VI Gz 267/17 · Sąd powszechny

Sygn. akt VI Gz 267/17 POSTANOWIENIE Dnia 21 grudnia 2017 r. Sąd Okręgowy w Toruniu Wydział VI Gospodarczy w składzie następującym: Przewodniczący SSO Jerzy P. Naworski (spr.) Sędziowie: SO Zbigniew Krepski, SO Małgorzata Bartczak Sobierajska po rozpoznaniu w dniu 21 grudnia 2017 r. w Toruniu na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa M. S. (1) i P. S. przeciwko Towarzystwu (...) S.A. w W. o zapłatę na skutek zażalenia powodów na pkt 2 (drugi) postanowienia Sądu Rejonowego we Włocławku z dnia 15 września 2017 r., sygn. akt V GC 668/17 postanawia oddalić zażalenie Jerzy P. Naworski Zbigniew Krepski Małgorzata Bartczak Sobierajska

UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 15 września 2017 r. Sąd Rejonowy umorzył postępowanie, a w pkt 2 zarządził zwrot powodom połowy opłaty od pozwu na podstawie art. art. 79 ust. 1 pkt 3 lit. a ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r. poz. 623, dalej jako u.k.s.c.) - k. 58-59.. W zażaleniu na pkt 2 postanowienia powodowie zarzucili mu naruszenie:

1. art. 79 ust. 1 pkt 3 lit.a u.k.s.c. przez jego niewłaściwe zastosowanie, co doprowadziło do przyjęcia, że powodom przysługuje zwrot jedynie połowy opłaty od pozwu, 2. art. 79 ust. 1 pkt 1 lit.h. u.k.s.c. poprzez jego niezastosowanie, co doprowadziło do odmowy zwrotu powodom całej uiszczonej opłaty od pozwu. Wskazując na te podstawy żalący się wnieśli o zmianę zaskarżonego postanowienia przez nakazanie zwrotu całej opłaty od pozwu w kwocie 57,00 zł i o zasądzenie od pozwanego kosztów postepowania zażaleniowego (k. 64-65). Pozwany nie udzielił odpowiedzi na zażalenie (k. 70).

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:

Przepis art. 79 ust. 1 pkt 1 lit.h u.k.s.c. nakazuje sądowi zwrot z urzędu całej uiszczonej opłaty od pisma wszczynającego potęgowanie w pierwszej instancji oraz zarzutów od nakazu zapłaty, jeżeli postępowanie zakończyło się zawarciem ugody przed rozpoczęciem rozprawy przed sądem pierwszej instancji. Wbrew pozorom nie ma podstaw wykładnia gramatyczna przepisu oparta o wnioskowanie lege non distinguente. Wprawdzie w przepisie nie ma mowy explicite o ugodzie sądowej, tak jak w art. 79 ust. 1 pkt 3 lit.d u.k.s.c. ale jasne jest, że nie chodzi w nim o ugodę pozasądową.

Przemawia za tym sformułowanie mówiące o zakończeniu postępowania zawarciem ugody, podczas gdy zawarcie ugody pozasądowej niekoniecznie powoduje taki skutek. Taką wykładnie unormowania potwierdza art. 79 ust. 1 pkt 2 lit.a u.k.s.c., zgodnie z którym sąd z urzędu zwraca trzy czwarte opłaty od pisma wszczynającego postępowanie w pierwszej instancji oraz zarzutów od nakazu zapłaty, jeżeli w toku postępowania sądowego zawarto ugodę przed mediatorem po rozpoczęciu rozprawy. W związku z tym art. 79 ust. 1 pkt 1 lit.h u.k.s.c. obejmuje także zawarcie ugody przed mediatorem przed rozpoczęciem rozprawy, co wyjaśnia pominięcie w jego treści przymiotnika „sądowej”.

Przedstawione rację prowadzą do wniosku, że hipoteza art. 79 ust. 1 pkt 1 lit.h u.k.s.c. nie obejmuje przypadku zawarcia ugody pozasądowej. W razie jej zawarcia i cofnięcia pozwu w warunkach określonych w art. 79 ust. 1 pkt 3 lit.a u.k.s.c. sąd zwraca powodowi połowę opłaty (postanowienie Sądu Okręgowego w Toruniu z dnia VI GZ 57/17, Kwartalnik Sądowy Apelacji Gdańskiej 2017, nr III, s. 191-193). Ponieważ taka sytuacja wystąpiła w sprawie zasadnie Sąd pierwszej instancji zwrócił powodowi połowę, a nie całą opłatę od pozwu.

Z przedstawionych względów zarzut naruszenia powołanych w zażaleniu unormowań jest chybiony. W konsekwencji zażalenie należało oddalić jako bezzasadne (art. 385 w zw. z art. 397 § 2 zd. 1 k.p.c.). Jerzy P. Naworski Zbigniew Krepski Małgorzata Bartczak Sobierajska (...) (...) (...) (...) (...) (...) (...) (...) (...) (...) (...) (...) (...) (...) (...) (...) (...) (...)