I C 590/17 · Sąd powszechny

Sygn. akt I C 590/17 upr

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 30 stycznia 2018 r. Sąd Rejonowy w Piszu I Wydział Cywilny w składzie: Przewodniczący: SSR Magdalena Łukaszewicz Protokolant: starszy sekretarz sądowy Anita Topa po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 30 stycznia 2018 r. w Piszu sprawy z powództwa C. (...) Towarzystwa (...) z siedzibą w P. przeciwko L. A. o zapłatę o r z e k a : I. Zasądza od pozwanej L. A. (uprzednio Z.) na rzecz powoda C. (...) Towarzystwa (...) z siedzibą w P. kwotę 856,75 zł (osiemset pięćdziesiąt sześć złotych 75/100) wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia 07.07.2016 r. do dnia zapłaty. II. Zasądza od pozwanej L. A. (uprzednio Z.) na rzecz powoda C. (...) Towarzystwa (...) z siedzibą w P. kwotę 424 zł (czterysta dwadzieścia cztery złote) tytułem zwrotu kosztów procesu. Sygn. akt I C 590/17 upr

UZASADNIENIE

W dniu 7 lipca 2016 roku C. (...) Towarzystwo (...) z siedzibą w P. wytoczyło przed Sądem Rejonowym Lublin-Zachód w Lublinie powództwo przeciwko L. A. o zapłatę kwoty 856,75 zł wraz z odsetkami ustawowymi liczonymi od dnia wniesienia pozwu do dnia zapłaty. W uzasadnieniu pozwu powód wskazał, że strony łączyła umowa ubezpieczenia nr (...) z dnia 16 września 2015 roku, obejmująca ubezpieczenie auto casco, ubezpieczenie assisatnce samochodowe oraz ubezpieczenie od następstw nieszczęśliwych wypadków kierowcy i pasażerów. Zgodnie z umową pozwana zobowiązała się do opłacania rat składki w zamian za ochronę udzieloną w zakresie ryzyka objętego przedmiotową umową ubezpieczenia.

Pozwana nie uiściła w terminie wymagalnej raty składki, co spowodowało natychmiastową wymagalność wszystkich pozostałych rat składki. Powód zawiadomił pozwaną o powyższym fakcie oraz wezwaniem z 22 czerwca 2016 roku wezwał pozwaną do zapłaty nieuregulowanej należności. Na dzień wniesienia pozwu wysokość zadłużenia pozwanej wynosi 856,75 zł i obejmuje: - kwotę 811,00 zł tytułem należności głównej, - kwotę 45,75 zł tytułem skapitalizowanych odsetek za opóźnienie naliczonych za okres od dnia 01.10.2015r. do dnia poprzedzającego wniesienie pozwu, to jest do dnia 06.07.2016r.

Nakazem zapłaty w postępowaniu upominawczym z 8 września 2016 roku Sąd Rejonowy Lublin-Zachód w Lublinie nakazał pozwanej zapłacić na rzecz powoda całość dochodzonego roszczenia wraz z kosztami postępowania. (k.

5) Pozwana L. A. wniosła sprzeciw od wydanego nakazu zapłaty zaskarżając go w całości. W uzasadnieniu nie uznała roszczeń pozwu zarówno co do wysokości jak i co do samej zasady. Z ostrożności procesowej podniosła zarzut nieistnienia zobowiązania i zarzut przedawnienia roszczenia. (k.

8) Wobec skutecznego wniesienia sprzeciwu przez pozwanego i utraty przez nakaz zapłaty mocy w całości, Sąd Rejonowy Lublin-Zachód w Lublinie postanowieniem z 12 grudnia 2016 roku przekazał niniejszą sprawę do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Piszu. Sąd ustalił, co następuje: W dniu 16 września 2015 roku pomiędzy C. (...) Towarzystwem (...) z siedzibą w P. a L. Z. (obecne nazwisko A.) zawarta została umowa ubezpieczenia, stwierdzona polisą o numerze (...), w zakresie ubezpieczenia auto casco, ubezpieczenia auto assisatnce oraz ubezpieczenia od następstw nieszczęśliwych wypadków kierowcy i pasażerów, dotycząca samochodu osobowego marki R. (...), rok produkcji 2011, o numerze rejestracyjnym (...).

Umowa została zawarta na okres od 16 września 2015 roku do 15 września 2017 roku. Zgodnie z punktem VIII i IX umowy, łączna składka w wysokości 811 złotych miała zostać uiszczona jednorazowo w terminie do 30 września 2015 roku. L. Z. nie uiściła składki w umówionym terminie. Pismem z 22 czerwca 2016 roku ubezpieczyciel zawiadomił L. Z. o stanie zadłużenia i wezwał do zapłaty wymagalnego roszczenia w terminie do 30 czerwca 2016 roku pod rygorem wystąpienia na drogę sądową. Zakreślony termin upłynął bezskutecznie. Na dzień wniesienia pozwu zadłużenie L.

A. z tytułu opisanej wyżej umowy ubezpieczenia wynosi 856,75 złotych i obejmuje: - kwotę 811,00 zł tytułem nieuiszczonej składki, - kwotę 45,75 zł tytułem skapitalizowanych odsetek za opóźnienie naliczonych za okres od dnia 01.10.2015r. do dnia 06.07.2016r. (dowód: umowa ubezpieczenia k. 40-42; wezwanie do zapłaty k. 38; specyfikacja zadłużenia k.

39)

Sąd zważył, co następuje:

Roszczenie powódki jest zasadne i podlega uwzględnieniu. Zgodnie z art. 805 § 1 k.c. przez umowę ubezpieczenia ubezpieczyciel zobowiązuje się, w zakresie działalności swego przedsiębiorstwa, spełnić określone świadczenie w razie zajścia przewidzianego w umowie wypadku, a ubezpieczający zobowiązuje się zapłacić składkę. Natomiast w myśl art. 481 § 1 k.c. jeżeli dłużnik opóźnia się ze spełnieniem świadczenia pieniężnego, wierzyciel może żądać odsetek za czas opóźnienia, chociażby nie poniósł żadnej szkody i chociażby opóźnienie było następstwem okoliczności, za które dłużnik odpowiedzialności nie ponosi.

Pozwana podniosła zarzut nieistnienia roszczenia oraz zarzut przedawnienia roszczenia. W zakresie pierwszego zarzutu pozwanej wskazać należy na przepis art. 6 k.c. , zgodnie z którym ten, kto wywodzi z faktu skutki prawne powinien fakt ten udowodnić. Pozwana oprócz bardzo lakonicznego sformułowania zarzutu, nie przedstawiła żadnych dowodów na jego poparcie. Tymczasem powód przedłożył umowę ubezpieczenia z 16 września 2015 roku, wezwanie do zapłaty skierowane do pozwanej oraz tabelę obrazującą historię długu, czemu pozwana nie przeciwstawiła żadnych dowodów, co oznacza przyjęcie twierdzeń i dowodów powoda.

W zakresie zarzutu dotyczącego przedawnienia roszczenia należy wskazać na treść art. 819 § 1 k.c. zgodnie z którym roszczenia z umowy ubezpieczenia przedawniają się z upływem lat trzech. Roszczenie powoda stało się wymagalne 30 września 2015 roku, natomiast pozew w przedmiotowej sprawie został wniesiony 7 lipca 2016 roku, a zatem przed upływem 3-letniego terminu przewidzianego w powołanym przepisie. Reasumując, powód wykazał swą wierzytelność, tak co do zasady, jak i wysokości, natomiast pozwana ograniczyła się do kwestionowania stanowiska powoda na potwierdzenie czego nie przedstawiła żadnych dowodów, ani nawet konkretnych argumentów.

Roszczenie powoda nie uległo przedawnieniu. Uznając zatem żądanie pozwu za udowodnione i słuszne, na podstawie art. 805 § 1 k.c., umowy ubezpieczenia z 16 września 2015 roku oraz art. 481 k.c. zasądził od pozwanej na rzecz powoda kwotę 856,75 złotych wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia 7 lipca 2016 roku do dnia zapłaty. Zważywszy na wynik procesu, Sąd w oparciu o przepisy art. 98 k.p.c. oraz § 2 pkt 2) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz.U. z 2015 r. poz. 1804), zasądził od pozwanej L.

A. na rzecz powoda kwotę 424,00 zł tytułem zwrotu kosztów procesu, w tym kwotę 30 zł tytułem zwrotu opłaty sądowej od pozwu, 34 zł tytułem zwrotu opłaty od udzielonych pełnomocnictw i kwotę 360 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego.