I C 3198/17 · Sąd powszechny

sygn. akt I C 3198/17

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 5 grudnia 2017 r. Sąd Rejonowy w Kłodzku I Wydział Cywilny w składzie: Przewodniczący: SSR Ewa Karp Protokolant: p.o. protokolanta Agata Pyrzyk po rozpoznaniu w dniu 5 grudnia 2017 r. w Kłodzku na rozprawie sprawy z powództwa (...) Sp. z o.o. z siedzibą w W. przeciwko J. D. (obecnie R.) o zapłatę I. oddala powództwo; II. zasądza od strony powodowej na rzecz pozwanej tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego kwotę 287 złotych (dwieście osiemdziesiąt siedem złotych 00/100).

UZASADNIENIE

Strona powodowa (...) sp. z o.o. w W. wniosła o zasądzenie od J. D. kwoty 518,41 zł wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia 24 października 2016 r. do dnia zapłaty i o zwrot kosztów postępowania. W uzasadnieniu wskazała, że dochodzone roszczenie wynika z umowy pożyczki nr (...) z dnia 3 kwietnia 2014 r. zawartej za pomocą środków porozumiewania się na odległość, a roszczenie stało się wymagalne w dniu 23 kwietnia 2014 r. Wskazała także, że pozwanej udzieliła pożyczki w ramach prowadzonej od 2010 roku działalności świadczenia usług finansowych, spółka (...) PL (...). z o.o. z siedziba w W., w kwocie 300,00 zł, po dokonaniu przez pozwaną przelewu weryfikacyjnego, a pozwana nie zwróciła pożyczki.

Na dochodzone pozwem roszczenie w kwocie 518,41 zł składają się: kwota 300,00 zł tytułem kwoty pożyczki, 40,00 zł tytułem opłaty za udzielenie pożyczki, 92,50 zł tytułem kosztów działań upominawczych, kwota 85,91 zł tytułem skapitalizowanych odsetek umownych. W dniu 4 kwietnia 2017 r. Referendarz Sądowy w Sądzie Rejonowym Lublin – Zachód w Lublinie w sprawie o sygn. akt VI Nc-e (...), stwierdził brak podstaw do wydania nakazu zapłaty i sprawę przekazał do Sądu Rejonowego w Kłodzku. W dniu 25 września 2017 roku, Referendarz Sądowy w Sądzie Rejonowym w Kłodzku, w sprawie o sygn. akt (...), wydał nakaz zapłaty w postępowaniu upominawczym, zgodnie z żądaniem pozwu i wskazał, że pozwana obecnie nosi nazwisko R..

Pozwana złożyła sprzeciw od opisanego nakazu zapłaty, zaskarżając go w całości, zarzucając że roszczenie jest nieudokumentowane i nienależne, powód nie przedstawił legitymacji biernej i czynnej do występowania sprawie, roszczenie jest przedawnione, pozwana nie zawarła umowy i nie otrzymała jakichkolwiek środków i zakwestionowała skuteczność umowy cesji oraz wniosła o oddalenie powództwa i zasądzenie zwrotu kosztów postępowania wg norm przepisanych. W uzasadnieniu pozwana wskazała, że nie zawierała ze stroną powodową żadnej umowy pożyczki i podniosła, że powód nie dowiódł legitymacji biernej bowiem nie przedstawił umowy pożyczki, a pozwana zaprzecza, aby ją zawarła, aby otrzymała jakiekolwiek środki pieniężne, a także by wykonywała jakiekolwiek przelewy weryfikacyjne.

W ocenie pozwanej strona powodowa nie wykazała, aby posiadała legitymację czynną, bowiem z poszczególnych cesji nie wynika, aby zostały one podpisane przez osoby uprawnione, a dołączone załączniki nie są odwzorowaniem oryginału. Sąd ustalił następujący stan faktyczny: W dniu 30 czerwca 2014 r. (...) sp. z o.o. w T. zawarł z (...) sp. z o.o. w W. umowę cesji wierzytelności. Dowód: - Kserokopia umowy – k. 19 – 27;

Sąd zważył co następuje:

Powództwo należało oddalić w całości. Strona powodowa nie udowodniła ani nie uprawdopodobniła roszczenia - nie wykazała, by pozwanej udzielona została pożyczka stanowiąca podstawę żądania. Strona powodowa, mimo wskazania w e-pozwie dowodów z dokumentów w postaci : umowy pożyczki, potwierdzenia przelewu 0,01 zł przez pozwaną na rzecz strony powodowej oraz potwierdzenia dokonania przelewu kwoty pożyczki- nie przedłożyła tych dokumentów. Brak potwierdzenia rejestracyjnego, brak akceptacji warunków pożyczki w tej właśnie wysokości i z tej daty, uniemożliwia weryfikacje roszczenia i uzasadnia przyjęcie, że strona powodowa nie udowodniła istnienia wierzytelności, zarówno co do zasady, jak i co do wysokości.

Zgodnie z ustawą o kredycie konsumenckim zbywca wierzytelności obowiązany był do wygenerowania umowy i przedstawienia jej pozwanej, jako konsumentowi, celem zapoznania się i podpisania, co nie nastąpiło, gdyż żadnej umowy pożyczki podpisanej przez pozwaną nie dołączono. Nie jest zatem możliwe ustalenie czy i komu oraz w jakiej wysokości i na jakich warunkach udzielono pożyczki. Strona powodowa nie udowodniła, aby pozwanej udzielono pożyczki na warunkach wskazanych w pozwie, wbrew ciężarowi dowodu wynikającemu z art. 6 k.c. i art. 232 k.p.c. Zgodnie z art. 29 ust. 1 ustawy z dnia 12 maja 2011 r. o kredycie konsumenckim [Dz.U.2016.1528 ze zm.] umowa o kredyt konsumencki powinna być zawarta w formie pisemnej", czyli podpisana przez obie strony.

Jest to forma zastrzeżona do celów dowodowych, wobec czego brak umowy może świadczyć o niedochowaniu zastrzeżonej formy, bądź niedojściu do niej w ogóle. Wskazać należy również, że strona powodowa zobowiązana jest do wykazania istnienia zbywanej wierzytelności po stronie zbywcy, a następnie swojego do niej prawa, skoro wywodzi z tych faktów skutki prawne w postaci zobowiązania pozwanej do świadczenia na jej rzecz określonej kwoty (art. 6 k.c.). Strona powodowa temu prostemu obowiązkowi nie podołała. O kosztach orzeczono po myśli przepisu art. 98 § 1 i 3 k.p.c.