III Cz 1495/17 · Sąd powszechny
Legislator summary
AI generatedSąd Rejonowy w Gliwicach w postanowieniu z dnia 18 10 2016r. odmówił dłużnikowi W. S. (2) sporządzenia uzasadnienia postanowienia z dnia 12 09 2016r., w którym oddalił skargę dłużnika na zajęcie wierzytelności w Urzędzie Skarbowym, uznając, że jest to postanowienie niezaskarżalne, przez co nie podlega ono uzasadnieniu. Orzeczenie zaskarżył dłużnik W. S. (1), który wnosiła o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi pierwszej instancji w celu sporządzenia uzasadnienia przedmiotowego postanowienia. Zarzucał, że przy ferowaniu orzeczenia naruszono regulację art. 394 § 1 k.p.c. w związku z art. 357 § 2 k.p.c. poprzez błędne przyjęcie, że postanowienie o oddaleniu skargi na czynności komornika nie jest postanowieniem kończącym postępowanie, w związku z czym nie jest konieczne sporządzenie jego uzasadnienia.
Legislator headnote
AI generatedart. 394 § 1 k.p.c, art. 357 § 2 k.p.c, art. 13 § 2 k.p.c, art. 385 k.p.c; III Cz 1495/17 · Sąd powszechny: W postanowieniu Sądu Rejonowego z dnia 12 09 2016r. oddalono skargę dłużnika na zajęcie wierzytelności w Urzędzie Skarbowym. Zaskarżona czynność komornika jest czynnością incydentalną, podjętą przez Komornika w toku prowadzonego postępowania egzekucyjnego i wydane przez Sąd Rejonowy postanowienie o zasadności skargi nie kończy postępowania egzekucyjnego (kończy tylko postępowanie sądowe wywołane skargą na czynności komornika, które jest jego integralną częścią). Również żadna z obowiązujących ustaw, w tym także Kodeks postępowania cywilnego nie zawiera regulacji szczególnej przewidującej możliwość zaskarżenia tego postanowienia.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
Sygn. akt III Cz 1495/17 POSTANOWIENIE Dnia 20 lutego 2018 r. Sąd Okręgowy w Gliwicach III Wydział Cywilny Odwoławczy w następującym składzie: Przewodniczący-Sędzia: SO Gabriela Sobczyk Sędziowie: SO Leszek Dąbek (spr.) SO Roman Troll po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 20 lutego 2018 r. w G. sprawy egzekucyjnej z wniosku wierzyciela Skarbu Państwa Prezesa Sądu Okręgowego w G. przeciwko dłużnikowi W. S. (1) o świadczenie pieniężne w przedmiocie skargi dłużnika na dokonane przez Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w Gliwicach M. K. w sprawie o sygn. akt Km 61/14 w dniu 29 kwietnia 2015r. zajęcia wierzytelności w Urzędzie Skarbowym w G. na skutek zażalenia dłużnika na postanowienie Sądu Rejonowego w Gliwicach z dnia 18 października 2016 r., sygn. akt II Co 3124/15 postanawia: oddalić zażalenie. SSO Roman Troll SSO Gabriela Sobczyk SSO Leszek Dąbek Sygn. akt III Cz 1495/17
UZASADNIENIE
Sąd Rejonowy w Gliwicach w postanowieniu z dnia 18 10 2016r. odmówił dłużnikowi W. S. (2) sporządzenia uzasadnienia postanowienia z dnia 12 09 2016r., w którym oddalił skargę dłużnika na zajęcie wierzytelności w Urzędzie Skarbowym, uznając, że jest to postanowienie niezaskarżalne, przez co nie podlega ono uzasadnieniu. Orzeczenie zaskarżył dłużnik W. S. (1), który wnosiła o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi pierwszej instancji w celu sporządzenia uzasadnienia przedmiotowego postanowienia. Zarzucał, że przy ferowaniu orzeczenia naruszono regulację art. 394 § 1 k.p.c. w związku z art. 357 § 2 k.p.c. poprzez błędne przyjęcie, że postanowienie o oddaleniu skargi na czynności komornika nie jest postanowieniem kończącym postępowanie, w związku z czym nie jest konieczne sporządzenie jego uzasadnienia.
Sąd odwoławczy ustalił i zważył, co następuje:
Zagadnienie sporządzania uzasadnień postanowień wydanych przez sąd w wyniku rozpoznania skargi na czynności komornika było przedmiotem wypowiedzi Sądu Najwyższego, który w uchwale z dnia 20 11 2008 r. wydanej w sprawie o sygn. akt III CZP 107/08 wyraził jednoznaczny pogląd prawny - Sąd odwoławczy go podziela – że „sąd rejonowy uzasadnia postanowienie rozpoznające skargę na czynności komornika tylko wtedy, gdy podlega ono zaskarżeniu ( art. 357 § 1 i 2 k.p.c. w związku z art. 13 § 2 k.p.c.)”. Stosownie do regulacji art. 767 4 § 1 k.p.c. w postępowaniu egzekucyjnym zażalenie na postanowienie sądu wydane w postępowaniu ze skargi na czynności komornika przysługuje w wypadkach wskazanych w ustawie, tj. wtedy gdy wydane przez sąd postanowienie prowadzi do zakończenia postępowania egzekucyjnego (art. 394 § 1 k.p.c. w związku z art. 13 § 2 k.p.c.; zob. uchwałę SN z dnia 28 listopada 1969 r., III CZP 83/69, OSNC 1970, nr 6, poz. 105 oraz postanowienie SN z dnia 15 kwietnia 1986 r., III CRN 40/86, OSPiKA 1987, z. 5–6, poz. 124) lub gdy wynika to wprost z regulacji szczególnej.
W postanowieniu Sądu Rejonowego z dnia 12 09 2016r. oddalono skargę dłużnika na zajęcie wierzytelności w Urzędzie Skarbowym. Zaskarżona czynność komornika jest czynnością incydentalną, podjętą przez Komornika w toku prowadzonego postępowania egzekucyjnego i wydane przez Sąd Rejonowy postanowienie o zasadności skargi nie kończy postępowania egzekucyjnego (kończy tylko postępowanie sądowe wywołane skargą na czynności komornika, które jest jego integralną częścią). Również żadna z obowiązujących ustaw, w tym także Kodeks postępowania cywilnego nie zawiera regulacji szczególnej przewidującej możliwość zaskarżenia tego postanowienia.
Nie podlega ono zatem zaskarżeniu i tym samym zgodnie ze wskazaną w uchwale Sądu Najwyższego regulacją prawną Sąd Rejonowy nie ma obowiązku sporządzenia jego uzasadnienia. Znalazło to prawidłowe odzwierciedlenie w zaskarżonym postanowieniu, co czyni zażalenie bezzasadnym w rozumieniu regulacji art. 385 k.p.c. w związku z art. 397 § 2 zd. 1 k.p.c. i art. 13 § 2 k.p.c., a to z jej mocy prowadziło do jego oddalenia R. zaskarżone postanowienie jest prawidłowe dlatego zażalenia dłużnika jako bezzasadne oddalono na mocy regulacji art. 385 k.p.c. w związku z art. 397 § 2 zd. 1 k.p.c. i art. 13 § 2 k.p.c. SSO Roman Troll SSO Gabriela Sobczyk SSO Leszek Dąbek