I Ns 138/17 · Sąd powszechny

Sygnatura akt I Ns 138/17 POSTANOWIENIE Dnia 29 września 2017 r. Sąd Rejonowy w Kamiennej Górze I Wydział Cywilny w następującym składzie: Przewodniczący SSR Marek Dziwiński Protokolant Magdalena Mastej po rozpoznaniu w dniu 29 września 2017 r. w Kamiennej Górze na rozprawie sprawy z wniosku B. K. (1) przy udziale W. K. (1), M. K. (1) o stwierdzenie nabycia spadku po K. K. (1) I stwierdza, że spadek po K. K. (1) zmarłej 13.07.2006 r. w J., mającej ostatnie miejsce zwykłego pobytu w B., na podstawie ustawy nabyli: - syn B. K. (1), s. C. i K. – 1/3 części, - córka M. K. (1), c. C. i K. – 1/3 części, - córka W. K. (1), c. C. i K. – 1/3 części, II nakazuje wnioskodawcy B. K. (1), aby uiścił na rzecz Skarbu Państwa – Sądu Rejonowego w Kamiennej Górze kwotę 5,00 zł tytułem wydatku na Rejestr Spadkowy, III ustala, że wnioskodawca i uczestnicy ponoszą koszty postępowania stosownie do swojego udziału w sprawie. Sygn. akt I Ns 138/17

UZASADNIENIE

Wnioskodawca B. K. (1) wniósł o stwierdzenie, że spadek po zmarłej w dniu 13 lipca 2006 r. K. K. (1), zamieszkałej ostatnio w B., nabyli na podstawie ustawy wnioskodawca oraz uczestnicy postępowania W. K. (1) i M. K. (1) w częściach po 1/3. Uczestnicy postępowania W. K. (1) i M. K. (1) zgodnie podtrzymali stanowisko wnioskodawcy. Sąd ustalił, co następuje: K. K. (1) zmarła jako wdowa w dniu 13.07.2006 r. w J.. Jej ostatnim miejscem zamieszkania był B. przy ul. (...). /odpis skrócony aktu zgonu K. K. k. 4/ K. K. (1) pozostawiła trójkę dzieci: B. K. (1), M. K. (1) i W. K. (1). Poza nimi nie miała innych dzieci, ani małżeńskich, ani przysposobionych. Nie miała dzieci, które zmarły przed nią. Nie pozostawiła testamentu. /dowód: odpisy skrócone aktu urodzenia: W. K. k. 6, M. K. k. 8 i B. K. k.9, odpis skrócony aktu małżeństwa M. K. i T. K. k. 7,, zapewnienia spadkowe wnioskodawcy i uczestników złożone w dniu 29.09.2017 r. od 00:01:18 do 00:04:54/.

Sąd zważył, co następuje:

Stan faktyczny ustalono w oparciu o przedstawione dokumenty w postaci aktów stanu cywilnego dot. zmarłej K. K. (1) i jej dzieci, o odebrane przed Sądem zapewnienia spadkowe, a także o okoliczności bezsporne. W tym miejscu należy wskazać, że przedłożone dokumenty nie budziły wątpliwości co do ich autentyczności, która nie była w toku sprawy kwestionowana. Zmarła w dniu 13.07.2006 r. w J. K., ostatnio zamieszkała w B., nie pozostawiła testamentu. Jej mąż zmarł przed nią. W dniu 12.09.2002 r. zostało wydane postanowienie o stwierdzeniu nabyciu spadku po C.

K.. K. K. (1) zmarła jako wdowa. Pozostawiła trójkę dzieci. Skoro nie zostawiła testamentu to spadek po niej dziedziczą jej dzieci. Spadek otwiera się z chwilą śmierci spadkodawcy (art. 924 k.c.), a spadkobierca nabywa spadek z chwilą otwarcia spadku (art. 925 k.c.). Do kręgu spadkobierców ustawowych po K. K. (1) należały jej dzieci tj. wnioskodawca B. K. (1) oraz uczestniczki - M. K. (1) i W. K. (1). Zgodnie z brzmieniem przepisu art. 931§1 k.c. w pierwszej kolejności powołane są z ustawy do spadku dzieci spadkodawcy oraz jego małżonek; dziedziczą oni w częściach równych.

W tych warunkach spadek po K. K. (1) przypadał w równych częściach jej żyjącym dzieciom tj. B. K. (1), M. K. (1) i W. K. (1) – po 1/3 części, co Sąd stwierdził w I punkcie sentencji. Krajowej Radzie Notarialnej zostało powierzone prowadzenie Rejestru Spadkowego (zob. art. 95h i nast. ustawy z dnia 14 lutego 1991 r. Prawo o notariacie (Dz.U. Nr 22, poz. 91 ze zm.). Wysokość opłaty za wpis dokonany w Rejestrze Spadkowym wynosi 5 złotych zgodnie z § 1 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie sposobu uiszczania i wysokości opłat za wpisy dokonywane w Rejestrze Spadkowym przez notariusza albo sąd z dnia 7 września 2016 r. (Dz.U. z 2016 r. poz. 1420).

Należało nakazać wnioskodawcy, aby uiścił kwotę 5,00 zł tytułem wydatku na Rejestr Spadkowy o czym orzeczono w punkcie II postanowienia. O kosztach postępowania ustalonych w punkcie III orzeczono na podstawie art. 520 § 1 k.p.c., zgodnie z którym każdy uczestnik ponosi koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie. Uczestnicy byli bowiem w równym stopniu zaineresowani wynikami postępowania, a ich interesy nie były ze sobą sprzeczne.