VIII Gz 472/17 · Sąd powszechny

Sygnatura akt VIII Gz 472/17 POSTANOWIENIE Dnia 19 marca 2018 Sąd Okręgowy w Szczecinie Wydział VIII Gospodarczy w składzie następującym: Przewodniczący: SSO Leon Miroszewski (sprawozdawca) Sędziowie: SSO Piotr Sałamaj SSR (del.) Rafał Lila po rozpoznaniu w dniu 19 marca 2018 roku w Szczecinie na posiedzeniu niejawnym w sprawie z urzędu, dotyczącej ZAKŁAD (...) spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w O. z udziałem Z. U. o wymuszenie obowiązku rejestrowego na skutek zażalenia uczestnika na postanowienie Sądu Rejonowego Szczecin-Centrum z dnia 23 marca 2017 roku w sprawie o sygnaturze SZ.XIII Ne-Rej KRS (...) postanawia: oddalić zażalenie. Piotr Sałamaj Leon Miroszewski Rafał Lila

UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 1 marca 2017 roku Starszy Referendarz Sądowy w Sądzie Rejonowym Szczecin-Centrum w Szczecinie (Sąd Rejestrowy) wezwać zarząd spółki ZAKŁAD (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w O., w osobie Z. U., do złożenia sprawozdań finansowych oraz sprawozdań z działalności spółki za lata 2012-2015 oraz uchwał o zatwierdzeniu tych sprawozdań oraz o podziale zysku lub sposobie pokrycia straty za wymienione lata, a nadto do złożenia wniosku o wpisanie do Rejestru informacji o złożeniu wymienionych dokumentów.

Uczestnik Z. U. wniósł skargę na to postanowienie (nazwaną przez niego zażaleniem). Nie wskazał żadnych zarzutów w stosunku do wymienionego postanowienia, natomiast wniósł o jego uchylenie. Postanowieniem z dnia 23 marca 2017 roku Sąd Rejonowy Szczecin-Centrum w Szczecinie (Sąd Rejestrowy) odrzucił skargę. Stwierdził, że na postanowienie Referendarza z dnia 1 marca 2017 roku skarga nie przysługuje. Jako podstawę prawną tego stanowiska wskazał art. 398 22 § 1 k.p.c. w zw. z art. 13 § 2 k.p.c. Z kolei jako podstawę prawną odrzucenia skargi Sąd Rejonowy wskazał art. 398 22 § 5 k.p.c. w zw. z art. 13 § 2 k.p.c. Uczestnik Z.

U. wniósł zażalenie na to postanowienie zaskarżając je w całości. Podniósł, ze skargę na postanowienie Referendarza z dnia 1 marca 2017 roku złożył w ustawowym terminie. Wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia. Sąd Okręgowy zważył, co następuje. Skarżący w zażaleniu nie zakwestionował stanowiska Sądu Rejonowego w sprawie niedopuszczalności skargi na postanowienie, którego przedmiotem jest wezwanie w celu wymuszenia obowiązku rejestrowego. Postanowienie takie znajduje podstawę w art. 24 ust. 1 ustawy o Krajowym Rejestrze Sądowym.

Regulacja ta nie zawiera przepisu wskazującego na zaskarżalność postanowienia wydanego na tej podstawie. Dopiero ewentualne postanowienie o wymierzeniu grzywny w razie niewykonania obowiązku rejestrowego mimo wezwania byłoby zaskarżalne zażaleniem (art. 27 ustawy o Krajowym Rejestrze Sądowym w brzmieniu obowiązującym w czasie wszczęcia postępowania przez Sąd Rejestrowy, a obecnie, po uchyleniu tego przepisu z dniem 15 marca 2018 roku, art. 394 § 1 pkt 5 k.p.c.). Sąd Rejonowy trafnie powołał się na przepisy art. 398 22 § 1 k.p.c. i art. 398 22 § 5 k.p.c., mające zastosowanie w postępowaniu przed sądem rejestrowym na podstawie art. 13 § 2 k.p.c. w zw. z art. 7 ustawy o Krajowym Rejestrze Sądowym.

Art. 398 22 § 1 k.p.c. wymienia postanowienia referendarza sądowego, na które przysługuje skarga, natomiast postanowienie na podstawie art. 24 ust. 1 ustawy o Krajowym Rejestrze Sądowym nie należy do żadnego z nich. Podstawy do zaskarżenia wymienionego postanowienia referendarza sądowego nie stanowi także treść art. 518 § 3a k.p.c. Tym samym zasadnie Sąd Rejonowy odrzucił skargę jako niedopuszczalną (art. 398 22 § 5 k.p.c.). Powyższego nie zmienia to, że dalszy przebieg postępowania prowadzonego w Sądzie Rejestrowym z urzędu o wymuszenie obowiązku rejestrowego dotyczącego spółki ZAKŁAD (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w O. wskazuje, że uczestnik Z.

U. być może nie jest już obecnie obowiązany do złożenia dokumentów, jak też odpowiadającego im wniosku rejestrowego, przynajmniej co do niektórych lat obrotowych wymienionych w postanowienie Referendarza Sądowego z dnia 1 marca 2017 roku. Zagadnienie to należy do meritum prowadzonego postępowania, toteż można zakładać, że zostanie uwzględnione w dalszym jego toku. W niniejszej sprawie do rozstrzygnięcia było zagadnienie o charakterze formalnym - czy skarżącemu przysługuje droga sądowa w zakresie złożenia skargi na postanowienie Referendarza Sądowego z dnia 1 marca 2017 roku.

Mając na uwadze powyższe, należało, na podstawie art. 385 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 k.p.c. w zw. z art. 13 § 2 k.p.c. w zw. z art. 7 ustawy o Krajowym Rejestrze Sądowym, oddalić zażalenie jako bezzasadne. Piotr Sałamaj Leon Miroszewski Rafał Lila