Legislator Case Law & Legislation
II K 274/17 AI generated

II K 274/17 · Sąd powszechny

Case Number II K 274/17
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome SENTENCE

Legislator summary

AI generated

Sąd ustalił, co następuje: Oskarżony S. J. prowadzi działalność gospodarczą w M. pod nazwą RESPEKT (d. k. 9). Jak wynika z dokumentów Urzędu Skarbowego w K. (analizy kartotek prowadzonych przez księgowość), oskarżony S. J. nie wpłacił w terminie na rachunek Urzędu Skarbowego w K., jako podatnik podatku dochodowego od osób fizycznych, pobranych zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych od wypłaconych wynagrodzeń za okres od 02.2016 roku do 12.2016 roku w kwocie 16.616,33 złotych, jako podatnik podatku od towarów i usług za IV kwartał 2015 roku oraz za I, III i IV kwartał 2016 roku podatku od towarów i usług w kwocie 230.454,24 złotych oraz jako podatnik podatku dochodowego od osób fizycznych nie wpłacił w terminie podatku dochodowego od osób fizycznych w kwocie 145.733,32 złotych (d. lista zaległości k. 1 - 6; deklaracje VAT – 7 – k. 45-49).

Legislator headnote

AI generated

art. 627 k.p.k, art. 77 § 1 k.k, art. 77 § 2 k.k, art. 6 § 2 k.k, art. 57 § 1 k.k; II K 274/17 · Sąd powszechny: Na podstawie zaś art. 45 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych podatnicy są obowiązani składać urzędom skarbowym zeznanie o wysokości osiągniętego dochodu (poniesionej straty) w roku podatkowym oraz są zobowiązani wpłacić należną ze złożonej deklaracji kwotę. Powyższy stan faktyczny ustalono na podstawie powołanych wyżej dowodów i pozostałych dokumentów ujawnionych w toku rozprawy głównej i zaliczonych w poczet materiału dowodowego. Oskarżony S. J. nie przyznał się do popełnienia zarzucanych mu czynów.

Keywords

AI generated
suspension of tax recovery tax compliance timeliness outstanding tax liabilities default of taxpayer unpaid salary annual tax

Cited Legislation

AI generated
art. 627 k.p.k
Na podstawie art. 627 k.p.k.
art. 77 § 1 k.k
Działaniem swym wyczerpał on dyspozycję art. 77 § 1 k.k.s.
art. 77 § 2 k.k
o przestępstwo skarbowe z art. 77 § 1 kks w zw.
art. 6 § 2 k.k
z art. 6 § 2 kks skazuje go na karę grzywny w rozmiarze 30 (trzydzieści) stawek dziennych, ustalając wysokość stawki dziennej na kwotę 100 (sto) złotych; II.
art. 57 § 1 k.k
o wykroczenie skarbowe z art. 57 § 1 kks.
AI generated
II K 75/16
Na podstawie art. 423 § 1a k.p.k. w zw. z art. 113 § 1 k.k.s. Sąd ograniczył zakres uzasadnienia wyroku tylko do części dotyczącej czynu I zarzucanego oskarżonemu S. Ż., bowiem tylko co do tego czynu został złożony wniosek o uzasadnienie wyroku. Na podstawie zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, Sąd ustalił następujący stan faktyczny:
XIV K 431/16
k. 18-27 załącznika nr 1) pełnił funkcję Prezesa Zarządu Przedsiębiorstwa (...) Sp. z o. o. z siedzibą w S. zajmując się sprawami finansowymi i gospodarczymi spółki, będąc między innymi przedstawicielem płatnika zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych, zatrudnianych przez spółkę pracowników. J. Ł. w okresie od 20 maja 2010 r. do 20 stycznia 2011 r. pobrał i nie wpłacił w terminie do dnia 20 miesiąca następującego po miesiącu, w którym miał obowiązek na rachunek i rzecz (...) Urzędu Skarbowego w G. zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych od wypłaconych pracownikom wynagrodzeń za miesiące kwiecień, maj, czerwiec, lipiec, sierpień, wrzesień, grudzień 2010r.. Łączna wysokość pobranych i niewpłaconych zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych wynosi 233.096, 00 zł. Zaliczki za kwiecień, maj, czerwiec, lipiec, sierpień i wrzesień zostały uiszczone z opóźnieniem, natomiast zaliczki za grudzień 2010 roku nie zostały wpłacone (kwota 46.768 złotych). –
II K 1548/16
C. (1) jest prokurentem w (...) Sp. z o.o. w T., a ponadto zajmuje stanowisko specjalisty ds. rozliczeń. W/w jest odpowiedzialna za rozliczenia spółki w zakresie należności publicznoprawnych. C. (1) nie uiściła na rachunek (...) w T. podatku dochodowego od osób fizycznych z tytułu zatrudnienia pracowników za okres od września do grudnia 2015 roku w kwocie łącznej 10.029 zł, podatku od towarów i usług za II, III i IV kwartał 2015 roku w wysokości 84.375,60 zł, a także podatku dochodowego od osób prawnych z tytułu zeznania podatkowego (...)za 2015 rok w kwocie 14.216 zł. Jednocześnie nie składała wniosków o rozłożenie należności na raty ani o umorzenie należności.
II W 621/21
Sygn. akt II W 621/21 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 21 października 2021 r. Sąd Rejonowy w Grudziądzu - Wydział II Karny w składzie: Przewodniczący: sędzia Małgorzata Piotrowska Protokolant: sekr. sad. Anna Kulczyk Oskarżyciel: ------------ po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 października 2021 r. sprawy o wykroczenie skarbowe przeciwko S. Y. – synowi J. i A. ur. (...);. w U., nr PESEL: (...) , ostatnio zamieszkały w (...)-(...) G., ul. (...), obecnie nie można ustalić miejsca zamieszkania lub pobytu w kraju oskarżonego o to, że: I/ prowadząc działalność gospodarczą z siedzibą w G. wbrew przepisowi art. 38 ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2018 roku, poz. 1509 ze zm.), w krótkich odstępach czasu z wykorzystaniem takiej samej sposobności, tj. w okresie od 20.03.2019 roku do 20.01.2020 roku, nie wpłacał w ustawowych terminach na rachunek Urzędu Skarbowego w G., pobranego podatku dochodowego od wynagrodzeń pracowników za miesiące: 02-12/2019 r. w łącznej kwocie 4.981,00 zł, przy czym kwota uszczuplenia należności podatkowej nie przekracza ustawowego progu, z tym ustaleniem, że do wszczęcia dochodzenia wpłacono 0,00 zł tj. o wykroczenie skarbowe określone w art. 77 § 3 w zw. z art. 77 § 1 w zw. z art. 6 § 2 Kodeksu karnego skarbowego. II/ prowadząc działalność gospodarczą z siedzibą w G. wbrew przepisowi art. 45 ust. 4 pkt 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 roku o podatku dochodowym od osób fizycznych (tekst jednolity - Dz. U. z 2018 roku, poz. 1509 ze zm.), w okresie od 20.02.2019 r. do 31.05.2020 r. w sposób uporczywy nie wpłacał w ustawowych terminach na rachunek Urzędu Skarbowego w G. podatku dochodowego od osób fizycznych wynikającego z zaliczek za miesiące 01,03-08,10-12/2019 roku oraz ze złożonego zeznania podatkowego PIT-36 za 2019 rok, którego termin płatności upłynął w dniu 31.05.2020 roku, w łącznej kwocie 112.832,00 zł, z tym ustaleniem, że na dzień wszczęcia dochodzenia pozostała do wpłaty kwota z PIT-36, tj. 56.416,00zł tj. o wykroczenie skarbowe określone w art. 57 § 1 Kodeksu karnego skarbowego o r z e k a : 1. oskarżonego S. Y. uznaje za winnego czynu zarzuconego mu w punkcie I aktu oskarżenia, tj. wykroczenia skarbowego z art. 77 § 3 w zw. z art. 77 § 1 w zw. z art. 6 § 2 kks, 2. oskarżonego S. Y. uznaje za winnego czynu zarzuconego mu w punkcie II aktu oskarżenia, z tym ustaleniem iż łączna wysokość zobowiązania podatkowego wynosi 56.416 zł, tj. wykroczenia skarbowego z art. 57 § 1 kks; 3. w myśl art. 50 § 1 kks na podstawie art. 77 § 3 kks za przypisane w punktach I i II wyroku wykroczenia skarbowe wymierza oskarżonemu S. Y. karę 500 (pięćset) złotych grzywny; 4. zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw. T. W. kwotę 360 zł (trzysta sześćdziesiąt złotych) plus 23 % VAT tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej oskarżonemu z urzędu. 5. zwalnia oskarżonego od obowiązku uiszczenia opłaty sądowej oraz wydatków postępowania, którymi obciąża Skarb Państwa. UZASADNIENIE Formularz UK 1 Sygnatura akt II W 621/21 Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k. albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza. USTALENIE FAKTÓW 0.1.Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) 1.1.1. S. Y. prowadząc działalność gospodarczą z siedzibą w G. wbrew przepisowi art. 38 ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2018 roku, poz. 1509 ze zm.), w krótkich odstępach czasu z wykorzystaniem takiej samej sposobności, tj. w okresie od 20.03.2019 roku do 20.01.2020 roku, nie wpłacał w ustawowych terminach na rachunek Urzędu Skarbowego w G., pobranego podatku dochodowego od wynagrodzeń pracowników za miesiące: 02-12/2019 r. w łącznej kwocie 4.981,00 zł, przy czym kwota uszczuplenia należności podatkowej nie przekracza ustawowego progu, z tym ustaleniem, że do wszczęcia dochodzenia wpłacono 0,00 zł tj. wykroczenie skarbowe określone w art. 77 § 3 w zw. z art. 77 § 1 w zw. z art. 6 § 2 Kodeksu karnego skarbowego. Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione Dowód Numer karty S. Y. prowadził działalność gospodarczą pod nazwą (...) z siedzibą w G. przy ul. (...). Oskarżony nie wpłacał w terminie ustawowym podatku dochodowego od osób fizycznych z tytułu wynagrodzeń pracowników za miesiące 02-12/2019 r. wynikającego ze złożonej przez niego deklaracji PIT-4R za 2019 rok. Łączna kwota zobowiązania podatkowego z tego tytułu wyniosła 4981 zł. zawiadomienia o ujawnieniu czynu zabronionego 2 karta weryfikacji deklaracji PIT-4R 3 deklaracje 10-11v 1.1.2. S. Y. prowadząc działalność gospodarczą z siedzibą w G. wbrew przepisowi art. 45 ust. 4 pkt 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 roku o podatku dochodowym od osób fizycznych (tekst jednolity - Dz. U. z 2018 roku, poz. 1509 ze zm.), w okresie od 20.02.2019 r. do 31.05.2020 r. w sposób uporczywy nie wpłacał w ustawowych terminach na rachunek Urzędu Skarbowego w G. podatku dochodowego od osób fizycznych wynikającego z zaliczek za miesiące 01,03-08,10-12/2019 roku oraz ze złożonego zeznania podatkowego PIT-36 za 2019 rok, którego termin płatności upłynął w dniu 31.05.2020 roku, w łącznej kwocie 112.832,00 zł, z tym ustaleniem, że na dzień wszczęcia dochodzenia pozostała do wpłaty kwota z PIT-36, tj. 56.416,00zł tj. wykroczenie skarbowe określone w art. 57 § 1 Kodeksu karnego skarbowego Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione Dowód Numer karty Oskarżony nie przekazywał w ustawowych terminach na rachunek Urzędu Skarbowego podatku dochodowego z tytułu zaliczek za miesiące 1,3-8,10-12/2019 roku oraz wynikającego ze złożonego przez niego zeznania podatkowego PIT-36 za 2019 rok. Łączna kwota zobowiązania podatkowego z tego tytułu wyniosła 56 416 zł zawiadomienie o ujawnieniu czynu zabronionego 4 karta weryfikacji deklaracji (...) 6 lista zaległości 5,9 Oskarżony nie był dotychczas karany sądownie. karta karna 19 0.1.Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) 1.2.1. S. Y. Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione Dowód Numer karty nie dotyczy OCena DOWOdów 0.1.Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu 1.1.1 karta weryfikacji deklaracji PIT-4R dokument ten został sporządzony przez uprawnione do tego osoby i w przewidzianej prawem formie, a żadna z zainteresowanych stron nie zakwestionowała skutecznie ich wiarygodności. Karta zawiera informacje przekazane przez podatnika w ramach złożonej przez niego deklaracji PIT-4R. Sąd nie znalazł podstaw, aby poddawać ją w jakąkolwiek wątpliwość. karta weryfikacji deklaracji (...) dokument ten został sporządzony przez uprawnione do tego osoby i w przewidzianej prawem formie, a żadna z zainteresowanych stron nie zakwestionowała skutecznie ich wiarygodności. Karta zawiera informacje przekazane przez podatnika w ramach złożonej przez niego deklaracji PIT-4R. Sąd nie znalazł podstaw, aby poddawać ją w jakąkolwiek wątpliwość. deklaracje wiarygodne z tych samych powodów, które zostały wskazane powyżej. karta karna dokument urzędowy, sporządzony przez uprawniony organ, niekwestionowany przez żadną ze stron zawiadomienia o ujawnieniu czynu zabronionego sporządzone przez uprawniony organ tj. Krajową Administrację Skarbową, których wiarygodność nie była kwestionowana przez żadną ze stron. 0.1.Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu zeznania świadka B. J. świadek nie miał żadnej wiedzy dotyczącej popełnienia przez oskarżonego zarzucanego mu czynu, świadek zeznawał jedynie na okoliczności związane z aktualnym miejscem pobytu oskarżonego, co jednak nie miało znaczenia dla merytorycznego rozpoznania niniejszej sprawy. PODSTAWA PRAWNA WYROKU Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Oskarżony ☒ 3.1. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem 1 S. Y. Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej W świetle art. 77 § 1 kks płatnik lub inkasent, który pobranego podatku nie wpłaca w terminie na rzecz właściwego organu, podlega karze grzywny do 720 stawek dziennych albo karze pozbawienia wolności do lat 3, albo obu tym karom łącznie. Zgodnie z § 3 powyższego przepisu, jeżeli kwota niewpłaconego podatku nie przekracza ustawowego progu, sprawca czynu zabronionego określonego w § 1 podlega karze grzywny za wykroczenie skarbowe. Art. 6 § 2 kks stanowi z kolei, że dwa lub więcej zachowań, podjętych w krótkich odstępach czasu w wykonaniu tego samego zamiaru lub z wykorzystaniem takiej samej sposobności, uważa się za jeden czyn zabroniony; w zakresie czynów zabronionych polegających na uszczupleniu lub narażeniu na uszczuplenie należności publicznoprawnej za krótki odstęp czasu uważa się okres do 6 miesięcy. Zarzucany oskarżonemu czyn polegający na dwóch lub więcej zachowań podjętych w krótkich odstępach czasu z wykorzystaniem tej samej sposobności nie odprowadzania zaliczek na podatek dochodowy wbrew obowiązkowi leżącemu po stronie pracodawcy czyli płatnika składek na podstawie art. 38 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, od wynagrodzeń wypłaconych pracownikom za poszczególne miesiące w ustawowym terminie, przy uszczupleniu podatku dochodowego od osób fizycznych nie przekraczającym zgodnie z art. 53 § 3 k.k.s. pięciokrotności minimalnego wynagrodzenia stanowi wykroczenie skarbowe z art. 77 § 3 k.k.s. w zw. z art. 77 § 1 k.k.s. w zw. z art. 6 § 2 k.k.s. W przypadku gdy pobór przez płatnika zaliczek na podatek dochodowy następuje ze środków własnych płatnika (np. przy wynagrodzeniach pracowniczych), przez pobranie podatku należy rozumieć wypłacenie pracownikowi wynagrodzenia po odliczeniu uprzednio obliczonej zaliczki na podatek dochodowy od wynagrodzenia tego pracownika. Dla wyczerpania znamion tego czynu nie ma przy tym znaczenia, czy środki pieniężne odpowiadające wartości zaliczek na podatek dochodowy były w posiadaniu płatnika czy nie. Mając powyższe na uwadze, orzeczono jak w punkcie 1 wyroku. ☒ 3.1. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem 2 S. Y. Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej Zgodnie z art. 57 § 1 kks odpowiedzialności za wykroczenie skarbowe podlega podatnik, który uporczywie nie wpłaca w terminie podatku. Sąd doszedł do przekonania, że w niniejszej sprawie oskarżony dopuścił się popełnienia zarzucanego mu czynu, albowiem wbrew przepisowi art. 45 ust 4 pkt 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych w okresie od 20.02.2019 r. do 31.05.2020 r. w sposób uporczywy nie wpłacał w ustawowych terminach na rachunek US w G. podatku dochodowego od osób fizycznych wynikającego z zaliczek za miesiące 01,03-08,10-12 w roku 2019, którego termin upłynął w dniu 31 maja 2020 r. w łącznej kwocie 56 416 zł. Na zaistnienie znamienia uporczywego niewpłacania podatku w terminie, będącego warunkiem odpowiedzialności za wykroczenie skarbowe z art. 57 § 1 k.k.s., może wskazywać zarówno cykliczność zachowań podatnika, polegająca na umyślnym niestosowaniu się do wymogu terminowego płacenia podatku, jak i jednorazowe, ale długotrwałe zaniechanie przez niego uregulowania podatku płaconego jednorazowo, mające miejsce już po terminie płatności tego podatku, a więc gdy ma on uregulować go już jako zaległość podatkową, jeżeli zachowanie to wskazuje, że zamiarem podatnika w momencie upływu terminu płatności podatku było uporczywe jego niewpłacanie, a więc odsunięcie uregulowania tego podatku na dłuższy okres. W niniejszej sprawie należało zatem uznać, że oskarżony S. Y. ood chwili powstania zobowiązania podatkowego miał świadomość tego obowiązku i począwszy od pierwszego dnia po upływie płatności do chwili wyrokowania, nie dokonał płatności należnego podatku w żadnej części. Brak też informacji, aby próbował w jakiś sposób uzyskać od organów skarbowych odroczenie płatności czy też rozłożenie jej na raty. Sąd uznał, że tak długi okres braku wpłacania podatku, należy rozpatrywać właśnie w kategorii uporczywości, o której mowa w art. 57 § 1 kks. Mając powyższe na uwadze, orzeczono jak w punkcie 2 wyroku. ☐ 3.2. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania niezgodna z zarzutem Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej ☐ 3.3. Warunkowe umorzenie postępowania Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania ☐ 3.4. Umorzenie postępowania Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania ☐ 3.5. Uniewinnienie Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia KARY, Środki Karne, PRzepadek, Środki Kompensacyjne i środki związane z poddaniem sprawcy próbie Oskarżony Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności S. Y. 3 1 i 2 Zgodnie z art. 50 § 1 kks , jeżeli jednocześnie orzeka się o ukaraniu za dwa albo więcej wykroczeń skarbowych, sąd wymierza łącznie karę grzywny w wysokości do górnej granicy ustawowego zagrożenia zwiększonego o połowę, co nie stoi na przeszkodzie orzeczeniu także innych środków za pozostające w zbiegu wykroczenia. Wykroczenie skarbowe zagrożone jest karą grzywny od 1/10 do 20-krotności minimalnego wynagrodzenia. Rozważając wymiar kary Sąd miał na względzie wartość należności publicznoprawnej narażonej na uszczuplenie. Z punktu widzenia prewencji indywidualnej na korzyść oskarżonego bez wątpienia przemawiała jego uprzednia niekaralność. Mając powyższe na uwadze Sąd uznał, że wymierzona oskarżonemu kara 500 zł grzywny a zatem nieznacznie przekraczająca dolny próg zagrożenia, będzie adekwatną karą, czyniącą również zadość dyrektywom przewidzianym w art. 13 § 1 kks. W ocenie Sądu jest ona adekwatna do stopnia społecznej szkodliwości popełnionego przez oskarżonego czynu zabronionego a także nie przekracza ona stopnia winy oskarżonego. Wprawdzie w przedmiotowej sprawie, z uwagi na prowadzenie sprawy według przepisów regulujących postępowanie w stosunku do nieobecnych, nie zdołano ustalić aktualnej sytuacji zarobkowej, majątkowej i osobistej oskarżonego, to jednak w ocenie Sądu niezależnie od powyższych okoliczności, kara ta nie może jawić się jako rażąco surowa. Wszak oskarżony jak wynikało z zeznań świadka, wyjechał za granicę w celach zarobkowych, należy zatem żywić przekonanie, że będzie on w stanie wymierzoną mu karę grzywny uiścić. Inne ROZSTRZYGNIĘCIA ZAwarte w WYROKU Oskarżony Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności inne zagadnienia W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia, a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę 7. KOszty procesu Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności 4 Sąd zasądził od Skarbu Państwa na rzecz adw. T. W. kwotę 360 zł plus podatek VAT w oparciu o przepisy §17 ust. 2 pkt 1 oraz § 4 ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (tj. Dz.U.2019 poz. 68) 5 O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 624 § 1 kpk w zw. z art. 113 § 1 kks oraz art. 17 ust. 1 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych (tj. z 1983 r., Dz.U. Nr 49, poz. 223 ze zm.). Sąd zwolnił oskarżonego od obowiązku uiszczenia opłaty sądowej oraz kosztów postępowania, którymi obciążył Skarb Państwa, mając na uwadze fakt, że brak jest dowodów świadczących o tym, że oskarżony jest w stanie uiścić te należności. Podpis
II K 1327/15
(...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w G.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt IIK 274/17

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 12 grudnia 2017 r. Sąd Rejonowy w Mrągowie, II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący: SSR Wojciech Szałachowski Protokolant: st. sekr. sądowy Marzena Białocerkowiec w obecności oskarżyciela publicznego: nie stawił się po rozpoznaniu w dniu 05/12/2017 r. sprawy S. J. syna K. i E. z domu G., ur. (...) w O., oskarżonego o to, że: I. Prowadząc działalność gospodarczą w M., będąc płatnikiem podatku dochodowego od osób fizycznych, działając w warunkach czynu ciągłego, nie wpłacił w terminie na rzecz Urzędu Skarbowego w K. pobranych zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych od wypłaconych wynagrodzeń: - za luty 2016 r. od 22 marca 2016 r., - za marzec 2016 r. od 21 kwietnia 2016 r., - za kwiecień 2016 r. od 21 maja 2016 r., - za maj 2016 r. od 21 czerwca 2016 r., - za czerwiec 2016 r. od 21 lipca 2016 r., - za lipiec 2016 r. od 23 sierpnia 2016 r., - za sierpień 2016 r. od 21 września 2016 r., - za wrzesień 2016 r. od 21 października 2016 r., - za październik 2016 r. od 22 listopada 2016 r., - za listopad 2016 r. od 21 grudnia 2016 r., - za grudzień 2016 r. od 21 stycznia 2017 r., do dnia 29 maja 2017 r., przy czym kwota niewpłaconego podatku od osób fizycznych wynosi 16.616,33 złotych tj. jest małej wartości, czym naruszył przepisy określone w art. 38 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 roku o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U. z 2016 r. poz. 2032 ze zm.) tj. o przestępstwo skarbowe z art. 77 § 1 kks w zw. z art. 77 § 2 kks w zw. z art. 6 § 2 kks.

II. Prowadząc działalność gospodarczą w M., będąc podatnikiem podatku od towarów i usług, uporczywie nie wpłacił w terminie na rzecz Urzędu Skarbowego w K. należnego podatku od towarów i usług: - za IV kwartał 2015 r. od 26 stycznia 2016 r., - za I kwartał 2016 r. od 26 kwietnia 2016 r., - za III kwartał 2016 r. od 26 października 2016 r., - za IV kwartał 2016 r. od 26 stycznia 2017 r., do dnia 29 maja 2017 r., w łącznej kwocie 230.454,24 złotych, naruszając tym przepisy określone w art. 103 ust. 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 roku o podatku od towarów i usług (Dz.U. z 2016 r. poz. 710 ze zm.) tj. o wykroczenie skarbowe z art. 57 § 1 kks.

III. Prowadząc działalność gospodarczą w M., będąc podatnikiem podatku dochodowego od osób fizycznych, uporczywie nie wpłacił w terminie od dnia 02 maja 2016 roku do dnia 29 maja 2017 r. na rachunek Urzędu Skarbowego w K. należnego za 2015 r. podatku dochodowego od osób fizycznych wynikającego ze złożonego zeznania PIT-36L w kwocie 145.733,32 zł, czym naruszył przepisy określone w art. 45 ustawy z dnia 26 lipca 1991 roku o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U. z 2012 r. poz. 2032 z późn. zm.) tj. o wykroczenie skarbowe z art. 57 § 1 kks.

ORZEKA: I. Oskarżonego S. J. uznaje za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu opisanego w punkcie I i za to na podstawie art. 77 § 1 kks w zw. z art. 77 § 2 kks w zw. z art. 6 § 2 kks skazuje go na karę grzywny w rozmiarze 30 (trzydzieści) stawek dziennych, ustalając wysokość stawki dziennej na kwotę 100 (sto) złotych; II. Oskarżonego S. J. uznaje za winnego popełnienia zarzucanych mu czynów opisanych w punkcie II i III i za to na podstawie art. 57 § 1 kks w zw. z art. 50 § 1 kks skazuje go na karę grzywny w wysokości 3.000 (trzy tysiące) złotych;

III. Na podstawie art. 627 k.p.k. zasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa 600 złotych tytułem opłaty i obciąża go pozostałymi kosztami procesu.

UZASADNIENIE

Sąd ustalił, co następuje: Oskarżony S. J. prowadzi działalność gospodarczą w M. pod nazwą RESPEKT (d. k. 9). Jak wynika z dokumentów Urzędu Skarbowego w K. (analizy kartotek prowadzonych przez księgowość), oskarżony S. J. nie wpłacił w terminie na rachunek Urzędu Skarbowego w K., jako podatnik podatku dochodowego od osób fizycznych, pobranych zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych od wypłaconych wynagrodzeń za okres od 02.2016 roku do 12.2016 roku w kwocie 16.616,33 złotych, jako podatnik podatku od towarów i usług za IV kwartał 2015 roku oraz za I, III i IV kwartał 2016 roku podatku od towarów i usług w kwocie 230.454,24 złotych oraz jako podatnik podatku dochodowego od osób fizycznych nie wpłacił w terminie podatku dochodowego od osób fizycznych w kwocie 145.733,32 złotych (d. lista zaległości k. 1 - 6; deklaracje VAT – 7 – k. 45-49).

Zgodnie z art. 38 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 roku o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, iż kwoty pobranych zaliczek na podatek dochodowy, podatnik winien uiszczać w terminie do dnia 20 miesiąca następującego po miesiącu, w którym pobrano zaliczki, na rachunek urzędu skarbowego, którym kieruje naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania płatnika, a jeżeli płatnik nie jest osobą fizyczną, według siedziby bądź miejsca prowadzenia działalności, gdy płatnik nie posiada siedziby. Art. 103 ust. 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 roku o podatku od towarów i usług stanowi, że podatnicy są zobowiązani, bez wezwania naczelnika urzędu skarbowego, do obliczania i wpłacania podatku za okresy kwartalne w terminie do 25. dnia miesiąca następującego po kwartale, w którym powstał obowiązek podatkowy, na rachunek urzędu skarbowego.

Na podstawie zaś art. 45 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych podatnicy są obowiązani składać urzędom skarbowym zeznanie o wysokości osiągniętego dochodu (poniesionej straty) w roku podatkowym oraz są zobowiązani wpłacić należną ze złożonej deklaracji kwotę. Powyższy stan faktyczny ustalono na podstawie powołanych wyżej dowodów i pozostałych dokumentów ujawnionych w toku rozprawy głównej i zaliczonych w poczet materiału dowodowego. Oskarżony S. J. nie przyznał się do popełnienia zarzucanych mu czynów.

Wyjaśnił, że faktycznie nie wpłacił tych należności, ale nie poczuwa się do odpowiedzialności. Uregulował 19 000 zł. Podatek dochodowy został prawie uregulowany. Co do VAT-u to na razie nie posiada środków. Podmioty są mu winne ponad 1.000.000. Wygrał na razie jedną sprawę, ale jest to kwota nieściągalna. Reszta spraw dalej się toczy. W ramach możliwości spłaca te kwoty. Te sprawy będą miały bieg, on zaś bez tych środków nie ma możliwości spłaty tych kwot. Dodał, że zadłużenia narastały, były rozpisane na raty.

Firma nie upadła. Wystąpił o utracone korzyści do swoich dłużników. Brak zapłaty wpłynął na to że nie mógł spłacać. Stwierdził, że ma wierzytelności w kwocie 1 700 000 zł. Dlatego nie płacił, lecz wie, że musi je spłacić. Jeśli chodzi o zarzut I to w sensie fizycznym nie pobrał zaliczek, ale wystawił taki dokument, bo takie są wymogi. Braki zapłaty były kilkukrotnie, ale nie było zaplanowane to, że uchylał się od zapłaty. Stwierdził, że nie kwestionuje zaległości. Np. co do firmy (...) wyjaśnił, że firma ta odrzuciła przedostatnią fakturę na kwocie 300 000zł.

Właściciel firmy powiedział że nie poczuwa się do jej zapłaty. Niezapłaconych faktur jest na kwotę 1.100.000 złotych i wszystko jest w sporze. Dodał nadto, że podawał listę dłużników do egzekucji w US. Spółka (...) zalega mu 600.000 zł. z tytułu VAT. Założył spółkę respekt. Jest w 90 procentach udziałowcem, 10 procent ma jego mama. W zadłużeniach występuje jako S. J.. Spółka rozpoczęła działalność w Niemczech i miała pomóc spółce (...). Prace naprawcze polegały na tym, że powstała spółka (...) to był program naprawczy.

Zaciągnął kredyt, żeby spłacić należności, które były zaległe. Składał wnioski o raty, dostał pozwolenie na raty. Dopóki mógł to je spłacał. Nie pamiętam ile rat było spłaconych. Ma też inne zaległości (d. wyjaśnienia oskarżonego k. 131-132).

Sąd zważył, co następuje:

Oskarżony S. J. prowadząc działalność gospodarczą w M., będąc płatnikiem podatku dochodowego od osób fizycznych, działając w warunkach czynu ciągłego, nie wpłacił w terminie na rzecz Urzędu Skarbowego w K. pobranych zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych od wypłaconych wynagrodzeń za luty 2016 r. od 22 marca 2016 r., za marzec 2016 r. od 21 kwietnia 2016 r., za kwiecień 2016 r. od 21 maja 2016 r., za maj 2016 r. od 21 czerwca 2016 r., za czerwiec 2016 r. od 21 lipca 2016 r., za lipiec 2016 r. od 23 sierpnia 2016 r., za sierpień 2016 r. od 21 września 2016 r., za wrzesień 2016 r. od 21 października 2016 r., za październik 2016 r. od 22 listopada 2016 r., za listopad 2016 r. od 21 grudnia 2016 r., za grudzień 2016 r. od 21 stycznia 2017 r. do dnia 29 maja 2017 r., przy czym kwota niewpłaconego podatku od osób fizycznych wynosi 16.616,33 złotych tj. jest małej wartości, czym naruszył przepisy określone w art. 38 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 roku o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U. z 2016 r. poz. 2032 ze zm.).

Będąc podatnikiem podatku od towarów i usług, uporczywie nie wpłacił w terminie na rzecz Urzędu Skarbowego w K. należnego podatku od towarów i usług za IV kwartał 2015 r. od 26 stycznia 2016 r., za I kwartał 2016 r. od 26 kwietnia 2016 r., za III kwartał 2016 r. od 26 października 2016 r., za IV kwartał 2016 r. od 26 stycznia 2017 r., do dnia 29 maja 2017 r., w łącznej kwocie 230.454,24 złotych, naruszając tym przepisy określone w art. 103 ust. 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 roku o podatku od towarów i usług (Dz.U. z 2016 r. poz. 710 ze zm.).

Nadto też prowadząc działalność gospodarczą w M., będąc podatnikiem podatku dochodowego od osób fizycznych, uporczywie nie wpłacił w terminie od dnia 02 maja 2016 roku do dnia 29 maja 2017 r. na rachunek Urzędu Skarbowego w K. należnego za 2015 r. podatku dochodowego od osób fizycznych wynikającego ze złożonego zeznania PIT-36L w kwocie 145.733,32 zł, czym naruszył przepisy określone w art. 45 ustawy z dnia 26 lipca 1991 roku o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U. z 2012 r. poz. 2032 z późn. zm.). Niezależnie od tego należy stwierdzić, że nie budzi wątpliwości, że przedsiębiorca odpowiedzialnie prowadzący działalność gospodarczą w pierwszym rzędzie powinien zabezpieczyć środki na poczet należności publicznoprawnych - lub też winien podejmować kroki zmierzające do uzyskania zgody organu skarbowego na zmianę terminu płatności podatku.

Co więcej nawet gdyby okazało się, iż podatnik podejmował kroki zmierzające do zmiany terminu płatności podatku, a organ podatkowy nie przychyliłby się do jego wniosku, to nie przekreśla to faktu, iż okoliczność powyższa winna być poddana ocenie procesowej przez finansowy organ postępowania przygotowawczego. Organ winien zbadać czy podatnik podejmując starania o modyfikację terminów lub warunków zapłaty podatku działał w dobrej wierze, tzn. w uzasadnionym przekonaniu, że może uzyskać korzystną dla siebie decyzję, czy też nadużywał swego prawa działając, poprzez składanie podań w oczywisty sposób nie zasługujących na uwzględnienie, jedynie w celu odroczenia podjęcia przez organ podatkowy czynności egzekucyjnych (zob.

Dudziak Sławomir, Odpowiedzialność karna skarbowa podatnika za niewpłacanie w terminie podatku. Teza nr 1, Prokurator.2010.1-2.56). Niezależnie od tego należy stwierdzić, że zgodnie z ugruntowanym orzecznictwem, kondycja finansowa płatnika nie ma znaczenia dla odpowiedzialności karno –skarbowej płatnika (np. wyrok SN z 16.05.2002 r., IV KKN 427/98). Należy w pełni zaakceptować tezę, że środki pieniężne nie należą do płatnika, należą do podatnika (do czasu pobrania ) i do Skarbu Państwa od czasu wpłacenia. Powinności płatnika to jedynie obliczenie, pobranie i wpłacenie podatku na rachunek organu.

W tej sytuacji, nawet gdyby przyjąć, że oskarżony przeznaczał środki finansowe na podtrzymanie działalności gospodarczej to okoliczność ta winy nie wyłącza – jedynie ją pomniejsza, co znalazło odzwierciedlenie w wysokości orzeczonej wobec oskarżonego kary grzywny (vide punkt I wyroku) W tym stanie rzeczy wina obwinionego nie budzi wątpliwości i została mu wykazana zebranymi w sprawie dowodami. Działaniem swym wyczerpał on dyspozycję art. 77 § 1 k.k.s. w zw. z art. 77 § 2 k.k.s. w zw. z art. 6 § 2 k.k.s. oraz art. 57 § 1 k.k.s. Oskarżony S. J. nie był dotychczas karany sądownie (d. dane o karalności k. 88).

Wymierzając oskarżonemu karę Sąd miał na uwadze wysokość uszczuplenia Skarbu Państwa – 16.616,33 złotych z tytułu nieopłaconego podatku dochodowego od osób fizycznych od wypłaconych wynagrodzeń, - 230.454,24 złotych z tytułu nieopłaconego podatku od towarów i usług, 12.932,00 zł z tytułu nieopłaconego podatku dochodowego, jak również fakt, że działanie takie trwało przez okres kilku miesięcy. W tym stanie rzeczy wymierzona oskarżonemu kara grzywny za przestępstwo skarbowe opisane w punkcie I oraz kara grzywny za wykroczenia skarbowe opisane w punkcie II jest adekwatna do stopnia zawinienia, społecznej szkodliwości czynu mu zarzucanego i jego stosunków majątkowych.

O kosztach orzeczono jak w punkcie III.