 r. urządzał gry na automatach do gier: - automat do gier F. (...)typ video oznaczony numerem (...) - automat do gier F. (...)typ video oznaczony numerem (...), - automat do gier F. (...) typ video oznaczony numerem (...); do dnia 24 lutego 2020 r. urządzał gry na automatach do gier: - automat do gierF. (...) typ video oznaczony numerem porządkowym (...) oraz nr (...), - automat do gier F. (...) typ video oznaczony numerem porządkowym(...)oraz nr (...), - automat do gier F. (...) typ video oznaczony numerem porządkowym (...)oraz nr (...), wbrew przepisom art. 6 ust. 1, art. 14 ust. 1 i art. 23a ust. 1 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych (tj. Dz. U. z 2016 r. poz. 471), w szczególności bez wymaganej koncesji na kasyno gry na zasadach i warunkach określonych w zatwierdzonym regulaminie i udzielonej koncesji oraz bez rejestracji automatów przez naczelnika urzędu celno-skarbowego tj. o przestępstwo z art. 107 §1 kks w zw. z art. 9 § 3 kks ORZEKA: I. uznaje oskarżonego M. P. za winnego popełnienia czynu zarzucanego mu w akcie oskarżenia, tj. przestępstwa z art. 107 §1 kks w zw. z art. 9 § 3 kks i za to na mocy art. 107 § 1 kks w zw. z art. 23 § 1 i 3 kks wymierza mu karę grzywny w wysokości 290 (dwustu dziewięćdziesięciu) stawek dziennych przyjmując wysokość jednej stawki za równoważną kwocie 150 (stu pięćdziesięciu) złotych; II. na mocy art. 30 § 5 kks orzeka przepadek na rzecz Skarbu Państwa dowodów rzeczowych wskazanych w punktach od 1 do 21 wykazu dowodów rzeczowych zawartego w akcie oskarżenia, zarządzając zniszczenie automatów do gier wymienionych w punkcie 1, 2, 5, 6, 7, 9, 10, 11 wykazu; III. zasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 4.350,00 (cztery tysiące trzysta pięćdziesiąt) złotych tytułem opłaty sądowej i obciąża go wydatkami poniesionymi w sprawie w kwocie 70,00 (siedemdziesiąt) złotych. UZASADNIENIE UZASADNIENIE Formularz UK 1 Sygnatura akt II K 232/23 Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k. albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza. 1. USTALENIE FAKTÓW 1.1. Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) 1.1.1. M. P. Czyn przypisany - art. 107 § 1 kks w zw. z art. 9 § 3 kks - pełniąc obowiązki Prezesa Zarządu firmy (...) sp.z.o.o. z siedzibą w W. w lokalu przy ulicy (...) w K. urządzał gry na automatach do gier wbrew przepisom art. 6 ust 1, art. 14 ust. 1 i art. 23a ust. 1 ustawy o grach hazardowych, w szczególności bez wymaganej koncesji na kasyno gry na zasadach i warunkach określonych w zatwierdzonym regulaminie i udzielonej koncesji oraz bez rejestracji automatów przez naczelnika urzędu celno-skarbowego. Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione Dowód Numer karty 1. Pełnienie przez oskarżonego M. P. funkcji prezesa zarządu spółki L. wypis z KRS k. 394-396 2. Urządzanie przez oskarżonego gier na automatach do gier w lokalu przy ulicy (...) w K. protokoły przeszukania wraz z protokołami oględzin, protokołami eksperymentów procesowych oraz spisami i opisami rzeczy - z kolejnych trzech kontroli w dniach 27 maja 2019 roku, 23 października 2019 roku oraz 24 lutego 2020 roku k. 4-17 k. 159-164 k. 352-358 opinie biegłego k. 230-236 k. 315-322 k. 451-458 zeznania świadka R. W. k. 94v. zeznania świadka B. J. k. 173v.-174 zeznania świadka R. C. k. 335v. zeznania świadka A. G. k. 359v.-360 3. Uprzednia karalność oskarżonego karta karna k. 610-628 1.2. Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) 1.2.1. M. P. Czyn przypisany - art. 107 § 1 kks w zw. z art. 9 § 3 kks - pełniąc obowiązki Prezesa Zarządu firmy (...) sp.z.o.o. z siedzibą w W. w lokalu przy ulicy (...) w K. urządzał gry na automatach do gier wbrew przepisom art. 6 ust 1, art. 14 ust. 1 i art. 23a ust. 1 ustawy o grach hazardowych, w szczególności bez wymaganej koncesji na kasyno gry na zasadach i warunkach określonych w zatwierdzonym regulaminie i udzielonej koncesji oraz bez rejestracji automatów przez naczelnika urzędu celno-skarbowego. Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione Dowód Numer karty 1. Wyjaśnienia dotyczące charakteru gier na automatach ujawnionych w lokalu przy ulicy (...) w K. wyjaśnienia oskarżonego M. P. k. 526v. zeznania świadka D. C. k. 128v. 2. Dowody niemające znaczenia dla rozstrzygnięcia w sprawie zeznania świadka P. L. k. 18v.-20 zeznania świadka K. J. k. 22-24v. zeznania świadka K. W. k. 340v. zeznania świadka M. G. k. 482v. zeznania świadka D. K. k. 487v.-488v. zeznania świadka A. R. k. 312v.-313 2. OCena DOWOdów 2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu 1.1.1 wypis z KRS Na podstawie wypisu z KRS ustalono, iż oskarżony jest jedynym wspólnikiem i zarazem prezesem zarządu (...) sp.z.o.o. z siedzibą w W.. Okoliczność ta nie stanowiła przedmiotu sporu w sprawie. Przyznał to również oskarżony podczas swych wyjaśnień (k. 526v.) 1.1.1 protokoły przeszukania wraz z protokołami oględzin, protokołami eksperymentów procesowych oraz spisami i opisami rzeczy - z kolejnych trzech kontroli w dniach 27 maja 2019 roku, 23 października 2019 roku oraz 24 lutego 2020 roku Wskazana dokumentacja pozwala na ustalenie okoliczności trzech kontroli, które przeprowadzono w lokalu przy ulicy (...) w K.. Terminy przeprowadzenia tych kontroli wskazano następnie w opisie czynu zarzucanego oskarżonemu. Każdorazowo w lokalu ujawniano automaty do gier, które zabezpieczano i które stanowiły dowody rzeczowe. Przedłożona dokumentacja nie budzi wątpliwości. Obrazuje ona przebieg i sekwencję czynności podejmowanych w sprawie. Generalnie okoliczności ustalone na tej podstawie nie stanowiły przedmiotu sporu w sprawie. Nie budzi wszak wątpliwości, iż we wskazanym lokalu podczas trzech kolejnych kontroli ujawniono automaty do gier. Nie budzi także wątpliwości, iż były to automaty, na których były urządzane gry przez spółkę (...), której prezesem jest oskarżony. Warto podkreślić, iż każdorazowo w związku z zabezpieczeniem automatów przeprowadzano eksperyment procesowy, polegający na ustaleniu przebiegu gry. Wyniki eksperymentów nie pozostawiały wątpliwości, iż o układzie zatrzymanych symboli decydował program automatu, a nie grający. Stąd też logiczny wniosek o losowym charakterze automatów. opinie biegłego Wnioski płynące z eksperymentów zostały następnie potwierdzone w trakcie opiniowania przez biegłego sądowego z zakresu informatyki i telekomunikacji oraz automatów do gier R. R.. Jak już wskazano powyżej, w sprawie przeprowadzono trzy kontrole lokalu przy ulicy (...) w K.. Za każdym razem doszło w związku z tym do zabezpieczenia automatów do gier o nazwie F.. Automaty te poddano następnie badaniu podczas procesu opiniowania. Stąd też trzy opinie sporządzone w sprawie. Biegły w sposób przystępny i jasny wskazał na etapy procesu opiniowania i podejmowane czynności. Zbadano każdy z automatów. Wnioski przedłożonych opinii nie budzą wątpliwości. Sąd uznał je za w pełni wiarygodne. Wbrew twierdzeniom oskarżonego, gry zainstalowane na automatach miały charakter losowy. Automaty umożliwiały rozgrywanie gier o wygrane pieniężne lub rzeczowe. Aby uruchomić automat należy go zakredytować, co przesądza o jego komercyjnym przeznaczeniu. zeznania świadka R. W. Świadek potwierdził jako współwłaściciel lokalu, iż wynajął lokal spółce (...). Nie posiadał wiedzy na temat charakteru prowadzonej tam działalności. Jego relacja nie budzi wątpliwości. Brak podstaw, aby ją zakwestionować. zeznania świadka B. J. Zeznania świadka sąd uznał za w pełni wiarygodne. B. J. opisała przebieg zatrudnienia w lokalu przy ulicy (...) oraz wskazała na czynności, które wykonywała w związku z zatrudnieniem. Potwierdziła przy tym, iż nie posiadała żadnej umowy dokumentującej zatrudnienie. Przyznała, iż dokonywała wypłat wygranych na automatach. Realizowała je z pieniędzy pozostawionych w lokalu. Jej relacja nie budzi wątpliwości, ma charakter czysto sprawozdawczy. zeznania świadka R. C. Świadek był zatrudniony w firmie (...). Został umocowany do zawarcia w imieniu spółki umowy najmu lokalu przy ulicy (...) w K.. Stosowne upoważnienie podpisał prezes zarządu M. P.. Tak też się stało (k. 338-339). Zarazem świadek nie wiedział, jaka działalność miała być prowadzona w lokalu. Według jego wiedzy spółka (...) miała zajmować się organizacją konkursów matematycznych za pomocą urządzeń o nazwie F.. Zeznania powyższe wskazują ponad wszelką wątpliwość, iż gry na automatach były urządzane przez spółkę (...). Procederem kierował zaś prezes jej zarządu - oskarżony M. P.. Zeznania świadka sąd uznał za wiarygodne. Korelują one z pozostałym materiałem dowodowym w sprawie. zeznania świadka A. G. Świadek była zatrudniona w spółce (...) na umowę zlecenia. Do jej obowiązków należała obsługa klientów w lokalu przy ulicy (...). Świadek opisała zasady funkcjonowania punktu z automatami, wskazała na godziny otwarcia lokalu oraz przebieg gier. Podkreśliła, iż rozpoczęcie gry wymagało wrzucenia pieniędzy do automatu. Wskazała także, że w grach nie pojawia się żaden quiz matematyczny. Automaty nie wypłacały wygranych. Dokonywała tego A. G. jako pracownik obsługi lokalu. Pieniądze znajdowały się w kasetce pozostawionej w lokalu. Zeznania należało uznać za w pełni wiarygodne. Wskazują one na zasady działalności odbywającej się w lokalu prowadzonym przez spółkę (...). Relacja ta koreluje z zeznaniami świadka B. J.. 1.1.1 karta karna Oskarżony był uprzednio wielokrotnie karany, co ustalono na podstawie informacji z Krajowego Rejestru Karnego. Jego karta karna obejmuje informację o 82 wyrokach skazujących za czyny z art. 107 § 1 kks w zw. z art. 9 § 3 kk oraz jednym wyroku skazującym z czyn z art. 79 pkt 4 ustawy o rachunkowości. 2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu 1.2.1 wyjaśnienia oskarżonego M. P. Oskarżony nie przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu. Na etapie postępowania przygotowawczego złożył wyjaśnienia, w których zaprzeczył, aby gry organizowane na automatach F. (...)miały charakter losowy. Opisał przy tym zasady urządzanych gier, przekonując o ich legalności i powołując się na opinie techniczne jednostek akredytowanych do badań automatów (k. 531-576). Wyjaśnieniom tym sąd nie dał wiary. Przeprowadzone eksperymenty procesowe oraz wykonane opinie biegłego wskazują wszak ponad wszelką wątpliwość, iż gry zainstalowane na automatach F. (...) zabezpieczonych w przedmiotowej sprawie mają charakter losowy. Wykluczono, aby miały charakter quizu, którego rozwiązanie było zależne od umiejętności grającego. Wynik gry był generowany przez zainstalowany program, na który gracz nie miał żadnego wpływu. Ustalenia te zadają kłam twierdzeniom oskarżonego. Dodać przy tym trzeba, iż ustalenie odmienne od wyjaśnień oskarżonego nie jest przypadkiem jednostkowym w przedmiotowej sprawie. Przeciwnie, identyczne wnioski wyciągnęły także sądy z terenu całej Polski w wydanych wyrokach skazujących. W tym stanie rzeczy sąd nie znalazł żadnych usprawiedliwionych podstaw do uznania wiarygodności wyjaśnień oskarżonego. Przeprowadzone badania dowiodły, iż w sprawie nie mieliśmy do czynienia z żadnym quizem, a grą o charakterze losowym. zeznania świadka D. C. Tezę o quizowym charakterze gier na automatach F. (...) wspierał świadek D. C., serwisant automatów, pracownik firmy (...). Świadek opisał przebieg współpracy z pracodawcą. Objaśnił przebieg gry, wskazując, iż chodzi o konkurs matematyczny. Potwierdził, iż wygrane były wypłacane przez pracownika punktu. Zeznaniom tym sąd nie mógł dać wiary. O losowym charakterze gier urządzanych na automatach F. (...) przekonują wyniki przeprowadzonych eksperymentów oraz opinie biegłego R. R.. W tym stanie rzeczy zeznania świadka nie wytrzymują krytyki. Nie można w tym wypadku mówić o konkursie matematycznym, którego wynik jest zależny wyłącznie od zdolności matematycznych gracza. 1.2.1 zeznania świadka P. L. Świadek był graczem w lokalu przy ulicy (...). Nie posiadał wiedzy na temat charakteru gier urządzanych na automatach. zeznania świadka K. J. Podobnie ma się rzecz jeśli chodzi o świadka K. J.. Świadek była przypadkowym graczem, nie posiadając wiedzy na temat charakteru urządzanych gier. zeznania świadka K. W. Świadek jest bratem R. W., a zarazem współwłaścicielem lokalu wynajętego spółce (...). Nie posiadał przy tym wiedzy na temat zasad współpracy oraz działalności podjętej w lokalu. zeznania świadka M. G. Świadek był w przeszłości zatrudniony przez okres trzech miesięcy w charakterze serwisanta automatów F. (...) Ostatecznie nie podjął czynności ich serwisowania. Na temat przedmiotowej sprawy nie posiadał żadnej wiedzy. zeznania świadka D. K. Świadek nie był w żaden sposób związany z procederem prowadzonym w lokalu przy ulicy (...). Nie był także związany ze spółką L. (...)Sprzedawał karty sim, którymi posługiwali się jej pracownicy. Nie posiadał żadnej wiedzy na temat charakteru działalności spółkiL. (...) zeznania świadka A. R. Świadek A. R. jest siostrą R. W., a zarazem współwłaścicielką lokalu przy ulicy (...). Podkreśliła, iż z bratem nie utrzymuje kontaktu. Świadek nie posiadała wiedzy na temat działalności podjętej w lokalu. 3. PODSTAWA PRAWNA WYROKU Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Oskarżony ☒ 3.1. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem I M. P. Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej Mając na uwadze przedstawiony powyżej materiał dowodowy, sąd uznał oskarżonego M. P. za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu. W przekonaniu sądu w przedmiotowej sprawie nie może budzić wątpliwości, iż oskarżony jako prezes zarządu spółki L. był osobą odpowiedzialną za urządzanie gier na automatach F. (...) zainstalowanych w lokalu przy ulicy (...)w K. (art. 9 § 3 kks). Jego rola w omawianym procederze jest jasna. M. P. decydował o prowadzonej działalności, upoważniając swych pracowników do pozyskiwania lokali, do których wstawiano automaty do gier. Oskarżony miał zarazem świadomość charakteru gier zainstalowanych na automatach. Przypomnieć trzeba, iż w myśl art. 1 ust. 2 ustawy 19 listopada 2009 roku o grach hazardowych (tj. Dz.U. z 2023 r. poz. 227) grami hazardowymi są gry losowe, zakłady wzajemne, gry w karty, gry na automatach. Grami na automatach są z kolei w myśl art. 2 ust. 3 powołanej ustawy gry na urządzeniach mechanicznych, elektromechanicznych lub elektronicznych, w tym komputerowych oraz gry odpowiadające zasadom gier na automatach urządzane przez sieć Internet o wygrane pieniężne lub rzeczowe, w których gra zawiera element losowości. Prowadzenie w zakresie wskazanej działalności objęte jest monopolem państwa (art. 5 ustawy). Ustawa formułuje zarazem zasady urządzania gier, uzależniając taką możliwość od uzyskania koncesji oraz spełnienia dalszych warunków (zatwierdzenie regulaminu gier, rejestracja automatów - art. 6, art. 14 i art. 23a ustawy). Warunki te w przedmiotowej sprawie nie zostały spełnione. W związku z powyższym zważyć należy na treść art. 107 § 1 kks, który penalizuje urządzanie lub prowadzenie gier hazardowych wbrew przepisom ustawy lub warunkom koncesji lub zezwolenia. Posiłkując się dorobkiem doktryny, należy wskazać na pojęcie "urządzania" gry hazardowej, a mianowicie pod pojęciem "urządzania" należy rozumieć układanie systemu gry czy określanie wysokości wygranych, podobnie jak wynajęcie i przystosowanie lokalu, zatrudnienie i przeszkolenie pracowników, organizowanie gry itp. (tak: art. 107 KKS, (...) 2021, wyd. 5/ (...), L./elektr.). Zestawiając przedstawioną definicję z realiami nieniejszej sprawy, nie sposób zakwestionować stanowiska, iż działania oskarżonego M. P. wyczerpały znamiona urządzania gry hazardowej. Tym samym jego zachowanie wyczerpało znamiona czynu z art. 107 § 1 kks. ☐ 3.2. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania niezgodna z zarzutem Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej ☐ 3.3. Warunkowe umorzenie postępowania Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania ☐ 3.4. Umorzenie postępowania Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania ☐ 3.5. Uniewinnienie Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia 4. KARY, Środki Karne, PRzepadek, Środki Kompensacyjne i środki związane z poddaniem sprawcy próbie Oskarżony Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności M. P. I I Uznając oskarżonego za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu, sąd na mocy art. 107 § 1 kks w zw. z art. 23 § 1 i § 3 kks wymierzył mu karę grzywny w wymiarze 290 stawek dziennych, przyjmując wysokość jednej stawki za równoważną kwocie 150 złotych. W przekonaniu sądu orzeczona kara - tak co do rodzaju, jak i wymiaru - jest adekwatna do stopnia winy i społecznej szkodliwości czynu. Godzi się przy tym zwrócić uwagę, iż do kontroli w lokalu przy ulicy (...) doszło trzykrotnie. Za każdym razem podczas kontroli ujawniano automaty do gier hazardowych. Świadczy to o nastawieniu sprawcy oraz braku poszanowania porządku prawnego. Oskarżony za każdym razem "wznawiał" swą działalność, nie zważając na kroki podejmowane przez organy kontrolne. Żądza zysku oraz poczucie bezkarności przesłoniły konieczność krytycznej refleksji nad prowadzoną działalnością. Wymierzając karę, sąd miał na uwadze informację uzyskaną z Krajowego Rejestru Karnego. Wskazuje ona na liczne skazania, a tym samym skalę procederu, rozsianego po całej Polsce. W tym stanie rzeczy orzeczenie kary grzywny w wymiarze 290 stawek dziennych nie razi surowością. Stanowi wykładnik rozmiaru wyrządzonego bezprawia i zawartości kryminalnej czynu. Z kolei wysokość stawki dziennej uwzględnia możliwości płatnicze oskarżonego, który zadeklarował stały dochód z prowadzonej działalności. W ocenie sądu orzeczona kara spełni swoje cele z zakresu prewencji indywidualnej, skutecznie odwodząc oskarżonego od popełnienia przestępstwa w przyszłości. Uświadamia mu zarazem, iż popełnianie przestępstw nie może przynosić zysku. M. P. II I Na podstawie art. 30 § 5 kks orzeczono przepadek na rzecz Skarbu Państwa dowodów rzeczowych wskazanych w punktach od 1 do 21 wykazu zawartego w akcie oskarżenia (k. 595v.-596), zarządzając zniszczenie automatów do gier wymienionych w punktach 1,2,5,6,7,9,10 i 11 wykazu. O orzeczenie zniszczenia wnosił oskarżyciel publiczny, co oznacza, iż nie widział on możliwości sprzedaży urządzeń podmiotom, które uzyskały koncesje albo zezwolenie na urządzanie gier (art. 30 § 6 kks). Orzeczenie przepadku dowodów rzeczowych wskazanych w dołączonym wykazie miało charakter obligatoryjny. 5. Inne ROZSTRZYGNIĘCIA ZAwarte w WYROKU Oskarżony Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności 6. inne zagadnienia W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia, a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę 7. KOszty procesu Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności III O kosztach procesu orzeczono po myśli art. 627 kpk w zw. z art. 113 § 1 kks, zasądzając od oskarżonego kwotę 4.350 złotych tytułem opłaty i obciążając go wydatkami w sprawie w kwocie 70 złotych. Orzeczenie w tym zakresie uwzględnia wynik procesu, w którym sprawstwo i wina oskarżonego zostały dowiedzione. Winien on tym samym ponieść koszty procesu. Oskarżony deklarował stały dochód na poziomie 7.000 złotych miesięcznie. Poniesienie kosztów nie powinno zatem narazić go na istotny uszczerbek w utrzymaniu. 7. Podpis

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt II K 573/17

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 27 marca 2018 roku Sąd Rejonowy w Bełchatowie, II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący: SSR Bartosz Paszkiewicz Protokolant: st. sekr. sąd. Renata Snopek, Justyna Krawczyk przy udziale oskarżyciela publicznego po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 06 października 2017 roku, 17 listopada 2017 roku, 12 stycznia 2018 roku, 13 lutego 2018 roku, 27 marca 2018 roku sprawy A. U. ur. (...) w O. s. S. i B. z d. K. oskarżonego o to, że w listopadzie 2016 roku urządzał gry na automatach H. (...) (...), (...), (...) (...) (...) nr (...) (...) U. (...) nr (...) - (...), P. (...)/ (...)-H. w B. przy ul. (...), wbrew art. 14 ust.l i 23a Ustawy z dnia 19.11.2009 roku o grach hazardowych (Dz.U. 2015.612.j.t. z późn. zm.) oraz w tym samym czasie i miejscu prowadził reklamę gier hazardowych, wbrew art. 29 Ustawy z dnia 19.11.2009 roku o grach hazardowych (Dz.U. 2015.612.j.t. z późn. zm.), tj. o przestępstwo skarbowe z art. 107 § 1 kks i z art. 110 a § 1 kks. orzeka 1. uznaje A. U. w miejsce zarzucanego mu czynu za winnego tego, że:

a) w listopadzie 2016 roku będąc prezesem (...) Sp. z o.o. z siedzibą w B. zajmującym się sprawami gospodarczymi wymienionej osoby prawnej, wbrew art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 19 listopada 2009 roku o grach hazardowych (Dz. U. nr 201, poz. 1540), urządzał gry na automatach H. (...) (...), (...) (...) (...) (...) (...) nr (...) (...) U. (...) nr (...) - (...), P. (...)/ (...)-H. w lokalu położonym w B. przy ul. (...), w ten sposób, że na podstawie umowy o najem powierzchni zawartej z właścicielem ww. lokalu udostępniał ww. automaty do gry i do eksploatacji i po przyjęciu, że czyn ten wypełnia znamiona art. 107 § 1 kks w zw. z art. 6 ust. 1 ustawy 19 listopada 2009 roku o grach hazardowych (Dz. U. 201 poz. 1540) oraz art. 9 § 3 kks wymierza za to A. U. na podstawie art. 107 § 1 kks karę grzywny w wysokości 100 (stu) stawek dziennych po 80 (osiemdziesiąt) złotych każda;

b) w listopadzie 2016 roku. będąc prezesem (...) Sp. z o.o. z siedzibą w B. zajmującym się sprawami gospodarczymi wymienionej osoby prawnej, poprzez umieszczony w oknach, drzwiach i nad drzwiami lokalu przy ul. (...) w B. baner z symbolami „ (...) oraz naklejki reklamowe z symbolami graficznym różnych walut i napisem (...) prowadził reklamę gier na automatach wbrew art. 29 ust. 1 ustawy z dnia 19.11.2009 roku o grach hazardowych (Dz. U. nr 201, poz. 1540) i po przyjęciu, iż czyn ten wypełnia dyspozycję art. 110 a § 1 kks w zw. z art. 29 ust. 1 ustawy z dnia 19.11.2009 roku o grach hazardowych (Dz. U. nr 201, poz. 1540) i art. 9 § 3 kks wymierza za to A. U. na podstawie art. 110 a § 1 kks karę grzywny grzywnę w wysokości 50 (pięćdziesięciu) stawek dziennych po 80 (osiemdziesiąt) złotych każda;

2. na podstawie art. 85 § 1 kk w zw. z art. 20 § 1 kks oraz art. 39 § 1 kks wymierza A. U. karę łączną grzywny w wysokości 100 (stu) stawek dziennych po 80 (osiemdziesiąt) złotych każda;

3. na podstawie art. 30 § 5 kks w zw. z art. 31 § 5 kks orzeka przepadek dowodów rzeczowych w postaci automatów do gier H. (...) (...), (...) (...) (...) (...) (...) nr (...) (...) U. (...) nr (...) - (...), P. (...)/ (...)-H. szczegółowo opisanych w wykazie dowodów rzeczowych na karcie 42 pod poz. 1-7, oraz znajdujących się w nich środków pieniężnych nadto zarządzając zniszczenie ww. automatów po uprawomocnieniu się wyroku;

4. pobiera od A. U. kwotę 800 (osiemset) złotych tytułem opłaty oraz zasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 70 (siedemdziesiąt) złotych tytułem zwrotu poniesionych w sprawie wydatków.

UZASADNIENIE

A. U. w 2016r. był członkiem zarządu (...) Sp. z o.o., zajmującej się między innymi wstawianiem automatów do gier do różnych lokali. Na podstawie umowy najmu do lokalu w B. przy ul. (...) wstawiono automaty H. (...) (...), (...) (...) (...) (...) (...) nr (...) (...) U. (...) nr (...) - (...), P. (...)/ (...)-H.. Lokal oblepiony był banerami z napisami „ (...)”, J. (...) z symbolami różnych walut. (dowód: odpis krs k. 77-82, umowa najmu k. 56-59, protokół kontroli k. 2-6, zdjęcia k. 8-9, protokół zatrzymania rzeczy ) W dniu 27 listopada 2016r. funkcjonariusze (...) w P. przeprowadzili kontrolę w lokalu przy ul. (...) w B..

Podczas wykonywanych czynności ujawniono sześć automatów do gier, co do których zachodziło uzasadnione podejrzenie urządzania na nich gier wbrew przepisom ustawy z dnia 19 listopada 2009r. o grach hazardowych. Automaty H. (...) (...), (...) (...) (...) (...) (...) nr (...) (...) U. (...) nr (...) - (...), P. (...)/ (...)-H. były własnością firmy (...) sp. z o.o. Na podstawie uprawnienia wynikającego z art. 32 ust. 1 pkt 13 ustawy o Służbie Celnej obecni na miejscu funkcjonariusze przeprowadzili eksperyment na trzech urządzeniach, w wyniku którego stwierdzono, że gry urządzane na automatach (...) nr (...) (...) U. (...) nr (...) - (...), P. (...)/ (...)-H. zawierają się w definicji gier na automatach określonych w art. 2 ust. 3 ustawy o grach hazardowych.

W grach na w/w automatach występował element losowości bowiem grający nie miał wpływu na ułożenie symboli. Ponadto w grach padały wygrane rzeczowe w postaci punktów, które umożliwiały grającemu przedłużenie gry bez wpłaty stawki lub zamianę na wygraną pieniężną. Następnie w dniu 03.01.2017r. przeprowadzono eksperyment procesowy na automatach H. (...) (...), (...) (...) (...) (...) Biegły R. R. również potwierdził, że wszystkie w/w automaty zawierają się w definicji gier na automatach określonych w art. 2 ust. 3 ustawy o grach hazardowych. (dowód: protokół kontroli k. 2-6, zdjęcia k. 8-9, protokół zatrzymania rzeczy 11-13, płyta k. 7, protokoły oględzin k. 16-18, k. 37-38, protokół eksperymentu procesowego k. 121-122, opinia biegłego R.

R. k. 272-292 ) E. K. był klientem przedmiotowego lokalu i grał na tamtejszych automatach. Automaty nie wypłacały fizycznie pieniędzy lecz robiła to obsługa. Banery w oknach lokalu jednoznacznie kojarzyły mu się z grami na automatach. Pracownica lokalu L. S. stwierdziła, że wygrane kredyty miała zapisywać na kartce, a wypłat miał dokonywać prezes U.. (dowód: zeznania E. K. k. 229 odw.-230, k. 20-21, zeznania L. S. k. 264, k.24-25) A. U. ma (...) lata. Posiada wykształcenie wyższe. Jest żonaty. Posiada na utrzymaniu dwójkę dzieci.

Zajmuje stanowisko (...) spółki. Był karany. (oświadczenie oskarżonego k. 228 odw, karta karna k. 152) A. U. nie przyznał się do popełnienia zarzucanych mu czynów bo uważał że było to legalne. Opierając się bowiem na lekturze opinii profesorów i późniejszych orzeczeniach sądów miał przekonanie, że przepisy techniczne takie jak art. 6 i 14 ustawy o grach hazardowych nie poddane procedurze notyfikacji nie mogą być stosowane pomimo ich wprowadzenia w obrót prawny. (dowód: wyjaśnienia oskarżonego k.228-299)

Sąd Rejonowy zważył co następuje:

Sąd ustalił stan faktyczny na podstawie załączonych do sprawy dokumentów w postaci protokołu kontroli wraz z dokumentacją fotograficzną i płytą z eksperymentu, eksperymentu, umowy najmu gdyż nie były kwestionowane. Odpisy wyroków jak i karty karne również nie budziły żadnych wątpliwości. Przebieg kontroli oraz wskazana dokumentacja nie budzi wątpliwości, a także żadna ze stron do powyższego nie wnosiła zastrzeżeń, dlatego też należało przypisać im walor wiarygodności. Sąd uznał za zgodne z prawdą zeznania świadków E. K. i L.

S. gdyż korespondowały one z pozostałym zgromadzonym materiałem dowodowym. Bezspornym jest, iż spółka (...) Sp. z o.o. nie posiadała koncesji na prowadzenie kasyna gry. Oskarżony bowiem nie kwestionował tego, że nie dysponował odpowiednią koncesją lub zezwoleniem, a utrzymywał, iż nie było konieczności ich posiadania z uwagi na brak notyfikacji art. 6 i 14 ustawy o grach hazardowych. Opinia biegłego R. R. w sposób jednoznaczny, że wszystkie automaty zawierają się w definicji gier na automatach określonych w art. 2 ust. 3 ustawy o grach hazardowych.

Dlatego najistotniejszą kwestią dla przypisania oskarżonemu odpowiedzialności karnej skarbowej było rozważenie kwestii notyfikacji wskazanych w/w przepisów i ewentualnego działania w usprawiedliwionej nieświadomości karalności zarzucanych im czynów Problem ten został najpierw rozstrzygnięty przez (...). W dniu 13 października 2016 roku (...) wydał orzeczenie w sprawie C-305/15, zgodnie z którym przepis taki jak art. 6 ust. 1 ustawy o grach hazardowych nie stanowi „przepisu technicznego” w rozumieniu dyrektywy 98/34. W tych okolicznościach nie ma konieczności badania skutków naruszenia obowiązku zgłoszenia przepisów technicznych.

Z całości powyższych rozważań wynikało, że na zadane pytanie (...) udzielił odpowiedzi, iż art. 1 dyrektywy 98/34 należy interpretować w ten sposób, że przepis krajowy, taki jak ten będący przedmiotem postępowania głównego nie wchodzi w zakres pojęcia „przepisów technicznych” w rozumieniu tej dyrektywy, podlegających obowiązkowi zgłoszenia na podstawie art. 8 ust. 1 tej samej dyrektywy, którego naruszenie jest poddane sankcji w postaci braku możliwości stosowania takiego przepisu. Przede wszystkim jednak takie kompleksowe oceny prawne zostały przeprowadzone w uchwale Sądu Najwyższego z dnia 19 stycznia 2017 r., I KZP 17/16 (OSNKW 2017, nr 2, poz. 7).

Oceny te odnosiły się zarówno do płaszczyzny przepisów krajowych, jak i prawa unijnego, także w kontekście przepisu art. 91 ust. 3 Konstytucji RP, w związku z treścią wyroku Trybunału Sprawiedliwości UE z dnia 13 października 2016 r., C-303/15. Podjęta w składzie siedmiu sędziów uchwała Sądu Najwyższego ujmuje wszystkie te elementy prawne, które były rozważane w sprzecznych - jeśli chodzi o poglądy prawne co do charakteru przepisów art. 6 ust. 1 i art. 14 ust. 1 GryHazardU - orzeczeniach Sądu Najwyższego, przywołanych w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku.

Pełność jej argumentacji, niepominięcie żadnego obszaru normatywnego „sporu o prawo”, logika wywodu oraz spójność wniosków daje podstawę do przyjęcia, że pogląd prawny w niej wyrażony jest trafny. Pamiętać również należy, że zgodnie z dyspozycją art. 2 ust. 3 ustawy o grach hazardowych grami na automatach są gry o wygrane pieniężne lub rzeczowe na urządzeniach mechanicznych, elektromechanicznych i elektronicznych, w tym komputerowych, zawierające element losowości. Status gier na automatach posiadają również gry na takich urządzeniach, organizowane w celach komercyjnych, o charakterze losowym, w których grający nie ma możliwości uzyskania wygranej pieniężnej lub rzeczowej (art. 2 ust. 5 ustawy o grach hazardowych).

Niewątpliwie w niniejszej sprawie mamy do czynienia z automatami w rozumieniu art. 2 ust. 3 ustawy o grach hazardowych. W odniesieniu natomiast do czynu przypisanego w punkcie b) przyjęto, że wyczerpuje on znamiona art. 110a § 1 kks w zw. z art. 9 § 3 kks, gdyż za przyczyną oskarżonego zajmującego się sprawami gospodarczymi innej osoby prawnej, na zewnątrz wynajmowanego lokalu umieszczone zostały symbole i oznaczenia w postaci naklejek z (...) „ (...)” oraz baner reklamowy z takimi samymi symbolami i napisem (...). Tego natomiast rodzaju oznaczenia kojarzone są powszechnie z grami na automatach i miały na celu agitację klientów, a przez to niewątpliwie stanowiły one reklamę gier na automatach, która w świetle art. 29 ust. 1 ustawy z 19 listopada 2009 roku o grach hazardowych jest zabroniona.

Potwierdził to również świadek E. K. dla którego banery zamieszczone w oknach jednoznacznie kojarzyły się z lokalem w którym prowadzi się grę na automatach. Akceptując zatem ocenę, że przepis art. 6 ust. 1 GryHazardU nie miał charakteru technicznego, a oskarżony nie dysponował koncesją na prowadzenie kasyna gry i prowadził gry na automatach w rozumieniu art. 2 ust 3 i 5 ustawy o grach hazardowych poza kasynem Sąd uznał A. U. w miejsce zarzucanego mu czynu za winnego tego, że, - w listopadzie 2016 roku będąc prezesem (...) Sp. z o.o. z siedzibą w B. zajmującym się sprawami gospodarczymi wymienionej osoby prawnej, wbrew art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 19 listopada 2009 roku o grach hazardowych (Dz.

U. nr 201, poz. 1540), urządzał gry na automatach H. (...) (...), (...) (...) (...) (...) (...) nr (...) (...) U. (...) nr (...) - (...), P. (...)/ (...)-H. w lokalu położonym w B. przy ul. (...), w ten sposób, że na podstawie umowy o najem powierzchni zawartej z właścicielem ww. lokalu udostępniał ww. automaty do gry i do eksploatacji czym wypełnił dyspozycję art. 107 § 1 kks w zw. z art. 6 ust. 1 ustawy 19 listopada 2009 roku o grach hazardowych (Dz. U. 201 poz. 1540) oraz art. 9 § 3 kks; - w listopadzie 2016 roku. będąc prezesem (...) Sp. z o.o. z siedzibą w B. zajmującym się sprawami gospodarczymi wymienionej osoby prawnej, poprzez umieszczony w oknach, drzwiach i nad drzwiami lokalu przy ul. (...) w B. baner z symbolami „ (...) oraz naklejki reklamowe z symbolami graficznym różnych walut i napisem (...) prowadził reklamę gier na automatach wbrew art. 29 ust. 1 ustawy z dnia 19.11.2009 roku o grach hazardowych (Dz.

U. nr 201, poz. 1540) czym wypełnił dyspozycję art. 110 a § 1 kks w zw. z art. 29 ust. 1 ustawy z dnia 19.11.2009 roku o grach hazardowych (Dz. U. nr 201, poz. 1540) i art. 9 § 3 kks Czyn a) i b) wyczerpywały znamiona art. 9 § 3 kks, ponieważ oskarżony popełnił je będąc prezesem spółki zajmując się sprawami gospodarczymi wymienionej osoby prawnej. Przed przypisaniem odpowiedzialności karnej skarbowej oskarżonemu, kwestią jaką należało rozważyć, było pozostawanie oskarżonego w usprawiedliwionej nieświadomości karalności zarzucanego mu czynu.

Jak trafnie zauważa Z. Radzikowska (Z problematyki błędu, s. 181 i n.) błąd w postaci nieświadomości tego, że działa się "wbrew przepisom" może oznaczać dwie sytuacje:

1) sprawca nie zna dopełniającego blankietową dyspozycję karną przepisu prawa finansowego, a co za tym idzie, nie wie także, że jego naruszenie jest zabronione przez prawo karne skarbowe albo 2) sprawca znając przepis prawa finansowego (czyli wiedząc, że jego zachowanie jest w świetle tego przepisu bezprawne), nie wie tylko tego, że naruszenie tego przepisu jest także karalne przez prawo karne skarbowe. W sytuacji drugiej mamy do czynienia z nieświadomością karalności, o której mowa w art. 10 § 4 kks, natomiast w sytuacji pierwszej – z błędem co do ustawowego znamienia, o którym mowa w art. 10 § 1 kks.

Należy zgodzić się z poglądem, według którego w przypadku prawa karnego skarbowego blankietowo odsyłającego do prawa finansowego błąd ma postać podwójną, ale nie w tym sensie, jak w przepisach dotyczących przestępstw nieumyślnych, gdzie błąd co do faktu pociąga za sobą błąd co do prawa, lecz odwrotnie – tu błąd co do faktu jest następstwem błędu co do prawa (do którego przepis karny odsyła). Nieświadomość finansowego przepisu dopełniającego jest pierwotnie nieświadomością jego treści, nie zaś oceny zawartej dopiero w przepisie karnym, która to nieświadomość oceny pojawia się wtórnie, jako błąd następczy ( Z.

Radzikowska, Z problematyki błędu, s. 181). Tak więc np. jeżeli sprawca nie zna określonej ustawy podatkowej i przez to nie jest świadom obowiązku oznaczania określonych wyrobów akcyzowych znakami akcyzy (art. 63 § 1 KKS), to sytuację taką należy rozpatrywać jako błąd co do faktu w myśl art. 10 § 1 kks . Również z błędem co do faktu wyłączającym umyślność będziemy mieli do czynienia, gdy np. sprawca jest przekonany, że prawidłowo prowadzi księgę, podczas gdy w rzeczywistości prowadzi ją wadliwie (art. 61 § 3 kks).

Według art. 53 § 23 kks, księga wadliwa jest to księga prowadzona niezgodnie z przepisami prawa, zatem nieświadomość tego, że działa się niezgodnie z przepisami prawa jest błędem co do ustawowego znamienia czynu (zob. V. Konarska-Wrzosek, T. Oczkowski, J. Skorupka, Prawo i postępowanie karne skarbowe, s. 66). W podsumowaniu uwag dotyczących problematyki błędu co do prawa należy zgodzić się z poglądem T. Grzegorczyka ( T.Grzegorczyk, Komentarz, s. 72), iż rozwiązanie przyjęte w art. 10 § 4 KKS oznacza postawienie przed sprawcą mniejszych wymagań, niż w KK, jednak trafny wydaje się także pogląd, iż w zasadzie dość trudno sobie wyobrazić w praktyce usprawiedliwioną nieświadomość karalności czynu.

W realiach przedmiotowej sprawy o błędzie co do karalności czynu nie może być mowy. Oskarżony bowiem znał ustawę o grach hazardowych. Wiedział również, że jej naruszenie jest karane przez kodeks karny skarbowy. Miał świadomość jedynie tego, że istnieje rozbieżna linia orzecznicza, którą wykorzystywali dla swojej przestępczej działalności. Podsumowując błąd co do prawa nie występuje w sytuacji rozbieżnej linii orzeczniczej, a sytuacji całkowitej nieświadomości, że jakiś przepis prawa zabrania określonego zachowania.

Przy czym nieświadomość ta nie może wynikać z nieznajomości prawa lecz z usprawiedliwionych względów, co w realiach niniejszej sprawy oczywiście nie miało miejsca. Tym bardziej, że w dniu 13 października 2016 roku (...) wydał orzeczenie w sprawie C-305/15 w którym rozstrzygnął wątpliwości co do notyfikacji przepisów ustawy hazardowej natomiast przypisane oskarżonemu czyny miały miejsce w listopadzie 2017 roku. Zdaniem Sądu oskarżony wykorzystywał rozbieżność orzecznictwa dla przestępczej działalności, gdyż mu się to po prostu opłacało finansowo.

W związku z powyższym przypisane oskarżonemu czyny miały charakter zawiniony. A. U. w ustalonym stanie faktycznym mógł zachować się zgodnie z prawem i nie zachodziły żadne okoliczności, które wyłączałyby jego winę. Ponadto czyny oskarżonego były bezprawne, a stopień ich społecznej szkodliwości był znacznie wyższy niż znikomy. W związku z powyższym Sąd za czyn a) wymierzył oskarżonemu karę grzywny w rozmiarze 100 stawek po 80 zł każda, a z czyn b) 50 stawek po 100 zł każda. Jako kara łączna została wymierzona grzywna 100 stawek dziennych po 80 złotych każda.

W przekonaniu Sądu wymierzona oskarżonemu kara łączna odpowiada przede wszystkim stopniowi winy oraz społecznej szkodliwości jego czynu. Podkreślić, bowiem trzeba, że oskarżony działał umyślnie. Zwrócić uwagę należy również na to, iż wykazał się świadomą ignorancją wobec obowiązujących przepisów, dysponował bowiem odpowiednim doświadczeniem w „branży” związanej z grami na automatach. Z pewnością więc, śledził na bieżąco obowiązujące przepisy zwłaszcza, że zajmował się zawodowo tego typu działalnością.

W oparciu o dochody oskarżonego, jego sytuację rodzinną i majątkową, a także możliwości zarobkowe Sąd ustalił wysokość stawki dziennej na kwotę 80 złotych. Zgodnie z dyspozycją art. 30 § 5 kks w zw. z art. 31 § 5 kks Sąd orzekł przepadek dowodów rzeczowych przekazanych do dyspozycji sądu w postaci automatów do gier H. (...) (...), (...) (...) (...) (...) (...) nr (...) (...) U. (...) nr (...) - (...), P. (...)/ (...)-H. oraz znajdujących się w nich środków pieniężnych zarządzając zniszczenie ww. automatów po uprawomocnieniu się orzeczenia.

O kosztach procesu Sąd orzekł na podstawie art. 627 kpk w zw. z art. 113 § 1 kks i nakazał pobrać od A. U. kwotę 800 złotych tytułem opłaty. Ponadto Sąd zasądził od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 70 złotych tytułem zwrotu poniesionych w sprawie wydatków, na które składają się koszty postępowania przygotowawczego, a także ryczałt związany z doręczeniem pism w postępowaniu sądowym. Na marginesie zaznaczyć należy, że po przesłaniu oryginału faktury przez biegłego sądowego zostanie wydane uzupełniające orzeczenie o kosztach.