II K 573/17 · Sąd powszechny

Sygn. akt II K 573/17

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 23 listopada 2017r. Sąd Rejonowy w Chojnicach w II Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący: SSR Grażyna Drobińska Protokolant: sekr. sąd. Paulina Feder Prokurator: Mirosław Orłowski po rozpoznaniu na posiedzeniu w dniu 23 listopada 2017r. sprawy M. O. (1) ( (...)) syna J. i K. zd. M., ur. (...) w Z. oskarżonego o to, że: w okresie od 1 grudnia 2015 roku do 17 maja 2017 roku w Z. gm. B. znęcał się psychicznie i fizycznie nad swoją żoną M. O. (2) w ten sposób, że będąc pod wpływem alkoholu wszczynał awantury podczas których popychał, uderzał ręką w twarz, szarpał i wykręcał ręce, kopał po nogach , ośmieszał, krytykował, poniżał, niepokoił, groził podpaleniem budynku, wyzywał słowami wulgarnymi, tj. o czyn z art. 207 § 1 kk orzeka 1. oskarżonego M.

O. (1) uznaje za winnego popełnienia czynu zarzucanego mu aktem oskarżenia, tj. występku z art. 207§1 kk i za to, na podstawie tego przepisu skazuje go na karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności, 2. na podstawie art. 69 § 1 i 2 kk i art. 70 § 1 pkt 1 kk wykonanie orzeczonej kary pozbawienia wolności warunkowo zawiesza na okres próby wynoszący 3 (trzy) lata, 3. na podstawie art. 72 § 1 pkt 5 kk zobowiązuje oskarżonego do powstrzymywania od nadużywania alkoholu, 4. na podstawie art. 73 § 1 kk oddaje oskarżonego w okresie próby pod dozór kuratora sądowego, 5. zwalnia oskarżonego od ponoszenia kosztów sądowych w całości.

Sygn. akt II K 573/17

UZASADNIENIE

Zebrany w sprawie materiał dowodowy pozwolił na ustalenie, że M. O. (1) w okresie od 1 grudnia 2015 roku do 17 maja 2017 roku Z. gm. B. znęcał się psychicznie i fizycznie nad swoją żoną M. O. (2) w ten sposób, że będąc pod wpływem alkoholu wszczynał awantury domowe podczas których popychał, uderzał ręką w twarz, szarpał i wykręcał ręce, kopał po nogach, ośmieszał, krytykował, poniżał, niepokoił, groził podpaleniem budynku, wyzywał słowami wulgarnymi. W toku postępowania przygotowawczego oskarżony M. O. (1) przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu, co potwierdził również zgromadzony w sprawie materiał dowodowy.

Oskarżony oświadczył, że chciałby dobrowolnie poddać się karze 1 roku pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres próby wynoszący 3 lata, oddanie w okresie próby pod dozór kuratora, zobowiązał się do powstrzymywania się od nadużywania alkoholu. W związku z powyższym Prokurator Rejonowy do przesłanego aktu oskarżenia dołączył wniosek w trybie art.335§1 kpk wnosząc o skazanie bez przeprowadzania rozprawy i wymierzenie oskarżonemu M. O. (1) kary 1 roku pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres próby wynoszący 3 lata, oddanie w okresie próby pod dozór kuratora, zobowiązał się do powstrzymywania się od nadużywania alkoholu.

Należy w tym miejscu również wskazać, że przed rozpoznaniem wniosku Prokuratora Sąd Rejonowy rozważył, czy zarzucony oskarżonemu czyn wypełnia znamiona przestępstwa z art. 207§1 kk. Należy w tym miejscu wskazać, że przestępstwo określone w art.207§1 kk oznacza działanie albo zaniechanie, polegające na umyślnym zadawaniu bólu fizycznego lub dotkliwych cierpień moralnych, powtarzającym się albo jednorazowym, lecz intensywnym i rozciągniętym w czasie. Cechą podmiotową tego przestępstwa jest umyślność, która w zasadzie występuje w postaci zamiaru bezpośredniego, wyrażającego się w chęci wyrządzenia krzywdy fizycznej lub moralnej, dokuczenia i poniżenia.

Zachowaniu sprawcy musi towarzyszyć nie tylko systematyczność, zwarcie czasowe i miejscowe, ale również intensywność, dotkliwość i poniżanie w eskalacji ponad miarę oraz cel przewidziany w pojedynczych czynnościach naruszających różne dobra chronione prawem np. nietykalność ciała, godność osobista, mienie ( wyrok SN z dnia 06.08.1996 r.,WR 102/96, Prok. i Pr. 1997/2/8). Znęcanie się oznacza działanie albo zaniechanie polegające na umyślnym zadawaniu bólu fizycznego lub dolegliwych cierpień moralnych, powtarzających się albo na jednorazowym, lecz intensywnym i rozciągniętym w czasie (wyrok SN z dnia 08.08.1982 r., sygn.

Akt II KR 5/82, OSNPG z 1982 r., nr 8, poz.114). Pojęcie znęcanie się zawiera w sobie istnienie przewagi sprawcy nad osobą pokrzywdzoną, której nie może się ona przeciwstawić lub może to uczynić w niewielkim stopniu. Istota przestępstwa polega na jakościowo innym zachowaniu sprawcy, aniżeli na zwyczajnym znieważeniu lub naruszeniu nietykalności cielesnej osoby pokrzywdzonej. O uznaniu za znęcanie się zachowania sprawiającego cierpienie psychiczne ofiary powinna decydować ocena obiektywna, a nie subiektywne odczucie pokrzywdzonego.

Za znęcanie się nie można uznać zachowania sprawcy, które nie powoduje u ofiary poważnego cierpień i moralnego ani sytuacji, gdy między osobą oskarżoną a pokrzywdzoną dochodzi do wzajemnego znęcania się (wyrok SN z dnia 11.02.2003 r., IV KKN 312/99, LEX nr 77436). W ocenie Sądu Rejonowego, czyn zarzucony oskarżonemu M. O. (1) wypełnił znamiona przestępstwa wskazanego we wniosku tj. art.207§1 kk. W opisie czynu wskazano jasno i szczegółowo sposób działania oskarżonego. Zdaniem Sądu, przyjęty przez Prokuratora opis czynu odzwierciedla wszystkie przesłanki niezbędne dla kwalifikacji prawnej z art.207§1 kk.

Sąd Rejonowy uznał, że okoliczności popełnienia przestępstwa przez M. O. (1) i jego wina nie budzą żadnych wątpliwości. Oskarżony przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu. Zaproponowana kara odpowiada stopniowi zawinienia oskarżonego M. O. (1) oraz stopniowi społecznej szkodliwości zarzucanego mu czynu. Przy rozpoznawaniu wniosku Sąd wziął pod uwagę fakt, że oskarżony jest osobą w dojrzałym wieku. Od lat pozostaje w związku małżeńskim. Jego dzieci są już dorosłe. Oskarżony pozostaje na rencie, która wynosi 670 zł miesięcznie.

W związku z postawą oskarżonego, który przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu oraz powyższymi okolicznościami, Sąd uwzględnił wniosek w trybie art.335 §1 kpk o wydanie wyroku skazującego w zaproponowanej postaci. Sąd Rejonowy uznał M. O. (1) za winnego popełnienia przestępstwa z art.207§1 kk i za to na podstawie tego przepisu Sąd skazał oskarżonego na karę 1 roku pozbawienia wolności. Na podstawie art.69§1 i 2 kk i art.70§1 pkt.1 kk wykonanie orzeczonej kary pozbawienia wolności Sąd Rejonowy warunkowo zawiesił na kres próby wynoszący 3 lata.

Na podstawie art.72§1 pkt.5 kk Sąd zobowiązał oskarżonego do powstrzymywania się od nadużywania alkoholu, na podstawie art.73§1 kk Sąd oddał oskarżonego w okresie próby pod dozór kuratora. Stosując dobrodziejstwo warunkowego zawieszenia wykonania kary Sąd miał na względzie fakt, że podstawową przesłanką stosowania omawianej instytucji jest pozytywna prognoza. Wyraża się ona w przekonaniu, że sprawca wykona nałożone obowiązki próby i nie powróci do przestępstwa, a zatem wykonanie wymierzonej mu kary nie jest koniczne.

W ocenie Sądu, w odniesieniu do oskarżonego powyższe przesłanki zostały spełnione. M. O. (1) nie był dotychczas karany sądownie. Jest to niewątpliwie okoliczność łagodząca. Sąd nie dopatrzył się okoliczności obciążających. O kosztach Sąd orzekł na podstawie art. 624§1 kpk. Skazany utrzymuje się z niewielkiej renty. W związku z powyższym poniesienie przez skazanego kosztów sądowych połączone byłoby dla niego z nadmiernymi trudnościami.