V U 999/13 · Sąd powszechny

Sygn. akt V U 999/13 POSTANOWIENIE Dnia 9 grudnia 2013 r. Sąd Okręgowy – Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Legnicy na posiedzeniu niejawnym w składzie: Przewodniczący: SSO Regina Stępień po rozpoznaniu sprawy E. C. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w L. o wyrównania emerytury postanawia: oddalić wniosek ubezpieczonej o uzupełnienie wyroku z 13 listopada 2013 r.

UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 13 listopada 2013 r. Sąd Okręgowy – Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Legnicy przyznał wnioskodawczyni prawo do wypłaty emerytury od 1 października 2011 r. do 31 grudnia 2012 r. – zmieniając tym decyzję z dnia 19 czerwca 2013 r., zaskarżoną odwołaniem z 18 lipca 2013 r. Sąd Okręgowy w Legnicy orzekł zgodnie z żądaniem ubezpieczonej. W dniu 27 listopada 2013 r. ubezpieczona złożyła wniosek o uzupełnienie wyroku z 13 listopada 2013 r. poprzez wskazanie, iż domagała się zmiany decyzji ZUS z dnia 7 marca 2013 r. znak (...) poprzez przywrócenie jej terminu do wniesienia skargi o wznowienie postępowania zakończonego decyzją ZUS z 26 września 2011 r. znak (...).

Wniosek jest nieuzasadniony. Zgodnie z treścią przepisu art. 351 § 1 k.p.c. strona może w ciągu dwóch tygodni od ogłoszenia wyroku, a gdy doręczenie wyroku następuje z urzędu - od jego doręczenia, zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości żądania, o natychmiastowej wykonalności albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Jak wynika z pisemnego uzasadnienia wyroku z 13 listopada 2013 r., sąd rozważał kwestie przywrócenia terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o wznowienie postępowania administracyjnego i uznał go za uzasadniony.

Wskazał, iż przekroczenie terminu określonego w art. 145a § 2 k.p.a. do wznowienia postępowania administracyjnego, nie było nadmierne, bowiem wniosek w tym przedmiocie wnioskodawczyni złożyła w dniu 15 stycznia 2013 r. Podkreślił, iż treść sentencji wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 13 listopada 2012 r. nie mogła zastać prawidłowo zinterpretowana bez uwzględnienia treści uzasadnienia, które zostało sporządzone w trakcie biegu terminu do wznowienia postępowania. Jednocześnie tytułem przykładu zauważył, iż termin do wznowienia postępowania na gruncie przepisów kodeksu postępowania cywilnego w związku z orzeczeniem Trybunału Konstytucyjnego o niezgodności aktu normatywnego z Konstytucją, ratyfikowaną umową międzynarodową lub z ustawą, na podstawie którego zostało wydane orzeczenie stosownie do treści art. 407 § 2 k.p.c. wynosi 3 miesiące.

Dodał przy tym, iż przywrócenie terminu do wznowienia postępowania nie wymagało wydania odrębnego rozstrzygnięcia w tym przedmiocie (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 1 czerwca 2010 r., sygn. akt II UK 404/09). Wobec czego sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.