Legislator Case Law & Legislation
II Cz 312/18 AI generated

II Cz 312/18 · Sąd powszechny

Case Number II Cz 312/18
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome DECISION

Legislator summary

AI generated

Zaskarżonym zarządzeniem z dnia 7 listopada 2017r. Przewodniczący w Sądzie Rejonowym w (...) zwrócił pozew (...) z siedzibą w W. przeciwko Ł. (...). W uzasadnieniu zaskarżonego zarządzenia wskazano, że strona powodowa wniosła pozew o zapłatę kwoty 20.000 zł, uiszczając opłatę od pozwu w kwocie 300 zł. Opłata stosunkowa od pozwu, obliczona od podanej wartości przedmiotu sporu, wynosi 1.000 zł. Ustalono ją w oparciu o art. 13 ust. 1 ustawy z dnia 28 lipca 2005 roku o kosztach sądowych w sprawach cywilnych. Mimo, że wartość przedmiotu sporu nie przekracza kwoty 20.000 zł, a dochodzone roszczenie wynika z umowy, sprawa nie podlega rozpoznaniu w postępowaniu uproszczonym, a tym samym od pozwu nie pobiera się opłaty stałej, obliczonej na podstawie art. 28 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych.

Legislator headnote

AI generated

art. 385 k.p.c; II Cz 312/18 · Sąd powszechny: Zgodnie bowiem z art. 505 ( 3) § 3 k.p.c., jeżeli powód dochodzi części roszczenia, sprawa podlega rozpoznaniu w postępowaniu uproszczonym tylko wtedy, gdy postępowanie to byłoby właściwe dla całego roszczenia wynikającego z faktów przytoczonych przez powoda. W przeciwnym wypadku sprawa rozpoznawana jest z pominięciem przepisów o postępowaniu uproszczonym. Powód wskazał w uzasadnieniu pozwu, że dochodzi jedynie części roszczenia przysługującego mu wobec pozwanego, a z załączonych do pozwu dokumentów wynika, że wysokość całego roszczenia to kwota 33.871,41 zł (wezwanie do zapłaty wraz z wyliczeniem wierzytelności oraz wyciągu z elektronicznego załącznika do umowy sprzedaży wierzytelności).

Keywords

AI generated
payment of surcharges charging of procedural costs payment of cost deposit payment of fee adjustment to the basic amount attorney fee assessment

Cited Legislation

AI generated
art. 385 k.p.c
Mając powyższe na uwadze Sąd Okręgowy, zażalenie podlegało oddaleniu na podstawie art. 385 k.p.c.
AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt II Cz 312/18 POSTANOWIENIE Dnia 10 kwietnia 2018 r. Sąd Okręgowy w Świdnicy II Wydział Cywilny Odwoławczy w składzie następującym: Przewodniczący: SSO Piotr Rajczakowski Sędziowie: SO Jerzy Dydo SO Agnieszka Terpiłowska po rozpoznaniu w dniu 10 kwietnia 2018 r. w Świdnicy na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa (...)z siedzibą w W. przeciwko Ł. (...) o zapłatę na skutek zażalenia strony powodowej na zarządzenie Przewodniczącego w Sądzie Rejonowym w Dzierżoniowie z dnia 7 listopada 2017 r., sygn. akt I Nc 3874/17 p o s t a n a w i a: oddalić zażalenie. (...)

UZASADNIENIE

Zaskarżonym zarządzeniem z dnia 7 listopada 2017r. Przewodniczący w Sądzie Rejonowym w (...) zwrócił pozew (...) z siedzibą w W. przeciwko Ł. (...). W uzasadnieniu zaskarżonego zarządzenia wskazano, że strona powodowa wniosła pozew o zapłatę kwoty 20.000 zł, uiszczając opłatę od pozwu w kwocie 300 zł. Opłata stosunkowa od pozwu, obliczona od podanej wartości przedmiotu sporu, wynosi 1.000 zł. Ustalono ją w oparciu o art. 13 ust. 1 ustawy z dnia 28 lipca 2005 roku o kosztach sądowych w sprawach cywilnych. Mimo, że wartość przedmiotu sporu nie przekracza kwoty 20.000 zł, a dochodzone roszczenie wynika z umowy, sprawa nie podlega rozpoznaniu w postępowaniu uproszczonym, a tym samym od pozwu nie pobiera się opłaty stałej, obliczonej na podstawie art. 28 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych.

Zgodnie bowiem z art. 505 ( 3) § 3 k.p.c., jeżeli powód dochodzi części roszczenia, sprawa podlega rozpoznaniu w postępowaniu uproszczonym tylko wtedy, gdy postępowanie to byłoby właściwe dla całego roszczenia wynikającego z faktów przytoczonych przez powoda. W przeciwnym wypadku sprawa rozpoznawana jest z pominięciem przepisów o postępowaniu uproszczonym. Powód wskazał w uzasadnieniu pozwu, że dochodzi jedynie części roszczenia przysługującego mu wobec pozwanego, a z załączonych do pozwu dokumentów wynika, że wysokość całego roszczenia to kwota 33.871,41 zł (wezwanie do zapłaty wraz z wyliczeniem wierzytelności oraz wyciągu z elektronicznego załącznika do umowy sprzedaży wierzytelności).

Strona powodowa reprezentowana przez fachowego pełnomocnika w osobie radcy prawnego nie uiściła opłaty od pozwu w wymaganej przepisami wysokości. W zażaleniu na powyższe zarządzenie, strona powodowa zarzuciła naruszenie przepisu art. 13 ust 1 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych, poprzez jego nieprawidłowe zastosowanie, polegające na niezasadnym przyjęciu, że opłata od pozwu złożonego w niniejszej sprawie winna wynosić (...)wartości przedmiotu sporu, podczas gdy zastosowanie powinny znaleźć przepisy art. 28 pkt 4 w zw. z art. 18 ust. 1 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych jako, że powód uiścił opłatę od pozwu wniesionego w trybie postępowania uproszczonego z uwagi na wartość przedmiotu sporu (tj. 20.000 zł) oraz charakter sprawy wynikający z umowy.

Wobec powyższego skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego zarządzenia oraz zasądzenie od pozwanego na rzecz strony powodowej zwrotu kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Sąd Okręgowy zważył: Zażalenie podlegało oddaleniu. Wbrew twierdzeniom skarżącej zasadnie Przewodniczący Sądu Rejonowego w (...) zarządził zwrot pozwu strony powodowej wobec braku należytego opłacenia pozwu przez zawodowego pełnomocnika reprezentującego stronę powodową. Możliwość rozpoznania sprawy w postępowaniu uproszczonym stosownie do treści art. 505 ( 1) k.p.c. uzależniona pozostaje od podstawy roszczenia tj. spór musi wynikać z umowy a wartość przedmiotu sporu nie może przekraczać 20.000 zł.

Zmiana powyższego przepisu, na którą powołuje się skarżąca dokonana ustawą z dnia 7 kwietnia 2017r. o zmianie niektórych ustaw w celu ułatwienia dochodzenia wierzytelności (Dz.U.2017.933) nie zmierza do ułatwienia (pod względem kosztów sądowych) prowadzenia wszystkich sporów o wartości przedmiotu sporu do 20.000 zł. Powyższą zmianą nie doszło bowiem do zmiany treści art. 505 ( 3 )§ 3 k.p.c. Z uzasadnienia projektu ustawy (druk sejmowy nr 1185, www.sejm.gov.pl) wynika, iż celem zmiany przepisu art. 505 ( 1 )k.p.c. pozostawało jedynie dostosowanie wartości przedmiotu sporu spraw rozpoznawanych w postępowaniu uproszczonym do realiów obrotu gospodarczego i w konsekwencji poprawa dostępu do skutecznego i korzystanego pod względem kosztów sądowego środka ochrony prawnej w przypadku sporów wynikających z umów.

Strona powodowa dochodzi w niniejszym postępowaniu kwoty 20.000 zł z tytułu umowy pożyczki, a zatem niniejsza sprawa podlegałaby rozpoznaniu w postępowaniu uproszczonym, jednakże z faktów jakie wynikają z uzasadnienia pozwu a także załączonych dokumentów wynika, że skarżąca dochodzi jedynie części przysługującego jej roszczenia o wartości przekraczającej 20.000 zł. Przywołany przepis art. 505 3 § 3 k.p.c. przewiduje możliwość dochodzenia części przysługującego roszczenia. Jeżeli jednak powód dochodzi części roszczenia, sprawa podlega rozpoznaniu w postępowaniu uproszczonym tylko wtedy, gdy postępowanie to byłoby właściwe dla całego roszczenia wynikającego z faktów przytoczonych przez powoda.

W przeciwnym wypadku sprawa rozpoznawana jest z pominięciem przepisów o postępowaniu uproszczonym. Przytoczony przepis ma na celu zapobieżenie sytuacji dzielenia roszczeń w celu wykorzystania prostszej procedury. W związku z tym rozdrobnienie roszczeń jest dopuszczalne tylko w sytuacji, gdy całość roszczenia kwalifikuje się do rozpoznania w trybie postępowania uproszczonego. Skoro więc całe roszczenie przysługujące stronie powodowej przekracza kwotę 20.000 zł wyklucza to rozstrzygnięcie niniejszej sprawy w postępowaniu uproszczonym, a tym samym skarżąca winna była uiścić opłatę od pozwu zgodnie z art. 13 ust. 1 ustawy z dnia 28 lipca 2005 roku o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (Dz.U.2018.300 j.t.), a nie na podstawie art. 28 powołanej ustawy.

W konsekwencji pozew podlegał zwrotowi na podstawie art. 130 2 § 1 k.p.c. Mając powyższe na uwadze Sąd Okręgowy, zażalenie podlegało oddaleniu na podstawie art. 385 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 zd. 1 k.p.c. (...)