Legislator Case Law & Legislation
II W 292/17 AI generated

II W 292/17 · Sąd powszechny

Case Number II W 292/17
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome SENTENCE

Legislator summary

AI generated

Sąd ustalił następujący stan faktyczny: Małżonkowie D. D. (1) i A. D. pozostają ze sobą w konflikcie, są w separacji i w trakcie postępowania o rozwód. D. D. mieszka w miejscowości C., a A. D. wraz z ich dziećmi w (...) u swojej matki D. S.. W dniu 19 listopada 2016r. koło godz. 12:00 D. D. przyjechał do G., by zobaczyć się z dziećmi. Przebywały one z D. S. w jej mieszkaniu, nie było tam A. D.. D. D. zapukał do drzwi mieszkania, przedstawił się i powiedział, że chce zobaczyć się z dziećmi. Drzwi mu nie otwierano, więc pukał coraz intensywniej, powtarzał, że chce zobaczyć się z dziećmi i zaczął szarpać za klamkę.

Legislator headnote

AI generated

II W 292/17 · Sąd powszechny: D. oskarżony jest o popełnienie czynów z art. 13§1 kk w zw. z art. 193 kk, art. 211 kk, art. 217§1 kk w zw. z art. 11§2 kk. Reasumując stwierdzić należy, iż w świetle zebranych dowodów wina i sprawstwo D. D. odnośnie popełnienia zarzucanego mu czynu nie budzą wątpliwości. Zgodnie z treścią art. 124§1 kw odpowiedzialności za wykroczenie podlega ten, kto cudzą rzecz umyślnie niszczy, uszkadza lub czyni niezdatną do użytku, jeżeli szkoda nie przekracza ¼ minimalnego wynagrodzenia. Jak wykazało postępowanie dowodowe obwiniony w dniu 19 listopada 2016r. w miejscowości G. (...) umyślnie uszkodził drzwi wejściowe do mieszkania D.

Keywords

AI generated
criminal damage unlawful entry calculation of damages damage to electrical installations dental injury associated action for damages
AI generated
II W 3277/14
S. mieszka wraz z matką K. S. w G. w domu zlokalizowanym przy ul. (...). Nieruchomość stanowi własność K. S.. Właścicielka zajmuje parter domu, zaś T. S. piętro. Pomiędzy T. S. i K. S. istnieje konflikt dotyczący m.in. pokrywania kosztów z tytułu zamieszkiwania obwinionego we wspólnie zajmowanej nieruchomości. K. S. wniosła pozew o eksmisję syna, a postępowanie w tej sprawie toczy się przed Sądem Rejonowym w G.pod sygn. (...)
II K 87/22
Sygn. akt II K 87/22 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 20 lutego 2024 roku Sąd Rejonowy w Giżycku w II Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący – sędzia Bogdan Wałachowski Protokolant – sekr. sąd. Ewa Brezgieł, p.o. sekr. sąd. Weronika Pajewska w obecności Prokuratora Prokuratury Rejonowej w G.- ----------- po rozpoznaniu w dniu 16.02.2024 r. sprawy A. R. urodz. (...) w R. syna P. i T. z d. R. oskarżonego o to, że: W dniu 11 maja 2021 roku w m. G. dokonał zniszczenia mienia w postaci uszkodzenia drzwi wejściowych do mieszkania przy ul. (...) w G. o wartości 1700 zł, w ten sposób, że kopiąc je dokonał ich wygięcia, czym działał na szkodę R. G. (1) oraz ubezpieczyciela (...) S.A., al. (...) (...), (...)-(...) W. tj. o czyn z art. 288§1 kk 1. Oskarżonego A. R. uznaje za winnego popełnienia czynu zarzucanego mu aktem oskarżenia, przy czym ustala, że w chwili czynu zdolność do rozpoznania znaczenia czynu była u niego ograniczona w stopniu nieznacznym, natomiast zdolność pokierowania swoim postępowaniem była ograniczona w stopniu znacznym i czyn ten jako wypadek mniejszej wagi kwalifikuje z art. 288§2 kk w zw. z art. 31§2 kk i za to na podstawie art. 288§2 kk w zw. z art. 31§2 kk w zw. z art. 33§1 i 3 kk w zw. z art. 4§1 kk skazuje go na karę grzywny w wysokości 100 (sto) stawek dziennych ustalając, że stawka dzienna odpowiada kwocie 10 (dziesięć) złotych. 2. Na podstawie art. 46§1 kk zobowiązuje oskarżonego do naprawienia szkody poprzez zapłatę na rzecz (...) S.A. kwoty 1700,00 (jeden tysiąc siedemset) złotych. 3. Zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw. L. R. kwotę 840 (osiemset czterdzieści) złotych powiększona o 193,20 (sto dziewięćdziesiąt trzy 20/100) złotych z tytułu 23% VAT. 4. Zwalnia oskarżonego od opłaty i pozostałych kosztów sądowych. UZASADNIENIE Formularz UK 1 Sygnatura akt IIK 87/22 Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k. albo, jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza. 1. USTALENIE FAKTÓW Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) 1. A. R. W dniu 11 maja 2021 roku w m. G. dokonał zniszczenia mienia w postaci uszkodzenia drzwi wejściowych do mieszkania przy ul. (...) w G. o wartości 1.700 zł, w ten sposób, że kopiąc je dokonał ich wygięcia, czym działał na szkodę R. G. (1) oraz ubezpieczyciela (...) S.A., al. (...) (...), (...)-(...) W. Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione Dowód Numer karty - w dniu 11 maja 2021 roku w m. G. dokonanie zniszczenia mienia- uszkodzenie drzwi wejściowych do mieszkania przy ul. (...) w G. o wartości 1.700 zł; - uszkodzenie drzwi poprzez kopanie i ich wygięcie; - działania na szkodę R. G. (1) oraz ubezpieczyciela (...) S.A., al. (...) (...), (...)-(...) W.; - popełnienie czynu, podczas gdy zdolność do rozpoznania jego znaczenia była u oskarżonego ograniczona w stopniu nieznacznym, natomiast zdolność do pokierowania swoim postępowaniem była ograniczona w stopniu znacznym Świadkowie: - R. G. - N. G. - P. L. - protokół przyjęcia zawiadomienia o p-stwie - protokół oględzin miejsca - protokół z likwidacji szkody - opinia biegłego sądowego z zakresu budownictwa A. K. - pendrive z filmami przedstawiającymi stan drzwi - opinia psychiatryczno- psychologiczna 143, 144v, 161,266v-268 144, 267,268 144v 2-3 6-7, 8-9,10 168-169 184- 200a 142 238-241 Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) 1. A. R. W dniu 11 maja 2021 roku w m. G. dokonał zniszczenia mienia w postaci uszkodzenia drzwi wejściowych do mieszkania przy ul. (...) w G. o wartości 1.700 zł, w ten sposób, że kopiąc je dokonał ich wygięcia, czym działał na szkodę R. G. (1) oraz ubezpieczyciela (...) S.A., al. (...) (...), (...)-(...) W. Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione Dowód Numer karty - niedokonanie w dniu 11 maja 2021 roku w m. G. zniszczenia mienia w postaci uszkodzenia poprzez kopanie i dokonanie wygięcia drzwi wejściowych do mieszkania przy ul. (...) w G. o wartości 1.700 zł i tym samym niedziałanie na szkodę R. G. (1) oraz ubezpieczyciela (...) S.A., al. (...) (...), (...)-(...) W. - wyjaśnienia A. R.; - świadek T. R. - świadek M. P. 133-134, 266,268 134, 267v 134v, 267v 2. OCena DOWOdów 2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu Świadkowie: - R. G. - N. G. - P. L. - protokół przyjęcia zawiadomienia o p-stwie - protokół oględzin miejsca - protokół z likwidacji szkody - opinia biegłego sądowego z zakresu budownictwa A. K. - pendrive z filmami przedstawiającymi stan drzwi - opinia psychiatryczno- psychologiczna Analiza materiału dowodowego zebranego w przedmiotowej sprawie dowodzi, że A. R. dopuścił się zarzucanego mu czynu. Sąd dał wiarę zarówno pokrzywdzonemu, jak i powołanym w przedmiotowej sprawie bezpośrednim świadkom zdarzenia świadkom, albowiem ich zeznania są spójne, konsekwentne i wzajemnie się uzupełniają. Sąd te dowody podzielił jako niebudzące żadnych wątpliwości. W chwili uderzenia i uszkodzenia drzwi obecna była w mieszkaniu N. G. (2) (wcześniej Z.) i była bezpośrednim świadkiem zdarzenia, co więcej niezwłocznie zareagowała, bo otworzyła drzwi, wyszła na klatkę schodową i zwróciła uwagę oskarżonemu i jego partnerce. Uzyskała nawet od niej słowa przeproszenia. Huk dochodzący z pobliża drzwi pokrzywdzonych usłuchała mieszkająca wyżej P. L. (2). Zwróciła na to uwagę, podeszła do swoich drzwi i przez wizjer widziała wchodzących wyżej oskarżonego i jego partnerkę, a wcześniej usłyszała jeszcze rozmowę z pokrzywdzoną. Jak wskazano relacja tych obu świadków jest zbieżna, konsekwentna i w pełni została przez Sąd podzielona. Dopełnieniem ustalonego w sprawie stanu faktycznego jest również przedłożona w sprawie dokumentacja fotograficzna ukazująca szkodę drzwi oraz opinia biegłego sądowego z zakresu budownictwa A. K., która wskazał na mechanizm jej powstania- „ uszkodzenie skrzydła drzwi jest wynikiem uszkodzenia mechanicznego i nie jest wynikiem zwykłego użytkowania ewentualnie wynikiem ich nieprawidłowego montażu”. Sąd uznał opinię za kompletną i rozstrzygającą. W sprawie została także przedłożona opinia sądowa psychiatryczno- psychologiczna, w której biegli wypowiedzieli się o stanie poczytalności oskarżonego w chwili czynu i możliwości jego udziału w rozprawie. Uzyskaną opinię Sąd uznał za pełną i wiarygodną. 2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu 1. - wyjaśnienia A. R.; - świadek T. R. - świadek M. P. -świadek H. K.-k. 160 -świadek S. K.-k. 160v - świadek J. W.- k. 160v -świadek A. W.- k. 160v Sąd nie dał wiary wyjaśnieniom oskarżonego, jakoby w dniu 11 maja 2021 roku w m. G. nie dokonał zniszczenia drzwi wejściowych do mieszkania przy ul. (...) w G., uznając, iż jego wyjaśnienia są odosobnione od pozostałych zgromadzonych w sprawie dowodów i stanowią przyjętą linię obrony, mającą na celu uniknięcie odpowiedzialności. Jak ustalono, oskarżony żywił do pokrzywdzonego R. G. niechęć spowodowaną dawnym incydentem na klatce schodowej i w sposób regularny uprzykrzał mu życie, również z tytułu wykonywanego przez R. G. zawodu policjanta. Za niewiarygodne Sąd uznał zeznania M. P.- partnerki oskarżonego, które w ocenie Sądu miały przyczynić się do polepszenia sytuacji procesowej oskarżonego. Świadek M. P. na początku stwierdziła, iż „nie widziałam takiego zdarzenia, żeby A. zniszczył drzwi sąsiadowi (…) ja byłam w domu teściowej”- k. 134v., a następnie wskazała, że „ oskarżony przewrócił się na klatce schodowej (…) przewrócił się, że mógł ręką oprzeć się o drzwi pokrzywdzonego”. Zmienność twierdzeń świadka powoduje w ocenie Sądu ich niewiarygodność. Sąd nie wziął pod uwagę również zeznań matki oskarżonego T. R., która nie była bezpośrednim świadkiem zdarzenia i nie miała wiedzy odnośnie zniszczenia drzwi przez oskarżonego. Świadek H. K. (2) nie miała wiedzy odnośnie zniszczenia drzwi- „Nie słyszałam demolowania drzwi w dniu 11 maja 2021 r. (…)nic nie wiem na temat uszkodzonych drzwi”. Jej zeznania niewiele wniosły do sprawy, podobnie jak zeznania S. K. (2)- „ W dniu 11 maja 2021 r. nie widziałem, aby oskarży demolował drzwi pokrzywdzonego pod nr (...) ja nic nie pamiętam z tego czasu.”. W podobnym tonie zeznali także świadkowie J. W. i A. W., podkreślając, że „nic nie widzieli i nie słyszeli, aby oskarżony demolował drzwi sąsiadom”. 3. PODSTAWA PRAWNA WYROKU Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Oskarżony X 3.1. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej Bezspornym w przedmiotowej sprawie jest, że oskarżony A. R. dopuścił się zarzucanego mu czynu, albowiem swoim zachowaniem zniszczył cudze mienie. Zważywszy na fakt, iż jak orzekli biegli, w opinii psychiatryczno- psychologicznej, w chwili czynu zdolność do rozpoznania znaczenia czynu była u oskarżonego ograniczona w stopniu nieznacznym, natomiast zdolność pokierowania swoim postępowaniem była ograniczona w stopniu znacznym, Sąd czyn zakwalifikował jako wypadek mniejszej wagi i skazał oskarżonego w rezultacie za czyn z art. 288§ 2 kk w zw. z art. 31 2 kk w zw. z art. 33§ 1 i3 kk w zw. z art. 4§1 kk. ☐ 3.2. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania niezgodna z zarzutem Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej ☐ 3.3. Warunkowe umorzenie postępowania Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania ☐ 3.4. Umorzenie postępowania Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania ☐ 3.5. Uniewinnienie Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia 4. KARY, Środki Karne, PRzepadek, Środki Kompensacyjne i środki związane z poddaniem sprawcy próbie Oskarżony Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności A. R. 1. 1. Sąd uznał oskarżonego za winnego popełnienia zarzuconego mu czynu, skazując go za to na karę grzywny w wysokości 100 stawek dziennych ustalając, że stawka dzienna odpowiada kwocie 10 złotych. W ocenie Sądu jest to kara adekwatna do znacznego stopnia winy oraz społecznej szkodliwości czynu oskarżonego, jak również wypełniająca dyrektywy określone w art. 53 kk. Wymierzając karę Sąd wziął pod uwagę, aby spełniła ona swoje cele wychowawcze i zapobiegawcze, jakie ma wobec sprawcy osiągnąć. Za okoliczność obciążającą Sąd niewątpliwie uznał dotychczasową karalność oskarżonego (k. 236-237) oraz fakt, że podczas postępowania nie wykazał on skruchy i nie przeprosił pokrzywdzonego, nie przyznając się do winy. Poczynione w sprawie ustalenia wykazały, że oskarżony w sporze z pokrzywdzonym pozostawał już od dłuższego czasu, a zarzewiem jego niechęci w stosunku do pokrzywdzonego był wykonywany przez R. G. (1) zawód funkcjonariusza policji. Niewątpliwie oskarżony czuł do pokrzywdzonego cały czas żal za sytuację, która wydarzyła się w 2020 r. na wspólnej klatce schodowej. Swoim zachowaniem oskarżony wywołał u pokrzywdzonego oraz jego żony i dziecka stan obawy i zagrożenia, który wpłynął na przeprowadzkę R. G. (1) wraz z rodziną do innego miejsca zamieszkania Zachowanie oskarżonego w ocenie Sądu było działaniem umyślnym, podjętym z niskich pobudek, wymagającym potępienia. W przypadku oskarżonego kara winna stanowić dla niego realną dolegliwość i pozostawić sprawcę w przekonaniu negatywnej oceny czynu, a także osiągnąć cele w zakresie prewencji ogólnej, w szczególności w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa. 5. 1Inne ROZSTRZYGNIĘCIA ZAwarte w WYROKU Oskarżony Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności A. R. 2 2 Sąd orzekł fakultatywnie o obowiązku naprawienia szkody przez oskarżonego na rzecz (...) S.A. poprzez zapłatę kwoty 1.700 zł; 6. inne zagadnienia W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia, a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę 7. KOszty procesu Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności 3 4 Wynagrodzenie za obronę oskarżonego wykonywaną z urzędu orzeczono na podstawie art. 618§1 pkt 11 kpk. Oskarżonego zwolniono od ponoszenia opłaty i pozostałych kosztów sądowych na zasadzie art. 624§1 kpk. 6. 1Podpis
VII W 676/17
W dniu 08 stycznia 2009 roku S.
II K 1014/16
W marcu 2014 r. H. S. zawarł umowę najmu mieszkania w kamienicy przy ulicy (...) w G.. dowód: zeznania świadka H. S. (k. 5), wyjaśnienia oskarżonego S. B. (k. 57)
II K 562/17
T. s. K. został oskarżony o to, że w okresie od 13 lipca 2017 roku do 17 lipca 2017 roku w B. przy (...). P., woj. (...), działając w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w sposób umyślny uszkodził klatkowe drzwi wejściowe do mieszkania „P., w ten sposób, że przy użyciu wiertarki ponawiercał ich powierzchnię w wyniku czego spowodował straty w kwocie 1950 złotych działając na szkodę (...), przy czym czynu tego dokonał w ciągu 5 lat po odbyciu kary pozbawienia wolności w wymiarze 6 (sześciu) lat, i 6 (sześciu) miesięcy którą odbył w całości, w okresie od 29.04.2010 roku do 24.10.2016 roku za umyślne przestępstwo podobne z art. 286 § 1 kk, art. 297 § 1 kk, art. 263 § 2 kk, art. 224 § 2 kk, art. 270 § 3 kk, art. 275 § 1 kk, art. 242 § 1 kk orzeczoną prawomocnym wyrokiem łącznym Sądu Rejonowego w Brodnicy z dnia 19.11.2009 roku sygn.. akt IIK 55/09, to jest o czyn z art. 288 § 1 kk w zw. z art. 12 kk w zw. z art. 64 § 1 kk.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt IIW 292/17

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 21 lutego 2018 roku Sąd Rejonowy w Giżycku w II Wydziale Karnym w składzie: Przewodnicząca – SSR Elżbieta Domagalska Protokolant – p.o. sekr. Sylwia Laskowska, sekr. Anna Rogojsza w obecności oskarżyciela publicznego z KPP w G. - asp. sztab. Sylwestra Piotrowicza po rozpoznaniu w dniu 27.10.2017r., 26.01.2018r., 14.02.2018r. sprawy D. D. (1) syna J. i D. z d. S. ur. (...) w T. obwinionego o to, że: W dniu 19 listopada 2016 roku około godziny 12:00 w miejscowości G. (...) w Gminie G. umyślnie uszkodził drzwi wejściowe do mieszkania, powodując szkodę w rozmiarze 428,79 zł w mieniu D. S. tj. o czyn z art. 124§1 kw 1. Obwinionego D. D. (1) uznaje za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu i za to na podstawie art. 124§1 kw w zw. z art. 24§1 i 3 kw skazuje go na karę grzywny w wysokości 300 (trzysta) złotych.

2. Na podstawie art. 124§4 kw zobowiązuje obwinionego do zapłaty na rzecz pokrzywdzonej D. S. kwoty 428,79 (czterysta dwadzieścia osiem 79/100) jako równowartości wyrządzonej szkody.

3. Zasądza od obwinionego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 30 (trzydzieści) złotych tytułem opłaty sądowej oraz kwotę 120 (sto dwadzieścia) złotych tytułem zryczałtowanych wydatków postępowania. Sygn. akt IIW 292/17

UZASADNIENIE

Sąd ustalił następujący stan faktyczny: Małżonkowie D. D. (1) i A. D. pozostają ze sobą w konflikcie, są w separacji i w trakcie postępowania o rozwód. D. D. mieszka w miejscowości C., a A. D. wraz z ich dziećmi w (...) u swojej matki D. S.. W dniu 19 listopada 2016r. koło godz. 12:00 D. D. przyjechał do G., by zobaczyć się z dziećmi. Przebywały one z D. S. w jej mieszkaniu, nie było tam A. D.. D. D. zapukał do drzwi mieszkania, przedstawił się i powiedział, że chce zobaczyć się z dziećmi. Drzwi mu nie otwierano, więc pukał coraz intensywniej, powtarzał, że chce zobaczyć się z dziećmi i zaczął szarpać za klamkę.

Drzwi do mieszkania nadal pozostawały zamknięte i D. D. zaczął w nie kopać i w ten sposób jej uszkodził. W tym czasie D. S. zadzwoniła do swej córki A. D. i przedstawiła jej sytuację. Zawiadomiona została KPP w G.. Wkrótce o godz. 13:05 przybyli na miejsce funkcjonariusze Policji K. R. i R. G.. Przyjechała też A. D.. D. D. powiedział funkcjonariuszom, że chce zobaczyć się z dziećmi, a nie może się do nich dostać. A. D. udała się z funkcjonariuszami do mieszkania, a D. D. pozostał na klatce schodowej. W mieszkaniu A. D. przedstawiła funkcjonariuszom zaistniałą sytuację i okazała odpis postanowienia sądu, z którego wynikało, że dzieci mają pozostawać w jej miejscu zamieszkania.

Po wyjaśnieniu tej kwestii funkcjonariusze opuścili mieszkanie, poinformowali o dokonanych ustaleniach D. D., a także o tym, że w sprawie spotkań z dziećmi powinien kontaktować się ze swą żoną. Szkoda powstała w wyniku uszkodzenia przez D. D. drzwi wejściowych do mieszkania D. S. wynosiła 428,79 zł. Powyższy stan faktyczny ustalono w oparciu o zeznania świadków D. S. (k.52v-53, 9-10, 12, 15), K. S. (1) (k.53, 6-7), J. B. (k.53-53v, 14), A. D. (k.69-69v, 4-5), K. R. (k.68v-69, 16), R. G. (k.97-97v, 17), odpis protokołu oględzin drzwi z dokumentacją fotograficzną (k.8, 13), opinię biegłego (k.18-29).

Obwiniony D. D. nie przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu (k.51v-52). Przyznał, że był w dniu 19 listopada 2016r. w G. przed drzwiami mieszkania D. S., by zobaczyć się z przebywającymi tam dziećmi, ale zaprzeczał temu, by miał wówczas uszkodzić drzwi do tego mieszkania. Twierdził, że jedynie w drzwi te pukał. W ocenie Sądu podawany przez obwinionego fakt, że był wówczas w G. przy drzwiach mieszkania D. S., bo chciał zobaczyć się z dziećmi, nie budzi wątpliwości. Znajduje on potwierdzenie w zeznaniach świadków D.

S., A. S. oraz innych świadków, którzy widzieli go na miejscu zdarzenia, tj. K. S. (1), J. B., K. R., R. G.. Potwierdza je także przedstawione przez obwinionego nagranie dźwiękowe. Pozostała jednak część wyjaśnień obwinionego odnosząca się do przedmiotu niniejszego postępowania, tj. uszkodzenia drwi do mieszkania D. S., była zdaniem Sądu nieszczera i podyktowana przyjętą linią obrony. Przedstawione przez obwinionego nagranie dźwiękowe trwa 3 minuty i 11 sekund i dotyczy tylko początku zdarzenia (odtworzenie zapisu k. 97v-98).

Wynika z niego, że obwiniony pukał do drzwi, przedstawił się i mówił, iż chce zobaczyć się z dziećmi. Kiedy mu nie otwierano zaczął szarpać za klamkę. Raz za razem coraz głośniej pukał, powtarzał, że chce zobaczyć się z dziećmi i szarpał za klamkę i to jego zachowanie przybierało na intensywności. W tym momencie nagrywanie zostaje zakończone przez nagrywającego. Jest to moment kiedy obwiniony pozostaje pod drzwiami mieszkania D. S.. Jak wynika z zapisu na przestawionej przez obwinionego płycie data i godzina modyfikacji pliku to 19.11.2016r. godz. 12:41.

Z zeznań świadka K. R. i R. G. oraz zapisów w ich notatnikach służbowych wynika, że polecenie dyżurnego wyjazdu do G. na interwencję otrzymali o godz. 12:46, a na miejsce zdarzenia przybyli o godz. 13:05. Z zeznań świadka D. S. wynika, że początkowo obwiniony pukał do drzwi, ale kiedy mu ich nie otwierała kopnął w nie bądź czymś uderzył i wskutek tego je uszkodził. Głośnie zachowanie obwinionego i uderzenia w drzwi mieszkania D. S. potwierdzają zeznania świadków K. S. (1) i J. B.. Z zeznań świadka A. S. wynika, iż podczas prowadzonej wówczas ze swą matką D.

S. rozmowy telefonicznej słyszała uderzenia w drzwi. Kiedy przyjechała na miejsce zdarzenia była zaabsorbowana wyjaśnianiem funkcjonariuszom Policji sprawy kontaktów obwinionego z dziećmi i uszkodzenie drzwi dostrzegła dopiero po jakimś czasie. Podobnie, dopiero wówczas kiedy A. S. wychodziła z mieszkania dostrzegła je D. S.. Świadek R. G. zeznał, że kiedy przybył wraz z K. R. na miejsce zdarzenia i wchodzili do mieszkania D. S. widział uszkodzenie drzwi do tego mieszkania, ale nie zajmowali się tym, bo wówczas im tego nikt nie zgłaszał.

Z relacji świadka K. S. (1) wynika, że po odjeździe funkcjonariuszy Policji wyszedł na klatkę schodową i widział uszkodzenie w drzwiach wejściowych do mieszkania sąsiadki. Sąd dał wiarę zeznaniom wszystkich tych świadków, bo korespondowały ze sobą i nie zawierały żadnych treści, które wskazywałyby na konfabulację. Zebrane w sprawie dokumenty, w szczególności protokół oględzin drzwi do mieszkania D. S. i dokumentacja fotograficzna (k.8, 13) oraz opinia biegłego sądowego z zakresu budownictwa A. K. (k.18-29), zostały sporządzone przez uprawnione osoby i treść ich nie nasuwa żadnych zastrzeżeń.

Z protokołu oględzin drzwi do mieszkania D. S. wynika, że na zewnętrznej ich powłoce widoczne były pęknięcia powierzchni i uszkodzony fragment drzwi wklęśnięty do środka oraz znajdowało się fragmentaryczne odwzorowanie spodu obuwia. Z opinii biegłego sądowego A. K. wynika, iż przywrócenie skrzydła drzwiowego do stanu sprzed uszkodzenia jest niemożliwe ze względów technologicznych i wartość nowego skrzydła drzwiowego do mieszkania D. S. wynosi 428,79 zł. Opinia ta została sporządzona przez osobę posiadającą specjalistyczną wiedzę w swej dziedzinie, jest jasna, pełna i treść jej nie budzi żadnych wątpliwości.

Sąd nie dał wiary zeznaniom świadka D. D. (3) w istotnej dla niniejszej sprawy ich części dotyczącej zachowania oskarżonego przy drzwiach mieszkania D. S. (k.69v-70). Wynika z nich, że świadek cały czas była wtedy przy obwinionym, stała z nim na klatce schodowej i widziała, że obwiniony jedynie pukał do drzwi mieszkania D. S., a kiedy mu nie otworzyła opuścił wraz D. D. (3) budynek. Świadek D. D. (3) jest matką obwinionego i w ocenie Sądu złożyła ona tej treści zeznania, by uchronić obwinionego przed odpowiedzialnością za popełnione wykroczenie.

Zeznania te pozostają w sprzeczności z zeznaniami pozostałych świadków, nikt z nich nie widział jej na klatce schodowej budynku, w którym mieszka D. S. ani nawet przed wejściem do tego budynku. Pozostają one w sprzeczności co do zachowania obwinionego pod drzwiami mieszkania D. S. nie tylko z zeznaniami D. S. i A. D., ale także z zeznaniami świadków K. S. (2) i J. B., którzy będąc osobami obcymi dla obwinionego, nie mieli żadnych powodów, by zeznawać fałszywie narażając się przy tym na odpowiedzialność karną. Niczego istotnego do niniejszej sprawy nie wniósł odpis protokołu rozprawy z dnia 14.09.2017r. z toczącej się przed Sądem Rejonowym w Giżycku sprawy karnej IIK 180/17, w której D..

J. D. oskarżony jest o popełnienie czynów z art. 13§1 kk w zw. z art. 193 kk, art. 211 kk, art. 217§1 kk w zw. z art. 11§2 kk. Reasumując stwierdzić należy, iż w świetle zebranych dowodów wina i sprawstwo D. D. odnośnie popełnienia zarzucanego mu czynu nie budzą wątpliwości. Zgodnie z treścią art. 124§1 kw odpowiedzialności za wykroczenie podlega ten, kto cudzą rzecz umyślnie niszczy, uszkadza lub czyni niezdatną do użytku, jeżeli szkoda nie przekracza ¼ minimalnego wynagrodzenia. Jak wykazało postępowanie dowodowe obwiniony w dniu 19 listopada 2016r. w miejscowości G. (...) umyślnie uszkodził drzwi wejściowe do mieszkania D.

S. powodując szkodę w wysokości 428,79 zł, czym wypełnił znamiona wykroczenia z art. 124§1 kw. Wina umyślna obwinionego nie budzi żadnych wątpliwości, o czym świadczą okoliczności zdarzenia. D. D. jest osobą dorosłą, poczytalną, więc w pełni zdawał sobie sprawę ze swego zachowania. Wymierzając karę, Sąd miał na uwadze, by jej dolegliwość nie przekraczała stopnia winy sprawcy, ale także uwzględniała stopień społecznej szkodliwości jego czynu. Na niekorzyść obwinionego przemawiał fakt, iż czynu tego dopuścił się bez żadnego uzasadnionego powodu.

Uszkodził je ze złości, że D. S. nie chce mu ich otworzyć. Z drugiej jednak strony na korzyść obwinionego uwzględniono, że wiedzie on ustabilizowany tryb życia i wcześniej nie był karany. Wzięto też pod uwagę wysokość wyrządzonej czynem szkody. Wymierzając grzywnę w kwocie 300 zł Sąd uwzględnił dochody, warunki osobiste i rodzinne oraz stosunki majątkowe obwinionego. Mając na uwadze prawem chronione interesy pokrzywdzonej D. S. zasądzono na jej rzecz od obwinionego kwotę 428,79 zł jako równowartość wyrządzonej szkody.

O kosztach rozstrzygnięto w oparciu o art. 119§1 kpw oraz §2 i §3 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie wysokości zryczałtowanych wydatków postępowania oraz wysokości opłaty sadowej od wniosku o wznowienie postępowania w sprawach o wykroczenia z dnia 22 grudnia 2017r. (Dz. U. z 2017 poz. 2467).