Legislator Case Law & Legislation
II Cz 657/17 AI generated

II Cz 657/17 · Sąd powszechny

Case Number II Cz 657/17
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome DECISION

Legislator summary

AI generated

Postanowieniem z dnia 16 sierpnia 2017 r. Sąd Rejonowy w Krotoszynie w sprawie z powództwa L. M. prowadzącej działalność gospodarczą pod nazwą (...) L. M. przeciwko T. Z. prowadzącemu działalność gospodarczą pod nazwą Usługi Rolnicze (...) o zapłatę – stwierdził swą niewłaściwość i sprawę przekazał do rozpoznania Sądowi Rejonowemu Ostrołęce V Wydziałowi Gospodarczemu jako właściwemu miejscowo oraz rzeczowo do jej rozpoznania. Postanowienie to zaskarżyła powódka w całości, wnosząc – w istocie - o uchylenie zaskarżonego postanowienia. Skarżąca zarzuciła zaskarżonemu postanowieniu naruszenie – w istocie – przepisów art. 34 k.p.c. w zw. z art. 454 § 1 zd. 2 k.c.

Legislator headnote

AI generated

art. 34 k.p.c, art. 187 § 1 pkt 2 k.p.c, art. 27 k.p.c, art. 31 k.p.c, art. 397 § 2 k.p.c; II Cz 657/17 · Sąd powszechny: Sąd Rejonowy w Krotoszynie w sprawie z powództwa L. M. prowadzącej działalność gospodarczą pod nazwą (...) L. M. przeciwko T. Z. prowadzącemu działalność gospodarczą pod nazwą Usługi Rolnicze (...) o zapłatę – stwierdził swą niewłaściwość i sprawę przekazał do rozpoznania Sądowi Rejonowemu Ostrołęce V Wydziałowi Gospodarczemu jako właściwemu miejscowo oraz rzeczowo do jej rozpoznania. Postanowienie to zaskarżyła powódka w całości, wnosząc – w istocie - o uchylenie zaskarżonego postanowienia. Skarżąca zarzuciła zaskarżonemu postanowieniu naruszenie – w istocie – przepisów art. 34 k.p.c. w zw. z art. 454 § 1 zd. 2 k.c.

Keywords

AI generated
art. 34 k.p.c art. 187 § 1 pkt 2 k.p.c art. 27 k.p.c art. 31 k.p.c art. 397 § 2 k.p.c

Cited Legislation

AI generated
art. 34 k.p.c
Skarżąca zarzuciła zaskarżonemu postanowieniu naruszenie – w istocie – przepisów art. 34 k.p.c.
art. 187 § 1 pkt 2 k.p.c
Zgodnie z dyspozycją przepisu art. 187 § 1 pkt 2 k.p.c.
art. 27 k.p.c
W rozpatrywanym przypadku powódka wniosła pozew do sądu, w którego okręgu powódka ma miejsce zamieszkania, a który nie jest miejscem zamieszkania pozwanego, a więc z pominięciem właściwości miejscowej ogólnej, o której mowa w przepisie art. 27 k.p.c.
art. 31 k.p.c
art. 397 § 2 k.p.c
z art. 397 § 2 k.p.c., orzeczono, jak w sentencji.

Cited Case Law

AI generated
III CZP 28/05
Uchwała z dnia 9 czerwca 2005 r., III CZP 28/05 Sędzia SN Zbigniew Strus (przewodniczący) Sędzia SN Kazimierz Zawada Sędzia SA Andrzej Struzik (sprawozdawca) Sąd Najwyższy w sprawie z powództwa Tomasza W.
III CZP 81/01
Uchwała z dnia 14 lutego 2002 r., III CZP 81/01 Sędzia SN Iwona Koper (przewodniczący) Sędzia SN Mirosław Bączyk Sędzia SN Kazimierz Zawada (sprawozdawca) Sąd Najwyższy w sprawie z powództwa P.I., spółki z o.o. w C. przeciwko Robertowi K. i Ryszardowi K. o zapłatę, po rozstrzygnięciu w Izbie Cywilnej na posiedzeniu jawnym w dniu 24 stycznia 2002 r., przy udziale prokuratora Prokuratury Krajowej Iwony Kaszczyszyn, zagadnienia prawnego przedstawionego przez Sąd Okręgowy w Gliwicach postanowieniem z dnia 10 października 2001 r. „Czy przelew wierzytelności (art. 509 k.c.) i będący jego konsekwencją fakt zmiany osoby wierzyciela skutkuje również zmianą miejsca spełnienia świadczenia, w szczególności czy nowy wierzyciel może żądać spełnienia świadczenia na swój rachunek bankowy i następnie wytoczyć powództwo przed sądem właściwości przemiennej (art. 34 k.c.) lub właściwości ustalonej w trybie art. 488 § 1 k.p.c. według miejsca położenia tego rachunku bankowego; czy zasada, że przy rozliczeniach bezgotówkowych miejscem świadczenia jest rachunek bankowy wierzyciela dotyczy również sytuacji gdy wierzyciel posiada wiele rachunków bankowych prowadzonych w różnych miejscowościach, czy w takiej sytuacji wierzyciel może swobodnie wskazać na który rachunek dłużnik winien spełnić świadczenie; ewentualnie, jakie warunki musi spełniać konkretny rachunek bankowy wierzyciela aby mógł być uznany za miejsce spełnienia świadczenia stosownie do treści art. 454 § 1 i 2 k.c.?”. podjął uchwałę:
I ACz 15/15
Zaskarżonym postanowieniem Sąd Okręgowy – Sąd Gospodarczy w Rzeszowie stwierdził swoją niewłaściwość i przekazał sprawę do rozpoznania Sądowi Okręgowemu w Lublinie Wydziałowi Gospodarczemu, jako właściwemu miejscowo i rzeczowo. Sąd Okręgowy argumentował, że w sprawie sporny był sam fakt zawarcia umowy. Powód dla wykazania powyższego przedłożył pisemne zamówienia na towar oraz korespondencję mailową stron. Wprawdzie mowa w niej o cenach, towarze i zamówieniu ale jej treść nie odnosi się bezpośrednio do zamówień z dnia 24.10.2013r. i 4.12.2013r. Z treści pozwu wynika także, że pozwany nie podjął żadnych czynności zmierzających do odbioru towaru i zapłaty. Powód, natomiast nie przedłożył faktur związanych ze sporną sprzedażą.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt II Cz 657/17 POSTANOWIENIE K., dnia 5 grudnia 2017 r. Sąd Okręgowy w Kaliszu, II Wydział Cywilny Odwoławczy w składzie następującym: Przewodniczący: SSO Barbara Mokras po rozpoznaniu w dniu 5 grudnia 2017 r. w Kaliszu na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa L. M. prowadzącej działalność gospodarczą pod nazwą (...) L. M. przeciwko T. Z. prowadzącemu działalność gospodarczą pod nazwą Usługi Rolnicze (...) o zapłatę na skutek zażalenia powódki na postanowienie Sądu Rejonowego w Krotoszynie z dnia 16 sierpnia 2017 r., sygn. akt I C 815/17, p o s t a n a w i a: uchylić zaskarżone postanowienie. SSO Barbara Mokras

UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 16 sierpnia 2017 r. Sąd Rejonowy w Krotoszynie w sprawie z powództwa L. M. prowadzącej działalność gospodarczą pod nazwą (...) L. M. przeciwko T. Z. prowadzącemu działalność gospodarczą pod nazwą Usługi Rolnicze (...) o zapłatę – stwierdził swą niewłaściwość i sprawę przekazał do rozpoznania Sądowi Rejonowemu Ostrołęce V Wydziałowi Gospodarczemu jako właściwemu miejscowo oraz rzeczowo do jej rozpoznania. Postanowienie to zaskarżyła powódka w całości, wnosząc – w istocie - o uchylenie zaskarżonego postanowienia. Skarżąca zarzuciła zaskarżonemu postanowieniu naruszenie – w istocie – przepisów art. 34 k.p.c. w zw. z art. 454 § 1 zd. 2 k.c.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:

Zażalenie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z dyspozycją przepisu art. 187 § 1 pkt 2 k.p.c. pozew powinien czynić zadość warunkom pisma procesowego, a nadto zawierać m.in. przytoczenie okoliczności faktycznych uzasadniających - w miarę potrzeby - właściwość sądu. W rozpatrywanym przypadku powódka wniosła pozew do sądu, w którego okręgu powódka ma miejsce zamieszkania, a który nie jest miejscem zamieszkania pozwanego, a więc z pominięciem właściwości miejscowej ogólnej, o której mowa w przepisie art. 27 k.p.c. Oznacza to, że na powódce ciążył procesowy obowiązek przytoczenia ww. okoliczności, Analiza treści pozwu wskazuje, że niniejsza sprawa dotyczy żądania zapłaty z tytułu nieuiszczonej w całości należności wynikającej z zakupu od powoda środków produkcji rolnej, której istnienie zostało stwierdzone w wystawionej przez powoda fakturze VAT (dołączonej do pozwu).

Wynika z tego, że na powódce, która dokonała wyboru sądu właściwego miejscowo według przepisów o właściwości przemiennej, tj. art. 31 k.p.c. w zw. z art. 34 k.p.c., ciążył obowiązek wykazania okoliczności wskazujących na fakt zawarcia umowy i miejsce jej wykonania. Nie oznacza to jednak, że przytoczenie okoliczności uzasadniających właściwość sądu zawsze musi mieć charakter wyodrębnionej jednostki redakcyjnej pozwu. O ile okoliczności te jednoznacznie wynikają czy to z samej treści żądania, czy też z przytoczonych w pozwie okoliczności faktycznych, żądanie to uzasadniających, nie można mówić o potrzebie odrębnego ich (por. uchwałę Sądu Najwyższego z dnia 09.06.2005 r., sygn. akt III CZP 28/05, OSNC rok 2006, nr 4, poz. 61).

Należy uznać, że powódka uczyniła zadość swojemu obowiązkowi. Stosownie do treści art. 454 § 1 i 2 k.c. w przypadku długu oddawczego, jakim jest świadczenie pieniężne, miejscem spełnienia świadczenia dłużnika jest siedziba przedsiębiorstwa wierzyciela, przy czym w odniesieniu do świadczeń bezgotówkowych miejscem spełnienia świadczenia jest rachunek bankowy wierzyciela, chyba że co innego wynika z umowy bądź przepisów szczególnych (zob. m.in. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 08.11.1991 r., II Co 16/91, Legalis Nr 27500; postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 03.12.1987 r., II Cz 162/87, Legalis Nr 26080; por. również uzasadnienie uchwały Sądu Najwyższego z dnia 14 lutego 2002 r., sygn. akt III CZP 81/01, OSNC rok 2002, nr 11, poz. 131; postanowienie Sądu Apelacyjnego w Rzeszowie z dnia 13.02.2015 r., I ACz 15/15, Legalis Nr 1241163).

Tymczasem miejsce wykonania umowy, rozumianego jako spełnienie świadczenia pieniężnego, zostało na gruncie rozpoznawanej sprawy wykazane w sposób dostateczny dokumentem w postaci wypisu z (...) oraz faktury VAT nr (...), z którego wynika, że miejsce wykonywania przez powódkę działalności gospodarczej oraz rachunku bankowego powódki znajduje się w K.. Dlatego, na podstawie art. 386 § 4 w zw. z art. 397 § 2 k.p.c., orzeczono, jak w sentencji. SSO Barbara Mokars