Legislator Case Law & Legislation
IV U 725/17 AI generated

IV U 725/17 · Sąd powszechny

Case Number IV U 725/17
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome SENTENCE

Legislator summary

AI generated

Decyzją z 8 sierpnia 2017r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S., działając na podstawie art.184 ustawy z 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych oraz przepisów rozporządzenia Rady Ministrów z 7 lutego 1983r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze odmówił J. G. prawa do emerytury wskazując, że ubezpieczony nie udowodnił, iż do dnia 1 stycznia 1999r. osiągnął 15-letni staż pracy w szczególnych warunkach, wykonywanej stale i w pełnym wymiarze czasu pracy.

Legislator headnote

AI generated

IV U 725/17 · Sąd powszechny: W myśl przywołanego wyżej art.32 ust.1 i 4 ustawy pracownikom zatrudnionym w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze przysługuje emerytura w wieku 55 lat dla kobiet i 60 lat dla mężczyzn, a w myśl przywołanego wyżej art.27 ustawy wymagany okres składkowy i nieskładkowy wynosi co najmniej 20 lat dla kobiet i 25 lat dla mężczyzn. Zgodnie z §4 ust.1 pkt 3 rozporządzenia Rady Ministrów z 7 lutego 1983r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze (Dz.U.

Keywords

AI generated
sufficient earning capacity suitable employment employment status qualification employment reference cessation of gainful employment employment status
AI generated
VI U 1227/13
Decyzją z dnia 15 maja 2013 roku nr (...) Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w R.
IV U 231/17
Decyzją z dnia 29 grudnia 2016 r.
VII U 760/17
M. w dniu 26 czerwca 2015 r. wniósł odwołanie od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych (...)Oddział w W. z dnia 29 maja 2015 r., znak: (...). Odwołujący zarzucił zaskarżonej decyzji błędne ustalenie stanu faktycznego polegającego na uznaniu, że nie udowodnił on 25-letniego ogólnego stażu pracy i 15-letniego okresu pracy w warunkach szczególnych oraz naruszenie prawa materialnego, a mianowicie przepisu art. 184 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych w związku z § 3 i § 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze. W związku z tym odwołujący wniósł o zmianę zaskarżonej decyzji w całości poprzez uznanie, że przysługuje mu prawo do wcześniejszej emerytury wobec spełnienia ustawowych przesłanek do jej nabycia (
VII U 904/21
G. wniósł odwołanie od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych (...) Oddział w W. z 12 kwietnia 2021 r. znak: (...), zaskarżając ją w całości i wnosząc o zmianę decyzji poprzez ustalenie, że z dniem 3 maja 2021r. uzyskał prawo do emerytury pomostowej. W uzasadnieniu odwołania, J. G. wskazał, że ZUS odmówił mu prawa do emerytury pomostowej, ponieważ nie ma ukończonych 60 lat, nie rozwiązał umowy o pracę, nie udowodnił 15 lat pracy w warunkach szkodliwych. Na dzień złożenia odwołania ubezpieczony ukończył 60 lat, zobowiązał się do rozwiązania stosunku pracy w chwili uzyskania prawa do emerytury pomostowej. J. G. wskazał, że obecnie jego pracodawca doprecyzował wykonywanie przez niego pracy w warunkach szczególnych począwszy od 16 sierpnia 2005 r.. Zaakcentował również, że obowiązek zgłoszenia do ZUS pracownika wykonującego pracę w warunkach szczególnych spoczywa na pracodawcy i nie może obciążać pracownika przy ubieganiu się o emeryturę pomostową (
III U 1045/15
Decyzją z dnia 26 października 2015 r.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt IV U 725/17

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 27 marca 2018r. Sąd Okręgowy w Siedlcach IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący SSO Katarzyna Antoniak Protokolant st. sekr. sądowy Marta Żuk po rozpoznaniu w dniu 27 marca 2018r. w Siedlcach na rozprawie odwołania J. G. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. z dnia 8 sierpnia 2017 r. (Nr (...)) w sprawie J. G. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. o prawo do emerytury zmienia zaskarżoną decyzję i ustala prawo J. G. do emerytury od 1 lipca 2017 roku. Sygn. akt: IV U 725/17

UZASADNIENIE

Decyzją z 8 sierpnia 2017r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S., działając na podstawie art.184 ustawy z 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych oraz przepisów rozporządzenia Rady Ministrów z 7 lutego 1983r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze odmówił J. G. prawa do emerytury wskazując, że ubezpieczony nie udowodnił, iż do dnia 1 stycznia 1999r. osiągnął 15-letni staż pracy w szczególnych warunkach, wykonywanej stale i w pełnym wymiarze czasu pracy.

Organ rentowy podniósł, że do stażu pracy w szczególnych warunkach nie uwzględnił okresu pracy ubezpieczonego w (...) SA od 13 czerwca 1975r. do 23 kwietnia 1979r. oraz od 5 maja 1981r. do 28 lutego 1998r., gdyż w świadectwie pracy w szczególnych warunkach pracodawca nie przytoczył podstawy prawnej dotyczącej przepisów resortowych, w związku z czym nie ma możliwości sprawdzenia, czy prawidłowo określono stanowiska pracy w warunkach szczególnych (decyzja z 8 sierpnia 2017r. k.17 akt emerytalnych). Odwołanie od w/w decyzji złożył J.

G. wnosząc o jej zmianę i ustalenie mu prawa do emerytury. W uzasadnieniu odwołania wskazał, że przedsiębiorstwo funkcjonujące pierwotnie pod nazwą Zakłady (...) już nie istnieje i toczy się sprawa co do ustalenia kto ma wziąć odpowiedzialność za zbiory akt osobowych pracowników. W tych okolicznościach nie ma możliwości spełnienia wymogów formalnych, na które wskazuje organ rentowy i wnosi o rozstrzygnięcie sprawy przez Sąd (odwołanie k.1 akt sprawy). W odpowiedzi na odwołanie organ rentowy wniósł o jego oddalenie powołując się na przepisy prawa i uzasadnienie zawarte w zaskarżonej decyzji (odpowiedź organu rentowego na odwołanie k.2-4 akt sprawy).

Sąd ustalił, co następuje: Ubezpieczony J. G. w dniu 17 marca 2017r. ukończył 60-ty rok życia. W dniu 27 czerwca 2017r. wystąpił do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. z wnioskiem o ustalenie prawa do emerytury (wniosek o emeryturę z 27 czerwca 2017r. k.1 akt emerytalnych). Na podstawie przedłożonych do wniosku dokumentów organ rentowy ustalił, że na dzień 1 stycznia 1999r. ubezpieczony udowodnił staż ubezpieczeniowy w wymiarze 25 lat, 11 miesięcy i 14 dni, z czego 25 lat i 5 miesięcy stanowią okresy składkowe, a 6 miesięcy i 14 dni okresy nieskładkowe.

Ponadto organ rentowy stwierdził, że ubezpieczony nie udowodnił, że do dnia 1 stycznia 1999r. osiągnął staż pracy w szczególnych warunkach w wymiarze co najmniej 15 lat, a to ze względu na to, że świadectwo wykonywania pracy w szczególnych warunkach wystawione przez (...) SA nie wskazuje rodzaju pracy wykonywanej przez ubezpieczonego wg przepisów resortowych (świadectwo wykonywania prac w szczególnych warunkach z 25 lutego 1998r. k.15 akt emerytalnych). Z uwagi na brak wymaganego ustawą stażu pracy w szczególnych warunkach decyzją z 8 sierpnia 2017r. organ rentowy odmówił ubezpieczonemu przyznania emerytury (decyzja z 8 sierpnia 2017r. k.17 akt emerytalnych).

Ubezpieczony był zatrudniony w (...) Spółce Akcyjnej w W. (pierwotna nazwa Zakłady (...) w W.) w okresie od 1 września 1972r. do 28 lutego 1998r. w pełnym wymiarze czasu pracy, przy czym w pierwszym okresie ,tj. od 1 września 1972r. do 12 czerwca 1972r. jako uczeń zawodu (świadectwo pracy z 25 lutego 1998r. k.4 akt o ustalenie kapitału początkowego). Po zatrudnieniu – od 13 czerwca 1975r. jako pracownik pełnoetatowy do 23 kwietnia 1979r., a zatem przez 3 lata, 10 miesięcy i 10 dni ubezpieczony był zatrudniony na stanowisku ciągacza przy obsłudze urządzeń do przeciągania metalu w wysokiej temperaturze.

Zakład (...) należał do branży przemysłu określanej jako hutnictwo i przemysł metalowy. Zakład ten produkował metale wysokotopliwe – wolfram i molibden wykorzystywane do produkcji żarówek, świetlówek. W/w stanowisko ciągacza znajdowało się na dziale obróbki termiczno-plastycznej. Maszyna, którą obsługiwał ubezpieczony nazywała się ciągarka i jej zadaniem było przeciąganie drutu – pręta (będącego wytworem prasowania proszku, z którego powstawał molibden lub wolfram w formie o kształcie sztaby, a następnie spiekania tej sztaby w piecu i dalej walcowania powstałego metalu do kształtu pręta) z określonej średnicy na mniejszą średnicę.

W okresie od 24 kwietnia 1979r. do 8 kwietnia 1981r. ubezpieczony odbywał zasadniczą służbę wojskową (książeczka wojskowa k.3 akt o ustalenie kapitału początkowego). Po powrocie do pracy, od 5 maja 1981r. do końca zatrudnienia w przedsiębiorstwie (...) ,tj. do 28 lutego 1998r., a zatem przez 16 lat, 9 miesięcy i 27 dni ubezpieczony pracował na stanowisku walcownika – prasowacza. Do jego obowiązków na tym stanowisku należało obsługiwanie prasy, która prasowała proszek (z którego pod wpływem obróbki powstawał wolfram i molibden) do kształtu sztaby, a następnie obsługa pieca, w którym wypiekane były w/w sztaby i na końcu walcowanie, czyli obsługa urządzenia, które wypieczonym sztabom nadawało kształt pręta - drutu o określonej grubości.

Opisane czynności ubezpieczony wykonywał stale i w pełnym wymiarze czasu pracy (zeznania świadków: J. M. i C. W. k.23 akt sprawy, zeznania ubezpieczonego J. G. k.22-22v akt sprawy, świadectwo wykonywania prac w szczególnych warunkach z 25 lutego 1998r. k.15 akt emerytalnych). Ubezpieczony przystąpił do otwartego funduszu emerytalnego i we wniosku o emeryturę wniósł o przekazanie środków zgromadzonych na rachunku w otwartym funduszu emerytalnym na dochody budżetu państwa (wniosek k.2 akt emerytalnych).

Sąd zważył, co następuje:

Odwołanie J. G. podlegało uwzględnieniu. Zgodnie z art.184 ust.1 i 2 ustawy z 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz.U. z 2015r., poz.748 ze zm.) ubezpieczonym urodzonym po dniu 31 grudnia 1948r. przysługuje emerytura po osiągnięciu wieku emerytalnego przewidzianego w art.32, jeżeli w dniu wejścia w życie ustawy ,tj. w dniu 1 stycznia 1999r. osiągnęli okres zatrudnienia w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze wymaganym w przepisach dotychczasowych do nabycia prawa do emerytury w wieku niższym niż 60 lat dla kobiet i 65 lat dla mężczyzn oraz osiągnęli okres składkowy i nieskładkowy, o którym mowa w art.27 ustawy, a także nie przystąpili do otwartego funduszu emerytalnego albo złożyli wniosek o przekazanie środków zgromadzonych na rachunku w otwartym funduszu emerytalnym, za pośrednictwem Zakładu, na dochody budżetu państwa.

W myśl przywołanego wyżej art.32 ust.1 i 4 ustawy pracownikom zatrudnionym w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze przysługuje emerytura w wieku 55 lat dla kobiet i 60 lat dla mężczyzn, a w myśl przywołanego wyżej art.27 ustawy wymagany okres składkowy i nieskładkowy wynosi co najmniej 20 lat dla kobiet i 25 lat dla mężczyzn. Zgodnie z §4 ust.1 pkt 3 rozporządzenia Rady Ministrów z 7 lutego 1983r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze (Dz.U.

Nr 8, poz.43 ze zm.) pracownik, który wykonywał prace w szczególnych warunkach, wymienione w wykazie A załącznika do rozporządzenia, nabywa prawo do emerytury w w/w wieku jeżeli ma wymagany okres zatrudnienia (co najmniej 25 lat mężczyzna), w tym co najmniej 15 lat pracy w warunkach szczególnych. Ponadto zgodnie z §2 ust.1 przedmiotowego rozporządzenia okresami pracy uzasadniającymi prawo do świadczeń na zasadach określonych w rozporządzeniu są okresy, w których praca w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze jest wykonywana stale i w pełnym wymiarze czasu pracy obowiązującym na danym stanowisku.

Rozstrzygnięcie niniejszej sprawy wymagało zbadania, czy ubezpieczony spełnia przesłankę wymaganego okresu pracy w szczególnych warunkach. Poza sporem pozostawało, że ubezpieczony osiągnął wymagany ustawą wiek oraz spełnił przesłankę ogólnego stażu ubezpieczenia, a jako członek otwartego funduszu emerytalnego złożył wniosek o przekazanie środków zgromadzonych na rachunku w tym funduszu, na dochody budżetu państwa. Ubezpieczony podnosił, że posiada 15-letni okres zatrudnienia w szczególnych warunkach, a to z tytułu zatrudnienia w Zakładach (...) w W. (późniejsza nazwa (...) SA) w okresie od 13 czerwca 1975r. do 23 kwietnia 1979r. na stanowisku ciągacza i następnie w okresie od 5 maja 1981r. do 28 lutego 1998r. na stanowisku walcownika-prasowacza.

Na okoliczność wykonywania pracy w szczególnych warunkach ubezpieczony przedłożył świadectwo wykonywania prac w szczególnych z 25 lutego 1998r. (na k.15 akt sprawy), a także zaoferował dowody z zeznań w/w świadków – współpracowników z okresu przedmiotowego zatrudnienia, a także własne zeznania w charakterze strony. W ocenie Sądu dowody jako spójne, logiczne, a przez to wiarygodne, dały pełne podstawy do stwierdzenia, że w w/w okresach, łącznie przez ponad 20 lat ubezpieczony wykonywał pracę zaliczaną do pracy w szczególnych warunkach, o której mowa w wykazie A dział III poz.14 i 45 załącznika do w/w rozporządzenia Rady Ministrów z 7 lutego 1983r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze.

Reasumując uznać należało, że po zaliczeniu powyższych okresu zatrudnienia do stażu pracy w szczególnych warunkach, ubezpieczony spełnia przesłankę co najmniej 15 lat pracy w szczególnych warunkach. Mając to na uwadze Sąd na podstawie art.477 14§2 kpc zmienił zaskarżoną decyzję i ustalił, że J. G. przysługuje prawo do emerytury od 1 lipca 2017r. ,tj. od początku miesiąca, w którym ubezpieczony ponowił wniosek o emeryturę przedkładając w/w świadectwo wykonywania prac w szczególnych z 25 lutego 1998r. (wniosek z 12 lipca 2017r. i świadectwo - k.14 i 15 akt emerytalnych).