Legislator Case Law & Legislation
IV U 398/17 AI generated

IV U 398/17 · Sąd powszechny

Case Number IV U 398/17
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome SENTENCE

Legislator summary

AI generated

Zaskarżoną decyzją z dnia 25.04.2017r. organ rentowy Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. odmówił ubezpieczonemu Z. N. prawa do wcześniejszej emerytury motywując to brakiem wykonywania pracy w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze przez okres 15 lat. Od decyzji tej odwołanie złożył ubezpieczony Z. N. wnosząc o jej zmianę i przyznanie prawa do emerytury, gdyż przez okres ponad 15 lat pracował jako kierowca samochodów ciężarowych o ładowności ponad 3,5 tony oraz jako kierowca autobusu o liczbie miejsc powyżej 15.

Legislator headnote

AI generated

IV U 398/17 · Sąd powszechny: i B. O. (k. 25), akt ZUS, akt osobowych. Sąd Okręgowy zważył co następuje. Odwołanie jest uzasadnione. Zgodnie z art. 184 ust.1 ustawy z dnia 17 grudnia 1998r.o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz.U. Nr 162, poz.1118 ze zm.) ubezpieczonym urodzonym po dniu 31 grudnia 1948 r. przysługuje emerytura po osiągnięciu wieku przewidzianego w art. 32, 33, 39 i 40, jeżeli w dniu wejścia w życie ustawy osiągnęli: 1)okres zatrudnienia w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze wymaganym w przepisach dotychczasowych do nabycia prawa do emerytury w wieku niższym niż 60 lat - dla kobiet i 65 lat - dla mężczyzn oraz 2)okres składkowy i nieskładkowy, o którym mowa w art.

Keywords

AI generated
sufficient earning capacity permanent earning incapacity heavy manual labour redundancy gainful employment past retirement age occupational disability benefits
AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt IV U 398/17

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 7 lutego 2018 r. Sąd Okręgowy w Siedlcach IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący SSO Jerzy Zalasiński Protokolant st. sekr. sądowy Marzena Mazurek po rozpoznaniu w dniu 7 lutego 2018 r. w Siedlcach na rozprawie odwołania Z. N. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. z dnia 25 kwietnia 2017 r. Nr (...) w sprawie Z. N. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. o prawo do emerytury zmienia zaskarżoną decyzję i ustala Z. N. prawo do emerytury od dnia 1 marca 2017 r. Sygn. akt IV U 398/17

UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją z dnia 25.04.2017r. organ rentowy Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. odmówił ubezpieczonemu Z. N. prawa do wcześniejszej emerytury motywując to brakiem wykonywania pracy w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze przez okres 15 lat. Od decyzji tej odwołanie złożył ubezpieczony Z. N. wnosząc o jej zmianę i przyznanie prawa do emerytury, gdyż przez okres ponad 15 lat pracował jako kierowca samochodów ciężarowych o ładowności ponad 3,5 tony oraz jako kierowca autobusu o liczbie miejsc powyżej 15.

W odpowiedzi na odwołanie organ rentowy wnosił o jego oddalenie. W uzasadnieniu swojego stanowiska podniósł, że ubezpieczony nie udowodnił okresu zatrudnienia w warunkach szczególnych ponad 15 lat przed dniem 01.01.1999r. Sąd Okręgowy ustalił następujący stan faktyczny. Ubezpieczony Z. N. urodzony dnia (...) złożył w dniu 06.03.2017r. wniosek o emeryturę. Do wniosku dołączył umowę o naukę zawodu, świadectwo wykonywania prac w szczególnych warunkach w H. J. oraz świadectwa pracy. Organ rentowy uznał za udowodniony staż ubezpieczeniowy Z.

N. w rozmiarze 26 lat, 10 miesięcy i 27 dni okresów składkowych i nieskładkowych, w tym 3 lata, 10 miesięcy i 27 dni wykonywania pracy w szczególnych warunkach. Organ rentowy nie uznał okresu pracy ubezpieczonego w charakterze ucznia praktycznej nauki zawodu oraz okresu pracy w H. J.. Z materiału dowodowego zebranego w sprawie wynika, że w okresie od 01.04.1981r. do 30.09.1993r. Z. N. był zatrudniony w gospodarstwie rolnym Skarbu Państwa w Mieni na stanowisku kierowcy. Jeździł samochodami o ciężarze ponad 3,5 tony marki J. i S. z przyczepą.

Pracę tę wykonywał stale i w pełnym wymiarze czasu. Okres ten łącznie z okresem uznanym przez ZUS wynosi ponad 15 lat pracy w szczególnych warunkach. Należy jednak dodać, że ubezpieczony pracę kierowcy samochodu ciężarowego o ciężarze ponad 3,5 tony wykonywał również w innych zakładach. Od 26.10.1974r. do 31.03.1981r. ubezpieczony pracował jako kierowca w Państwowym Ośrodku (...) w M.. Jeździł samochodami S. i K. o ciężarze ponad 3,5 tony. Pracę tę wykonywał stale i w pełnym wymiarze czasu. W okresie od 01.10.1993r. do 31.12.1994r. był zatrudniony jako kierowca samochodu ciężarowego marki K. o ciężarze ponad 3,5 tony w młynie H.

J.. Pracę tę wykonywał stale i w pełnym wymiarze czasu. Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił w oparciu o zeznania ubezpieczonego (k.36v), zeznania świadków: A. D. (k. 24v), J. G. (k. 24v), H. J. (k. 24v – 25), W. L. (k.

25) i B. O. (k. 25), akt ZUS, akt osobowych. Sąd Okręgowy zważył co następuje. Odwołanie jest uzasadnione. Zgodnie z art. 184 ust.1 ustawy z dnia 17 grudnia 1998r.o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz.U. Nr 162, poz.1118 ze zm.) ubezpieczonym urodzonym po dniu 31 grudnia 1948 r. przysługuje emerytura po osiągnięciu wieku przewidzianego w art. 32, 33, 39 i 40, jeżeli w dniu wejścia w życie ustawy osiągnęli: 1)okres zatrudnienia w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze wymaganym w przepisach dotychczasowych do nabycia prawa do emerytury w wieku niższym niż 60 lat - dla kobiet i 65 lat - dla mężczyzn oraz 2)okres składkowy i nieskładkowy, o którym mowa w art.

27. W ocenie Sądu Okręgowego Z. N. spełnił powyższe warunki. Udowodnił ponad 25 lat okresów składkowych oraz ponad 15 lat okresów pracy w szczególnych warunkach w rozumieniu przepisów dotychczasowych. Sąd dał wiarę zeznaniom ubezpieczonego, że w wyżej wymienionych okresach stale i w pełnym wymiarze czasu pracy pracował w charakterze kierowcy samochodu ciężarowego o ładowności ponad 3,5 tony. Zeznania powoda potwierdzili świadkowie : A. D. (k. 24v), J. G. (k. 24v), H. J. (k. 24v – 25), W. L. (k.

25) i B. O. (k. 25). Sąd uznał ich zeznania za wiarygodne, ponieważ są logiczne, spójne i wzajemnie się uzupełniają. Zeznania te znajdują potwierdzenie w zebranych w sprawie dokumentach takich jak świadectwa pracy, akta osobowe z gospodarstwa rolnego Skarbu Państwa w Mieni. Z dokumentacji tej jednoznacznie wynika, że ubezpieczony w okresie od 01.04.1981r. do 30.09.1993r. stale i w pełnym wymiarze czasu pracy wykonywał wyłącznie pracę kierowcy samochodu ciężarowego. Z zeznań świadków: J. G. i B. O. wynika, że w tym okresie ubezpieczony jeździł samochodami J. i S. z przyczepą o ciężarze powyżej 20 ton.

Świadkowie: A. D. i W. L. zeznali, że w okresie zatrudnienia w Państwowym Ośrodku (...) w M. Z. N. był kierowcą samochodów marki S. i Kamaz o ładowności znacznie przekraczającej 3,5 tony. Sąd uznał ich zeznania za w pełni wiarygodne. Sąd dał wiarę również zeznaniom świadka H. J., który był właścicielem młyna i pracodawcą Z. N. w latach 1993 – 1994. Świadek zeznał, że zatrudniał ubezpieczonego jako kierowcę samochodu Kamaz z przyczepą o ciężarze ponad 20 ton. Stanowisko kierowcy samochodu ciężarowego o ładowności ponad 3,5 tony wymienione jest w załączniku A dział VIII pkt.2, kierowcy ciągnika rolniczego w pkt.3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 07.02.1983r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze (Dz.U.

Nr 8, poz. 43 ze zm.). W sumie okresy pracy w szczególnych warunkach wynoszą ponad 15 lat. Ubezpieczony nabył więc prawo do emerytury od miesiąca złożenia wniosku o emeryturę. Mając powyższe na uwadze Sąd Okręgowy na mocy art.477 14par.2 kpc orzekł jak w wyroku.