Legislator Case Law & Legislation
VII K 702/16 AI generated

VII K 702/16 · Sąd powszechny

Case Number VII K 702/16
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome SENTENCE

Legislator summary

AI generated

W toku przewodu sądowego Sąd Rejonowy ustalił następujący stan faktyczny: W dniu 25 lipca 2004r., około godz. 14.00 P. T., w towarzystwie siostry i dziewczyny, udał się nad zalew w miejscowości B., samochodem marki V. (...) o nr rej. (...). Po zaparkowaniu pojazdu, który użytkował już od około 4 lat, na parkingu przy barze, P. T. pozostawił samochód zamknięty na zamki fabryczne. Wraz z towarzyszkami udał się nad zalew. /dowód: zeznania świadka P. T. – k. 3, 24v, 80v/ R. M. dostał się do wnętrza tak pozostawionego pojazdu, uszkadzając wkładkę zamka lewych przednich drzwi oraz centralny zamek i zabrał radioodtwarzacz marki S. model (...) o wartości około 600 złotych.

Legislator headnote

AI generated

VII K 702/16 · Sąd powszechny: Co więcej, tego rodzaju aktywność nie była oskarżonemu obca, o czym świadczy jego karta karna i wyrok z dnia (...) w sprawie (...)Sądu (...) w Ł.i przypisanie m.in. czynu z art. 279 § 1 kk. Jak wyjaśnił nadto oskarżony, w czerwcu 2004 roku opuścił areszt śledczy, gdzie ponownie trafił w sierpniu/wrześniu 2004roku. W dacie kradzieży z włamaniem na szkodę P. T. oskarżony przebywał na wolności. W kontekście tych rozważań wniosek o udziale oskarżonego w zdarzeniu jawi się jako oczywisty. Wniosek przeciwny, zgodny z sugestią oskarżonego, jest wprost nielogiczny.

Keywords

AI generated
traffic accident motor vehicle expenses hit-and-run non-roadworthy vehicle extreme speeding offence motor vehicle liability insurance
AI generated
VI Ka 38/14
w nocy 13 lutego 2013 roku w R.
II KK 66/23
Wyrokiem Sądu Rejonowego Lublin - Wschód w Lublinie z siedzibie w Świdniku z 16 listopada 2021 r.
II K 46/21
K., dnia 10 marca 2021 r. Sygn. akt II K 46/21 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Sąd Rejonowy w Krośnie II Wydział Karny, w składzie: Przewodniczący: Sędzia Paweł Gonet Protokolant: Alicja Wacławik po rozpoznaniu w dniu 10 marca 2021 r. sprawy karnej: 1. D. G. (1) - s. P. i I. z d. Ś., urodz. (...) w K., zam. (...)-(...) J., ul. (...), oskarżonego o to, że: I. W dniu 2 listopada 2020 roku, około godziny 22:30 działając wspólnie i w porozumieniu z R. Ś. (1) dokonał kradzieży z włamaniem do samochodu marki V. (...) o nr rej. (...) znajdującego się na terenie parkingu przy ul. (...) w J., pow. (...), woj. (...) w ten sposób, że po uprzednim wybiciu szyby w prawych przednich drzwiach dokonali zaboru w celu przywłaszczenia torby koloru czarnego wraz z narzędziami w postaci zaciskarek, ściągaczy do izolacji, obcinaczki do przewodów, śrubokrętów i kombinerek, skutkiem czego pokrzywdzony B. K. (1) poniósł straty o łącznej wartości 1200 złotych; - tj. o przestępstwo z art. 279 § 1 k.k. II. W dniu 2 listopada 2020 roku, około godziny 22:50 w m. J. na ul. (...), pow. (...), woj. (...), działając wspólnie i w porozumieniu z R. Ś. (1) dokonał uszkodzenia pojazdu marki O. (...) o nr rej. (...) w ten sposób, że uderzając ręką i nogą po błotniku lewym tylnym, drzwiach lewych przednich i tylnych spowodował wgniecenia, zarysowania i odpryski na powierzchni lakierniczej oraz dokonał wyrwania lusterka lewego z zatrzasków powodując uszkodzenia powierzchni lakierniczej w postaci odprysków lakieru, a także dokonał wyłamania wycieraczki szyby tylnej, czym spowodował straty w wysokości łącznej 2000 złotych na szkodę P. R. (1); - tj. o przestępstwo z art. 288 § 1 k.k. 2.R. Ś. (1) - s. W. i D. z d. P., urodz. (...) w K., zam. (...)-(...) J., ul. (...) oskarżonego o to, że: I. W dniu 2 listopada 2020 roku, około godziny 22:30 działając wspólnie i w porozumieniu z D. G. (1) dokonał kradzieży z włamaniem do samochodu marki V. (...) o nr rej. (...) znajdującego się na terenie parkingu przy ul. (...) w J., pow. (...), woj. (...) w ten sposób, że po uprzednim wybiciu szyby w prawych przednich drzwiach dokonali zaboru w celu przywłaszczenia torby koloru czarnego wraz z narzędziami w postaci zaciskarek, ściągaczy do izolacji, obcinaczki do przewodów, śrubokrętów i kombinerek, skutkiem czego pokrzywdzony B. K. (1) poniósł straty o łącznej wartości 1200 złotych; - tj. o przestępstwo z art. 279 § 1 k.k. II. W dniu 2 listopada 2020 roku, około godziny 22:50 w m. J. na ul. (...), pow. (...), woj. (...), działając wspólnie i w porozumieniu z D. G. (1) dokonał uszkodzenia pojazdu marki O. (...) o nr rej. (...) w ten sposób, że uderzając zaciśniętą pięścią w tylną szybę pojazdu spowodował jej rozbicie oraz uderzając ręka i nogą po błotniku lewym tylnym, drzwiach lewych przednich i tylnych spowodował wgniecenia, zarysowania i odpryski na powierzchni lakierniczej oraz dokonał wyrwania lusterka lewego z zatrzasków powodując uszkodzenia powierzchni lakierniczej w postaci odprysków lakieru, a także dokonał wyłamania wycieraczki szyby tylnej, czym spowodował straty w wysokości łącznej 2000 złotych na szkodę P. R. (2), - tj. o przestępstwo z art. 288 § 1 k.k. I. Uznaje oskarżonych D. G. (1) i R. Ś. (1) za winnych popełnienia zarzucanych im czynów, stanowiących przestępstwa: - z art. 279 § 1 k.k. z tym, że przyjmuje, iż czyn ten stanowi wypadek mniejszej wagi tj. przestępstwo z art. 283 k.k. i za to na podstawie art. 283 k.k. skazuje ich na karę po 8 (osiem) miesięcy pozbawienia wolności; - z art. 288 § 1 k.k. i za to na podstawie art. 288 § 1 k.k. skazuje ich na karę po 6 (sześć) miesięcy pozbawienia wolności; II. Na podstawie art. 85 k.k. i art. 86 § 1 k.k. w miejsce wymierzonych oskarżonym D. G. (1) i R. Ś. (1) jednostkowych kar pozbawienia wolności wymierza karę łączną 10 (dziesięciu) miesięcy pozbawienia wolności; III. Na podstawie art. 69 § 1 i § 2 k.k. i art. 70 § 1 i § 2 k.k. warunkowo zawiesza oskarżonym D. G. (1) i R. Ś. (1) wykonanie orzeczonych kar pozbawienia wolności na okres próby po 2 (dwa) lata; IV. Na podstawie art. 73 § 1 i § 2 k.k. oddaje oskarżonych D. G. (1) i R. Ś. (1) w okresie próby pod dozór kuratora sądowego; V. Na podstawie art. 72 § 1 pkt 8 k.k. zobowiązuje oskarżonych D. G. (1) i R. Ś. (1) do przestrzegania porządku prawnego; VI. Na podstawie art. 46 § 1 k.k. orzeka wobec oskarżonych D. G. (1) i R. Ś. (1) solidarnie obowiązek naprawienia szkody wyrządzonej popełnionym przestępstwem poprzez zapłatę na rzecz pokrzywdzonego P. R. (2) kwoty 2.000 zł (dwa tysiące złotych); VII. Na podstawie art. 627 k.p.k. i art. 2 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych zasądza od oskarżonych D. G. (1) i R. Ś. (1) koszty sądowe w równych częściach w wysokości 100 zł (sto złotych), w tym opłaty w kwocie po 180 zł (sto osiemdziesiąt złotych) na rzecz Skarbu Państwa. UZASADNIENIE Formularz UK 1 Sygnatura akt II K 46/21 Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k. albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza. 1. USTALENIE FAKTÓW 1.1. Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) 1.1.1. D. G. (1) , R. Ś. (1) D. G. (1): I. W dniu 2 listopada 2020 roku, około godziny 22:30 działając wspólnie i w porozumieniu z R. Ś. (1) dokonał kradzieży z włamaniem do samochodu marki V. (...) o nr rej. (...) znajdującego się na terenie parkingu przy ul. (...) w J., pow. (...), woj. (...) w ten sposób, że po uprzednim wybiciu szyby w prawych przednich drzwiach dokonali zaboru w celu przywłaszczenia torby koloru czarnego wraz z narzędziami w postaci zaciskarek, ściągaczy do izolacji, obcinaczki do przewodów, śrubokrętów i kombinerek, skutkiem czego pokrzywdzony B. K. (1) poniósł straty o łącznej wartości 1200 złotych; - tj. przestępstwo z art. 279 § 1 k.k. II. W dniu 2 listopada 2020 roku, około godziny 22:50 w m. J. na ul. (...), pow. (...), woj. (...), działając wspólnie i w porozumieniu z R. Ś. (1) dokonał uszkodzenia pojazdu marki O. (...) o nr rej. (...) w ten sposób, że uderzając ręką i nogą po błotniku lewym tylnym, drzwiach lewych przednich i tylnych spowodował wgniecenia, zarysowania i odpryski na powierzchni lakierniczej oraz dokonał wyrwania lusterka lewego z zatrzasków powodując uszkodzenia powierzchni lakierniczej w postaci odprysków lakieru, a także dokonał wyłamania wycieraczki szyby tylnej, czym spowodował straty w wysokości łącznej 2000 złotych na szkodę P. R. (1); - tj. przestępstwo z art. 288 § 1 k.k. R. Ś. (1): I. W dniu 2 listopada 2020 roku, około godziny 22:30 działając wspólnie i w porozumieniu z D. G. (1) dokonał kradzieży z włamaniem do samochodu marki V. (...) o nr rej. (...) znajdującego się na terenie parkingu przy ul. (...) w J., pow. (...), woj. (...) w ten sposób, że po uprzednim wybiciu szyby w prawych przednich drzwiach dokonali zaboru w celu przywłaszczenia torby koloru czarnego wraz z narzędziami w postaci zaciskarek, ściągaczy do izolacji, obcinaczki do przewodów, śrubokrętów i kombinerek, skutkiem czego pokrzywdzony B. K. (1) poniósł straty o łącznej wartości 1200 złotych; - tj. przestępstwo z art. 279 § 1 k.k. II. W dniu 2 listopada 2020 roku, około godziny 22:50 w m. J. na ul. (...), pow. (...), woj. (...), działając wspólnie i w porozumieniu z D. G. (1) dokonał uszkodzenia pojazdu marki O. (...) o nr rej. (...) w ten sposób, że uderzając zaciśniętą pięścią w tylną szybę pojazdu spowodował jej rozbicie oraz uderzając ręka i nogą po błotniku lewym tylnym, drzwiach lewych przednich i tylnych spowodował wgniecenia, zarysowania i odpryski na powierzchni lakierniczej oraz dokonał wyrwania lusterka lewego z zatrzasków powodując uszkodzenia powierzchni lakierniczej w postaci odprysków lakieru, a także dokonał wyłamania wycieraczki szyby tylnej, czym spowodował straty w wysokości łącznej 2000 złotych na szkodę P. R. (2), - tj. przestępstwo z art. 288 § 1 k.k. Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione Dowód Numer karty Dokonanie w dniu 2.11.2020 r. ok. godz. 22:30 przez oskarżonych D. G. i R. Ś. kradzieży z włamaniem do samochodu marki V. (...) o nr rej. (...) znajdującego się na terenie parkingu przy ul. (...) w J., w ten sposób, że po uprzednim wybiciu szyby w prawych przednich drzwiach dokonali zaboru w celu przywłaszczenia torby koloru czarnego wraz z narzędziami w postaci zaciskarek, ściągaczy do izolacji, obcinaczki do przewodów, śrubokrętów i kombinerek, skutkiem czego pokrzywdzony B. K. (1) poniósł straty o łącznej wartości 1200 złotych. Następnie tej samej nocy po upływie około 20 minut dokonanie przez obu oskarżonych uszkodzenia pojazdu marki O. (...) o nr rej. (...), znajdującego się na ul. (...) w miejscowości J.. Uszkodzenie w/w pojazdu poprzez jego uderzanie rękami i nogami oraz zaciśniętą pięścią. Spowodowanie przez oskarżonych strat w wysokości łącznej 2000 złotych na szkodę P. R. (2). wyjaśnienia oskarżonych D. G. i R. Ś. 29-30,63-64, 107 R. Ś. 34-35, 107 D. G. zeznania świadków: B. K., J. D. (1), P. R. (2), W. K. (1) i M. C. 9-10, 107v B. K., 15-16, 107v J. D., 19-20,107v P. R., 66,107v W. K., 69,107v M. C. protokoły zatrzymania rzeczy, protokoły oględzin, dokumentacja fotograficzna, protokoły zatrzymania osób - oskarżonych, 2-4, 5-6, 7-8, 40-41, 49-55, 57, 58 kosztorys prac i wycena dot. O. 59-60 Oskarżony D. G. (1) ma 21 lat, legitymuje się wykształceniem podstawowym. Nie pracuje, podejmuje prace dorywcze. Jest kawalerem, ma jedno dziecko. Wobec oskarżonego prowadzono postępowanie za czyn z art. 207 § 1 k.k. i 190 § 1 k.k., które zostało warunkowo umorzone. Oskarżony R. Ś. (1) ma 23 lata, legitymuje się wykształceniem średnim, zawód wyuczony technik-mechanik. Oskarżony nie pracuje, pozostaje na utrzymaniu matki, jest bezdzietnym kawalerem. Oskarżony nie był karany. dane osobowo-poznawcze oskarżonych 72 i 73 karty karne 44 i 75-76 1.2. Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) 1.2.1. ----------- ----------- Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione Dowód Numer karty ----------- --------- ----------- 2. OCena DOWOdów 2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu 1.1.1 wyjaśnienia oskarżonych D. G. i R. Ś. Sąd dokonując oceny wyjaśnień oskarżonych uznał je za całkowicie wiarygodne. Zarówno D. G. jak i R. Ś. przyznali się do popełnienia zarzucanych im czynów. Z. i wiarygodny materiał dowodowy nie pozostawia żadnych wątpliwości, iż przyznanie to niepolega na prawdzie. Jak podał R. Ś. był to z ich strony głupi wybryk. Niemniej jednak nie usprawiedliwia to w jakikolwiek sposób nagannego postępowania oskarżonych i musi spotkać się z odpowiednią reakcją prawnokarną. zeznania świadków: B. K., J. D. (1), P. R. (2), W. K. (1) i M. C. Za niebudzące żadnych zastrzeżeń Sąd uznał także depozycje świadków. Wszystkie osoby, które składały zeznania w przedmiotowej sprawie są dla oskarżonych osobami obcymi i całkowicie bezstronnymi. Ich zeznania są spójne, logiczne i wzajemnie się uzupełniające. Pokrzywdzeni B. K. i P. (...) opisali jakie szkody powstały w ich samochodach i jakie będą koszty naprawy. Z kolei J. D. przedstawiła sytuację, która obserwowała z balkonu swojego mieszkania, nie wiedząc wówczas, iż sprawcami są oskarżeni D. G. i R. Ś.. Świadkowie W. K. i (...) C. są funkcjonariuszami Policji na miejscu zdarzenia wykonywali czynności służbowe, w swoich depozycjach opisali przebieg interwencji oraz wszystkie posiadane w tej sprawie informacje. Zeznania świadków znajdują odzwierciedlenie w pozostałym wiarygodnym materiale dowodowym, przez co stanowiły istotny element przy ustalaniu stanu faktycznego. protokoły zatrzymania rzeczy, protokoły oględzin, dokumentacja fotograficzna, protokoły zatrzymania osób - oskarżonych, Są to dowody bezsporne i bezsprzeczne. Potwierdzają czynności wykonane przez funkcjonariuszy Policji oraz rozmiar uszkodzeń dokonanych przez oskarżonych. kosztorys prac i wycena dot. O. Są to również dowody całkowicie wiarygodne, pozwalające wycenić szkodę powstałą w mieniu pokrzywdzonego P. R. (2). dane osobowo-poznawcze oskarżonych, karty karne Dowody bezsporne. 2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu ----------- ------- ------------- 3. PODSTAWA PRAWNA WYROKU Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Oskarżony ☐ 3.1. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem pkt I D. G. (1) , R. Ś. (1) Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej W ocenie Sądu nie było podstaw do kwestionowania zarówno opisu, jak i przyjętej przez oskarżyciela publicznego kwalifikacji prawnej zarzucanych oskarżonym R. Ś. (1) i D. G. (1) przestępstw. Zgodnie z art. 279 § 1 k.k. kto kradnie z włamaniem podlega karze pozbawienia wolności od roku do 10 lat. Przepis ten tworzy kwalifikowany typ wszystkich typów kradzieży określonych w art. 278 k.k. Znamieniem kwalifikującym jest sposób działania sprawcy, mianowicie włamanie. Kradzież z włamaniem zawsze stanowi przestępstwo, niezależnie od wartości przedmiotu czynności wykonawczej. Włamanie polega na przełamaniu zabezpieczeń chroniących przedmiot czynności wykonawczej przed kradzieżą. Najczęściej sprowadza się ono do ich fizycznego przełamania, jednak włamaniem jest również przełamanie zabezpieczeń cyfrowych. Natomiast art. 288 § 1 k.k. mówi o tym, że to cudzą rzecz niszczy, uszkadza lub czyni niezdatną do użytku, podlega karze pozbawienia wolności od 3 miesięcy do lat 5. Czynność wykonawcza cytowanego przepisu polega na zniszczeniu, uszkodzeniu lub uczynieniu niezdatną do użytku cudzej rzeczy. Zniszczenie i uszkodzenie rzeczy nie różnią się jakościowo, lecz tylko ilościowo, i polegają na powodowaniu fizycznych zmian w strukturze rzeczy. W wypadku zniszczenia rzeczy zachodzi jej całkowite unicestwienie bądź uszkodzenie idące tak daleko, że rzecz przestaje przynależeć do tego rodzaju, do jakiego należała przed czynem. Uszkodzenie stanowi naruszenie substancji rzeczy bez jej unicestwienia. Przenosząc powyższe rozważania prawne na grunt niniejszej sprawy oraz w oparciu o zgromadzony i wiarygodny materiał dowodowy, Sąd uznał, iż oskarżeni zrealizowali znamiona zarzucanych im czynów zabronionych. Sąd przyjął jednak, iż przestępstwo z art. 279 § 1 k.k stanowi wypadek mniejszej wagi. O ocenie czynu jako wypadku mniejszej wagi decydują bowiem elementy składające się na ocenę stopnia jego społecznej szkodliwości (por. uwagi do art. 115 § 2). Wypadek mniejszej wagi charakteryzuje się stopniem społecznej szkodliwości zmniejszonym w stosunku do typu podstawowego W przedmiotowej sprawie stopień społecznej szkodliwości czynu oskarżonych nie jest bardzo znaczny, a pokrzywdzony odzyskał skradzione mienie. Nie zmienia to jednak faktu, iż oskarżeni włamali się do pojazdu B. K.. Samochód marki V. stał prawidłowo zaparkowany i zabezpieczony, oskarżeni chcąc dostać się do środka i dokonać kradzieży przełamali zabezpieczenie jakim była szyba w prawych drzwiach pojazdu, a następnie przywłaszczyli torbę z narzędziami. Odnosząc się natomiast do uszkodzenia samochodu marki O. ich sprawstwo i wina również jest bezdyskusyjna, bowiem zostali przyłapani na gorącym uczynku przez interweniujących Policjantów. ☐ 3.2. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania niezgodna z zarzutem --------- ------- Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej ---------------- ☐ 3.3. Warunkowe umorzenie postępowania ---------------- ------------ Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania ------------- ☐ 3.4. Umorzenie postępowania -------------- ----- Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania -------------- ☐ 3.5. Uniewinnienie --------- -- Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia ---------------------- 4. KARY, Środki Karne, PRzepadek, Środki Kompensacyjne i środki związane z poddaniem sprawcy próbie Oskarżony Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności D. G. (1) , R. Ś. (1) pkt I-V Sąd uznając oskarżonych D. G. (1) i R. Ś. (1) za winnych popełnienia zarzucanych im czynów, stanowiących przestępstwa: - z art. 279 § 1 k.k. przyjmując, iż czyn ten stanowi wypadek mniejszej wagi, tj. przestępstwo z art. 283 k.k. skazał ich na karę po 8 miesięcy pozbawienia wolności, - z art. 288 § 1 k.k. skazał ich na karę po 6 miesięcy pozbawienia wolności. Na podstawie art. 85 k.k. i art. 86 § 1 k.k. w miejsce wymierzonych oskarżonym jednostkowych kar pozbawienia wolności, Sąd wymierzył im karę łączną 10 miesięcy pozbawienia wolności. Przy wymiarze kary, granice sądowego uznania wyznaczało zagrożenie ustawowe przewidziane za popełnione przestępstwo oraz konieczność baczenia na to, by dolegliwość kary nie przekroczyła stopnia winy, by była odpowiednia do stopnia społecznej szkodliwości czynu i pozwoliła osiągnąć cele zapobiegawcze i wychowawcze, a przy tym odpowiadała potrzebie w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa (art. 53 § 1 k.k.). Stopień winy oskarżonych jest dość wysoki. Swoim zachowaniem zarówno D. G. jaki i R. Ś. okazali brak poszanowania obowiązującego porządku prawnego. Działali w pełni świadomie i z własnej woli. Zdawali sobie sprawę, iż postępują niezgodnie z prawem, w związku z czym musieli też liczyć się ze stosowną reakcją prawnokarną. Zdaniem Sądu orzeczona kara jest sprawiedliwa, spełni swe cele w zakresie prewencji indywidualnej. Sąd wymierzając karę miał też na uwadze potrzeby w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa. Dyrektywa ta oznacza branie pod uwagę społecznego odbioru kary. Chodzi o to, aby fakt wymierzenia kary oddziaływał nie tylko na sprawcę, lecz także na innych potencjalnych sprawców przestępstw, których wymierzanie kar powinno z jednej strony odstraszać, z drugiej zaś – kształtować postawy społecznie akceptowane. Na mocy art. 69 § 1 i § 2 k.k. oraz art. 70 § 1 i 2 k.k. Sąd warunkowo zawiesił wykonanie orzeczonych wobec oskarżonych kar pozbawienia wolności na okres próby 2 lat. Sąd postawił w ten sposób wobec oskarżonych pozytywną prognozę kryminologiczną na przyszłość, mając na uwadze dotychczasowy tryb życia oskarżonego oraz wyrażoną skruchę i podjęte kroki w celu naprawy pokrzywdzonemu B. K. wyrządzonych szkód. Zdaniem Sądu należy uznać, że te kary z warunkowym zawieszeniem jej wykonania będą wystarczające do tego by oskarżeni przestrzegali porządku prawnego. Dwuletni okres próby pozwoli zweryfikować trafność tej prognozy. Celem wzmocnienia oczekiwanej od oskarżonych postawy Sąd na mocy art. 72 § 1 pkt 8 k.k. wprost zobowiązał ich do przestrzegania w okresie próby porządku prawnego, a na podstawie art. 73 § 1 1 i 2 k.k. oddał ich pod dozór kuratora sądowego. D. G. (1) , R. Ś. (1) pkt VI Na podstawie art. 46 § 1 k.k. Sąd orzekł również wobec oskarżonych solidarnie obowiązek naprawienia wyrządzonej szkody poprzez zapłatę na rzecz pokrzywdzonego P. R. (2) kwoty 2.000 zł Pokrzywdzonemu taka kwota bez wątpienia się należy, ponieważ tyle wynosi koszt naprawy uszkodzonego przez oskarżonych samochodu. 5. Inne ROZSTRZYGNIĘCIA ZAwarte w WYROKU Oskarżony Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności ------ ------- -------- --------- 6. inne zagadnienia W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia, a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę ------------ 7. KOszty procesu Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności VII Sąd na podstawie przepisów powołanych w pkt VII wyroku zasądził od oskarżonych koszty sądowe w równych częściach w wysokości 100 zł, w tym opłaty w kwocie po 180 zł na rzecz Skarbu Państwa. Oskarżeni są osobami młodymi, zdrowymi brak jest jakichkolwiek przeszkód by mogli podjąć pracę i w ten sposób pozyskać środki na zapłatę zasadzonych kosztów, które nie są znaczne. 7. Podpis Sędzia Paweł Gonet
II W 1024/22
w dniu 20 sierpnia 2022 r. około godziny 10:10 przy ul. (...) w S., pow. (...), woj. (...), w sposób umyślny dokonał zniszczenia mienia poprzez dokonanie wgniecenia prawego przedniego błotnika pojazdu marki V. (...) o nr rej. (...), powodując straty na kwotę 500 złotych, na szkodę Ł. Ś.,
VI Ka 1398/15
wyroku Sądu Okręgowego Warszawa-Praga w Warszawie z dnia 15 listopada 2016r.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt VII K 702/16

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 16 czerwca 2017 roku Sąd Rejonowy w Piotrkowie Tryb. VII Wydział Karny w składzie: Przewodniczący: SSR Joanna Cisak-Nieckarz Protokolant: sekr.sądowy Dawid Lesiakowski przy udziale Prokuratora: xxx po rozpoznaniu w dniach 4 maja 2017 roku, 9 czerwca 2017 roku sprawy R. M. s. I. i W. z domu W., ur. (...) w Ł. oskarżonego o to, że: W dniu 25 lipca 2004r w B. nad zalewem S., powiatu (...), dokonał kradzieży z włamaniem do samochodu osobowego m-ki V. (...) o nr rej. (...), z którego po uprzednim wyłamaniu zamka w drzwiach pojazdu dostał się do środka i dokonał kradzieży w celu przywłaszczeniu radioodtwarzacz m-ki S. model (...) wraz z pilotem o łącznej wartości 600 zł, czym działał na szkodę P. T. tj. o czyn z art. 279 § 1 kk 1. oskarżonego R.

M. uznaje za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu z ta zmianą, iż poprzyjmuje, że czyn ten stanowi wypadek mniejszej wagi i wyczerpuje dyspozycję art. 279 § 1 kk w zw. z art. 283 kk i za to na podstawie art. 283 kk w zw. z art. 37a kk wymierza oskarżonemu karę grzywny w liczbie 100 (sto) stawek dziennych, ustalając wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 20 (dwadzieścia) złotych;

2. zasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 547,17 zł (pięćset czterdzieści siedem złotych siedemnaście groszy) tytułem zwrotu wydatków oraz kwotę 200 (dwieście) złotych tytułem opłaty. Sygn. akt VII K 702/16

UZASADNIENIE

W toku przewodu sądowego Sąd Rejonowy ustalił następujący stan faktyczny: W dniu 25 lipca 2004r., około godz. 14.00 P. T., w towarzystwie siostry i dziewczyny, udał się nad zalew w miejscowości B., samochodem marki V. (...) o nr rej. (...). Po zaparkowaniu pojazdu, który użytkował już od około 4 lat, na parkingu przy barze, P. T. pozostawił samochód zamknięty na zamki fabryczne. Wraz z towarzyszkami udał się nad zalew. /dowód: zeznania świadka P. T. – k. 3, 24v, 80v/ R. M. dostał się do wnętrza tak pozostawionego pojazdu, uszkadzając wkładkę zamka lewych przednich drzwi oraz centralny zamek i zabrał radioodtwarzacz marki S. model (...) o wartości około 600 złotych.

R. T. powrócił około godz. 18.30 i stwierdził, że wszystkie zapadki zamków są w pozycji „otwarte”. Stwierdził ponadto brak opisanego wyżej radioodtwarzacza. /dowód: protokół oględzin rzeczy – k. 4 zeznania świadka P. T. – k. 3, 80v/ R. M. ma 31 lat, posiada podstawowe wykształcenie, z zawodu ślusarz. Posiada stałe wpływy z tytułu wynagrodzenia za pracę. Jest kawalerem, nie ma nikogo na utrzymaniu. / dane wskazane przez oskarżonego– k. 76-76v karta karna – k. 34-36/ R. M. nie przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu.

Jak wyjaśnił, nie wie skąd wziął się ślad na tym aucie. Nie dokonał tego włamania. Gdyby włamał się do tego auta, ślady byłyby ujawnione w środku pojazdu. Jeżeli ktoś był w tym aucie i ukradł powinien w tym aucie pozostać ślady. Śladów oskarżonego nie ujawniono w aucie, jest tylko ślad, palce na aucie. Mógł przechodzić obok tego auta, mógł go dotknąć na parkingu, jest mu trudno określi, minęło 13 lat. To mogło być oczywiście przypadkowo. Jak dalej wyjaśnił, marka samochodu i jego dowód rejestracyjny nic mu nie mówią.

Nie potrafił powiedzieć co rozbił w dniu zarzutu. Dodał, że w czerwcu 2004 roku opuścił areszt śledczy, a we wrześniu albo w sierpniu trafił tam z powrotem. Przebywał w areszcie śledczym na ul. (...). Nie przyszłoby mu do głowy włamać się do auta. Zmienił się, jest innym człowiekiem. Do aresztu śledczego trafił jako nieletni. Z aresztu śledczego wrócił na L. (...) pod adres pod którym aktualnie przebywa. Nazwisko pokrzywdzonego nic mu nie mówi. /wyjaśnienia oskarżonego – k. 76v-77/ Sąd dokonał następującej oceny zgromadzonych dowodów i zważył, co następuje:

Na wstępie należy zauważyć, że zdarzenie objęte przedmiotowym postępowanie nie zostało zarejestrowane czy to przez bezpośredniego świadka, czy też monitoring, lub inny sposób. Pokrzywdzony nie był świadek pokonania zabezpieczeń do jego pojazdu i zaboru rzeczy. Zeznania pokrzywdzonego mają jednak w sprawie istotne znaczenie, na ich podstawie poczyniono bowiem ustalenia faktyczne co do okoliczności poprzedzających zdarzenie oraz następujących po zdarzeniu, a istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy. Sąd przyznał walor wiarygodnych relacjom pokrzywdzonego, który wskazał jednoznacznie i stanowczo, że pozostawił pojazd zabezpieczony – zamknięty na zamki fabryczne, po pojeździe znajdował się radioodtwarzacz, pokrzywdzony wskazał już w pierwszej relacji jego model oraz wartość.

To wreszcie pokrzywdzony ujawnił fakt włamania do jego pojazdu, albowiem – jak podał – zamek centralny został uszkodzony, zamek w drzwiach zastał w pozycji otwartej, pokrzywdzony ujawnił nadto brak radioodtwarzacza. Nie ma podstaw do kwestionowania tych relacji spójnych, konsekwentnych, stanowczych. Nie można wskazać racjonalnego powodu, dla którego świadek miałby zeznawać w sposób odbiegający od rzeczywistości. Co więcej protokół oględzin rzeczy (pojazdu) – dokumentujący czynność procesową dowodzi rzetelności przekazu pokrzywdzonego.

W toku tej czynności potwierdzono uszkodzenie zamka drzwi lewych przednich, brak radia. W wyniku czynności ujawniono nadto ślady linii papilarnych w lewym górnym roku prawych przedni drzwi (k. 4). Wyeliminowano pochodzenie śladu od pokrzywdzonego, po przeprowadzeniu badań kryminalistycznych z zakresu daktyloskopii. Kluczowy w sprawie dowód, to kolejna opinia biegłego z zakresu daktyloskopii (k. 27-29). Wnioski opinii biegłego są jednoznaczne, jak zaopiniował biegły, odwzorowanie linii papierowych odwzorowanych na folii daktyloskopijnej jako ślad nr 4 (zabezpieczony na miejscu zdarzenia) oznaczone litera „a” jest zgodne z odbitką wielkiego palca lewej ręki z karty daktyloskopijnej wypełnionej na personalia – R.

M. ur. (...). Należy podzielić wnioski opinii biegłych. Opinie kryminalistyczne są jasne, pełne, wewnętrznie, ani wzajemnie nie sprzeczną. Pochodzą od osób fachowych i bezstronnych. Opinie te nie były kwestionowane przez żadną ze stron postępowania. W kontekście dowodu z opinii daktyloskopijnej, identyfikującej ślad zabezpieczony na pojeździe jako pochodzący od oskarżonego (dużego palca lewej ręki), jego oświadczenie iż nie przyznaje się do popełnienia zarzucanego mu czynu, przeczy aby dokonał włamania, należy traktować jako przyjętą linię obrony.

Zauważyć należy, za oskarżonym, iż wewnątrz pojazdu nie zabezpieczono śladów linii papilarnych czy innych ułatwiających ujawnienie sprawy. Temu wywodowi nie można odmówić racji. Niemniej ślad ujawniony na zewnątrz pojazdu pochodzi od dużego palca lewej ręki, a zatem kciuka – palca chwytnego, co przeczy jego przypadkowemu pozostawieniu, jak sugeruje oskarżony. Ślad wskazuje, że w miejscu pozostawienia śladu oskarżony coś chwytał, a nie przypadkowo dotknął pojazdu, na przykład przechodząc obok – jak sugeruje. W kategoriach nieprawdopodobnego zbiegu okoliczności należy traktować przypadkowe pozostawienie śladu przez oskarżonego.

Co więcej, tego rodzaju aktywność nie była oskarżonemu obca, o czym świadczy jego karta karna i wyrok z dnia (...) w sprawie (...)Sądu (...) w Ł.i przypisanie m.in. czynu z art. 279 § 1 kk. Jak wyjaśnił nadto oskarżony, w czerwcu 2004 roku opuścił areszt śledczy, gdzie ponownie trafił w sierpniu/wrześniu 2004roku. W dacie kradzieży z włamaniem na szkodę P. T. oskarżony przebywał na wolności. W kontekście tych rozważań wniosek o udziale oskarżonego w zdarzeniu jawi się jako oczywisty. Wniosek przeciwny, zgodny z sugestią oskarżonego, jest wprost nielogiczny.

Stąd też opierając się o tak zgromadzony materiał dowodowy Sąd przypisał oskarżonemu czyn wyczerpujący dyspozycję art. 279 § 1 kk. Co do zasady kradzież z włamaniem zachodzi wtedy, gdy jej sprawca zabiera mienie w celu przywłaszczenia w następstwie usunięcia przeszkody materialnej, będącej częścią konstrukcji pomieszczenia zamkniętego lub specjalnym zamknięciem tego pomieszczenia, utrudniającym dostęp do jego wnętrza (wyrok SN z dnia 18 grudnia 2002 r., III KKN 423/00, Lex nr 75463). Istota włamania sprowadza się do fizycznego uszkodzenia lub zniszczenia bariery chroniącej dostęp do rzeczy, a jednocześnie polega na zachowaniu, którego podstawową cechą jest nieposzanowanie woli dysponenta rzeczy zabezpieczenia jej przed innymi osobami.

Przy czym istotą zabezpieczenia nie jest uczynienie całkowicie niemożliwym dostępu osobom nieuprawnionym do zabezpieczonego przedmiotu w taki sposób, iż dostęp ten jest możliwy jedynie dzięki zastosowaniu siły fizycznej lub specjalnych środków technicznych, lecz stworzenie zewnętrznej bariery jednoznacznie sygnalizującej, że celem jej zainstalowania było wykluczenie dostępu do tych przedmiotów przez osoby nieuprawnione (wyrok SA w Białymstoku z dnia 8 października 2002 r., VIII Aka 505/02, Prok.iPr. 2004/10/21). W sprawie przedmiotowej, jak wynika z zeznań pokrzywdzonego, pojazd pozostawił zamknięty.

Trudno o wyraźniejszy sygnał zabezpieczenia dostępu do mienia przed osobami nieuprawnionymi. Oskarżony w sposób nieuprawniony, pokonał zabezpieczenia pojazdu i dostał się do jego wnętrza, skąd zabrał radioodtwarzacz o wartości około 600 zł. Zrealizowane zostały znamiona występku z art. 279 § 1 kk. Przy czym zważywszy na wartość przedmiotu zaboru oraz upływ znacznego czasu od zdarzenia, zasadne jest przyjęcie w realiach tej sprawy wypadku mniejszej wagi. . Wina oskarżonego została udowodniona. Oskarżony działał umyślnie z zamiarem bezpośrednim ukierunkowanym na osiągnięcie korzyści majątkowej.

Stopień społecznej szkodliwości zarzucanego mu czynu należy ocenić jako znaczy - w rozumieniu art. 115 § 2 kk, ale tylko w niewielkim stopniu, pozwalający na przyjęcie wypadku mniejszej wagi. Oskarżony jest osobą zdatną do zawinienia, ze względu na wiek, jak i pełną poczytalność. Oskarżony jest zdolny do rozpoznania bezprawności swojego czynu, znajduje się w sytuacji, która nie wyklucza możliwości dania posłuchu normie prawnej. W realiach tej sprawy nie zachodzą okoliczności wyłączające bezprawność czynu oskarżonego lub jego winę.

Kara grzywny 100 stawek dziennych jest adekwatna do stopnia winy oskarżonego oraz stopnia społecznej szkodliwości jego czynu, a uwzględnia jako okoliczności łagodzące: - nieznaczna wartość przedmiotu zaboru, - znaczy upływ czasu od daty zdarzenia do daty wniesienia aktu oskarżenia, a następnie wyrokowania b/ jako okoliczności obciążające: - uprzednia karalność oskarżonego. Przewaga okoliczności łagodzących, a także mając na uwadze podkreślany przez oskarżonego fakt, iż jego kolizje z prawem, to odległa przeszłość, oskarżony zmienił sposób i styl życia, aktualnie nie popełnia przestępstw (czego dowodzi lektura karty karnej) pozwala sięgnąć po karę o charakterze wolnościowym i najłagodniejszą w katalogu kar.

Należy zaznaczyć, że zastosowana wobec oskarżonego sankcja, to kara podlegająca efektywnemu wykonaniu, stanowi zatem realną dolegliwość, jaka dotknie sprawcę pozostawiając go w przekonaniu negatywnej oceny czynu, którego się dopuścił. Przy kształtowaniu wysokości grzywny (jednej stawki dziennej na kwotę 20 zł) Sąd miał na uwadze treść art. 53 § 2 kk i 33 § 3 kk, a w szczególności to, że oskarżony posiada stałe wpływy z tytułu wynagrodzenia za pracę. Jak już zaznaczono, Sad sięgnął w realiach tej sprawy po karę grzywny mając nadto na uwadze wyrażony przez ustawodawcę (w ustawie z dnia 20.02.2015r. o zmianie ustawy Kodeks karny oraz niektórych innych ustaw) prymat kar wolnościowych.

Ustawodawca daje wszak możliwość (alternatywę) orzeczenia kary grzywny, czy ograniczenia wolności nawet wtedy, gdy możliwości takiej nie daje konkretny przepis prawa materialnego części szczególnej Kodeksu karnego i pozakodeksowych przepisów karnych (tak w uzasadnieniu projektu ustawy z dnia 20.02.2015r. o zmianie ustawy Kodeks karny oraz niektórych innych ustaw). Co do powodów, dla których ustawodawca daje prymat kar wolnościowych w tym miejscu wypada się tylko odwołać do obszernego uzasadnienia projektu wspomnianej ustawy nowelizującej.

W oparciu o treść art. 626 § 1 kpk w zw. z art. 618 § 1 kpk, art. 616 § 2 kpk, art. 627 kpk Sąd zasądził od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 547,17 złotych tytułem zwrotu wydatków obejmujących: - opłatę przewidzianą za udzielenie informacji z rejestru skazanych w wysokości 30 zł, - ryczał za doręczenia korespondencji w postępowaniu przygotowawczym oraz sądowym 40 zł (§ 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 18 czerwca 2003 r. w sprawie wysokości i sposobu obliczania wydatków Skarbu Państwa w postępowaniu karnym /Dz.

U. Nr 108, poz. 1026 z późn. zm./), - wynagrodzenie biegłych w łącznej kwocie 477,17 zł.. Opłatę w wysokości 200 złotych wymierzono na podstawie art. 627 kpk i art. art. 3 ust 1 Ustawy z dnia 23 czerwca 1973 roku o opłatach w sprawach karnych (teks jednolity Dz. U. z 1983 roku , Nr 49, poz. 223 z późn. zm.).