XI Ns 1951/17 · Sąd powszechny

Sygn. akt XI Ns 1951/17 POSTANOWIENIE Dnia 12 lutego 2018 r. Sąd Rejonowy w Toruniu XI Wydział Cywilny w składzie: PrzewodniczącySSR P. L. P. sekretarz sądowy A. B. Po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 lutego 2018 r. w T.. sprawy z wniosku (...) sp. z o.o. z siedzibą w S. z udziałem B. B. (1) U. B. A. P. (1) o stwierdzenie nabycia spadku po: Z. B. I. stwierdza, że spadek po Z. B. zmarłym dnia 4 marca 2014r. w T. mającym ostatnie zwykłe miejsce pobytu w C. na podstawie testamentu notarialnego z dnia 25 lutego 2014 roku, otwartego i ogłoszonego przez Sąd Rejonowy w Toruniu 7 lutego 2018 roku nabyła wprost żona U. B. (córka B. i T.) w całości, II. ustala iż każdy uczestnik postępowania ponosi koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie.

UZASADNIENIE

(...) sp. z o.o. z siedzibą w S. wniosła o stwierdzenie nabycia spadku po zmarłym 4 marca 2014 r. Z. B. ostatnio zamieszkałym w C., w ten sposób, że spadek nabyli na podstawie ustawy: żona spadkodawcy U. B., oraz córki spadkodawcy B. B. (1) oraz A. P. (1). Nadto wnioskodawca wniósł o zasądzenie od uczestników na rzecz wnioskodawcy kosztów postępowania w postaci kosztów zastępstwa procesowego w wysokości sześciokrotności stawki minimalnej wynagrodzenia radcy prawnego, kosztów sądowych oraz kosztów poniesionych w celu ustalenia następców prawnych zmarłego.

Na rozprawie w dniu 7 lutego 2018 r. uczestniczka B. B. (1) wskazała, że spadkodawca pozostawił testament notarialny, w którym powołał do dziedziczenia swoją żonę U. B.. Nadto uczestniczka przyznała, że nie zostało przeprowadzone postępowanie spadkowe, zaś M. M. w imieniu małoletniego K. M. - pozamałżeńskiego syna spadkodawcy, odrzuciła spadek po spadkodawcy. Sąd ustalił następujący stan faktyczny: Z. B., ostatnio zamieszkały w C. zmarł 4 marca 2014 r. Dowód: akt zgonu Z. B. – k/ 3 Do grona ustawowych spadkobierców należą:

żona U. B., córki A. P. (2) z domu B., B. B. (1) oraz syn z pozamałżeńskiego związku – (...). Dowód: akty stanu cywilnego – k. 4-6 30 grudnia 2014 r. przed notariuszem Ł. C., M. M. w imieniu małoletniego K. M. odrzuciła spadek po spadkodawcy. Dowód: kserokopia aktu notarialnego – k. 22v-23 Spadkodawca Z. B. pozostawił po sobie testament notarialny sporządzony w dniu 25 lutego 2014 r. przed notariuszem N. K., w którym powołał do całości spadku swoją żonę – U. B.. Testament został otwarty na rozprawie w dniu 7 lutego 2018 r.

Dowód – akt notarialny – k. 45 Dotychczas nie było prowadzone żadne postępowanie spadkowe po spadkodawcy, uczestnicy nie kwestionowali testamentu. Dowód: zapewnienie uczestniczki B. B. (1) – k. 7, oświadczenia uczestników – k. 47v

Sąd zważył, co następuje:

Sąd ustalił następujący stan faktyczny na podstawie dokumentów zebranych w sprawie, w tym aktów stanu cywilnego oraz testamentu notarialnego spadkodawcy oraz zapewnienia spadkowego uczestniczki B. B.. Dokumenty, w tym przedłożony testament notarialny, nie były kwestionowane przez uczestników, więc Sąd również nie uczynił tego z urzędu, uznając je za w pełni wiarygodne. Zgodnie z art. 926 § 1 kc powołanie do spadku wynika z ustawy albo z testamentu. Pierwszeństwo ma dziedziczenie testamentowe. Dziedziczenie ustawowe wchodzi w grę co do całości spadku, gdy spadkodawca nie powołał spadkobiercy lub gdy żadna z powołanych przez niego osób nie chce lub nie może być spadkobiercą (art. 926 § 2 kc).

Zgodnie z art. 670 § 1 kpc Sąd z urzędu bada kto jest spadkobiercą, a w szczególności bada czy spadkodawca pozostawił testament. Jeżeli testament został sporządzony i złożony Sąd dokona jego otwarcia. Sąd dokonał otwarcia testamentu na rozprawie w dniu 7 lutego 2018 r. testament został sporządzony w formie aktu notarialnego. Spadkodawca powołał w testamencie do dziedziczenia w całości swoją żonę U. B.. Żaden z uczestników nie kwestionował testamentu, Sąd również nie czynił tego z urzędu. Wobec powyższego Sąd w punkcie pierwszym postanowienia na podstawie art. 926, art. 950, art. 1025 kpc stwierdził, że spadek po Z.

B. na podstawie testamentu notarialnego w całości nabyła wprost żona U. B.. O kosztach orzeczono na podstawie art. 520 § 1 kpc. W ocenie Sądu nie było podstaw do odstąpienia od ogólnej zasady orzekania o kosztach postępowania nieprocesowego, zgodnie z którą każdy uczestnik ponosi koszty postępowania związane ze swoim udziałem w sprawie. Postanowienie dotyczące kosztów jest kompletne i nie wymaga uzupełnienia.