Legislator Case Law & Legislation
I Ns 92/16 AI generated

I Ns 92/16 · Sąd powszechny

Case Number I Ns 92/16
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome DECISION

Legislator summary

AI generated

Wnioskodawca Z. A. (1) w pierwotnie złożonym wniosku wniósł o stwierdzenie zasiedzenia z dniem 1 kwietnia 1993r. własności nieruchomości położonej w W., gm. R. , dla której Sąd Rejonowy w Piszu prowadzi księgę wieczystą nr (...). W uzasadnieniu żądania wnioskodawca podniósł, że w dniu 23 grudnia 1962r. przeprowadził się z rodziną do W.. Początkowo zamieszkał u zaprzyjaźnionej rodziny. Od 1 kwietnia 1963r. zamieszkał w domu, w którym zamieszkuje do dnia dzisiejszego. Rodzice wnioskodawcy posiadali znaczną ilość zwierząt hodowlanych i aby zapobiec uciekaniu zwierząt ogrodzili teren, na którym hodowane były zwierzęta.

Legislator headnote

AI generated

I Ns 92/16 · Sąd powszechny: Zasiedzenie polega na nabyciu prawa przez nieuprawnionego posiadacza wskutek faktycznego wykonywania tego prawa w ciągu oznaczonego w ustawie czasu. Zgodnie art. 172§1 kc posiadacz nieruchomości nie będący jej właścicielem nabywa własność, jeżeli posiada nieruchomość nieprzerwanie od lat dwudziestu jako posiadacz samoistny, chyba że uzyskał posiadanie w złej wierze. Paragraf 2 art. 172 kc stanowi, iż po upływie lat trzydziestu posiadacz nieruchomości nabywa jej własność, choćby uzyskał posiadanie w złej wierze. Z treści tych przepisów bezsprzecznie wynika, że podstawową przesłanką nabycia własności rzeczy w drodze zasiedzenia jest posiadanie samoistne.

Keywords

AI generated
subdivision of land party wall co-ownership proof of ownership division of property action for disturbance of possession unassigned municipal zone
AI generated
I C 2604/14
Gmina N. wniosła pozew przeciwko J. S. o wydanie nieruchomości, stanowiącej część działki nr (...), położonej w J. ( (...)) oraz o nakazanie przywrócenia stanu zgodnego z prawem na tej działce, poprzez usunięcie bramy wjazdowej, usunięcie ogrodzenia, usunięcie wszystkich składowanych tam przedmiotów.
II Ca 1446/16
Wnioskiem z dnia 22 kwietnia 2014 roku G.
I Ca 265/15
Wnioskodawca- T. K. s. K. wnosił o stwierdzenie, że on i jego żona J. nabyli przez zasiedzenie własność nieruchomości położonej we wsi K. o powierzchni 0,06 ha stanowiącej w ewidencji gruntów część działki numer (...), a oznaczonej na kopii mapy zasadniczej numerem działki (...). W uzasadnieniu żądania podnosił, że jest posiadaczem samoistnym nieruchomości od pokoleń, gdyż przedmiotowa działka wchodziła w skład majątku rodowego dziadka wnioskodawcy H. K. (2). Z nieznanych przyczyn nieruchomość w ewidencji gruntów została wpisana na wspólnotę wsi K. pomimo tego, że cały czas władał nią samoistnie, a później jego syn. Ostatecznie oświadczył, że domaga się stwierdzenia zasiedzenia całej działki numer (...).
I Ns 334/16
Wnioskodawcy J. i T. małżonkowie K. wystąpili z wnioskiem o stwierdzenie, że z dniem 1 października 2005r. nabyli przez zasiedzenie, we wspólności małżeńskiej nieruchomość położoną w G., oznaczoną geodezyjnie jako działka o nr ewid. 383, o powierzchni 0,0200 ha. W uzasadnieniu wniosku wnioskodawcy wskazali, że nieruchomość wskazaną we wniosku objęli w samoistne posiadanie i posiadają nieprzerwanie od 23.06.1977r. Wcześniej nieruchomość tę od lat 30. ubiegłego wieku posiadali i użytkowali rodzice wnioskodawcy, dokonali oni również zagospodarowania nieruchomości. W dniu 23.06.1977r. wnioskodawca na podstawie umowy darowizny nabył między innymi własność nieruchomości o nr ewid. 151 położonej w G.. Nieruchomość stanowiąca przedmiot wniosku sąsiaduje z działką o nr ewid. 151 położoną w G.. Nieruchomość będąca przedmiotem wniosku należy do Gminy O., jednak Gmina nie podejmowała i nie podejmuje jakichkolwiek działań w stosunku do tej nieruchomości. Przedmiotowa nieruchomość jest użytkowana od 23.06.1977r. wyłącznie przez wnioskodawców, a wcześniej wykorzystywali ją wyłącznie rodzice wnioskodawcy. Nieruchomość została zagospodarowana przez rodziców wnioskodawcy oraz przez wnioskodawcę i tylko wnioskodawcy z niej korzystają. Gmina O. nigdy nie sprzeciwiała się temu, że nieruchomość jest użytkowana wyłącznie przez wnioskodawców, że została przez nich zagospodarowana, nigdy nie zgłaszała jakichkolwiek innych pretensji do tej nieruchomości i sposobu korzystania z niej. Wnioskodawcy są posiadaczami samoistnymi nieruchomości od 23.06.1977r. i władają nią jak właściciele. Gmina O. nigdy nie kwestionowała ich samoistnego posiadania. Zatem spełnione zostały wymogi z art. 172 kc do nabycia własności nieruchomości przez zasiedzenie.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt I Ns 92/16 POSTANOWIENIE Dnia 3 stycznia 2018 r. Sąd Rejonowy w Piszu I Wydział Cywilny w składzie następującym: Przewodniczący: SSR Anna Lisowska Protokolant: sekr. sąd. Judyta Masłowska po rozpoznaniu w dniu 20 grudnia 2017 r. w Piszu na rozprawie sprawy z wniosku Z. A. (1) z udziałem Gminy R., J. A. o zasiedzenie postanawia: I. Wniosek oddala. II. Zasądza od wnioskodawcy Z. A. (1) na rzecz uczestnika postępowania Gminy R. kwotę 2 417 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania. Sygn. akt I Ns 92/16

UZASADNIENIE

Wnioskodawca Z. A. (1) w pierwotnie złożonym wniosku wniósł o stwierdzenie zasiedzenia z dniem 1 kwietnia 1993r. własności nieruchomości położonej w W., gm. R. , dla której Sąd Rejonowy w Piszu prowadzi księgę wieczystą nr (...). W uzasadnieniu żądania wnioskodawca podniósł, że w dniu 23 grudnia 1962r. przeprowadził się z rodziną do W.. Początkowo zamieszkał u zaprzyjaźnionej rodziny. Od 1 kwietnia 1963r. zamieszkał w domu, w którym zamieszkuje do dnia dzisiejszego. Rodzice wnioskodawcy posiadali znaczną ilość zwierząt hodowlanych i aby zapobiec uciekaniu zwierząt ogrodzili teren, na którym hodowane były zwierzęta.

W 1972r. wnioskodawca podjął pracę zawodową i stał się głównym żywicielem rodziny. Cały czas ponosił koszty związane z utrzymaniem zajętych działek. Wnioskodawca wskazał, iż obecnie jako właściciel korzysta z okrojonej części działek (...). Sadzi na niej drzewa i hoduje zwierzęta. Pozostała część gruntu została zajęte przez gminę pod plac zabaw. 19 grudnia 1994r. wnioskodawca wykupił od gminy R. budynek mieszkalny położony na działce (...), w którym zamieszkuje od 1 kwietnia 1963r. W toku postępowania wnioskodawca sprecyzował wniosek o zasiedzenie nieruchomości w ten sposób, że wnioskodawca wspólnie z żoną J.

A. nabyli przez zasiedzenie na zasadzie wspólności ustawowej małżeńskiej z dniem 1 października 2005r. działki gruntu o nr (...)i (...) położone w W. gm. R.. Pełnomocnik uczestniczki postępowania Gminy R. N. wniósł o oddalenie wniosku uzasadniając go nie spełnieniem przez wnioskodawczynię przesłanki posiadania samoistnego spornej nieruchomości. Sąd Rejonowy ustalił, co następuje: Gmina R. jest właścicielem działek gruntu o nr (...) i (...)położonych w W. , dla których to m.in. działek Sąd Rejonowy w Piszu prowadzi księgę wieczystą Kw.

Nr (...). Działki gruntu nr (...) powstały w wyniku podziału działki nr (...) na podstawie decyzji z dnia 9 września 1996r. Działka nr (...) została podzielona wówczas na działki (...). Przed podziałem działka nr (...) była działką ogólnodostępną , a na jej części znajdował się plac zabaw. (dowód :akta Kw. (...), odpis z Kw. Nr (...) k. 80, kopia mapy ewidencyjnej k. 81, częściowo zeznania świadków Z. A. (2), A. S., D. S. - zapis protokołu rozprawy z dnia 7 lutego 2017r. k. 75, częściowo zeznania świadków A. K., D.

V. - zapis protokołu rozprawy z dnia 11 kwietnia 2017r. k. 100 ) Z. A. (1) jest właścicielem działki gruntu nr (...). Nieruchomość wnioskodawcy i uczestniczki J. A. graniczy od zachodu z działką nr (...). Działka nr (...) graniczy od zachodu z jeziorem W. , a od południa z działką nr (...). Z. i J. małżonkowie A. działkę nr (...) nabyli od gminy R. - N. w dniu 19 grudnia 1994r. Działki nr (...) nabył od gminy R. -N. w dniu 14 sierpnia 1997r. J. K. (1) . Działki nr (...) nabyli od gminy R. -N. w dniu 15 września 1997r. S. i I. małżonkowie M.. (dowód: akta Kw. (...)) Z.

A. (1), a przed nim jego rodzice byli posiadaczami zależnymi części działki nr (...). Po podziale działki nr (...), Z. A. (1) korzystał na zasadzie posiadania zależnego z części działki nr (...), stanowiącej po podziale działkę (...). Rodzice wnioskodawcy zajęli części działki nr (...) pod hodowlę zwierząt i uprawę owoców oraz warzyw. W celu zapobieżenia wydostawaniu się zwierząt na drogę zajętą przez rodziców wnioskodawcy część działki nr (...) została przez wnioskodawcę ogrodzona drewnianym płotem. Pomiędzy działką wnioskodawcy , a działką nr (...) nie ma ogrodzenia.

Działki (...) są od siebie ogrodzone siatką , w której znajduje się bramka. Działki (...) posiadają ogrodzenie od strony jeziora W.. W ogrodzenie działki (...) od strony jeziora wnioskodawca wykonał furtkę. Z. A. (1) zamierzał kupić działki powstałe po podziale działki (...). Odstąpił od zamiaru ich kupna z uwagi na zbyt wysoką cenę sprzedaży. Uchwałą z dnia 16 października 2001r. Rada Miejska w R. na wniosek Z. A. (1) wyraziła zgodę na sprzedaż w drodze przetargu działki nr (...). Pomimo wyrażenia przez Gminę R. zgody na sprzedaż działki (...) wnioskodawca nie przystąpił do przetargu.

W okresie od lutego 2013r. do 2016r. Gminą R. wydzierżawiła działki nr (...) A. K.. Działka nr (...) nie była wówczas w żaden sposób użytkowana przez wnioskodawcę i jego małżonkę. (dowody: częściowo zeznania świadków Z. A. (2), A. S., D. S. - zapis protokołu rozprawy z dnia 7 lutego 2017r. k. 75, częściowo zeznania świadków A. K., D. V. - zapis protokołu rozprawy z dnia 11 kwietnia 2017r. k. 100, częściowo zeznania świadków T. W., J. K. (2), uczestniczki J. A., wnioskodawcy Z. A. (1) - zapis protokołu rozprawy z dnia 20 grudnia 2017r. k. 154 , podanie Z.

A. (1) o wykup działek k. 111, odpowiedź Gminy R. k. 112, uchwała Gminy R. k. 113, wykaz nieruchomości przeznaczonych do sprzedaży k. 114, operat z wyceny nieruchomości k. 115)

Sąd Rejonowy zważył, co następuje:

Zasiedzenie polega na nabyciu prawa przez nieuprawnionego posiadacza wskutek faktycznego wykonywania tego prawa w ciągu oznaczonego w ustawie czasu. Zgodnie art. 172§1 kc posiadacz nieruchomości nie będący jej właścicielem nabywa własność, jeżeli posiada nieruchomość nieprzerwanie od lat dwudziestu jako posiadacz samoistny, chyba że uzyskał posiadanie w złej wierze. Paragraf 2 art. 172 kc stanowi, iż po upływie lat trzydziestu posiadacz nieruchomości nabywa jej własność, choćby uzyskał posiadanie w złej wierze. Z treści tych przepisów bezsprzecznie wynika, że podstawową przesłanką nabycia własności rzeczy w drodze zasiedzenia jest posiadanie samoistne.

Za posiadanie uważa się faktyczne władztwo nad rzeczą w zakresie prawa własności i innych praw, z którymi łączy się to władztwo. Posiadanie prowadzące do zasiedzenia musi mieć charakter posiadania samoistnego. Aby posiadanie było samoistne konieczne jest korzystanie z rzeczy i rozporządzanie nią w sposób jak najbardziej pełny, tak jak to czyni właściciel. Faktyczne władztwo ma miejsce zatem w sytuacji, która pozwala na korzystanie danej osobie z rzeczy w taki sposób, jakby miała do niej prawo własności. Oceniając zebrany w sprawie materiał dowodowy Sąd uznał, iż po stronie wnioskodawczyni nie zostały spełnione przesłanki pozwalające na przypisanie mu i uczestniczce postępowanie J.

A. charakteru samoistnego posiadania spornej nieruchomości. Fakt, iż wnioskodawca miał świadomość, że korzysta z przedmiotowych działek gruntu na zasadzie posiadania zależnego potwierdziło stanowisko wnioskodawcy na rozprawie w dniu 7 lutego 2017r. , w trakcie której Z. A. (1) oświadczył, że chciał wydzierżawić działki (...). Początkowo burmistrz zgodził się. Ostatecznie wzięła to w dzierżawę K.. Okoliczność ta znalazła również potwierdzenie w zeznaniach świadków zawnioskowanych przez samego wnioskodawcę. Świadek A.

S. - córka wnioskodawcy, zeznała „tata miał zamiar kupić, wydzierżawić pozostałe działki”. Świadek Z. A. (2) zeznała, iż wnioskodawca mówił, że jak dobrze pójdzie, to kupi te działki. ( dowód zeznania świadków - zapis protokołu rozprawy z dnia 07.02.2017r. k. 75) . Z kolei świadkowie zawnioskowani przez uczestniczkę postępowania gminę R. - A. K. i D. V. zeznali, że wnioskodawca występował o wykup przedmiotowych działek. Mając na uwadze zeznania świadków zawnioskowanych przez wnioskodawcę wskazanych powyżej oraz dowody w postaci dokumentów przedstawionych przez uczestniczkę postępowania gminę R., Sąd w pełni dał wiarę zeznaniom świadków A.

K. i D. V.. (dowód zeznania świadków - zapis protokołu rozprawy z dnia 11.04.2017r. k. 100). Z kolei jako stronnicze Sąd uznał zeznania uczestniczki J. A. żony wnioskodawcy. Przede wszystkim wskazać jednak należy, że fakt korzystania przez wnioskodawcę i jego małżonkę z przedmiotowych działek na zasadzie posiadania zależnego potwierdził w swoich zeznaniach sam wnioskodawca , który w odniesieniu do okazanego mu pisma o wykup działek jasno zeznał , że chciał kupić działki o nr (...) , jednakże wycofał się, gdyż ich ceny były z „kosmosu” ( dowód: zeznania wnioskodawcy - zapis protokołu rozprawy z dnia 20 grudnia 2017r. k. 154) Reasumując zeznania wnioskodawcy wraz z pozostałym materiałem dowodowym bezsprzecznie wskazują, że wnioskodawca od samego początku był świadomy, iż nie przysługuje mu prawo do władania spornymi działkami jak właściciel.

Sąd oddalił wniosek dowodowy pełnomocnika wnioskodawcy o dopuszczenie dowody z oględzin spornych działek gruntu , albowiem nie miał on znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy. Bez znaczenia dla rozstrzygnięcia była również dowód w postaci w przedmiocie umorzenia postępowania w zakresie obowiązku likwidacji przez wnioskodawcę nielegalnie wykonanego pomostu. Mając na uwadze powyższe na podstawie art. 172§1 i 2 kc Sąd oddalił wniosek o stwierdzenie zasiedzenia przedmiotowej nieruchomości. O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 520§2 kpc.