IV U 84/17 · Sąd powszechny

Sygn. akt IV U 84/17

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 21 grudnia 2017 r. Sąd Okręgowy w Siedlcach IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący SSO Jerzy Zalasiński Protokolant st. sekr. sądowy Anna Wąsak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 grudnia 2017 r. w S. odwołania J. P. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. z dnia 28 grudnia 2016 r. Nr (...) w sprawie J. P. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. o ustalenie niepodlegania ubezpieczeniom społecznym zmienia zaskarżoną decyzję i ustala, że J. P. nie podlegał obowiązkowym ubezpieczeniom społecznym: emerytalnemu, rentowemu i wypadkowemu w okresie od dnia 7 marca 2011 roku do dnia 31 marca 2011 roku z tytułu prowadzenia pozarolniczej działalności gospodarczej. Sygn. akt IV U 84/17

UZASADNIENIE

Decyzją z dnia 28 grudnia 2016 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S., działając na podstawie art. 83 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. art. 6 ust. 1 pkt 5, art. 9 ust. 2a, art. 12 ust. 1 i art. 13 pkt 4 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych, stwierdził, że J. P. jako osoba prowadząca pozarolniczą działalność gospodarczą podlega obowiązkowym ubezpieczeniom społecznym: emerytalnemu, rentowym i wypadkowemu w okresie od 7 marca 2011 r. do 31 marca 2011 r. W uzasadnieniu decyzji organ rentowy podniósł m. in., że w 2011 r. najniższa podstawa wymiaru składek dla osób prowadzących działalność gospodarczą wynosiła 418,50 zł.

W marcu 2011 r. J. P. był co prawda zatrudniony na podstawie umowy zlecenia u płatnika składek (...) sp. z o. o. w W., jednakże w okresie tym przychód stanowiący podstawę wymiaru składek na ubezpieczenie emerytalne i rentowe wyniósł 0 zł. Skoro zatem podstawa wymiaru składek na ubezpieczenie emerytalne i rentowe z tytułu umowy zlecenia była niższa od obowiązującej najniższej podstawy wymiaru składek, to w myśl art. 9 ust. 2a ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych (w brzmieniu obowiązującym do 31.12.2015 r.), J. P. podlegał ubezpieczeniom: emerytalnemu, rentowym i wypadkowemu z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej.

Odwołanie od powyższej decyzji złożył J. P.. Wskazał, że w spornym okresie był zatrudniony w (...) sp. z o. o. w W. na podstawie umowy zlecenia i był on objęty ubezpieczeniem społecznym, a z racji tego zatrudnienia odprowadzane były składki. Okoliczność tę potwierdza zaświadczenie o zatrudnieniu z dnia 30 czerwca 2011 r., które to zostało przez ubezpieczonego dołączone do odwołania. W odpowiedzi na odwołanie, organ rentowy wniósł o jego oddalenie powtarzając argumentację, iż skoro w marcu 2011 r. ubezpieczony nie uzyskał przychodu z tytułu umowy zlecenia, to podlega on obowiązkowym ubezpieczeniom społecznym z tytułu prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej.

Przychody za miesiąc marzec 2011 r. ubezpieczony otrzymał w kolejnym miesiącu, tj. dopiero w kwietniu 2011 r. Sąd Okręgowy ustalił, co następuje: Ubezpieczony J. P. rozpoczął prowadzenie pozarolniczej działalności gospodarczej w marcu 2011 r. W tym czasie odprowadzał z powyższego tytułu jedynie składkę na ubezpieczenie zdrowotne. Obowiązkowym ubezpieczeniom emerytalnemu, rentowym i wypadkowym J. P. podlegał z tytułu zatrudnienia w ramach umów zlecenia. W okresie od 1 marca 2011 r. do 30 kwietnia 2011 r. był przyjmującym zlecenie od (...) sp. z o. o. w W. i z tego tytułu odprowadzane były składki na ubezpieczenia społeczne (zaświadczenie o zatrudnieniu z 30 czerwca 2011 r. k. 2 akt sprawy).

Poprzednio, tj. w lutym 2011 r. J. P. również był przyjmującym zlecenie od dwóch podmiotów: (...) sp. z o. o. w W. oraz Agencji Pomocy (...) sp. z o. o. w W. i w związku z tym otrzymał stosowne wynagrodzenie, które zostało wpłacone przelewem na jego rachunek bankowy w marcu 2011 r. w łącznej kwocie 2140,43 zł, tj. od pierwszego z wymienionych podmiotów w kwocie 1980,68 zł oraz od drugiego w kwocie 159,75 zł (wydruk historii rachunku k. 14 akt sprawy, zeznania J. P. k. 11-11v i 15v akt sprawy).

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:

Odwołanie ubezpieczonego jest uzasadnione. Organ rentowy dopuścił się błędnych zaliczeń składek na obowiązkowe ubezpieczenia społeczne z tytułu zawartej przez J. P. umowy zlecenia z (...) sp. z o. o. w W.. Skutkiem powyższej nieprawidłowości było przyjęcie, iż ubezpieczony w marcu 2011 r. nie uzyskał przychodu z tytułu zatrudnienia na podstawie umowy zlecenia i z kolei ustalenie, że z powyższego tytułu wystąpiła nadpłata za maj w 2011 r. Wynikiem powyższego było błędne uznanie, że J. P. podlega ubezpieczeniom społecznym z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej z uwagi na brzmienie art. 9 ust. 2a ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych.

Podkreślić należy, iż tytuł objęcia ubezpieczeniem społecznym nie powstaje z chwilą zapłaty składek. Wręcz przeciwnie, to chwila rozpoczęcia zatrudnienia wpływa na objęcie określonej osoby ubezpieczeniem społecznym. Do takiego wniosku skłania brzmienie art. 6 ust. 1 pkt 4 oraz art. 13 ust. 2 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych. W myśl pierwszego z przepisów, obowiązkowo ubezpieczeniom emerytalnemu i rentowym podlegają, z zastrzeżeniem art. 8 i 9, osoby fizyczne, które na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej są: osobami wykonującymi pracę na podstawie umowy agencyjnej lub umowy zlecenia albo innej umowy o świadczenie usług, do której zgodnie z kodeksem cywilnym stosuje się przepisy dotyczące zlecenia.

Z kolei zgodnie z treścią art. 13 pkt 2 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych, obowiązkowo ubezpieczeniom emerytalnemu, rentowym, chorobowemu i wypadkowemu podlegają osoby fizyczne w następujących okresach: zleceniobiorcy - od dnia oznaczonego w umowie jako dzień rozpoczęcia jej wykonywania do dnia rozwiązania lub wygaśnięcia tej umowy. Dlatego też organ rentowy błędnie uznał, iż skoro J. P. otrzymał dopiero w kwietniu 2011 r. wynagrodzenie za czynności wykonywane w marcu 2011 r. w ramach umowy zlecenia, to w miesiącu wywiązywania się z obowiązków wynikających z tej umowy (czyli w marcu), nie podlegał ubezpieczeniu społecznemu z uwagi na zawarcie umowy cywilnoprawnej.

Niezależnie od powyższego działania ZUS, podkreślić należy, iż nawet podążając wadliwym tokiem rozumowania organu rentowego nie ma podstaw do przyjęcia prawidłowości zaskarżonej decyzji. Jak wynika z logicznych i uznanych za wiarygodne oraz przekonujących zeznań ubezpieczonego, w lutym 2011 r. pozostawał on w zatrudnieniu w ramach umów zlecenia zawartych z Agencją Pomocy (...) sp. z o. o. w W. oraz z (...) sp. z o. o. w W. i w marcu 2011 r. otrzymał wynagrodzenie za wykonanie zlecenia w łącznej kwocie 2140,43 zł (wydruk historii rachunku k. 14 akt sprawy), a zatem w kwocie wyższej niż najniższa podstawa wymiaru składek dla osób prowadzących działalność gospodarczą (418,50 zł).

Mając powyższe na uwadze Sąd Okręgowy na mocy art. 477 14 § 2 kpc orzekł jak w wyroku.