Legislator Case Law & Legislation
V Ka 60/18 AI generated

V Ka 60/18 · Sąd powszechny

Case Number V Ka 60/18
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome SENTENCE

Legislator summary

AI generated

Sąd Rejonowy w Rybniku wyrokiem z dnia 8 listopada 2017 roku, w sprawie o sygn. III K 280/17 uznał oskarżonego M. K. za winnego tego, że w krótkich odstępach czasu z wykorzystaniem takiej samej sposobności popełnił czyny: - w okresie od października 2016 r. do 18 stycznia 2017 r. w R. działając w krótkich odstępach czasu z góry powziętym zamiarem wielokrotnie kierował groźby karalne dotyczące pozbawienia życia i uszkodzenia ciała oraz zniszczenia mienia wobec D. K. przy czym groźby te w okolicznościach w jakich zostały wypowiedziane wzbudziły u pokrzywdzonego uzasadnione obawy, że będą spełnione, przy czym czynu tego dopuścił się w warunkach powrotu do przestępstwa, albowiem był już uprzednio skazany wyrokiem Sądu Rejonowego w Rybniku z dnia 12 lutego 2014 roku w sprawie III K 637/13 m. in. za czyny z art. 207 § 1 kk i art. 157 § 1 kk w zw. z art. 11 § 2 kk w zw. z art. 64 § 1 kk, którym to wyrokiem wymierzono oskarżonemu karę łączną 1 roku i 4 miesięcy pozbawienia wolności, którą odbył w okresie od 9 lipca 2013 roku do 2 września 2013 roku i od 21 kwietnia 2015 roku do 24 czerwca 2016 roku, - w okresie od 10 listopada 2016 r. do 14 stycznia 2017 r. w R. działając w wykonaniu z góry powziętego zamiaru w krótkich odstępach czasu wielokrotnie kierował groźby karalne dotyczące pozbawienia życia oraz zniszczenia mienia wobec A.

Legislator headnote

AI generated

art. 190 § 1 k.k, art. 12 k.k, art. 64 § 1 k.k, art. 91 § 1 k.k, art. 624 § 1 k.p.k, art. 53 k.k; V Ka 60/18 · Sąd powszechny: Na podstawie art. 624 § 1 k.p.k. Sąd zwolnił oskarżonego w całości od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych. Apelację od wyroku wniósł oskarżony, który zaskarżył wyrok w części dotyczącej orzeczenia o karze. Podniósł, iż Sąd I instancji nie uwzględnił faktu, że pracuje on zawodowo, pozyskał pozytywną opinię z miejsca pracy. Jest jedyną osobą pracującą, która utrzymuje dom. Od dnia 12 lipca 2016 roku, kiedy to opuścił zakład karny nie wszedł w konflikt z prawem. Wskazał także, iż mieszka z konkubiną, która jest osobą bezrobotną, bez prawa do zasiłku.

Keywords

AI generated
exemption from punishment reinstatement of unemployment benefits recovery of work capacity freedom of occupation deprivation of liberty cessation of gainful employment

Cited Legislation

AI generated
art. 190 § 1 k.k
czyny z art. 190 § 1 k.k.
art. 12 k.k
art. 64 § 1 k.k
art. 64 § 1 kk na skutek apelacji wniesionej przez oskarżonego od wyroku Sądu Rejonowego w Rybniku z dnia 8 listopada 2017r.
art. 91 § 1 k.k
art. 624 § 1 k.p.k
Na podstawie art. 624 § 1 k.p.k.
art. 53 k.k
art. 69 § 1 k.k
Odnosząc się natomiast do postulatu skarżącego, by zastosować względem niego instytucję warunkowego zawieszenia wykonania kary, wskazać należy, iż w sprawie nie została spełniona przesłanka umożliwiająca skorzystanie z instytucji przewidzianej w art. 69 § 1 k.k.
AI generated
VIII K 264/21
B. urodził się (...) w T.. Ma wykształcenie średnie. W izolacji penitencjarnej ukończył kurs spawacza. Skazany jest kawalerem, posiada na utrzymaniu syna, na którego ma obowiązek alimentacyjny. W zakładzie karnym posiada bardzo dobrą opinię środowiskową. Aktualnie odbywa karę pozbawienia wolności dla osób odbywający karę po raz pierwszy typu półotwartego w systemie programowego oddziaływania. Uczestniczył także w programie resocjalizacji „daj sobie szansę, w zakresie przeciwdziałania uzależnieniom oraz nadużywania alkoholu lub używaniu narkotyków. Ukończył program podstawowej psychoterapii uzależnienia. Od 28 października 2019 roku jest zatrudniony odpłatnie po za terenem jednostki w (...). Sumiennie wywiązuje się z obowiązków pracowniczych. Był wielokrotnie nagradzany,, korzystał z ulg oraz uczestniczył w systemie przepustkowym. dowód : opinia z Zakładu Karnego w P. k. 22-23,, 75-76; S. B. został dotychczas skazany o prawomocnymi orzeczeniami:
I KK 399/23
I KK 399/23 WYROKW IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 27 marca 2024 r.Sąd Najwyższy w składzie: Prezes SN Wiesław Kozielewicz (przewodniczący)‎SSN Antoni Bojańczyk (sprawozdawca)‎SSN Dariusz Kala w sprawie G. J. , skazanego wyrokiem łącznym po rozpoznaniu w dniu 27 marca 2024 r. w Izbie Karnej, na posiedzeniu bez udziału stron (art. 535 § 5 k.p.k.), kasacji wniesionej na korzyść skazanego przez Prokuratora Generalnego od wyroku Sądu Okręgowego w Zielonej Górze z dnia 15 listopada 2022 r., sygn. akt VII Ka 1020/22 utrzymującego w mocy wyrok łączny Sądu Rejonowego w Krośnie Odrzańskim IV Zamiejscowy Wydział Karny w Gubinie z dnia 25 kwietnia 2022 r., sygn. akt IV K 311/21 1. uchyla zaskarżony wyrok oraz utrzymany nim w mocy wyrok łączny Sądu Rejonowego w Krośnie Odrzańskim IV Zamiejscowy Wydział Karny w Gubinie z dnia 25 kwietnia 2022 r., sygn. akt IV K 311/21 i na podstawie art. 537 § 2 k.p.k. w zw. z art. 439 § 1 pkt 8 k.p.k. w zw. z art. 17 § 1 pkt 7 k.p.k. umarza postępowanie w przedmiocie wydania wyroku łącznego;
II AKzw 169/20
Poczynione przez Sąd I instancji ustalenia faktyczne są prawidłowe, a podejmując rozstrzygnięcie o udzieleniu skazanemu warunkowego przedterminowego zwolnienia, miał on w polu widzenia całokształt jego postawy i warunków osobistych, do których to okoliczności odniósł się w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia.
II AKa 146/21
Sygn. akt II AKa 146/21 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 9 maja 2022 r. Sąd Apelacyjny w Warszawie, II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący: Sędzia SA Katarzyna Capałowska Sędziowie: SA Izabela Szumniak (spr.) SA Zbigniew Kapiński Protokolant: starszy sekretarz sądowy Marta Kamińska przy udziale Prokuratora Stanisława Wieśniakowskiego i pełnomocnika oskarżyciela posiłkowego po rozpoznaniu w dniu 9 maja 2022 roku sprawy: A. B., syna E. i E. z domu F., urodzonego (...) w W., oskarżonego o czyn z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 294 § 1 k.k. na skutek apelacji wniesionej przez obrońcę oskarżonego od wyroku Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 18 grudnia 2020 r. sygn. akt VIII K 152/19 I. utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok ; II. zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw. M. S. Kancelaria Adwokacka w W., kwotę 600 zł (sześćset złotych), powiększoną o 23% VAT, za pomoc prawną udzieloną oskarżonemu z urzędu w instancji odwoławczej; III. zasądza od oskarżonego na rzecz oskarżyciela posiłkowego (...) spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w W. kwotę 1200 zł (jeden tysiąc dwieście złotych), tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego w instancji odwoławczej; IV. zwalnia oskarżonego w całości od zapłaty kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze, wydatkami obciążając Skarb Państwa. UZASADNIENIE UZASADNIENIE Formularz UK 2 Sygnatura akt II AKa 146/21 Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników: 1 1. CZĘŚĆ WSTĘPNA Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji Wyrok Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 18 grudnia 2020 r., sygnatura akt VIII K 152/19 Podmiot wnoszący apelację ☐ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ oskarżyciel posiłkowy ☐ oskarżyciel prywatny ☒ obrońca ☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ inny 1.3. Granice zaskarżenia 1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia ☒ na korzyść ☐ na niekorzyść ☒ w całości ☐ w części ☐ co do winy ☐ co do kary ☐ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 1.3.2. Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji. ☐ art. 438 pkt 1 k.p.k. - obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☐ art. 438 pkt 1a k.p.k. - obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☒ art. 438 pkt 2 k.p.k. - obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☒ art. 438 pkt 3 k.p.k. - błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☒ art. 438 pkt 4 k.p.k. - rażąca niewspółmierności kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 1.4. Wnioski ☒ uchylenie ☒ zmiana 2. Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy 2.1. Ustalenie faktów 2.1.1. Fakty uznane za udowodnione Lp. Wskazać oskarżonego. Wskazać fakt. Dowód ze wskazaniem numeru karty, na której znajduje się dowód. Świadek A. K. (1) od 17 marca 2017 r. odbywa karę pozbawienia wolności 2.1.2. Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Wskazać oskarżonego. Wskazać fakt. Dowód ze wskazaniem numeru karty, na której znajduje się dowód. --------------------------------------------------------------n ------------------------------- 2.2. Ocena dowodów 2.2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów Wskazać fakt Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu. Informacja z systemu NOE-SAD Dowód jest w pełni wiarygodny, wskazuje od jakiej daty A. K. (1) jest pozbawiony wolności. 2.2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Wskazać fakt Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu. ------------------------------------ --------------------------------------------------------------------------- 3. STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków Lp. Zarzut 1. błędu w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia poprzez niezasadne przyjęcie, że oskarżony doprowadził spółkę (...) Sp. Z o.o. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem, podczas gdy prawidłowa analiza materiału dowodowego prowadzi do wniosku, iż A. B. działał wyłącznie w granicach zawartej z A. C. umowy, a z uwagi na brak wiedzy o wezwaniu do odbycia kary pozbawienia wolności i w konsekwencji przymusowe doprowadzenie do zakładu karnego nie był w stanie wywiązać się ze zobowiązania; 2. naruszenie przepisów postępowania karnego mającego wpływ na treść wydanego orzeczenia, a to art. 7 k.p.k. w zw. z art. 4 k.p.k., poprzez dokonanie dowolnej, a nie swobodnej oceny zeznań A. K. (1), D. P. oraz P. K.; 3. naruszenie przepisów postępowania karnego mającego wpływ na treść wydanego orzeczenia, a to art. 410 k.p.k., art. 7 k.p.k. w zw. z art. 4 k.p.k., poprzez nieuwzględnienie przy wyrokowaniu, niewyjaśnienie w uzasadnieniu wyroku, jak i nie poddanie ocenie zgodnie z treścią art. 7 k.p.k. okoliczności: - skąd oskarżony miał wiedzę na temat szczegółów działalności A. K. oraz jego powiązań z radcami prawnymi D. P. oraz P. K., w sytuacji gdy cała trójka świadków stanowczo zaprzeczyła aby znała, bądź kiedykolwiek kontaktowała się z oskarżonym; - pobytu A. K. w AŚ w Białorusi w czasie popełnienia zarzucanego oskarżonemu czynu, w sytuacji gdy brak jest w aktach dowodów na tę okoliczność, a zgodnie z informacją z systemu NOE-SAD (k. 376) dopiero w dniu 11 lipca 2017 r. został on przyjęty do zakładu karnego w B.; - braku odbioru wezwania do odbywania kary pozbawienia wolności, Sąd I Instancji wskazał, że oskarżony wiedział od dnia wydania wyroku przez Sąd Apelacyjny w Warszawie (3 marca 2017 r.) o konieczności stawiennictwa w zakładzie karnym w dniu bliżej nieokreślonym, jednakże zaniechano ustalenia z jakiego powodu wezwanie zostało nieodebrane; 4. z ostrożności procesowej zarzut rażącej niewspółmierności orzeczonej kary pozbawienia wolności ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ wszystkie zarzuty niezasadne Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny lub niezasadny. Apelacja obrońcy oskarżonego jest bezzasadna, a zarzuty w niej zawarte nie mogły podważyć prawidłowości rozstrzygnięcia Sądu Okręgowego w zakresie sprawstwa oskarżonego A. B.. Wbrew zarzutom apelacji obrońcy sformułowanym w jej punktach 1 - 3 Sąd orzekający w niniejszej sprawie nie naruszył wskazanych przepisów postępowania karnego i ustalił prawidłowy stan faktyczny w sprawie. Nie wykazał obrońca aby orzekający w sprawie Sąd Okręgowy naruszył zasadę swobodnej oceny dowodów (art. 7 kpk). Analiza zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego i lektura pisemnego uzasadnienia wskazują, że przekonanie Sądu meriti o wiarygodności jednych dowodów i niewiarygodności innych pozostaje pod ochroną przepisu art. 7 kpk. Zostało bowiem poprzedzone ujawnieniem w toku rozprawy głównej całokształtu okoliczności sprawy, stanowi wyraz rozważenia wszystkich okoliczności przemawiających zarówno na korzyść jak i na niekorzyść oskarżonego, wbrew zarzutom jest zgodne ze wskazaniami wiedzy i doświadczenia życiowego i zostało wyczerpująco uargumentowane. Obrońca nie wykazał wad w ocenie wskazanych dowodów z zeznań A. K. (1), D. P. i P. K.. Sąd Okręgowy słusznie obdarzył je walorem wiarygodności i prawidłowo i wyczerpująco swoje stanowisko w tym zakresie uzasadnił. Wysnuł słuszny wniosek, że zeznania A. K. (1) w sposób niebudzący wątpliwości podważyły wersję zdarzeń prezentowaną przez oskarżonego, jakoby mieli współpracować przy sprzedaży nieruchomości A. C.. Sąd prawidłowo ustalił bowiem, że w okresie objętym zarzutem świadek K. był pozbawiony wolności. Sąd apelacyjny załączył na potrzeby procesu odwoławczego wydruk z NOE-SAD dotyczący świadka, z którego bezsprzecznie wynika, że od 17 marca 2017 r. przebywał on w zakładzie karnym. Wbrew zarzutom obrońcy Sąd meriti nie zaprzeczał, ze oskarżony dysponował częściową wiedzą na temat działalności A. K. na rynku nieruchomości, niemniej odnotował, że dotyczyło to innego okresu i nie miało nic wspólnego z przedmiotową transakcją. Zeznania świadków D. P. i P. K. jedynie potwierdzają wersję A. K. (1), wykluczającą prowadzenie wspólnie z oskarżonym jakichkolwiek negocjacji czy transakcji związanej z mieszkaniem oferowanym przez oskarżonego pokrzywdzonej. Nie może być uznaną za nic ponad przyjętą linię obrony konstatacja obrońcy, sprowadzająca się do tego, że oskarżonego przed sfinalizowaniem transakcji z pokrzywdzoną powstrzymać miało niespodziewane zatrzymanie i doprowadzenia do zakładu karnego celem odbycia kary pozbawienia wolności. Słusznie Sąd Okręgowy przyjął przy tym, że oskarżony już od momentu powzięcia informacji o zapadnięciu prawomocnego wyroku wydanego przez Sąd Apelacyjny w Warszawie miał pełną świadomość konsekwencji z tym się wiążących, w tym w szczególności konieczności stawiennictwa w zakładzie karnym celem odbycia kary. Dodajmy do tego cały modus operandi sprawcy, wprowadzenie pokrzywdzonej w błąd co do złożenia depozytu u notariusza oraz niejasne i sprzeczne informacje dotyczące losu przekazanych przez A. C. pieniędzy i uzasadnioną staje się konkluzja, iż wbrew postawionym zarzutom Sąd meriti prawidłowo zrekonstruował przebieg stanu faktycznego w niniejszej sprawie. Jego argumentacja w tym zakresie jest przy tym szczegółowa, logiczna i w pełni przekonywująca. Obrońca nie wykazał również, aby sąd w jakikolwiek sposób uchybił zasadzie obiektywizmu (art. 4 k.p.k.), a zatem aby naruszył jakiekolwiek przepisy służące realizacji tej zasady. Brak jest również podstaw do przyjęcia by naruszył art. 410 k.p.k., a zatem uwzględnił okoliczności nieujawnione w toku rozprawy, czy też pominął przy wyrokowaniu ujawnione w toku rozprawy głównej okoliczności korzystne i niekorzystne dla oskarżonego. Konkluzja przedmiotowej apelacji, jakoby w przedmiotowej sprawie brak było danych dostatecznie uzasadniających popełnienie przestępstwa, a roszczenia z umowy, z której nie wywiązał się oskarżony winny być dochodzone w postępowaniu cywilnym słusznie została przez Sąd meriti odrzucona. W przedmiotowej sprawie oskarżony zrealizował bowiem wszystkie znamiona przestępstwa z art. 286 § 1 k.k. Zarzut rażącej niewspółmierności orzeczonej kary pozbawienia wolności nie zawiera żadnego uzasadnienia. Dość zatem będzie wskazać za Sądem Okręgowym, że wymierzona oskarżonemu kara pozbawienia wolności, choć surowa jest adekwatna zarówno do stopnia winy jak i stopnia szkodliwości społecznej przypisanego oskarżonemu czynu zabronionego. Spełnia swoją funkcję zarówno w zakresie prewencji szczególnej jak i ogólnej – zgodna jest bowiem ze społecznym poczuciem sprawiedliwości, co ma niebagatelne znaczenie w szczególności dla środowiska osoby pokrzywdzonej tego typu przestępstwem. Nie sposób zatem uznać, że wymierzona kara jest rażąco, nadmiernie surowa. Wniosek 1. o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez uniewinnienie oskarżonego od zarzucanego czynu, ewentualnie 2. uchylenie wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I Instancji 3. obniżenie kary ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ wszystkie wnioski niezasadne Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny lub niezasadny. Wobec braku potwierdzenia zarzutów apelacji wnioski są niezasadne. 4. OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU Wskazać wszystkie okoliczności, które sąd uwzględnił z urzędu, niezależnie od granic zaskarżeniai podniesionych zarzutów (art. 439 k.p.k., art. 440 k.p.k.). --------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności. -------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- 5. ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO 5.1. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji 1 Przedmiot utrzymania w mocy Całość rozstrzygnięcia Sądu I Instancji Zwięźle o powodach utrzymania w mocy. Podniesione w apelacji zarzuty nie zostały potwierdzone w postępowaniu apelacyjnym, a nadto sąd odwoławczy nie stwierdził także okoliczności prowadzących do zmiany bądź uchylenia zaskarżonego orzeczenia poza granicami środków odwoławczych. 5.2. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji 1. Przedmiot i zakres zmiany ---------------------------------------------------------------------------------------- Zwięźle o powodach zmiany. --------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- 5.3. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji 5.3.1. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia ------------------------------------------------------------------------------------ ☐ art. 439 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia. ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------ Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia. -------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- Konieczność umorzenia postępowania ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia. ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- 4. Konieczność warunkowego umorzenia postępowania ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia i warunkowego umorzenia ze wskazaniem podstawy prawnej warunkowego umorzenia postępowania. ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- 5. --------------------------------------------------------------------------------- ☐ art. 454 § 1 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia. -------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- 5.3.2. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania ----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- 5.4. Inne rozstrzygnięcia z wyroku Lp. Wskazać punkt rozstrzygnięcia z wyroku. Przytoczyć okoliczności. --------------------------------------------------- -------------------------------------------------------------------- 6. Koszty Procesu Wskazać oskarżonego. Wskazać punkt rozstrzygnięcia z wyroku. Przytoczyć okoliczności. II, III, IV zasądzono od Skarbu Państwa na rzecz adw. M. S. Kancelaria Adwokacka w W., kwotę 600 zł (sześćset złotych), powiększoną o 23% VAT, za pomoc prawną udzieloną oskarżonemu z urzędu w instancji odwoławczej; zasądzono od oskarżonego na rzecz oskarżyciela posiłkowego (...) spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w W. kwotę 1200 zł (jeden tysiąc dwieście złotych), tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego w instancji odwoławczej; zwolniono oskarżonego w całości od zapłaty kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze, wydatkami obciążając Skarb Państwa. 7. PODPIS Katarzyna Capałowska Izabela Szumniak Zbigniew Kapiński 1.3 Granice zaskarżenia Wpisać kolejny numer załącznika 1 Podmiot wnoszący apelację Obrońca oskarżonego Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja Całość rozstrzygnięcia Sądu I Instancji 1.3.1 Kierunek i zakres zaskarżenia ☒ na korzyść ☐ na niekorzyść ☒ w całości ☐ w części ☐ co do winy ☐ co do kary ☐ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 1.3.2 Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji. ☐ art. 438 pkt 1 k.p.k. - obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☐ art. 438 pkt 1a k.p.k. - obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☒ art. 438 pkt 2 k.p.k. - obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☒ art. 438 pkt 3 k.p.k. - błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☐ art. 438 pkt 4 k.p.k. - rażąca niewspółmierności kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 1.4. Wnioski ☒ uchylenie ☒ zmiana
II K 211/19
W dniu 28 kwietnia 2019r. Dyrektor Zakładu Karnego w I. skierował zawiadomienie o istnieniu przesłanek przemawiających za wydaniem wyroku łącznego wobec K. T., skazanego wyrokami Sądu Rejonowego w Szczytnie w sprawach II K 586/17 i II K 105/19. Wyrokiem z dnia 19 października 2018 roku w sprawie II K 586/17 Sąd Rejonowy w Szczytnie skazał K. T. za przestępstwa z art. 279 § 1 kk popełnione w warunkach określonego w art. 91 § 1 kk ciągu przestępstw na karę 1 roku i 10 miesięcy pozbawienia wolności, za przestępstwo z art. 280 § 1 kk na karę 2 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności i za przestępstwo z art. 193 kk na karę 3 miesięcy pozbawienia wolności. W miejsce powyższych kar orzeczona została wobec wymienionego kara łączna 3 lat i 8 miesięcy pozbawienia wolności. Wyrok ten uprawomocnił się w dniu 4 marca 2019 roku. Karę łączną orzeczoną w niniejszej sprawie skazany zaczął odbywać w dniu 27 marca 2019r. o godzinie 9.05. (vide k. 8 – 12)

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt V .2 Ka 60/18

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 19 marca 2018 r. Sąd Okręgowy w Gliwicach Ośrodek Zamiejscowy w Rybniku Wydział V Karny Sekcja Odwoławcza w składzie: Przewodniczący: SSO Lucyna Pradelska-Staniczek Protokolant: Beata Pinior w obecności Roberta Wieczorka Prokuratora Prokuratury Rejonowej w Rybniku po rozpoznaniu w dniu 19 marca 2018 r. sprawy: M. K. /K./ syna K. i B. ur. (...) w R. oskarżonego o przestępstwa z art. 190 § 1 kk w zw. z art. 12 kk przy zast. art. 64 § 1 kk na skutek apelacji wniesionej przez oskarżonego od wyroku Sądu Rejonowego w Rybniku z dnia 8 listopada 2017r. sygn. akt III K 280/17 I. utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok; II.zwalnia oskarżonego od ponoszenia kosztów za postępowanie odwoławcze obciążając nimi Skarb Państwa. SSO Lucyna Pradelska-Staniczek Sygn. akt V. 2 Ka 60/18

UZASADNIENIE

Sąd Rejonowy w Rybniku wyrokiem z dnia 8 listopada 2017 roku, w sprawie o sygn. III K 280/17 uznał oskarżonego M. K. za winnego tego, że w krótkich odstępach czasu z wykorzystaniem takiej samej sposobności popełnił czyny: - w okresie od października 2016 r. do 18 stycznia 2017 r. w R. działając w krótkich odstępach czasu z góry powziętym zamiarem wielokrotnie kierował groźby karalne dotyczące pozbawienia życia i uszkodzenia ciała oraz zniszczenia mienia wobec D. K. przy czym groźby te w okolicznościach w jakich zostały wypowiedziane wzbudziły u pokrzywdzonego uzasadnione obawy, że będą spełnione, przy czym czynu tego dopuścił się w warunkach powrotu do przestępstwa, albowiem był już uprzednio skazany wyrokiem Sądu Rejonowego w Rybniku z dnia 12 lutego 2014 roku w sprawie III K 637/13 m. in. za czyny z art. 207 § 1 kk i art. 157 § 1 kk w zw. z art. 11 § 2 kk w zw. z art. 64 § 1 kk, którym to wyrokiem wymierzono oskarżonemu karę łączną 1 roku i 4 miesięcy pozbawienia wolności, którą odbył w okresie od 9 lipca 2013 roku do 2 września 2013 roku i od 21 kwietnia 2015 roku do 24 czerwca 2016 roku, - w okresie od 10 listopada 2016 r. do 14 stycznia 2017 r. w R. działając w wykonaniu z góry powziętego zamiaru w krótkich odstępach czasu wielokrotnie kierował groźby karalne dotyczące pozbawienia życia oraz zniszczenia mienia wobec A.

B. oraz jej męża W. B., przy czym groźby te w okolicznościach w jakich zostały wypowiedziane wzbudziły u pokrzywdzonej A. B. uzasadnione obawy, że będą spełnione, a czynu tego dopuścił się w warunkach powrotu do przestępstwa, albowiem był już uprzednio skazany wyrokiem Sądu Rejonowego w Rybniku z dnia 12 lutego 2014 roku w sprawie III K 637/13 m. in. za czyny z art. 207 § 1 kk i art. 157 § 1 kk w zw. z art. 11 § 2 kk w zw. z art. 64 § 1 kk, którym to wyrokiem wymierzono oskarżonemu karę łączną 1 roku i 4 miesięcy pozbawienia wolności, którą odbył w okresie od 9 lipca 2013 roku do 2 września 2013 roku i od 21 kwietnia 2015 roku do 24 czerwca 2016 roku, tj. czyny z art. 190 § 1 k.k. w zw. z art. 12 k.k. przy zast. art. 64 § 1 k.k. i za to na mocy art. 190 § 1 k.k. w zw. z art. 91 § 1 k.k. wymierzył mu jedną karę 4 miesięcy pozbawienia wolności.

Na podstawie art. 624 § 1 k.p.k. Sąd zwolnił oskarżonego w całości od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych. Apelację od wyroku wniósł oskarżony, który zaskarżył wyrok w części dotyczącej orzeczenia o karze. Podniósł, iż Sąd I instancji nie uwzględnił faktu, że pracuje on zawodowo, pozyskał pozytywną opinię z miejsca pracy. Jest jedyną osobą pracującą, która utrzymuje dom. Od dnia 12 lipca 2016 roku, kiedy to opuścił zakład karny nie wszedł w konflikt z prawem. Wskazał także, iż mieszka z konkubiną, która jest osobą bezrobotną, bez prawa do zasiłku.

Podniósł, iż utrata pracy narazi go nie tylko na utratę mieszkania, ale również na powrót do normalnego życia. Oskarżony wniósł o orzeczenie kary pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:

apelacja oskarżonego nie zasługiwała na uwzględnienie. Wymierzonej oskarżonemu za ciąg dwóch przestępstw z art. 190 § 1 k.k. w zw. z art. 12 k.k. i przy zastosowaniu art. 64 §1 k.k. jednej kary 4 miesięcy pozbawienia wolności w żadnej mierze nie sposób uznać za rażąco niewspółmiernie surową. T. wymierzenie takiej kary uzasadniałoby ingerencję sądu odwoławczego. Słusznie Sąd I instancji wskazał, iż jedynie kara pozbawienia wolności bezwzględnie wykonywana spełni swoje cele zarówno w zakresie prewencji generalnej, jak i indywidualnej.

Kara w tym wymiarze uwzględnia ustalony stopień zawinienia sprawcy oraz znaczny stopień społecznej szkodliwości występków z art. 190 § 1 k.k. Oskarżony był wcześniej kilkukrotnie karany, w tym za przestępstwa podobne, czynów dopuścił się w warunkach powrotu do przestępstwa. Dotychczasowa postawa, w tym także jego sposób życia wskazują, iż jest on sprawcą o lekceważącym stosunku do obowiązującego porządku prawnego. Słusznie Sąd Rejonowy uznał, iż jedynie kara w wymiarze bezwzględnym spełni swe cele i będzie realnie dolegliwa dla oskarżonego.

Okoliczności, na jakie powołuje się oskarżony w apelacji nie mogą mieć przesądzającego znaczenia i skutkować wymierzeniem kary łagodniejszego rodzaju, jak grzywna, czy ograniczenie wolności. W świetle dotychczasowej postawy oskarżonego, wielokrotnego wkraczania na drogę przestępstwa nie sposób przyjąć, by wymierzenie w niniejszej sprawie kary o charakterze wolnościowym było zgodne z wymogami wskazanymi w art. 53 k.k., skoro wymierzane wobec oskarżonego wcześniej kary pozbawienia wolności swych funkcji w zakresie prewencyjnego oddziaływania na oskarżonego nie spełniły.

Odnosząc się natomiast do postulatu skarżącego, by zastosować względem niego instytucję warunkowego zawieszenia wykonania kary, wskazać należy, iż w sprawie nie została spełniona przesłanka umożliwiająca skorzystanie z instytucji przewidzianej w art. 69 § 1 k.k. Warunkiem, bowiem takiego rozstrzygnięcia jest m.in. to, aby sprawca w czasie popełnienia podlegającego osądowi przestępstwa nie był skazany na karę pozbawienia wolności, i to bez znaczenia, czy w formie skazania bezwzględnego czy warunkowego. Tymczasem w niniejszej sprawie – jak to już wyżej wskazano – oskarżony był już kilkukrotnie karany na kary pozbawienia wolności.

Z tych też względów, mając na uwadze aktualne brzmienie art. 69 § 1 k.k. (obowiązujące od dnia 1 lipca 2015roku) apelację oskarżonego uznać należało za niezasadną. Mając na względzie wszystkie przedstawione okoliczności Sąd Okręgowy orzekł jak w wyroku, zwalniając oskarżonego na podstawie art. 624 § 1 k.p.k. od obowiązku ponoszenia kosztów postępowania odwoławczego ze względu na jego obecną sytuację materialną i osobistą. SSO Lucyna Pradelska-Staniczek